ଏଠାରେ, ନିଳବରଣ ଅପୂର୍ବ ରେଶମ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ସହ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ, ବିଜୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦର ମଧ୍ୟରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାନ୍ୟବାଦ୍ୟ ବାଜୁଛି । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜାତିର ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ଗୃହସ୍ଥ, ସନ୍ୟାସୀ, ଶିଷ୍ୟ, ଓ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ମିଳି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହ ମଞ୍ଚରେ ବାଥି ଦେଉଛନ୍ତି । ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ନଦୀ ଓ ଜଳ ତାଙ୍କର ନିଜ ଜଳ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ବିଶେଷ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବାଥି ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହା ପରେ, ଢୋଳ, ଶଙ୍ଖ, ଭେରୀ, ମୁରଜା, କହଳ, ଝାଞ୍ଜ, ମୃଦଙ୍ଗ ଓ ଝର୍ଝରା ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ତିବ୍ର ହୋଇଯାଉଛି । ଘଣ୍ଟାର ରଣିଁ ଓ ମହିଳାମାନେ ମଙ୍ଗଳ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି, ମଧୁର ବଉଳ ଓ ସ୍ତୁତିର ଶବ୍ଦ ଦେଖାଯାଉଛି । ବିଜୟ ଉଚ୍ଚାରଣ, ଶ୍ରୁତି ଓ ବାଂଶୀର ଶବ୍ଦରେ ସମୁଦ୍ରର ଗର୍ଜନ ଭଳି ଏକ ବିଶାଳ ଶବ୍ଦ ହେଉଛି । ଋଷିମାନେ ବେଦ ଚାନ୍ତ କରୁଛନ୍ତି, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ଓ ସାମବେଦ ଗାନରେ ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ ତିବ୍ର ହେଉଛି । ବାଥି ଦେବା ସମୟରେ, ସନ୍ୟାସୀ, ଶିଷ୍ୟ, ଗୃହସ୍ଥ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଏକାଗ୍ର ହୃଦୟରେ ଉତ୍ସାହ ଓ ଆନନ୍ଦରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି । ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ କଳାବର୍ଣ୍ଣ ନୈକାମାନେ, ପିତା ଓ ଲାଲ ରେଶମ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ମାଳା ଓ ହାର ପିନ୍ଧି, ଭାରି ଓ ଅବନତ ଶୋଭା ପାଇଥିବା ବକ୍ତି ଦେଖାଉଛନ୍ତି । ଦିବ୍ୟ ମଣି ଅଳଙ୍କାର, ସୁନା ଗୁଛା, ମଣି ଲଗା ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ରାମ ଓ କେଶବଙ୍କୁ ଝାଲି ଦିଅଯାଉଛି । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଉପରେ ଆକାଶରେ ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, କିନ୍ନର, ଅପ୍ସରା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଚାରଣମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି । ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମାରୁତ, ଲୋକପାଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେବମାନେ ଉପରେ ଉପରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରୁଛନ୍ତି । ସମସ୍ତେ ବିଦ୍ୟାଧର, ବିଶ୍ୱଦେବ, ଦେବତା, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଚାରଣ, ଏବଂ ଅନେକ ଦେବମାନେ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, "ନମସ୍ତେ ଦେବଦେବ, ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକ, ପୁରାତନ ପରମପୁରୁଷ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ସଂରକ୍ଷକ ଓ ସଂହାରକ, ଜଗତର ନାୟକ, ବିଶ୍ୱର ନାୟକ," ବୋଲି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛନ୍ତି । "ତିନି ଲୋକର ଧାରକ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ମୋକ୍ଷର କାରଣ, ସମସ୍ତ ଫଳ ଦେଇଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଆମେ ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ," ବୋଲି ସମସ୍ତେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ପରେ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷିମାନେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରି ଆକାଶରେ ରହି ଯାଉଛନ୍ତି । ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟ ବାଜୁଛି, ଶୀତଳ ଓ ସୁକ୍ଷମ ପବନ ବହୁଛି । ଆକାଶରେ ମେଘ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଛି, ଋଷି, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣମାନେ ବିଜୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଛନ୍ତି । ଶକ୍ର ଆଦି ସମସ୍ତ ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃ, ଭୂତାଧିପତି, ନାଗ ଓ ଦିବ୍ୟ ଲୋକର ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବାସିନ୍ଦାମାନେ ଏଠାରେ ଆସି ଯୋଗ ଦେଇଛନ୍ତି । ପୂଜା ଓ ମଙ୍ଗଳ ଦ୍ରବ୍ୟ ସଂସ୍କୃତ ରୀତି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଛି, ଦେବମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ଦ୍ରବ୍ୟ ନେଇଛନ୍ତି । ଇନ୍ଦ୍ର, ବଳୀ ବିଷ୍ଣୁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଧାତୃ, ବିଧାତୃ, ବାୟୁ, ଅଗ୍ନି, ପୂଷଣ, ଭଗ, ଆର୍ୟମାନ, ତ୍ୱଷ୍ଟୃ, ଅଂଶୁ, ବିବସ୍ବତ୍, ଦୁଇ ଜନା ପତ୍ନୀ ସହ ବୁଦ୍ଧିମାନ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀ, ଦେବମାନେ, ମାରୁତ, ସାଧ୍ୟ, ପିତୃ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ, ଅଗଣିତ ଦେବଋଷି, ବ୍ରହ୍ମଋଷି, ବୈଖାନସ, ବାଳଖିଲ୍ୟ, ବାୟ୍ବାହାର, ମାରୀଚି, ଭୃଗୁ, ଆଙ୍ଗିରସ, ଯୋଗବିଦ୍ୟା ଦକ୍ଷ ବିଦ୍ୟାଧର, ପ୍ରଜାପତି, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, ଅଙ୍ଗିରା, କଶ୍ୟପ, ଅତ୍ରି, ମାରୀଚି, ଭୃଗୁ, କ୍ରତୁ, ହର, ପ୍ରଚେତସ, ମନୁ, ଡକ୍ଷ, ଋତୁ, ଗ୍ରହ, ତାରା, ନଦୀ, ଦିବ୍ୟ ଦେବ, ସାଗର, ହ୍ରଦ, ତୀର୍ଥ, ପୃଥିବୀ, ଆକାଶ, ଦିଗ୍, ଗଛ, ଆଦିତି, ହ୍ରୀ, ଶ୍ରୀ, ସ୍ୱାହା, ସରସ୍ୱତୀ, ଉମା, ଶଚୀ, ସିନୀବାଳୀ, ଅନୁମତି, କୁହୁ, ରାକା, ଧିଷଣା, ଦେବମାନେର ପତ୍ନୀମାନେ, ହିମବତ୍, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ମେରୁ ପର୍ବତ, ଏଇରାବତ ହାତୀ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚର, କାଳା, କାଷ୍ଠା, ପକ୍ଷ, ମାସ, ଋତୁ, ଦିନ ଓ ରାତି, ବର୍ଷ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ଘୋଡ଼ା, ବାମନ ନାଗ, ଅରୁଣ, ଗରୁଡ଼, ଗଛ ଓ ଔଷଧୀ, ଧର୍ମଦେବ, କାଳ, ଯମ, ମୃତ୍ୟୁ, ଯମଙ୍କ ଦୂତ, ଅନେକ ଦେବମାନେ ଏଠାରେ ଆସି, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ପୂଜା ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି । ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଓ ଆକାଶବାସୀ ଋଷିମାନେ ସଂସ୍କାର ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ସାମଗ୍ରୀ ନେଇ, ସୁନା ଘଡ଼ାରେ ଦିବ୍ୟ ଦ୍ରବ୍ୟ ଭରି, ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଦିବ୍ୟ ଜଳ ନେଇ, ଦିବ୍ୟ ଗଙ୍ଗା ଜଳ ଓ ଫୁଲ ଏବଂ ସୁନା ଘଡ଼ା ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ବାଥି ଦେଉଛନ୍ତି । ଏହି ସମୟରେ ଦେବମାନେର ଦିବ୍ୟ ରଥ ଆକାଶରେ ଚଲୁଛି, କେହି ଉଚ୍ଚ, କେହି ନିମ୍ନ, ସମସ୍ତେ ଦିବ୍ୟ ଓ କାମନାପୂର୍ତ୍ତିକ ରଥରେ ଶକ୍ତି ଓ ଶୋଭାରେ ଚମକୁଛନ୍ତି । ଏହି ଦିବ୍ୟ ରଥମାନେ ମଣି ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଅପ୍ସରାମାନେ ଚାରିପାଖ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ସଙ୍ଗୀତ, ବାଦ୍ୟ ଓ ବ୍ୟାନରର ଶବ୍ଦରେ ଚାରିପାଖ ଚମକୁଛି । ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟରେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆନନ୍ଦରେ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣ, ବଳରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବାଥି ଦେଉଛନ୍ତି, ଦେବ ଦୂତ, ଋଷି ଓ ଦେବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଛନ୍ତି ।