ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ଭକ୍ତ ଅଚନ୍ତା ଭାବରେ ଭୂମିରେ ପଡି ଗଲେ। ସେ ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷରୀ ଓଂକାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନିରବତା ରଖି, ଏକ ମାସ ଧରି ଗଭୀର ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହିଲେ। ଖାଦ୍ୟ ନ ଖାଇ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଭକ୍ତ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉଭେଇ ରହିଲେ। ଏହି ଜପର ଶେଷରେ, ସେ ଦେବତାମନ୍ଦଳୀର ନାୟକ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବାରେ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ପ୍ରଥମେ ଓଂ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, "ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ ଓ ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," ଭାବରେ ସ୍ତୁତି କଲେ। ପରେ, "ଅନେକ ରୂପର ଧାରୀ, ବିଶ୍ୱରୂପୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗୁଣରହିତ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ଶୁଦ୍ଧ କର୍ମ କରିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଓଂ, ପଦ୍ମନାଭ, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା, ପଦ୍ମବର୍ଣ୍ଣ, ପଦ୍ମଧାରୀ ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," ଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। "ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, କୃପାମୟ, ହଜାର ପଦ, ହଜାର ବାହୁର ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଓଂ, ବରାହ, ଦାନଦେବା, ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯୋଗ୍ୟ, ଶରଣ, ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଶିଶୁର ରୂପର, କମଳର ଯୁବ ଚମକ, ଉଦୟ ରବି ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ନୟନ, ମୁଞ୍ଜ ଘାସର ଜଟା, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "କେଶବ, ନାରାୟଣ, ମାଧବ, ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନ: ପୁନ: ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବ, ଚମକଦାର ବୀଜ, ମଧୁସୂଦନ, ଶୁଦ୍ଧ, ରଶ୍ମିଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ, ଦିବ୍ୟ ପୀତବସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ ଓ ପୋଷକ, ଗୁଣୀ ଓ ନିର୍ଗୁଣୀ ଦେବତାଙ୍କୁ ପୁନ: ପୁନ: ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବାମନ ରୂପ, ବାମନ କର୍ମ, ବାମନ ନୟନ, ବାମନ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ସୁନ୍ଦର, ପୂଜ୍ୟ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ଶୁଦ୍ଧ, ଭୟ ଦୂର କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ସଂସାର ର ସମୁଦ୍ର ପାର କରିବା ନାଉ, ଶାନ୍ତ, ସ୍ୱରୂପ, ଶିବ, ଶାନ୍ତ ରୂପ, ରୁଦ୍ର, ମୋକ୍ଷଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ସଂସାର ନାଶକ, ଭୋଗଦାତା, ଜୀବ ରୂପ, ସଂସାର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଦିବ୍ୟ ରୂପ, ଶ୍ୱାସ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି, ଚୁଲ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶ୍ମି, ଗୋ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉପକାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଋକ୍ ରୂପ, ଶବ୍ଦ କ୍ରମ ରୂପ, ଋକ୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତିତ, ଋକ୍ ଉପାୟ ଭୂତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଯଜୁସ୍ ଧାରୀ, ଯଜୁସ୍ ରୂପ, ଯଜୁସ୍ ଓ ହୋମ ରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ଯଜୁସ୍ ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଶ୍ରୀ ନାଥ, ଶ୍ରୀ ଧାରୀ, ବରାହ, ଶ୍ରୀ ର ପ୍ରିୟ, ନିୟମିତ, ଯୋଗୀ ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୟାନିତ, ଯୋଗିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ସାମନ୍ ରୂପ, ସାମନ୍ ଗୀତର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତ ସାମନ୍, ସାମନ୍ ଯୋଗ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ସାମନ୍ ଓ ସାମନ୍ ଗୀତ, ସାମନ୍ ଧାରୀ, ସାମନ୍ ଯଜ୍ଞ ଜ୍ଞାନୀ, ସାମନ୍ କର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଅଥର୍ବଶିରସ୍, ଅଥର୍ବ ରୂପ, ଅଥର୍ବ ଚରଣ, ଅଥର୍ବ ହସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବଜ୍ର ଶିର, ମଧୁ ଓ କୈଟଭ ହନ୍ତା, ମହା ସାଗର ନିବାସୀ, ଵେଦ ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ତେଜସ୍ୱୀ ରୂପ, ହୃଷୀକେଶ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ," କହିଲେ। "ନାରାୟଣ, ଜଗତ ଉପକାରୀ, ମୋହ ନାଶକ, ବନ୍ଧନ ଦୂର କରିଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ମୋକ୍ଷଦାତା, ବନ୍ଧନ ଦୂର କରିଥିବା, ତିନି ଲୋକ ର ତେଜ ନିର୍ମାତା, ତେଜସ୍ୱୀ ଭୂତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଯୋଗୀ ନାଥ, ଶୁଦ୍ଧ, ରାମ ମୋକ୍ଷଦାତା, ଆନନ୍ଦ, ଆନନ୍ଦ ଦାତା, ଧର୍ମ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବାସୁଦେବ, ପ୍ରଶଂସାଯୋଗ୍ୟ, ବାମଦେବ, ଦେହ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଭେଦ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଦେବମାନ୍ୟ ଶରୀର, ଦିବ୍ୟ ମୁକୁଟଧାରୀ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟର ନିବାସୀ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ରୟର ନାଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଧନ ନିର୍ମାତା, ଧନ ଆଶ୍ରୟ ଦାତା, ଯଜ୍ଞ ରୂପ, ଯଜ୍ଞ ନାଥ, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ବିରାଗ ଓ ଯୋଗ ପ୍ରେରକ, ଯଜ୍ଞ ଅଙ୍ଗ ଧାରୀ, ସଂକର୍ଷଣ, ପ୍ରଲମ୍ବ ହନ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ଘଣ୍ଟାଘର ର ଶବ୍ଦ ଠାରୁ ଶୀଘ୍ର ଚଳିଥିବା ହଳ ଧାରୀ, ଜ୍ଞାନୀ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ଞାନ ଭୂତ, ନାରାୟଣ ଭକ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର," କହିଲେ। "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ବାହାରେ ମୋ ପାଇଁ ନରକ ଠାରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବାକୁ ଆଉ କେହି ମିଳିବେ ନାହିଁ; ତେଣୁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ହୃଦୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିଛି," କହିଲେ। "କେଶବ, ଶରୀର କିମ୍ବା ମନର ଅଶୁଚିତା ଯଦି ଆସିଥାଏ, ଦେବମନ୍ଦଳୀର ନାଥ, ଆପଣ ବାହାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଚିକର୍ତ୍ତା ନାହିଁ, ଅଚ୍ୟୁତ," କହିଲେ। "ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ସଂଗ ଛାଡି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆସିଛି; ମୋ ସଂଗ ଆପଣ ସହିତ ହେଉ, କେଶବ, ଆତ୍ମ ସାଧନା ପାଇଁ," କହିଲେ। "କେଶବ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୁଃଖମୟ ସଂସାର ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟକର; ତିନି ପ୍ରକାର ଦୁଃଖରେ ପୀଡିତ ହୋଇ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି," କହିଲେ। "ଆପଣଙ୍କ ମାୟାରେ, ଲୋକ ଆକାଂକ୍ଷା, ଲୋଭ ଓ ଅନ୍ୟ ଭାବରେ ମୋହିତ; ତେଣୁ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇଛି," କହିଲେ। "ବିଷ୍ଣୁ, ସଂସାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ଜୀବମାନେ ପାଇଁ କେହି ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞ ନାଥ, ଚିତ୍ତ ଆପଣଙ୍କୁ ଦିଗରେ ଯାଇଥିଲେ, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ଭବ ହୁଏ," କହିଲେ। "ଏପରି, ଫଳ ନିର୍ମୁକ୍ତ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆନନ୍ଦ ଲାଭ ହୁଏ; ମୁଁ ବିବେକ ହୀନ, ସଂସାର ଦୁଃଖରେ ଭରିଆ," କହିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ଭକ୍ତ ଦୃଢ଼ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଭକ୍ତିରେ ଶ୍ରୀବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ତାଙ୍କୁ ଶରଣ ନେଇ, ନିଜ ଦୁଃଖ ଓ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କଲେ।