ଓଉ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଉଦ୍ଭାସିତ ହେଲା। ଦେବତାଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ନିମନ୍ତେ ରାକା, ଧିଷଣା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ହିମବତ୍, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମେରୁ ପର୍ବତ ଅନେକ ଶିଖର ସହିତ ଆସିଗଲେ। ଏଇରାବତ୍ ହାତୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ସମୂହ, କାଳା, କାଷ୍ଠା, ଦ୍ୱିତୀୟା, ମାସ, ଋତୁ, ଦିନ-ରାତି, ବର୍ଷ ଏବଂ ସମୟର ଅନେକ ବିଭାଗ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ସର୍ପ ରାଜା ବାମନ, ଅରୁଣ, ଗରୁଡ଼, ଏବଂ ଗଛ ଓ ଔଷଧୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଧର୍ମଦେବତା, କାଳ, ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଯମଙ୍କର ସମୂହ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ। ଅନେକ ଦେବତା ଏବଂ ଦେବୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଅନୁସୂଚିତ ହୋଇନଥିଲେ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦେବତାଙ୍କର ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଏକ ପରେ ଏକ ଆସିଗଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ମୁନିମାନେ ମିଶି ଶୁଭ ଅଭିଷେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଏବଂ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ସମ୍ପ୍ରତି ନେଲେ। ସୁନା ଘଟରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭରି, ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ନେଇ, ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଏବଂ ଫୁଲ, ସୁନା ଘଟ ସହିତ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଏବଂ ଭୂମିବାସୀମାନେ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରଥମାନେ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ଭାବରେ ଚାଲିଲା; ସେଗୁଡିକ ଦିବ୍ୟ, ଇଛାପୂରଣ, ଏବଂ ସ୍ଥିର ଥିଲା। ରଥମାନେ ଦିବ୍ୟ ମଣି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଦେବାସନ ଦେଇ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ର, ଧ୍ୱଜ ଓ ଫେରା ରେ ରମଣୀୟ ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥାପିତ କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ମୁନିମାନେ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂଜା କରି, ସ୍ତୁତି କଲେ—"ଜୟ ହେ କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱର ନାଥ! ଜୟ ହେ ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ଅନୁଜ! ଜୟ ହେ କମଳନୟନ! ଜୟ ହେ ଇଛାପୂରଣ କରିଥିବା! ଜୟ ହେ ମାଳାଧାରୀ! ଜୟ ହେ ଚକ୍ର ଏବଂ ଗଦାଧାରୀ! ଜୟ ହେ ପଦ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରିୟ! ଜୟ ହେ ବିଷ୍ଣୁ! ନମସ୍କାର!" ଏପରି ଭାବେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତାମାନେ, ଶିଦ୍ଧ ଓ ଚାରଣମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକବାସୀମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ ମନେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ବାଳଖିଲ୍ୟ ମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପୂଜା, ସ୍ନାନ ଏବଂ ସ୍ତୁତି ପରେ, ଦିବ୍ୟ ଲୋକବାସୀମାନେ ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରିଗଲେ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ରଥମାନେ ଆକାଶରେ ଚାଲିଲା—ଉଚ୍ଚ, ନିମ୍ନ, ଦିବ୍ୟ, ଇଛାପୂରଣ, ଏବଂ ସ୍ଥିର ଭାବରେ। ରଥମାନେ ଦିବ୍ୟ ମଣିରେ ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟୟନ୍ତ୍ର ର ନାଦ, ଧ୍ୱଜ ରେ ଦୃଶ୍ୟ ଉଜ୍ୱଳ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଯେଉଁ ମାନବ କୃଷ୍ଣ, ବଳଭଦ୍ର ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେମାନେ ଅବିନାଶୀ ଫଳକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରା ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ବେଦିରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ, ଏକ ଦୁଃଖବିହୀନ ସ୍ଥାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପୁଷ୍କର ତୀରେ ଏକ ଶତ କପିଳ ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ଏହି କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବେଦିରେ ଦେଖିଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳେ। ଶତ ଯୁବତୀ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଶତ ସୁନା ନିଷ୍କ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ହଜାର ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଭୂମି ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଭୋଜନ ଦାନ ଏବଂ ଅତିଥି ସମ୍ମାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ବୃଷ୍ଣ ଛାଡିଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ଜଳ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ତିଳ ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ସୁନା ଶଙ୍ଖ ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଜଳ ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଘୀ ଦେଇ ଗାଁ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ଚନ୍ଦ୍ରାୟଣ ବ୍ରତ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, ମାସିକ ଉପବାସ କଲେ ଯେତେ ଫଳ—ସମସ୍ତ ଫଳ କୃଷ୍ଣକୁ ବେଦିରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ପରମ ଦେବତାଙ୍କର ମହିମା ବାରମ୍ବାର କହିବାକୁ ଆବଶ୍ୟକ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତ ବ୍ରତ ଏବଂ ଦାନର ଫଳ, ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀରରେ ଦାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, କୃଷ୍ଣକୁ ବେଦିରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ ଏହି ଫଳ ମିଳିଥାଏ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଧର୍ମିକ ବ୍ୟକ୍ତି ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି; ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ପୁରୁଷ କିମ୍ବା ନାରୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ତୀରରେ ସ୍ନାନ କଲେ ଯେତେ ଫଳ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ନାନର ଉପରେ ରହିଥିବା ଜଳ ଦ୍ୱାରା ମନୁଷ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନରେ, ଅପରିଗ୍ରହିତା, ଶୋକାକୁଳ, ଦୁଃଖିତା, ଗ୍ରହଦୋଷ, ଭୂତ-ପିଶାଚ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା, ରୋଗାକ୍ରାନ୍ତ ନାରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା ଉପକୃତ ହୋଇଥାନ୍ତି।