ରଜା ଶ୍ୱେତା ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ମହାଦେବଙ୍କୁ ଶତ, ହଜାର ଧଳା ପଦ୍ମ ଫୁଲରେ ପୂଜା କରିଥିଲେ। ସେ ଆଉଥରେ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହି ଭାବରେ ଏତେ ଭକ୍ତି ଦେଖି, ବିଶ୍ୱର ନାୟକ ମହାଦେବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇ ନିଜେ ଉମାଙ୍କ ସହ ଆସିଗଲେ। ଲୋକେ ମହାଦେବଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ହଠାତ୍ ଅଗ୍ନିର ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଶରତ୍ ଚାସ୍ମିନ୍ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅସମାନ ଚକ୍ଷୁ, ଭସ୍ମ ଲଗାଇଥିବା, ବାଘ ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଶିରେ ଲଗାଇଥିବା ହରାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୂମିରେ ଚିଁହି ପଡିଲେ ଓ ପ୍ରଣାମ କରି କହିଲେ— "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯଦି ମୋ ଦୟା ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଇଛନ୍ତି, ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିଶୁ କାଳର ଅଧୀନ ହୋଇଛି, ତେବେ ଏହି ଶିଶୁ ଆଉଥରେ ବଞ୍ଜିବ—ଏହି ମୋ ପ୍ରତିଜ୍ଞା। ମହେଶ୍ୱର, ଏ ଶିଶୁ ହଠାତ୍ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ତାଙ୍କୁ ଆପଣ ନିଜ ନିୟମାନୁସାରେ ଜୀବନ ଦେଇ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।" ଶ୍ୱେତାଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ହରା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ ଓ କାଳଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ—ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇଥିବା, ଯମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଚାଲୁଥିବା କାଳକୁ ରୋକି, ମୃତ୍ୟୁର ଜଉ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ଶିଶୁକୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ। ଏଭଳି ସମସ୍ତ ଜଗତର ମଙ୍ଗଳ ସୁନିଶ୍ଚିତ କରି, ଦେବତା, ଦେବୀ ଓ ନିଜ ଶକ୍ତି ସହିତ ଏ ସ୍ଥାନରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଏଭଳି, ରାଜା ଶ୍ୱେତା ଋଷିପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପୁନଃ ଜୀବନ ଦେଲେ। ଦେବତାମନ୍ଦଳର ନାୟକ, ବିଶ୍ୱର ନିୟନ୍ତା, ତିନି ଲୋକର ଅବିନାଶୀ ଉତ୍ପତ୍ତିକାରଣ, ଏହି ଶ୍ୱେତା ବିଷୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସତ୍ୟ କଥା ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ମୁଁ ଏହି ଆପଣମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିବା ଭଳି, ତଥ୍ୟପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିବି, ମୁଁ ଏହି କଥା ଶୁଣିଥିଲି। ମାଧବଙ୍କର ମହିମା ସମସ୍ତ ପାପ ନଷ୍ଟ କରେ; ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଜଣେ ଲୋକ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଚାହିଁଥିବା ସମସ୍ତ ଫଳ ପାଇଥାଏ। ମୁଁ ପୁରାତନ ଋଷିମାନଙ୍କଠୁ ମାଧବ ନାମକ ଦେବତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ କଥା ଶୁଣିଛି; ଏହି କଥା ଭୟ, ଦୁଃଖ, ଅପରାଧ ଦୂର କରେ। ଶ୍ୱେତା ହଜାର ବର୍ଷ ଧରି ଏକମନରେ ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ, ଲୋକିକ ଓ ବେଦିକ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ, ନିୟମ ପାଳନ କଲେ। କେଶବଙ୍କ ଉପାସନାରେ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ରଖି, ସେ ଦକ୍ଷିଣ ସାଗର ତଟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୀର୍ଥକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସୁନ୍ଦର ଓ ଶୁଭ ତଟରେ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିକଟରେ ଶ୍ୱେତା ଏକ ଅତି ଚମତ୍କାର ରାଜପ୍ରାସାଦ ତିଆରି କଲେ। ଦେବତାମନ୍ଦଳର ନାୟକଙ୍କ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଶ୍ୱେତା ଏକ ଶତସ୍ତମ୍ଭ ଶ୍ୱେତ ପଥରର ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କଲେ। ଏହି ଶ୍ୱେତା ମାଧବଙ୍କୁ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଦେବତାକୁ ନିୟମାନୁସାରେ, ନିଜ ଶିକ୍ଷା ଅନୁଯାୟୀ, ସ୍ଥାପନ କଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦରିଦ୍ର, ଅସହାୟ, ତପସ୍ୱୀମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇ, ମାଧବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହଠାତ୍ ଭୂମିରେ ପଡି, ଦ୍ୱାଦଶ ଅକ୍ଷର ଓଂକାର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏକ ମାସ ନିରବ ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ରହିଲେ। ଖାଦ୍ୟ ନ ନେଇ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ଉଭେ ରହି, ଜପ ଶେଷରେ ଦେବତାମନ୍ଦଳର ନାୟକଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ— "ଓଂ, ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ସଙ୍କର୍ଷଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ନାରାୟଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅନେକ ରୂପର ଦେବତା, ବିଶ୍ୱ ରୂପୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଗୁଣଶୂନ୍ୟ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ଶୁଭ କର୍ମ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଂ, ପଦ୍ମନାଭ, ପଦ୍ମ ଗର୍ଭର ଜନ୍ମ, ପଦ୍ମ ରଙ୍ଗର, ପଦ୍ମଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଂ, ପୁଷ୍କରାକ୍ଷ, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ଦୟାଳୁ, ହଜାର ପଦ, ହଜାର ଭୁଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଓଂ, ବରାହ, ବରଦାନ କରୁଥିବା, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଜ୍ଞାନୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିୟୋଗ୍ୟ, ଆଶ୍ରୟ, ଅବିନାଶୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଓଂ, ଶିଶୁ ରୂପୀ, ପ୍ରଫୁଲ୍ଲ ପଦ୍ମ ଭଳି ଚମକୁଥିବା, ଉଦୟ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚକ୍ଷୁ, ମୁଞ୍ଜ ଶିର, ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ସଦା କେଶବ, ନାରାୟଣ, ମାଧବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ପୁନ: ପୁନ: ନମସ୍କାର। ଓଂ, ସଦା ବିଷ୍ଣୁ, ଦେବତା, ଦୀପ୍ତ ଶୁକ୍ର, ମଧୁସୂଦନ, ପବିତ୍ର, ରଶିଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଅନନ୍ତ, ସୂକ୍ଷ୍ମ, ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନଧାରୀ, ତ୍ରିବିକ୍ରମ, ଦିବ୍ୟ ପୀତବସ୍ତ୍ରଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିଶ୍ୱ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ରକ୍ଷକ, ପୋଷକ, ଗୁଣାତିତ ଓ ଗୁଣମୟ ଦେବତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଭାମନ ରୂପୀ, ଭାମନ କାର୍ଯ୍ୟ, ଭାମନ ଚକ୍ଷୁ, ଭାମନ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୋଭାମୟ, ପ୍ରାଧାନ, ଅବ୍ୟକ୍ତ ରୂପ, ଅଚିନ୍ତ୍ୟ, ପବିତ୍ର, ଭୟନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ସଂସାର ସାଗରର ନାଉ, ଶାନ୍ତ, ସତ୍ତା, ଶିବ, ଶାନ୍ତ ରୂପୀ, ରୁଦ୍ର, ଉଦ୍ଧାରକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସଂସାର ନାଶକ, ଭୋଗଦାତା, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ ରୂପ, ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଓଂ, ଦିବ୍ୟ ରୂପୀ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ଶ୍ୱାସ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଶି ଶିର, ଗାଉ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳକାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଓଂ, ଋକ୍ ରୂପୀ, ଶବ୍ଦ ବ୍ୟବସ୍ଥାର ରୂପ, ଋକ୍ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତୁତ, ଋକ୍ ଉପାୟର ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଓଂ, ଯଜୁର୍ଧାରୀ, ଯଜୁର୍ ରୂପୀ, ଯଜୁର୍ ଓ ହୋମରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଯଜୁର୍ ନାୟକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" "ଓଂ, ଶ୍ରୀନାଥ, ଶ୍ରୀଧାରୀ, ବରାହ, ଶ୍ରୀର ପ୍ରିୟ, ସଂଯମୀ, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଧ୍ୟାନର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ, ଯୋଗୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଶ୍ୱେତା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନେକ ରୂପରେ, ଅନେକ ନାମରେ, ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁଣରେ ସ୍ତୁତି କରିଥିଲେ; ଏହି କଥା ଶୁଣିବା ମାନେ ପାପ ଦୂର କରେ, ଭୟ ଦୂର କରେ, ଆଶା ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ।