ଏକ ଉତ୍ତମ ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପେ ଉପାସନା କରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ବାର୍ଲି, ଗହମ, ମୂଳ, ଫଳ, ପିଠା, ଝୁରି, କିମ୍ବା ଦୁଧ ଭୋଜନ କରିବା ଉଚିତ୍। ସେ ବକଳ ଓ କୌପୀନ ପିନ୍ଧି, ଧ୍ୟାନରେ ଲିନ ହୋଇ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଜଙ୍ଗଲ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ କିମ୍ବା ନଦୀସଂଗମରେ ବସିଥାନ୍ତି। ସେ ଅସୁର୍ଭୂମି, ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ କିମ୍ବା ନରସିଂହ ଆଶ୍ରମରେ, ଦେବତାଙ୍କ ଭିତି କିମ୍ବା ନିଜେ ଉପସ୍ଥାପନ କରି, ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷର ଦ୍ୱାଦଶୀ ଦିନରେ, ଉପବାସ କରି, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ପ୍ରକ୍ରିୟା ଦ୍ୱାରା, ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼ ପାପରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସେ ମୁକ୍ତ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏହି ଉପାସନାରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେଉଁଠି ପରିକ୍ରମା କରି, ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପ ଦେଇ, ଶିର ନମାଇ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଜାଇ ଫୁଲ କମ୍ଫର ଓ ଚନ୍ଦନରେ ଲେପି, ନରସିଂହଙ୍କ ଶିର ଉପରେ ରଖିଲେ ସଫଳତା ଲଭ୍ୟ ହୁଏ। ଏହି ଭଗବାନ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ହେଉନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ତେଜସ୍ବିତାକୁ ସହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେବେ, ଏହି ତେଜସ୍ବିତା ସମ୍ମୁଖରେ ଏହି ଜଗତର ଦେମନ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମାନବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର ଓ ମହାନାଗମାନେ କଣ ହେବେ? ଅସୁର ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରୁଥିବା ଅନ୍ୟ ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍ମାନେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ଦେଖି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଯଦି ଏହି କବଚ ଏକଥର ଜପ କରାଯାଏ, ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ; ଦୁଇଥର ଜପ କଲେ, ଦେବ ଓ ଦେମନମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ରକ୍ଷା କରେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମହାନାଗ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟ ବିପକ୍ଷୀମାନେ, ତିନିଥର ଜପ କଲେ, ଦେବ ଓ ଦେମନମାନେ ଏହି କବଚକୁ ଭେଦିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଦ୍ୱିତୀୟଜନ୍ମମାନେ, ଏହା ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନ ଲକ୍ଷ୍ୟରେ ରକ୍ଷା କରେ। ଏହି ଭଗବାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରସିଂହ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତାପରେ, ଗୁହା ଦ୍ୱାରରେ ଯାଇ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ପଳାଶ କାଠରେ ଅଗ୍ନି ଜ୍ୱଳାଇ, ତିନି ପ୍ରକାର ମଧରେ ଭିଜାଇ ପଳାଶ କାଠକୁ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୁଇ ଶତ ଅର୍ପଣ ବଷଟ୍ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ କରିବାପରେ, ଗୁହା ଦ୍ୱାର ତୁରନ୍ତ ଦ୍ରୁଶ୍ୟ ହୋଇଯାଏ। ତାପରେ, ବୁଦ୍ଧିମାନ ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍ କବଚ ପିନ୍ଧି ଭୟ ଛାଡ଼ି ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ମୋହ ଦୂର ହୋଇଯାଏ। ଏଠାରେ ଏକ ବିସ୍ତୃତ ରାଜପଥ, ମଧୁମକ୍ଷୀମାନେ ଶୋଭା ଦେଉଛନ୍ତି, ଦେଖାଯାଏ; ନରସିଂହଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାତାଳରେ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେଉଁଠି ପହଁଚି, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ ନରସିଂହ ତତ୍ତ୍ୱ ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହି ସମୟରେ ହଜାର ଜନେ ମହିଳା, ବୀଣା ବଜାଇବାରେ ଲିନ, ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍ ମାସ୍ଟରଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଭିତରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ତାପରେ, ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ଅମୃତ ପିବାକୁ ଦିଅନ୍ତି; ଏହା ପିଲାପରେ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଯାଏ। ସେ, ସୃଷ୍ଟି ବିଲୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମହିଳାମାନଙ୍କ ସହ ଖେଳ କରନ୍ତି; ତାଙ୍କର ଅଲଗା ଦେହ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସହ ଲିନ ହୋଇଯାଏ—ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ଏହି ବାସସ୍ଥାନ ଆକର୍ଷଣ ଦେଇନଥାଏ, ସେ ପୁନଃ ବାହାରିଯାନ୍ତି, ସେଠାରୁ ବସ୍ତ୍ର, ବର୍ଚ୍ଛି, ତଳୱାର, ରୋଚନା ଓ ମଣି ନେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସାର, ଅମୃତ, ପଦୁକା, ଅଞ୍ଜନ, କଳା କୃଷ୍ଣମୃଗ ଚର୍ମ ଓ ଏକ ରମ୍ୟ ଗୋଳି ନେଇଯାନ୍ତି। ନିପୁଣ ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍, କମଣ୍ଡଳୁ, ମାଳା, ଦଣ୍ଡ, ଉତ୍ତରଣ ଔଷଧି, ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ନେଇଯାନ୍ତି। ଯଦି ସେ ତିନି ଶିଖା ମନ୍ତ୍ର, ଅଗ୍ନିର ଶିଖାରେ ଘିରା, ଏକଥର ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ତାହା ଲକ୍ଷ ଜନ୍ମର ଏକାଗ୍ର ପାପକୁ ଦହିଦେଇଥାଏ। ବିଷ ଉପରେ ବିଷ ଦିଲେ, ଏହି ଶକ୍ତି ତାହାକୁ ନଷ୍ଟ କରେ; ଦେହର ରେପ୍ରୋସି ନିମ୍ନ କରେ; ଏବଂ ନିଜେ ଗର୍ଭପାତ କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଉପାସନାରେ ପବିତ୍ରତା ମିଳେ। ଯେତେବେଳେ ବଡ଼ ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେବେ, ହୃଦୟର ଶେଷରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରକୁ ଚିନ୍ତନ କରିବା ଉଚିତ୍; ତାହାପରେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଲେ, ସଦା ରକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ; ଏହି ଶକ୍ତି ଫୁଲା, ଗଠା ଓ ଫୋଡ଼କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ କରେ। ରୋଗ ଆସିଲେ, ଏକ ମାସ ଧରି ଦିନର ତିନି ସଂଧିରେ ପବିତ୍ର କାଠ ଓ ଦୁଧ ମିଶିତ ଘିରେ ହୋମ କରିବା ଉଚିତ୍; ଏହା ସମସ୍ତ ରୋଗକୁ ଦୂର କରେ। ତିନି ଲୋକରେ, ଚଳାନ୍ତି କିମ୍ବା ଅଚଳ, କୌଣସି ଅସାଧ୍ୟ ଦେଖିପାରିନାହିଁ; ଯେଉଁ କୌଣସି ସିଦ୍ଧି ଚାହାଁନ୍ତି, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲଭ୍ୟ କରନ୍ତି। କିଛି ଲୋକ, ପଶୁପତିଙ୍କୁ ଏକ ଶତ ଆଠଥର ପୂଜା କରି, ପିପିଲିକା ଗୁହା, ଶ୍ମଶାନ ଓ ଚଉଁ ରାସ୍ତାରୁ ସାତ ମାଟି ନେଇଥାନ୍ତି। ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଓ ଗାଈ ଦୁଧରେ ମିଶାଇ, ଛଅ ଆଙ୍ଗୁଠି ଚଉଡ଼ Lion ମୂର୍ତ୍ତି ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି, ଭୋଜପତ୍ରରେ ହଳଦି ରଙ୍ଗରେ ମନ୍ତ୍ର ଲେଖି, ମନ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଏହାକୁ ନରସିଂହଙ୍କ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିବା ଉଚିତ୍। ସେ ପାଣିଘାଟରେ ପୂଜା କରି, ଗଣନା ବିନା ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରି, ସାତ ଦିନ ଧରି ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଜପ ଜାରି ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀ ଜଳରେ ଭରିଯାଏ; କିମ୍ବା ଏକ ଶୁଷ୍କ ଗଛ ଶିରେ ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ସାର ଏକ ଶତ ଆଠଥର ଜପ କରିଲେ, ବର୍ଷା ବନ୍ଦ କରିପାରନ୍ତି; ଏହାକୁ ଏକ କଷ୍ଟରେ ବାନ୍ଧି, ଉତ୍ତମ ପ୍ରାକ୍ଟିଶନର୍ ଘୁମାଇପାରନ୍ତି। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏକ ବଡ଼ ପବନ ଉଠିଯିବ—ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ପୁନଃ, ଏହାକୁ ଜଳ ସହ ସାତ କିମ୍ବା ସତରେ ଥର ଶୀଘ୍ର ଧରିବା ଉଚିତ୍।