ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସ୍ୱରୂପ ଅସ୍ତିତ୍ୱ ଓ ନିରସ୍ତିତ୍ୱର ଉପରେ ଅଛି, ଅସ୍ପୃଶ୍ୟ, ଗୁଣହୀନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ, ଅପରିବର୍ତ୍ତନଶୀଳ, ଅଚଳ ଓ ନିତ୍ୟ। ଏହି ସ୍ୱରୂପ ସମସ୍ତ ପ୍ରତିବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ, ଶୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତିତ୍ୱରେ ଏକାକି ବିରାଜିତ—ଏହାକୁ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି; ତେବେ ମୁଁ କିପରି ଜାଣିପାରିବି, ହେ ଭଗବାନ? ଆପଣଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଏକ ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱରୂପ ବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ—ଏହା ହେଉଛି ପୀତାମ୍ବର ଧାରଣ କରିଥିବା, ଚାରିଟି ହାତ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର, ଗଦା ଧାରଣ କରିଥିବା, ମୁଣ୍ଡରେ ମୁକୁଟ୍ ଓ ବାହୁଦ୍ଧାଗୁଡିକୁ ଅଳଙ୍କାର ଲାଗିଥିବା ଦେବୀ ସ୍ୱରୂପ। ଛାତିରେ ଶ୍ରୀବତ୍ସ ଚିହ୍ନ ଓ ମାଳାରେ ଅରଣ୍ୟ ଫୁଲ ଶୋଭିତ—ଏହି ଦିବ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଶରଣାଗତମାନେ ପୂଜା କରନ୍ତି। ହେ ଦେବଦେବ, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭକ୍ତମାନେ ଯାହାଁଠାରେ ଭୟରହିତତା ପାଆନ୍ତି, ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭୋଗର ଦୁର୍ଦ୍ଦୂର୍ବୋଧ ସାଗରରେ ଡୁବିଯାଇଛି—ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ହେ କମଳନୟନ। ହେ ଜଗନ୍ନାଥ, ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ମୁଁ ଆଉ କାହାଁଠି ଶରଣ ନେବି? ହେ ଲକ୍ଷ୍ମୀପତି, ମୋତେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ମଧୁସୂଦନ। ଶତଶତ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଓ ରୋଗରେ କ୍ଳାନ୍ତ, ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖରେ ଦମିତ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଶୋକରେ ଅବସ୍ଥିତ, ମୋହବଶତଃ କର୍ମର ଦୃଢ଼ ବନ୍ଧନରେ ବନ୍ଧା। ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର, ଦୁଷ୍ଟର, ବିଷାକ୍ତ ଜଳର ସଂସାର ସାଗରରେ ପଡ଼ିଛି, ଯାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଦୁର୍ଲଭ, ଯେଉଁଠାରେ ରାଗ-ଦ୍ୱେଷର ମାଛ ମଣିଷକୁ ଖାଏ। ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡିକର ଭୟଙ୍କର ଘୂର୍ଣ୍ଣନରେ ଗଭୀର, ତୃଷ୍ଣା ଓ ଶୋକର ତରଙ୍ଗରେ ଚଞ୍ଚଳ, କୌଣସି ଆଧାରବିହୀନ, ଅସାର, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅସ୍ଥିର। ଏଠାରେ ମୋହିତ ହୋଇ, ମୁଁ ମାୟାରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଭ୍ରମଣ କରୁଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ, ହଜାର ହଜାର ଜନ୍ମ ନେଇ ଅନେକ ପ୍ରକାର ଯୋନିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଉଛି। ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ଏହି ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ମୁଁ ଅସଂଖ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଇଛି—ହଜାର ଓ ଦଶହଜାର ପ୍ରକାର ଅନୁଭବ କରିଛି। ମୁଁ ବେଦ ଓ ଏହାର ଶାଖା, ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର, ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ଅନେକ କଳା ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛି। ଅସନ୍ତୋଷ ଓ ସନ୍ତୋଷ, ସଂଚୟ ଓ ହାନି, ବ୍ୟୟ, ବୃଦ୍ଧି, କ୍ଷୟ ଓ ମଧ୍ୟମ—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଛି, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ। ସ୍ତ୍ରୀ, ଶତ୍ରୁ, ଆତ୍ମୀୟଙ୍କ ସହ ବିଚ୍ଛେଦ ଓ ସଂଯୋଗ, ବିଭିନ୍ନ ପିତା-ମାତାଙ୍କ ସହ ଦେଖା—ଏସବୁ ମଧ୍ୟ ମୁଁ ଅନୁଭବ କରିଛି। ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଆନନ୍ଦ ମିଳିଛି; ଆତ୍ମୀୟ, ପୁତ୍ର, ଭାଇ, ସମ୍ବନ୍ଧୀ ମଧ୍ୟ ମିଳିଛି। ମୁଁ ମହିଳାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିଛି, ମଳମୁତ୍ର ଭରା ଗର୍ଭରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ। ହେ ଇନ୍ଦ୍ରିୟମାନଙ୍କ ନାଥ, ଶଶୁ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥାରେ ଅନେକ ଦୁଃଖ ଅନୁଭବ କରିଛି। ମୃତ୍ୟୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା, ଯମପଥ, ଯମଲୋକ ଓ ନରକର ଯନ୍ତ୍ରଣା ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିଛି। ମୁଁ କୀଟ, ପୋକ, ଗଛ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ହରିଣ, ପକ୍ଷୀ, ମହିଷ, ଉଠ, ଗାଈ ଓ ଅନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରାଣୀ ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ମୁଁ ଦ୍ୱିଜ ଜାତିରେ, ଶୂଦ୍ର ଗର୍ଭରେ, ଧନୀ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ଗରିବ ଓ ତପସ୍ବୀ ମଧ୍ୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି। ରାଜା, ସେବକ ଓ ଅନ୍ୟ ଦେହଧାରୀ ମଧ୍ୟରେ ପୁନପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ହେ ପ୍ରଭୁ। ମୁଁ ଅନେକ ଲୋକଙ୍କର ଦାସ ହୋଇଛି, ମାଲିକ୍ୟତ୍ୱ, ଦରିଦ୍ରତା ଓ ସ୍ୱାମୀତ୍ୱ ଅନୁଭବ କରିଛି। ମୁଁ ଅନ୍ୟମାନେ ହତ୍ୟା କରିଛି, ମୋତେ ମାରାଯାଇଛି; ମୁଁ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇଛି ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୃତ୍ୟୁ ଅନୁଭବ କରିଛି; ଅନେକଥର ଦାନ ଓ ଗ୍ରହଣ କରିଛି। ପିତା, ମାତା, ବନ୍ଧୁ, ଭାଇ, ସ୍ତ୍ରୀ, ଧନୀ, ପଣ୍ଡିତ, ଗରିବ ଓ ତପସ୍ବୀଙ୍କ ସହ କର୍ମ କରିଛି। ମୁଁ ଦେବତା, ପଶୁ, ମଣିଷ, ଚଳ-ଅଚଳ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଲଜ୍ଜା ବିସର୍ଜନ କରି ବିଭିନ୍ନ ଦୁଃଖର କଥା କହିଛି, ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ। ଏହି ସଂସାରରେ କୌଣସି ସ୍ଥାନ ନାହିଁ ଯେଉଁଠାରେ ମୁଁ ଯାଇନାହିଁ; କେବେ ମୁଁ ନରକରେ ରହିଛି, କେବେ ସ୍ୱର୍ଗରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ? କେବେ ମୁଁ ମଣିଷ, କେବେ ପଶୁ ଭାବେ ରହିଛି, ଜଳଚକ୍ରରେ ବା ଦଉଡ଼ିଥିବା ଘଡ଼ା ପରି ଏଠୁ ଉଠୁଛି, ସେଠୁ ପଡ଼ୁଛି। ଏହା ଉପରକୁ, ତଳକୁ, କେବେ ମଧ୍ୟରେ ରହିଥାଏ; ଏଭଳି ଭାବରେ ମୁଁ କର୍ମର ଦୃଢ଼ ରଶିରେ ବନ୍ଧା। ଯୋଗଶକ୍ତିରେ ଉପର, ତଳ, ମଧ୍ୟରେ ଭ୍ରମଣ କରୁଛି; ଏହି ଭୟଙ୍କର ସଂସାର ଚକ୍ରରେ ଏଭଳି ଭାବରେ ଘୂରୁଛି, ହେ ରୋମହର୍ଷଣ। ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ଏଭଳି ଭ୍ରମଣ କରୁଛି, କେବେ ଶେଷ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ; ଆଜି ମୁଁ କ'ଣ କରିବି ଜାଣିନାହିଁ, ହେ ହରି, ମୋର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚଞ୍ଚଳ। ଶୋକ ଓ ତୃଷ୍ଣାରେ ଅନ୍ଧାରି, ମୁଁ ମାର୍ଗ ହରାଇଛି; ଏବେ ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣକୁ ଆସିଛି। ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରନ୍ତୁ, ହେ କୃଷ୍ଣ, ମୁଁ ଏହି ସଂସାର ସାଗରରେ ଦୁଃଖିତ ଓ ଡୁବିଯାଇଛି; ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଭକ୍ତ ଭାବେ ମନେ କରନ୍ତି, ତେବେ କୃପା କରନ୍ତୁ, ହେ ଜଗନ୍ନାଥ। ଆପଣ ବ୍ୟତୀତ ମୋର କୌଣସି ମିତ୍ର ନାହିଁ ଯିଏ ମୋତେ ରକ୍ଷା କରିବ; ଆପଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷକ ଭାବେ ପାଇ, ମୋତେ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ। ଜୀବନ ଓ ମୃତ୍ୟୁରେ, ଶୁଭ ଓ ଅଶୁଭରେ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁ ନିଚ୍ଚ ଲୋକମାନେ ଠିକ୍ ଭାବେ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରନ୍ତିନାହିଁ—ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ କେଉଁଠି ମଙ୍ଗଳ ଗତି ହେବ? ପରିବାର, ଆଚରଣ, ଶିକ୍ଷା, ଜୀବନ—ଏସବୁ କାହିଁକି? ଯେଉଁମାନଙ୍କ ମନରେ କେଶବଙ୍କ ଉପରେ ଭକ୍ତି ଜନ୍ମ ନେଉନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ମୋହବଶତଃ ଆପଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ଦାନବ ସ୍ୱଭାବ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି—ସେମାନେ ଭୟଙ୍କର ନରକରେ ପଡ଼ନ୍ତି, ପୁନପୁନି ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି; ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନରକ ସାଗରରୁ ମୁକ୍ତି ନାହିଁ। ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ, ଅଧମ ଲୋକମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିନ୍ଦା କରନ୍ତି, ହେ ପ୍ରଭୁ—ମୋ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଜନ୍ମ ନେଉଛି, ସେଠାରେ ହେ ହରି, ଆପଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଭକ୍ତି ଦିଅନ୍ତୁ। ଦେବ, ଦାନବ, ମଣିଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟମାନେ ଆପଣଙ୍କୁ ନିୟମିତ ପୂଜା କରି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ପ୍ରାପ୍ତ କରିଛନ୍ତି। କିଏ ଆପଣଙ୍କୁ ପୂଜା କରିବ ନାହିଁ, ହେ ପ୍ରଭୁ, ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ସିଦ୍ଧି ମିଳିଛି?