ଏଠାରେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତି ଅଛି, ଯାହାକୁ ଇନ୍ଦ୍ରନୀଳ ଭାବରେ ପରିଚିତ; ଏହି ମୂର୍ତ୍ତିକୁ ସ୍ୱୟଂ ଦେବତା ରକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି, ଏଠାରେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଶୁଭ ବୈଷ୍ଣବ ମୂର୍ତ୍ତି ଦେଖିବାକୁ ମିଳେନି। ଏହି କାରଣରୁ, ରାଜା ଚିନ୍ତା କରିଲେ—ମୁଁ ଏହି ଭୂମିରେ ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ, ଯିଏ ଜଗତର ନାଥ ଓ ଅଜୟ ଶୌର୍ୟର ଧାରକ, ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ପାଇବାକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଉଦ୍ୟମ କରିବି। ସେ ନିଶ୍ଚୟ କଲେ, ବିଭିନ୍ନ ଯଜ୍ଞ, ଦାନ, ତପ, ହୋମ, ଧ୍ୟାନ, ପୂଜା ଓ ନିୟମିତ ଉପବାସ ଦ୍ୱାରା ଏହି ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବି। ତାଙ୍କର ମନ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଚିନ୍ତାରେ ବିକ୍ଷିପ୍ତ ହେବାକୁ ଦେଲେନି, କେବଳ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଶ୍ରୀ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଏଭଳି ଚିନ୍ତା କରି, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏ, ରାଜା ଏଠି ହରିଙ୍କ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଗଣନାକାରୀ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଅଧ୍ୟାପକଙ୍କୁ ଡାକି, ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ଭୂମିକୁ ଶୁଧ କଲେ। ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ, ଏବଂ ଶିଳ୍ପ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଉପଦେଷ୍ଟାମାନେ ସହିତ ରାଜା ଆଲୋଚନା କଲେ। ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାଗୁଡିକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମେଳ ହୋଇଥିବା ସମୟରେ, ଗ୍ରହଗୁଡିକ ଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥାରେ ଥିଲେ। ବିଜୟ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦର ଧ୍ୱନି, ନାନା ମଧୁର ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦ, ବେଦ ଚାନ୍ତ ଓ ମନୋହର ଗୀତରେ, ଫୁଲ, ଧାନ, ଚାଉଳ, ସୁଗନ୍ଧ, ପୂର୍ଣ୍ଣ କଳସୀ ଓ ଦୀପ ସହିତ, ରାଜା ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସେ କଳିଙ୍ଗ, ଉତ୍କଳ ଓ କୋଶଳର ପ୍ରବଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଡାକି, କହିଲେ—"ତମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଗ୍ର ହୋଇ, ଶିଳା ନିମିତ୍ତେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କର; ଶିଳା କାମରେ ପ୍ରବୀଣ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ସହିତ ନିଅ।" "ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦେଖ, ଏଠିରେ ଅନେକ ଗୁହା ଅଛି। ସମସ୍ତ ଉତ୍ତାଳ ଅଂଶ ଦେଖି, ଶୁଭ ଶିଳା କଟି, ତାହାକୁ ରଥ ଓ ନାଉ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ଆଣିବା ପ୍ରୟାସ କର।" ଏଭଳି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ରାଜା ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୂଜାରୀଙ୍କୁ କହିଲେ: "ଦୂତମାନେ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯାଇ, ଯେଉଁଠି ରାଜାମାନେ ଅଛନ୍ତି ସେଠି ମୋ ଆଜ୍ଞା ପ୍ରଚାର କର; ଶୀଘ୍ର ଯାଇବା ଦରକାର।" "ତମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ହୋଇ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ପଦାତି, ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୂଜାରୀମାନେ ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଯାଉ।" ଏଭଳି ଆଜ୍ଞା ପାଇ, ଦୂତମାନେ ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ। ଦୂତମାନେ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦିଗର ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ନିଜ ଏନାମି ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଆସିଗଲେ। ଦକ୍ଷିଣ, ପଶ୍ଚିମ, ଉତ୍ତର ଓ ସୀମାଞ୍ଚଳ, ପାହାଡ଼, ଦ୍ୱୀପ ଓ ନିକଟର ରାଜାମାନେ—ସମସ୍ତ ଆସିଗଲେ। ଅନେକ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ରଥ, ହାତୀ, ପଦାତି, ଘୋଡ଼ା ଓ ଅନେକ ଧନ-ଦାନ ସହିତ ଆସିଗଲେ। ଏହି ଭାବରେ ରାଜା ଦେଖିଲେ—ସମସ୍ତ ରାଜା, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୂଜାରୀ ସହିତ ଏକଠି ହୋଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା। ସେ ନମ୍ରତାରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଏହି ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ ମୋ ଦୁଃଖ ଓ ଚିନ୍ତା ଅଛି; ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଭୋଗ ଓ ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ।" "ମୁଁ କିପରି ଅଶ୍ୱମେଧ ଅନୁଷ୍ଠାନ, ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଯଜ୍ଞ ଓ ବୈଷ୍ଣବ ଦେଉଳ ନିର୍ମାଣ କରିପାରିବି, ଏହି ଚିନ୍ତା ମୋ ମନରେ ଅଛି। ତୁମେ ସମସ୍ତେ ମୋ ସହଯୋଗୀ ହେଲେ, ମୁଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିପାରିବି।" ବିଦ୍ୱାନ ରାଜା ଏଭଳି କହିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ରାଜା ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେମାନେ ରାଜାକୁ ଧନ, ମଣି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ମୁକୁତା, ଉତ୍ତମ କମ୍ବଳ, ମୃଗଚର୍ମ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଚାଦର, ଶୋଭାମୟ ତନ୍ତୁ ଓ କାର୍ପେଟ ଦେଇ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ହିରା, ବିଦ୍ରୁମ, ମଣି, ମଣିକ୍ୟ, ମୁଦ୍ରା, ଶାପ୍ෆାୟର, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ଅନ୍ୟ ଧନ, ରଥ ଓ ମହିଳା ହାତୀ ଦେଇ ଉପହାର କଲେ। ଅସଂଖ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ, ଉଚ୍ଚ ଓ ନିମ୍ନ ମୂଲ୍ୟର, ଚାଉଳ, ଯବ, ଗହମ, ମୁଗ, ତିଳ, ଶିଦ୍ଧାର୍ଥ, ବୁଟ, ଗହମ, ମସୁର ଓ ଅନ୍ୟ ଅନ୍ୟ ଦାଳ, ଜଙ୍ଗଲ ଦାନା, ମଧୁ, ନିବାରା ଚାଉଳ, କୁଳଥା ଦାଳ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକତା ପୂରଣ କଲେ। ଅନ୍ୟ ଅନେକ ଦାନା, ଚାଷ ଓ ଜଙ୍ଗଲ ଦାନା, ହଜାର ହଜାର ପ୍ରକାର ଚାଉଳର ତାଳ ଦେଇ ଉପସ୍ଥାନ କଲେ। ସେ ଶତ ଶତ ଘିଁର ମଟିକୁ ଆହୁରି ଅନ୍ୟ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ସାମଗ୍ରୀ, ଖାଦ୍ୟ, ପକା ଖାଦ୍ୟ ଓ ଉଙ୍ଗୁଳି ଦେଇ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ-ସାମଗ୍ରୀ ଦେଖି, ରାଜା ଦେଖିଲେ—ବେଦ, ବେଦାଙ୍ଗ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବୀଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ତିନି ଦେଖିଲେ—ଋଷି, ମହାଋଷି, ଦେବ ଋଷି, ତପସ୍ୱୀ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ଵନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। ସେ ଦେଖିଲେ—ସମସ୍ତ ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ରି, ଅଧ୍ୟାପକ, ଉପାଧ୍ୟାୟ, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ତପସ୍ୟାରେ ନିରତ। ତିନି ଦେଖିଲେ—ସଭ୍ୟମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପ୍ରବୀଣ, ଅନ୍ୟ ଶୁଦ୍ଧ ଆତ୍ମାମାନେ; ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦେଖି, ରାଜା ତାଙ୍କ ପୂଜାରୀକୁ କହିଲେ—"ବେଦରେ ପ୍ରବୀଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ସଫଳତା ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରନ୍ତୁ।" ଏଭଳି ଆଜ୍ଞା ମାନି, ରାଜପୂଜାରୀ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହା ପରେ, ବିଦ୍ୱାନ ପୂଜାରୀ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ସହିତ ଯଜ୍ଞ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ, ଯଜ୍ଞରେ ପ୍ରବୀଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଗରେ ରଖି।