ତିନି ଲୋକରେ ଚଳନଶୀଳ କିମ୍ବା ଅଚଳ, କୌଣସି ଅସାଧ୍ୟ କଥା ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ। ଯେଉଁଠି ଯେଉଁ କାମନା କରାଯାଏ, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ସେ ସଫଳ ହୁଏ। କିଛି ଲୋକ ମହାପଶୁପତିଙ୍କୁ ଏକଶଏ ଆଠଥର ପୂଜା କରି, ପିପିଲିକା ଗୁହା, ଶ୍ମଶାନ ଓ ଚଉରାହାରୁ ସାତଟି ମାଟି ନେଇଥାନ୍ତି। ସେମାନେ ଏହି ମାଟିକୁ ରକ୍ତଚନ୍ଦନ ଓ ଗାଈର ଦୁଧ ସହିତ ମିଶାଇ, ଛଅ ଅଙ୍ଗୁଳ ଲମ୍ବ Lion (ସିଂହ) ର ଏକ ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରନ୍ତି। ଏହିପରି, ଭୂର୍ଜପତ୍ର ଉପରେ ହଳଦିଆ ରଙ୍ଗରେ ମନ୍ତ୍ର ଲେଖି, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ସେହି ଲେଖାକୁ ନରସିଂହଙ୍କ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଦେବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଜଳସ୍ନାନ ସ୍ଥଳରେ ପୂଜା କରି, ସେ ସଂଯମିତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ସହିତ ସପ୍ତଦିନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ପୂଜା କଲେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପୃଥିବୀ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଳରେ ବୁଡ଼ିଯାଏ; କିମ୍ବା ଶୁଷ୍କ ଗଛର ଶିଖରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏକଶଏ ଆଠଥର ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ବର୍ଷା ବନ୍ଦ କରାଯାଏ; ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପେଟିକାରେ ବାନ୍ଧି ଘୁଞ୍ଚାଇଲେ, ମହାପ୍ରବଳ ବାତାସ ଉଠିବ। ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ପୁନି, ଏହାକୁ ଜଳ ସହିତ ସାତ କିମ୍ବା ସତରେ ଥର ଧରିବା ଉଚିତ। ଏହାପରେ, ଯେଉଁ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ପୋତିଦିଅ, ସେ ଲୋକଙ୍କ ବଂଶ ନାଶ ହେବ; ଏହା ଉତ୍ତୋଳନ କଲେ ଶାନ୍ତି ଫେରିଯିବ। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହଙ୍କୁ ସଦା ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁ ଯେଉଁ ଫଳ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ। ଏହିପରି ପୂଜା କରି ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର, ଏବଂ ଅତି ନିମ୍ନ ଜନ୍ମର ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ। ଯେଉଁଠି ଭକ୍ତି ସହିତ ସିଂହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରାଯାଏ, ସେଉଁଠି ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ। ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ—ଦେବତ୍ୱ, ଅମରମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା, ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅବସ୍ଥା। ଏହିପରି, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, କିମ୍ବା ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥା ଆଶା କରାଯାଏ, ନରକେଶରୀଙ୍କୁ ଦେଖିବା, ସ୍ତୁତି, ପ୍ରଣାମ ଓ ପୂଜା କରିଲେ ସେଉଁଠି ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ମନୁଷ୍ୟ ରାଜ୍ୟ, ସ୍ୱର୍ଗ ଓ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ; ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ମିଳେ। ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳି, ଏହି ସିଂହ ଆକୃତି ଧାରଣ କରୁଥିବା ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯିବା ହୁଏ। ଅନେକ ଜନ୍ମର ଅଶୁଭ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ, ଯୁଦ୍ଧ, ବିପଦ, ଦୁର୍ଗ, ଚୋର, ବାଘ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ କଷ୍ଟରେ। ଅରଣ୍ୟ, ବିପଦ, ବିଷ, ଅଗ୍ନି, ଜଳ, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସାଗର, ଗ୍ରହ, ରୋଗ ଓ ଏହାଦି ଦୁଃଖରେ ମଧ୍ୟ, ସେଉଁଠି ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ, ସମସ୍ତ କ୍ଷେତ୍ର ଓ ଗ୍ରାମ ଦୁଃଖ ଦୂରିଯାଏ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଅନ୍ଧକାର ହରିଯାଏ। ଏହିପରି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ସମସ୍ତ ଦୁର୍ଗତି ଦୂର ହୁଏ—ତାବିଜ, ଲେପ, ଭୂଗତ ପାଦୁକା, ଓ ରସାୟନ ଇତ୍ୟାଦି। ନରସିଂହ ଖୁସି ହେଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ଆଉ ଇଚ୍ଛିତ ଫଳ ଲାଭ କରେ; ଯେଉଁ ଆଶା କରାଯାଏ, ତାହା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ମିଳେ। ଭକ୍ତି ସହିତ ପୂଜା କରି, ପ୍ରଣାମ କଲେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ଦଶ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଦଶଗୁଣା ଫଳ ମିଳେ, ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂରିଯାଏ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ହୁଏ। ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ, ବୃଦ୍ଧାପ୍ୟ ଓ ମୃତ୍ୟୁରୁ ମୁକ୍ତ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ରଥରେ ଘଣ୍ଟାର ଧ୍ୱନି ସହିତ ଚଳିଥାଏ। ସେ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ନିଜ ଚେତନାର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାରେ, ତରୁଣ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରଙ୍ଗରେ, ମୁକ୍ତା ମାଳା ପିନ୍ଧିଥାଏ। ଶତଶଃ ଦେବାଙ୍ଗନା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ସହିତ, ପୂର୍ବଜମାନେ ଉଦ୍ଧାର ହୋଇ, ଦିବ୍ୟ ବନରେ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ୟତୀତ କରେ। ଅପ୍ସରାମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି, ସେ ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି; ଏଠାରେ ଉତ୍ତମ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରି, ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଷ୍ଣୁ ଲୋକରେ ରହନ୍ତି। ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରା ସହିତ, ଚତୁର୍ଭୁଜ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଶୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଚିତ୍ତକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରୁଥିବା ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରନ୍ତି। ଯେତେବେଳେ ପୁଣ୍ୟ ଶେଷ ହୁଏ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ ଫେରି, ଯୋଗୀମାନଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ଚାରି ଵେଦ ଓ ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ପାରଙ୍ଗତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ବୈଷ୍ଣବ ଯୋଗ ଅନୁସରଣ କରି, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଅନନ୍ତ, ଯିଏ ବାସୁଦେବ ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଦେଖି, ପ୍ରଣାମ କଲେ, ମନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ ପରମ ପଦକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିଥିଲି, ପରେ ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଭୀଷଣ ଓ ରାମ ମଧ୍ୟ ପୂଜା କରିଥିଲେ; କିଏ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ ନାହିଁ? ଯେଉଁଠି ଶ୍ୱେତ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରି, ଶ୍ୱେତ ମାଧବ, ଯିଏ ମତ୍ସ୍ୟ ମାଧବ ଭାବରେ ଅନ୍ୟ ନାମରେ ପରିଚିତ, ତାଙ୍କୁ ଦେଖେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶ୍ୱେତଦ୍ୱୀପକୁ ଯାଏ। ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଏହି ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଓ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରରେ ଶ୍ୱେତ ମାଧବଙ୍କର ମହିମା ଓ ହରିଙ୍କ ମୂର୍ତ୍ତି ବିଷୟରେ ଆପଣ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିବା ଉଚିତ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏହି ଶ୍ୱେତ ମାଧବ ଦେବତାଙ୍କୁ କିଏ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଥିଲେ? କୃତୟୁଗରେ ଶ୍ୱେତ ନାମକ ଏକ ପ୍ରବଳ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ପ୍ରବୀର, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଦୃଢ଼ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ। ତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟରେ, ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲୋକମାନେ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଥିଲେ ଓ କୌଣସି ଶିଶୁ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରିନଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ, କିଛି ସମୟ ପରେ, କପାଳଗୌତମ ନାମକ ଏକ ମହାଧର୍ମିକ ଋଷି ଥିଲେ। ଏହି ଋଷିଙ୍କର ଦାନ୍ତ ନଥିବା ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ କାଳବଳେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ତେଣୁ ଏହି ଜ୍ଞାନୀ ଋଷି ତାଙ୍କୁ ନେଇ ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଲେ। ମୃତ ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ରାଜା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଏକ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କଲେ—"ଏହି ପିଲାକୁ ମୁଁ ସପ୍ତରାତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ଯମଲୋକରୁ ଫେରାଇ ନ ଦେଇପାରିଲେ, ମୁଁ ଜ୍ୱଲନ୍ତ ଚିତାରେ ଆଗ୍ନିସ୍ନାନ କରିବି।