ଏହି ସଂବାଦରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ଋଷିମାନେ ନମ୍ର ଭାବରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ, “ହେ ଜଗତ୍ପତି, ଆମେ ଏହି ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ ଭାବେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ। ଆମର ଜିଜ୍ଞାସା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧିକ, ଦୟାକରି ଆମକୁ ସେହି ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ।” ସେମାନେ ପୁନି ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ, ସେଇ ମହାବଳଶାଳୀ ନରସିଂହ କିପରି ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି, ଆମକୁ କୃପାକରି କହନ୍ତୁ। ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରୁଛୁ।” ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, “ହେ ପ୍ରପିତାମହ, ନରସିଂହଙ୍କ କୃପାରୁ କିଏ କେଉଁଠି କ’ଣ କ’ଣ ଲାଭ ପାଇପାରିବେ, ଏହି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପଲବ୍ଧି ବିଷୟରେ ଆମକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ।” ତେବେ, ବ୍ରହ୍ମା ଏହିପରି କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମେମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଅପରାଜିତ ଏବଂ ଅସୀମ ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିବି, ଯିଏ ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାନ୍ତି। ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଗୁଣ କେଉଁଠି ଗଣନା କରିପାରିବ? ତଥାପି, ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିବି। ଯେଉଁଠି ଦେବତା ବା ମାନବ ଲାଭ ବିଷୟରେ ଶୁଣାଯାଏ, ସେସବୁ ଉପଲବ୍ଧି ତାଙ୍କର କୃପାରେ ସମ୍ଭବ, ଏହି ନେଇ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସ୍ୱର୍ଗ, ପୃଥିବୀ, ପାତାଳ, ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ, ପାଣିରେ, ନଗରରେ, ପାହାଡ଼ରେ—ସେଇ ଦେବଙ୍କର କୃପାରେ କୌଣସି ବାଧା ନାହିଁ। ଚଳନଶୀଳ ବା ଅଚଳ, ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅଲଭ୍ୟ ନାହିଁ। ନରସିଂହ ସଦା ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପରେ କୃପାଳୁ। ଏବେ ମୁଁ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ଉପକାର ପାଇଁ ଏକ ବିଧି କହିବି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସିଂହାନନ ନରସିଂହ ପ୍ରସନ୍ନ ହୁଅନ୍ତି। ହେ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା ଶାଶ୍ୱତ ଯଜ୍ଞରାଜ ଓ ନରସିଂହଙ୍କ ସ୍ୱରୂପ, ଯାହା ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିନାହାନ୍ତି। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସାଧକ ବାଉଳି, ଗହୁଁ, କଣ୍ଦମୂଳ, ଫଳ, ପିଠା, ଖିର ଓ ଦୁଧ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିବା ଉଚିତ୍। ତାଙ୍କ ପରିଧାନ କାସ୍ତ ଓ ମୃଗଚର୍ମ, ମନ ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଅରଣ୍ୟ, ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନ, ପାହାଡ଼ ବା ନଦୀ ସଙ୍ଗମରେ ବସିବା, କିମ୍ବା ଅବୃକ୍ଷ ଭୂମି, ତୀର୍ଥ କିମ୍ବା ନରସିଂହ ଆଶ୍ରମରେ ନିଜେ କିମ୍ବା ମୂର୍ତ୍ତି ସ୍ଥାପନ କରି ନିୟମାନୁସାରେ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ୍। ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷ ଦ୍ୱାଦଶୀ ତିଥିରେ ଉପବାସ କରି, ମନ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ଦୁଇ ଲକ୍ଷ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହିପରି କରିଲେ, ଛୋଟ ବଡ଼ ସମସ୍ତ ପାପ ଦୂର ହୁଏ, ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ସେଠାରେ ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ମଙ୍ଗଳମୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ନରସିଂହଙ୍କୁ ପୂଜା କରି, ମସ୍ତକ ନମାଇବା ଉଚିତ୍। କମ୍ପ ଓ ଚନ୍ଦନ ଲିପ୍ତ ମଲ୍ଲିକା ପୁଷ୍ପ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡରେ ରଖିଲେ ସଫଳତା ନିଶ୍ଚିତ। ଏହି ପ୍ରଭୁଙ୍କ କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟରେ ବାଧା ନାହିଁ; ବ୍ରହ୍ମା, ରୁଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ତେଜକୁ ସହିପାରିନାହାନ୍ତି। ତେଣୁ ଏହି ଲୋକର ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମାନବ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ମହାନାଗ—କିଏ ତାଙ୍କର ବିରୋଧ କରିପାରିବ? ଯେଉଁମାନେ ଅସୁର ନାଶ ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ର ଜପ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅଗ୍ନିର ତେଜ ଦେଖି ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏହି କବଚ ଏକଥର ପଢ଼ିଲେ ସମସ୍ତ ବିପଦରୁ ରକ୍ଷା ମିଳେ; ଦୁଇଥର ପଢ଼ିଲେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଗନ୍ଧର୍ବ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ମହାନାଗ, ଭୂତ, ପିଶାଚ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଅନ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ କିଛି କରିପାରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଦିବ୍ୟ କବଚ ତିନିଥର ପଢ଼ିଲେ, ଦେବ ଓ ଦାନବ ଅଭେଦ୍ୟ ହୋଇଯାନ୍ତି ଏବଂ ଦ୍ୱାଦଶ ଯୋଜନା ମଧ୍ୟରେ ଏହି କବଚ ରକ୍ଷା କରେ। ଏହିପରି ଠାରେ, ମହାବଳଶାଳୀ ନରସିଂହ ଦେବ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି। ତା’ପରେ, ଗୁହା ଦ୍ୱାରକୁ ଯାଇ, ତିନି ରାତି ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ପଲାଶ କାଠରେ ଅଗ୍ନି ଜାଳି, ତିନି ପ୍ରକାର ମଧୁ ଲଗାଇ ପଲାଶ କାଠ ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରିବା ଦରକାର। ଦୁଇ ଶତ ବାର ବଷଟ୍ କରି ହବନ କଲେ, ଗୁହା ଦ୍ୱାର ତୁରନ୍ତ ପ୍ରକାଶିତ ହୁଏ। ତା’ପରେ, ସେଇ ଜ୍ଞାନୀ, କବଚ ପିନ୍ଧି, ଭୟ ଛାଡ଼ି ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ମୌହ ଦୂର ହୁଏ। ସେଠି ଏକ ବିସ୍ତୃତ, ମଧୁମକୁ ଭରିଥିବା ରାଜପଥ ଦେଖାଯାଏ; ନରସିଂହଙ୍କୁ ମନେ କରି, ଦ୍ୱିଜମାନେ ସେଠାରୁ ପାତାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରନ୍ତି। ସେଠି ପହଞ୍ଚି, ଅବିଚଳ ନରସିଂହ ତତ୍ତ୍ୱ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଲେ, ହଜାର ହଜାର ବୀଣା ରେ ବାଦ୍ୟ ଚାଳିଥିବା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆସି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରନ୍ତି ଓ ସାଧକଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଭିତରକୁ ନେଇଯାନ୍ତି। ତା’ପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦିବ୍ୟ ରସପାନ କରାନ୍ତି; ଏହି ରସ ପାନ କରି, ସେ ଦିବ୍ୟ ଶରୀର ଓ ଅପାର ଶକ୍ତି ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେ ଏହି ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ ସୃଷ୍ଟିର ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୀଡ଼ା କରନ୍ତି; ଏହି ଦିନ ଶେଷେ, ତାଙ୍କର ଅଲଗା ଦେହ ବାସୁଦେବଙ୍କ ସହ ଲୟ ହୁଏ, ଏହି ବିଷୟରେ କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଯେତେବେଳେ ସେଠି ରହିବା ଆନନ୍ଦ ଦେଉନାହିଁ, ସେ ପୁନଃ ବାହାରି ଯାନ୍ତି, ସହିତ ନେଇଅନ୍ତି ବସ୍ତ୍ର, ଶୁଳ, ଖଡ଼ଗ, ରୋଚନା ଓ ମଣି। ସେ ରସ, ଅମୃତ, ପାଦୁକା, ଅଞ୍ଜନ, କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଓ ମନୋହର ଗୁଳି ନେଇଅନ୍ତି। ସେ ସଫଳ ସାଧକ, ଜଳପାତ୍ର, ମାଳା, ଦଣ୍ଡ, ସଞ୍ଜୀବନୀ ବୁଟି, ସିଦ୍ଧ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ନେଇଅନ୍ତି। ତିନିଶିର ଅଗ୍ନିସ୍ପୁଟିତ ମନ୍ତ୍ର କେବଳ ଏକଥର ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ, କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ପାପ ଦଗ୍ଧ ହୁଏ। ବିଷ ଉପରେ ବିଷ ଦିଆଯାଏ ଯେପରି ନଶ୍ଟ ହୁଏ, ଏହି ଦିବ୍ୟ କ୍ରିୟା ଦେହର କୁଷ୍ଠ ଓ ଗର୍ଭପାତ ପ୍ରାୟ ପାପ ମଧ୍ୟ ପବିତ୍ର କରିଦିଏ। ଦୁଷ୍ଟ ଗ୍ରହ ଧରିନେଲେ, ହୃଦୟ ଶେଷରେ ଅଗ୍ନିମୟ ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୟାନ କଲେ, ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଗ୍ରହ ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହି କବଚ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ଗଳାରେ ପିନ୍ଧାଇଲେ, ସଦା ସୁରକ୍ଷା ଦିଏ; ଏହା ଫୁଲା, ଗଠି, ଫୋଡ଼ ନଶ୍ଟ କରେ। ରୋଗ ହେଲେ, ତିନି ବେଳ ମଧୁର ସମୟରେ ଘୃତ ଓ ଦୁଧ ମିଶାଇ ପବିତ୍ର କାଠ ଦ୍ୱାରା ହବନ କଲେ, ଏକ ମାସ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ରୋଗ ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ଦୟା ନରସିଂହ ଦେବଙ୍କ; ତାଙ୍କ ଉପାସନା ଓ କୃପା ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତମାନେ ସମସ୍ତ ଲାଭ ଓ ସୁରକ୍ଷା ପାଇପାରନ୍ତି।