ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଳା ଓ ସୁନାର କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧି, ରତ୍ନଖଚିତ ଚାମର ହାତରେ ଧରି, ରାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଶୀତଳ ପବନ ଦେଇ ଚାମର ଝାଲାଯାଉଛି। ଏହି ଦୃଶ୍ୟକୁ ଆକାଶରେ ଉପରେ, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ନର, ଅପ୍ସରାମାନେ, ଦେବଗନ୍ଧର୍ବ, ଚାରଣମାନେ ଏବଂ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ସଙ୍ଗତି ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମାରୁତ ଏବଂ ଦିଗ୍ପାଳମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି—"ଓ ଦେବଦେବ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାୟକ, ଆଦିପୁରୁଷ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପାଳକ ଓ ସଂହର୍ତ୍ତା, ଜଗତ୍ସ୍ୱାମୀ, ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱର ନାୟକ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତିନି ଲୋକଙ୍କୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ ନମନ କରୁଛୁ।" ଏପରି ସ୍ତୁତି ଶେଷେ, ମହାବଳୀ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଦେବଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଉଛନ୍ତି, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଚାଲିଛି, ଶୀତଳ ଏବଂ ସୁମଧୁର ପବନ ବହୁଛି। ଏବେ ମେଘମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳି ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଛନ୍ତି, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣମାନେ ଜୟଧ୍ୱନି କରୁଛନ୍ତି। ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବଗଣ, ଋଷି, ପିତୃ, ପ୍ରଜାପତି, ନାଗମାନେ ଓ ସ୍ୱର୍ଗବାସୀ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଶୁଭ ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ଅଭିଷେକ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଛନ୍ତି। ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ବିଧାତୃ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ପୂଷଣ, ଭଗ, ଅର୍ୟମା, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ଅଂଶୁ, ବିବସ୍ୱତ୍, ମିତ୍ର, ବରୁଣ—ଏମିତି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ। ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ମାରୁତ, ସାଧ୍ୟ, ପିତୃମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଅସଂଖ୍ୟ ଦେବଋଷି, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଋଷିମାନେ, ଯଥା ବୈଖାନସ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ବାୟ୍ବାହାର, ମାରୀଚି, ଭୃଗୁ, ଆଙ୍ଗିରସ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଋଷିମାନେ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯୋଗସିଦ୍ଧ, ପ୍ରଜାପିତା ବ୍ରହ୍ମା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଅଙ୍ଗିରା, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମାରୀଚି, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ହର, ପ୍ରଚେତସ, ମନୁ, ଡକ୍ଷ, ଋତୁ, ଗ୍ରହ, ନକ୍ଷତ୍ର, ନଦୀ, ଦେବତା, ସମୁଦ୍ର, ସରୋବର, ତୀର୍ଥ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିଗ୍, ବୃକ୍ଷ, ଆଦି ଏହି ମହାନ ଅଭିଷେକରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଅଦିତି, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା, ସରସ୍ୱତୀ, ଉମା, ଶଚୀ, ସିନୀବାଳୀ, ଅନୁମତି, କୁହୂ, ରାକା, ଧିଷଣା ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବୀମାନେ, ହିମବତ୍, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମେରୁ ପର୍ବତ, ଏୟାରାବତ ହାତୀ, କାଳା, କାଷ୍ଠା, ତିଥି, ମାସ, ଋତୁ, ଦିନ-ରାତି, ବର୍ଷ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଘୋଡ଼ା, ବାମନ ନାଗ, ଅରୁଣ, ଗରୁଡ଼, ତରୁ ଓ ଔଷଧି, ଧର୍ମ, କାଳ, ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ, ଯମଦୂତ, ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଦେବତାମାନେ ଏହି ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅଂଶଗ୍ରହଣ କରିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଶୁଭ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ସମଗ୍ରୀ ନେଇ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ କଳଶରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଜଳ, ଗଙ୍ଗା ଜଳ, ଫୁଲ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ନେଇ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରିଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଚଳିଛି, କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅଚଳ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ରଥଗୁଡ଼ିକୁ ଅପ୍ସରାମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ପତାକା ଓ ମଣିମାଳା ରେ ଶୋଭା ପାଉଛି। ଏପରି ଭାବେ, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କରି, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଉନ୍ମୁକ୍ତ ହୃଦୟରେ ଉପାସନା କରି, ଜୟଧ୍ୱନି କରିଛନ୍ତି—"ଜୟ ହେଉ, କୃଷ୍ଣ, ବିଶ୍ୱନାୟକ! ଜୟ ହେଉ, ସଙ୍କର୍ଷଣଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ! ଜୟ ହେଉ, କମଳନୟନ! ଜୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା! ଜୟ ହେଉ, ମାଳାଧରୀ! ଜୟ ହେଉ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ! ଜୟ ହେଉ, ପଦ୍ମାପ୍ରିୟ! ଜୟ ହେଉ, ବିଷ୍ଣୁ! ନମସ୍କାର!" ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ତଥା ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଭକ୍ତିରେ ଭିଜି ଦଢ଼ି ରହିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଭଲଖିଲ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଆକାଶରେ ଦଢ଼ି ଥିବା କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହିପରେ, ସ୍ୱର୍ଗବାସୀମାନେ କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ଓ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆକାଶରେ ଉଚ୍ଚ-ନୀଚ ଚଳି, କାମନାପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶୋଭାୟମାନ ହେଲା। ଏହି ରଥଗୁଡ଼ିକ ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଳା, ଅପ୍ସରାମାନେ, ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ, ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଆଲୋକିତ ଓ ଶୁଭ୍ର ହେଉଥିଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ ଯେ କୌଣସି ମର୍ତ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟ କୃଷ୍ଣ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରେ, ସେ ଅବିନାଶୀ ପଦ ଲାଭ କରେ। ଏ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରସ୍ଥର ଉପରେ ବସିଥିବା ପରମ ପୁରୁଷ, ସୁଭଦ୍ରା ଓ ରାମଙ୍କୁ ଯେ ଦେଖେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଦୁଃଖ ହୀନ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।