ଯେଉଁମାନେ ନିରନ୍ତର ଭାବରେ ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରରେ ପରମ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋକ୍ଷକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି। ଏହି ଦ୍ୱାଦଶାକ୍ଷରୀ ମନ୍ତ୍ରର ଭକ୍ତମାନେ ଯେଉଁ ଅବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି, ସେଠାକୁ ଦେବତାମାନେ, ଯୋଗୀମାନେ କିମ୍ବା ସୋମପାନ କରୁଥିବା ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚି ପାରନ୍ତି ନାହିଁ। ସେହିଯୋଗୁ ଏହି ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଜଗତ୍ଗୁରୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଚନ୍ଦନ, ଫୁଲ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଉପଚାର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହିତ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହିଁବା ଉଚିତ। ଏହିପରି ଭାବେ କହାଯାଉଛି—ଜଗତ୍ନାଥ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ, ଚାଣୂର ଓ କେଶୀଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବାଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ, କଂସଙ୍କୁ ଦଳନ କରିଥିବାଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ। ପଦ୍ମପତ୍ର ସମାନ ନୟନ ଥିବା, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ, ନୀଳମେଘ ସଦୃଶ ଶ୍ୟାମବର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ସୁଖ ଦାତା—ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ। ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପୂଜିତ ଦିବ୍ୟମୂର୍ତ୍ତି, ସଂସାର ନାଶକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଆକାଂକ୍ଷା ପୂରଣକାରୀ—ତାଙ୍କୁ ବିଜୟ ହେଉ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ସମୁଦ୍ର, ଯେଉଁଠାରେ କିଛି ତତ୍ତ୍ୱ ନାହିଁ, ଦୁଃଖର ଝାଗ ଉଠିଛି, କ୍ରୋଧ ରୂପୀ ମହାମତ୍ସ୍ୟ ଘୋର ଭାବେ ଘୁରୁଛି, ଇନ୍ଦ୍ରିୟବିଷୟ ଝଡ଼ ଚାଲିଛି—ଏହି ଦୁଃଖର ଦଳଦଳ ଓ ଭ୍ରମର ଭୟଙ୍କର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ମୁଁ ବୁଡ଼ିଯାଇଛି, ହେ ପରମେଶ୍ୱର, ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କର। ଏଭଳି ଭାବରେ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେବଦେବୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ, ସେ ଭକ୍ତବତ୍ସଳ, ସମସ୍ତ ପାପ ହରଣ କରୁଥିବା, ଚାହିଦା ଫଳ ଦେଇଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ। ସେଠାରେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖିବେ—ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେହ, ଦୁଇଟି ଭୁଜା, ପଦ୍ମଦଳ ସମାନ ଚକ୍ଷୁ, ଚଉଡ଼ା ଛାତି, ମଜବୁତ ହାତ, ପିତାମ୍ବର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଶୁଭ୍ର ମୁହଁ। ତାଙ୍କର ହାତରେ ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଅଛି, ମୁକୁଟ, ବାହୁବଳୟ ଓ ଅନେକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ତଥା ଭୂଷିତ ଗଳାରେ ଭୃଂଗାର ମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି। ଏପରି ଦର୍ଶନ ପାଇଁ ଲୋକେ ଯେତେବେଳେ ହସ୍ତଜୋଡ଼ି ପ୍ରଣାମ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ହଜାର ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ଫଳ ପାଆନ୍ତି। ତୀର୍ଥସ୍ନାନ ଓ ଦାନ ଯେତେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଓ ପ୍ରଣାମ କରି ତାହା ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଏ। ସମସ୍ତ ମଣି ଓ ସୁନାରେ ପୂଜା କଲେ ଯେତେ ଫଳ ମିଳେ, ଏହିପରି ଦର୍ଶନ ଓ ପ୍ରଣାମରେ ସେଠି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ବେଦ ଓ ଯଜ୍ଞ ଯେତେ ଫଳ ଦେଇଥାଏ, ଏହି ଦର୍ଶନରେ ସେଠି ମିଳେ। ସମସ୍ତ ଦାନ, ବ୍ରତ, ନିୟମର ଫଳ, ତପସ୍ୟା ଓ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟର ଫଳ, ଗୃହସ୍ଥ ଧର୍ମ ଅନୁସରଣର ଫଳ, ଅରଣ୍ୟବାସ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସର ଫଳ—ଏସବୁ ଦେଖିବା ଓ ପ୍ରଣାମ କରିବା ମାତ୍ରରେ ଲୋକ ପାଇଯାନ୍ତି। ଏହି ମହତ୍ତ୍ୱ କଥା କେତେ ଅଧିକ କହିବି? କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତିସହିତ ଦେଖିଲେ ମାନବ ଦୁର୍ଲଭ ମୋକ୍ଷ ପାଇଥାଏ। ଏହିପରି ଦର୍ଶନରେ କୋଟି କୋଟି ଜନ୍ମର ସଂଚିତ ପାପ ମୁକ୍ତ ହେଇ, ପବିତ୍ର ଆତ୍ମା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶ୍ରୀ ଓ ଗୁଣ ଧାରଣ କରିଥାଏ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଦିବ୍ୟ ବିମାନରେ ବସି, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି, ଏକୋଇଶି ପିଢ଼ି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉଦ୍ଧାର କରି, ବିଷ୍ଣୁନଗରକୁ ଯାଏ। ସେଠାରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ସହିତ ଶତ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଭୋଗ କରେ, ଚତୁର୍ଭୁଜ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ହୋଇ ରହେ। ଏଠାରୁ ପୁଣି ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସେ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇ, ସମସ୍ତ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦ୍ୱେଷ ଶୂନ୍ୟ ହୁଏ। ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା, ଶାନ୍ତ, ଦାନଶୀଳ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଙ୍ଗଳେ ଲିନ, ବୈଷ୍ଣବ ଜ୍ଞାନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶେଷରେ ମୋକ୍ଷ ଲାଭ କରେ। ତାପରେ ଭକ୍ତିସହିତ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତପ୍ରିୟ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବା ଉଚିତ। ଏଭଳି ପ୍ରାର୍ଥନା କରିବା ଉଚିତ—"ହେ ବିଶ୍ୱବ୍ୟାପିନୀ ଦେବୀ, ହେ ମଙ୍ଗଳଦାୟିନୀ, ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, ପଦ୍ମନୟନି, କାତ୍ୟାୟନୀ, ମୋର ଶତ୍ ଶତ୍ ନମସ୍କାର।" ଏଭଳି ଭାବରେ ଜଗତର ଧାରଣାକାରିଣୀ, ଶୁଭଦ୍ରା, ବଳରାମଙ୍କ ଭଗିନୀ, ଵରଦାୟିନୀଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲେ, ଏକ ଇଚ୍ଛାପୂର୍ଣ୍ଣ ବିମାନରେ ବସି ବିଷ୍ଣୁନଗରକୁ ଯାଏ ଓ ସେଠାରେ ପ୍ରଳୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦେବତା ସମାନ ଖେଳନ୍ତି। ପୁଣି ଏଠାରେ ମଣିଷ ଜନ୍ମ ନେଇ, ବେଦବିଦ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ହୁଏ, ସେଠାରେ ହରିସହ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରି ନିଶ୍ଚିତ ମୋକ୍ଷ ପ୍ରାପ୍ତ କରେ। ଏଭଳି ଭାବରେ ବଳରାମ, କୃଷ୍ଣ ଓ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି ଓ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ—ସମସ୍ତ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଲାଭ ହୁଏ। ମନୋଯୋଗ ସହିତ ମନ୍ଦିରରୁ ବାହାରିଲେ, ଲୋକ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ସାଧନ କରିଥାଏ। ଯେଉଁଠାରେ ବିଷ୍ଣୁ ନୀଳମଣି ରୂପେ ବାଳୁକାରେ ଛିପା ଅବସ୍ଥାରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେଠାରେ ପ୍ରଣାମ କରିଲେ ବିଷ୍ଣୁନଗରକୁ ଯାଏ। ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଅଂଶରେ ଗଠିତ, ଦାନବମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଥିବା, ଅର୍ଦ୍ଧସିଂହ ରୂପରେ ଅବସ୍ଥିତ ନରସିଂହ ଦେବ ଅଛନ୍ତି। ଭକ୍ତିସହିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ପ୍ରଣାମ କଲେ, ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତି ମିଳେ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁମାନେ ନରସିଂହ ଭକ୍ତ, ସେମାନଙ୍କ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ ଫଳ ଦିଏ ନାହିଁ, ସେମାନେ ଯାହା ଚାହାନ୍ତି ତାହା ପାଆନ୍ତି। ସେହିଯୋଗୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସରେ ନରସିଂହଙ୍କ ଶରଣ ନେବା ଉଚିତ, କାରଣ ସେ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ, ମୋକ୍ଷ ଫଳ ଦେଇଥାନ୍ତି। ନରସିଂହଙ୍କ ଏହି ମହିମା, ଯାହା ଏହି ସଂସାରରେ ଦୁର୍ଲଭ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ତୁମେ ଯେପରି ଅନୁଭବ କରୁଛ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ତାହା ଆମକୁ ବିଶ୍ମୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦିଏ।