ଏକ ଦିନ ଦିବ୍ୟ ଅବସରରେ, ଦେବତାମାନେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ ଓ ବିଧାତୃ, ବାୟୁ ଓ ଅଗ୍ନି, ପୁଷଣ, ଭଗ, ଅର୍ୟମାନ, ତ୍ୱଷ୍ଟୃ, ଅଂଶୁ, ବିବସ୍ୱତ୍, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ଜଣେ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ବୁଦ୍ଧିମାନ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣ—ସମସ୍ତେ ଏହି ଅଭିଷେକ ପାଳାରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ପ୍ରଭୁ ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମାରୁତ, ସାଧ୍ୟ, ପିତୃ ଦେବତା ଦ୍ୱାରା ଚାରିପାଖରେ ଘିରି ଥିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଅନେକ ଦେବର୍ଷି ଓ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବୈଖାନସ, ବାଲଖିଲ୍ୟ, ବାୟ୍ୱାହାର, ମାରୀଚି ଋଷିମାନେ, ଭୃଗୁ ଓ ଆଙ୍ଗିରସ, ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ମହାର୍ଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭଲ ଚରିତ୍ରର ଭିଦ୍ୟାଧର, ଯୋଗରେ ସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଜାପତି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ମହାତପସ୍ୱୀ ପୁଲହ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଅଙ୍ଗିରା, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମାରୀଚି, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ହର, ପ୍ରଚେତସ, ମନୁ ଓ ଡକ୍ଷ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଅଭିଷେକରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଋତୁ, ଗ୍ରହ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତାରା, ନଦୀମାନେ, ସନାତନ ଦେବତା, ସମୁଦ୍ର, ହ୍ରଦ, ପୂନ୍ୟ ତୀର, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିଶା, ଓ ବୃକ୍ଷମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଅଦିତି, ଦେବମାତା, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା, ସରସ୍ୱତୀ, ଉମା, ଶଚୀ, ସିନୀବାଳୀ, ଅନୁମତି, କୁହୂ, ରାକା, ଧିଷଣା ଓ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ, ହିମବତ୍, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମେରୁ ପର୍ବତ ସହ ବହୁ ପ୍ରଶିଖର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଇରାବତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦଳ, କାଳା, କାଷ୍ଠା, ପକ୍ଷ, ମାସ, ଋତୁ, ରାତି ଦିନ, ବର୍ଷ—ସମସ୍ତ କାଳ ବିଭାଗ ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ସର୍ପ ରାଜ ବାମନା, ଅରୁଣ, ଗରୁଡ଼, ବୃକ୍ଷ ଓ ଔଷଧିମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଧର୍ମ ଦେବତା, କାଳ, ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଯମଙ୍କ ଦୂତମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅଭିଷେକରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ଯେଉଁମାନେ ଏଠାରେ ଉଲ୍ଲେଖ ହୋଇନାହିଁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପରେ ଏକ ଏସିଅଁ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆସିଲେ। ତାପରେ, ଦେବତା, ଦିବ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳମୟ ବସ୍ତୁ ଏବଂ ଅଭିଷେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଲେ। ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭରି, ପବିତ୍ର ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ନେଇ, ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ନେଇ, କୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କ ସହିତ, ଫୁଲ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶ ସହିତ, ପୃଥିବୀର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇଲେ। ଦେବତାମାନଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା—କିଛି ଉଚ୍ଚ, କିଛି ନିମ୍ନ, ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ, ଚିରସ୍ଥିର ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥମାନେ ଦିବ୍ୟ ମଣିମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ଝଣ୍ଡାର ଶବ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଉଜ୍ଵଳ ହେଉଥିଲେ। ଏଭଳି ଦିବ୍ୟ ଅଭିଷେକ ପରେ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଦେବତାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ ଗୁଣଗାନ କରିଲେ—"ବିଜୟ ହେଉ, ହେ କୃଷ୍ଣ! ବିଜୟ ହେଉ, ସଂକର୍ଷଣଙ୍କ ଭାଇ! ବିଜୟ ହେଉ, ପଦ୍ମନୟନ! ବିଜୟ ହେଉ, ଚାହିଦା ପୂରଣ କରୁଥିବା! ବିଜୟ ହେଉ, ମାଳା ଓ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ! ବିଜୟ ହେଉ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ! ବିଜୟ ହେଉ, ପଦ୍ମାର ପ୍ରିୟ! ବିଜୟ ହେଉ, ବିଷ୍ଣୁ! ନମସ୍କାର!" ଏପରେ, ଶକ୍ର ନେତୃତ୍ୱରେ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଓ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଲୋକବାସୀ ଆନନ୍ଦରେ ଏଠାରେ ଥିଲେ। ବାଲଖିଲ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡବତ୍ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଏପରେ, ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଲୋକବାସୀ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ନିଜ ନିଜ ଲୋକକୁ ଫେରି ଗଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା—କିଛି ଉଚ୍ଚ, କିଛି ନିମ୍ନ, ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିଲେ। ଏହି ରଥମାନେ ଦିବ୍ୟ ମଣିମାନେ ଅଳଙ୍କୃତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ଝଣ୍ଡାର ଶବ୍ଦରେ ଉଜ୍ଵଳ ହେଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଯେଉଁ ମାନବ କୃଷ୍ଣ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିଥାଏ, ସେ ଅବିନାଶୀ ପଦ ପାଇଥାଏ। କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ରାମଙ୍କୁ ବେଦିରେ ବସିଥିବା ଦେଖିଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ଏବଂ ଦୁଃଖରହିତ ଅବସ୍ଥା ପାଇଥାଏ। ପୁଷ୍କରରେ ଶତ ହଳଦି ଗାଈ ଦାନ କରି ଯେଉଁ ପୁଣ୍ୟ ମିଳେ, ସେହିପରି ପୁଣ୍ୟ କୃଷ୍ଣ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଏବଂ ସୁଭଦ୍ରା ସହ ବେଦିରେ ବସିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ ମିଳେ। ଶତ କନ୍ୟା ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ଶତ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ନିଷ୍କ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ହଜାର ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ଭୂମି ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ଭୋଜନ ଦେଇ ଅତିଥି ସମ୍ମାନର ପୁଣ୍ୟ, ବୃଷ ମୁକ୍ତିର ପୁଣ୍ୟ, ଗ୍ରୀଷ୍ମ କାଳରେ ଜଳ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ତିଳ ଗାଈ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ, ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଦାନର ପୁଣ୍ୟ—ସମସ୍ତ ପୁଣ୍ୟ କୃଷ୍ଣ, ବେଦିରେ ବସିଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ ମିଳେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଅଭିଷେକ, ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେବା, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଗୁଣଗାନ କରିବା—ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାର ଉପାୟରେ ମାନବ ଅମରତ୍ୱ ଓ ଅପାର ପୁଣ୍ୟ ପାଇଥାଏ।