ଏହି ସମୟରେ, ରାଜାଙ୍କ ସଂଗେ ଏହି ଅତିଥି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ । ରାଜା ଏମାନେକୁ ଉଚିତ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ନିଜେ ଏମାନେଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଆବାସସ୍ଥଳ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସାଥି ଦେଲେ । ମହାପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏହି ରାଜା, ଅହଂକାରକୁ ପ୍ରତ୍ୟାଗତ କରି, ନିଜ ଶିଳ୍ପକୁ ନିଜେ କରିଥିଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଅନ୍ୟ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି କାମ କରିଥିଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ ବିଧିର ସମସ୍ତ ପ୍ରକ୍ରିୟା ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲେ । ଏହି ବିଧି ଶୁଣି, ଉତ୍ତମ ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ; ତାଙ୍କର ଶରୀରରେ କୁମୁଦ୍ରାଗ ଦେଖାଗଲା । ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ସୁବକ୍ତା ବିଦ୍ୱାନ୍ମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଉପାଦାନରେ ମତ ଦେଇ, ପ୍ରତିଏକ ଜଣେ ଅନ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏଠାରେ ଶୁଧ୍ଧ ସୋନାର ଦ୍ୱାରଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଗୁଡିକୁ ଇନ୍ଦ୍ର ନିଜେ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଥିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା । ସେମାନେ ବହୁ ବିଛା, ଆସନ, ଶୟନ, ରତ୍ନର ଗଛ, ଘଡା, ପାତ୍ର, ଡେଉଁ, ଏବଂ ଅନ୍ତ ନଥିବା ଘଡା ଦେଖିଲେ । କୌଣସି ରାଜା ଅଶୁଦ୍ଧ କିଛି ଦେଖିଲେ ନାହିଁ; ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳର ପୋଷ୍ଟଗୁଡିକୁ ସୋନାରେ ସଜାଯାଇଥିଲା, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କାଠରେ ତିଆରି ହୋଇଥିଲା । ସେଠାରେ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ଭୂମିରେ ବା ଜଳରେ ବସିଥିବା, ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ଉଚିତ ସମୟରେ, ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଆଣିଯାଇଥିଲା । ଏଠାରେ ରାଜାମାନେ ଗୋମାନ୍ୟ, ମହିଷ, ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ମହିଳାମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖିଲେ । ସେମାନେ ଜଳଜ ପ୍ରାଣୀ, ଜଙ୍ଗଲୀ ଜନ୍ତୁ, ପକ୍ଷୀ, ଗର୍ଭ, ଡିମ୍ବ, ପରିଶ୍ରମ, ଅଙ୍କୁରରୁ ଜନ୍ମିଥିବା ପ୍ରାଣୀ ଦେଖିଲେ । ସେମାନେ ପାହାଡ, ଧାନର ଗଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖିଲେ; ସମସ୍ତେ ଗୋଧନ, ଧନ, ଧାନର ଅଧିକ ଉଲ୍ଲାସରେ ତୁଳିଥିଲେ । ଯଜ୍ଞସ୍ଥଳ ଦେଖି ସେମାନେ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ଜନମାନେ ପାଇଁ ଦିଆଯାଉଥିବା ଖାଦ୍ୟର ପ୍ରଚୁରତା ଦେଖି ।