ଏହି ପବିତ୍ର କଥାରେ, ବ୍ରହ୍ମପୁରାଣର ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଏବଂ ତାଙ୍କର ଅବିରାମ ପୂଜା ଓ ନିର୍ମଳ ଦର୍ଶନର ମହାତ୍ମ୍ୟ ବିବୃତି ହେଉଛି। ଏଠାରେ କହାଯାଇଛି, ଯେକୌଣସି ଜଣେ ମଣିଷ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞର ଦୁର୍ଲଭ ଫଳ ଲାଭ କରେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ ଓ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତି ହୁଏ। ବୈଶାଖ ମାସର କୃଷ୍ଣପକ୍ଷ ତୃତୀୟା ଦିନରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଦେଖିବା ମହାପୁଣ୍ୟ ଦାୟକ। ଏହି ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଯେଉଁଠି ଲୋକ ଯାଆନ୍ତି, ସେମାନେ ଅଚଳ ପରମାତ୍ମାଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ନକ୍ଷତ୍ର ସହିତ ଯୋଗ ହେବାବେଳେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଏକାଇଶ ପୂର୍ବଜ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପାଇଁ। ଏହି ଶୁଭ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଯୋଗ ହେବା ସମୟରେ, ମୃତ୍ୟୁଲୋକର ଲୋକମାନେ ଶ୍ରମ କରି ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ଦ୍ୱିଜଗଣଙ୍କୁ କହାଯାଇଛି, ଏହି ମହା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଦିନରେ କୃଷ୍ଣ, ରାମ, ଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଦ୍ୱାଦଶ ତୀର୍ଥ ଯାତ୍ରାର ଫଳ ଏବଂ ଅଧିକ ଲାଭ କରିବେ। ପ୍ରୟାଗ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ର, ନୈମିଷ, ପୁଷ୍କର, ଗୟା, ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାର, କୁଶାବର୍ତ୍ତ, ଗଙ୍ଗା ସାଗର ସଂଗମ, କୋକମୁଖ, ଶୁକର, ମଥୁରା, ମାରୁଭୂମି, ଶାଳଗ୍ରାମ, ବାୟୁତୀର୍ଥ, ମନ୍ଦାର, ସିନ୍ଧୁ ସାଗର, ପିଣ୍ଡାରକ, ଚିତ୍ରକୂଟ, ପ୍ରଭାସ, କଣଖଳ, ଶଂଖୋଦ୍ଧାର, ଦ୍ୱାରକା, ବଦରିକାଶ୍ରମ, ଲୋହକୁଣ୍ଡ, ଅଶ୍ୱତୀର୍ଥ, କାମଳାୟ, କୋଟୀତୀର୍ଥ, ଅମରକଣ୍ଟକ, ଲୋହରଗଳା, ଜାମ୍ବୁମାର୍ଗ, ସୋମତୀର୍ଥ, ପୃଥୁଦକ, ଉତ୍ପଳବର୍ତ୍ତକ, ପୃଥୁତୁଙ୍ଗ, ସୁକୁବ୍ଜକ, ଏକାମ୍ରକ, କେଦାର, କାଶୀ, ବିରଜା, କଳଞ୍ଜର, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ, ଶ୍ରୀଶୈଳ, ଗନ୍ଧମାଦନ, ମହେନ୍ଦ୍ର, ମାଲୟ, ବିନ୍ଧ୍ୟ, ପରିୟାତ୍ର, ହିମାଳୟ, ସାହ୍ୟ, ଶୁକ୍ତିମନ୍ତ, ଗୋମନ୍ତ, ଅର୍ବୁଦ, ଗଙ୍ଗା ଏବଂ ଏହାର ସମସ୍ତ ପୂଣ୍ୟ ତୀର୍ଥ, ଯମୁନା, ସରସ୍ୱତୀ, ଗୋମତୀ, ସାତ ବ୍ରହ୍ମପୁତ୍ର, ଗୋଦାବରୀ, ଭୀମରଥୀ, ତୁଙ୍ଗଭଦ୍ରା, ନର୍ମଦା, ତାପୀ, ପୟୋଷ୍ଣୀ, କାବେରୀ, ଶିପ୍ରା, ଚର୍ମଣ୍ୱତୀ, ଭିତସ୍ତା, ଚନ୍ଦ୍ରଭାଗା, ଶତଦ୍ରୁ, ବାହୁଦା, ଋଷିକୁଳ୍ୟା, କୁମାରୀ, ବିପାଶା, ଦୃଷଦ୍ୱତୀ, ଶରୟୂ, ନକଗଙ୍ଗା, ଗଣ୍ଡକୀ, ମହାନଦୀ, କୌଶିକୀ, କରତୋୟା, ତ୍ରିସ୍ରୋତା, ମଧୁୱାହିନୀ, ମହାନଦୀ, ବୈତରଣୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଅନୁଲିଖିତ ତୀର୍ଥଗୁଡିକରେ ଦର୍ଶନ ଏବଂ ପୂଜା କରିବାର ଫଳ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ମହା ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଦିନରେ ଦେଖିଲେ ଏକାଠି ମିଳିଯାଏ। ଏହି ଦିନରେ ଏହି ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଶ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାର ଫଳ ପାଇଁ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି। ରାମ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଏକାଠି ଦର୍ଶନ କରିଲେ ଏକାଠି ସମସ୍ତ ପୂର୍ବଜର ଉଦ୍ଧାର ସହିତ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ସେଠାରେ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରି, ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହେଲେ ଏହି ଭୂମିକୁ ଫେରି ଚାରି ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଦ୍ୱିଜ ହେବେ। ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିରତ, ଶାନ୍ତ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟତ, ଭଗବତ୍ ଯୋଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେବେ ଓ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ। ଏହି ଉତ୍ସବର ଶୁଭ ନିୟମ ଓ ପ୍ରକ୍ରିୟା ଅନ୍ବେଷଣ କରିବାକୁ ପ୍ରଶ୍ନ ହେଉଛି: କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ କେବେ ଓ କେମିତି କରିବା ଉଚିତ? ଏହି ଉତ୍ସବର ବିବରଣୀ ଶୁଣିବାକୁ ମୁନିମାନେ ଆଗ୍ରହ କରନ୍ତି। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିୟମିତ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ଦିନରେ, ହରିଙ୍କ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ ସମୟ ଏବଂ ଏହି ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମସ୍ତ ଠାରେ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ଏକ ଶୁଭ କୂଆ ଅଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପୂଣ୍ୟ ଜଳର ତତ୍ତ୍ୱରୂପ; ଏହି ସମୟରେ ଭୋଗବତୀ ନଦୀ ତାହାରେ ପ୍ରକଟ ହୁଏ। ଏହି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ମାସରେ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ରରେ ଜଳ ଭରି କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ ପାଇଁ ଉପଯୋଗ କରାଯାଏ। ଏକ ଶୁଭ ମଞ୍ଚ ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଝଣ୍ଡା, ଫୁଲ, ଶୁଭ ଚାଦର ଓ ମୁକୁତର ଶୃଙ୍ଗାରରେ ସଜିତ, ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ଓ ରାମଙ୍କ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ ପାଇଁ ଶୁଭ ଧୂପ ଓ ହ୍ୟାସ୍ତ ଚାଦର ଦେଇ ଏହି ମଞ୍ଚ ତିଆରି ହୁଏ। ଏଠି ନାନା ପ୍ରକାର ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଉପକରଣର ମଧ୍ୟରେ, ନୀଳବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବା କୃଷ୍ଣ, ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ମଞ୍ଚର ମଧ୍ୟରେ ରଖାଯାନ୍ତି। ବିଜୟ ଓ ଶୁଭ ଶବ୍ଦର ମଧ୍ୟରେ, ହଜାର ହଜାର ପୁରୁଷ ଓ ମହିଳା, ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଜାତିର ଲୋକମାନେ ସମେତ ଉପସ୍ଥିତ ହୁଅନ୍ତି। ଗୃହସ୍ଥ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ବନପ୍ରସ୍ଥି, ଏବଂ ସନ୍ୟାସୀମାନେ ଏହି ମଞ୍ଚରେ ଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଆଗରେ ଉଲ୍ଲିଖିତ ସମସ୍ତ ପୂଣ୍ୟ ଜଳ ତାଙ୍କ ଜଳ ଓ ଫୁଲ ମିଶାଇ ଅଲଗା ଭାବରେ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ନିମ୍ନାନ୍ଧନ କରନ୍ତି।