ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ରତ୍ନରେ ଭରିଥିବା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀମାନେ ରହୁଥିବା, ତରଙ୍ଗ ଓ ଧାରାରେ ପ୍ରଚୁର, ବିଶ୍ୱମୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ସମୁଦ୍ର ଥିଲା। ଏହା ପବିତ୍ର ତୀର ମାନଙ୍କର ରାଜା, ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନରେ ଉତ୍କଣ୍ଠିତ, ସୀମାହୀନ ଓ ଭୟାନକ, ମେଘମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା, ଅପାର ଏବଂ ମକରମାନଙ୍କର ନିବାସ। ଏହି ସମୁଦ୍ର ମାଛ, କଛ, ଶଙ୍ଖ, ଚିଙ୍ଗୁଡ଼ି, ମଗର, ତୀକ୍ଷ୍ଣ କଣ୍ଟ, ଶୁଶୁକ, କଙ୍କ, ଏବଂ ବିଶାଳ ବିଷଧର ସାପରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହା ଲବଣ ମହାସାଗର, ହରିଙ୍କର ବିଶ୍ରାମସ୍ଥଳୀ, ନଦୀମାନଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ର ଓ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରୁଥିବା। ଅନେକ ଘୂର୍ଣ୍ଣିକୁଳ ଦ୍ୱାରା ଗଭୀର, ଦାନବମାନଙ୍କର ଆଶ୍ରୟ, ଅମୃତ ମନ୍ଥନ ପାଇଁ ମନ୍ଥନଦଣ୍ଡ, ଦିବ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କର ଉତ୍ସ, ଜଳର ନାଥ। ସମସ୍ତ ଜୀବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଶିଷ୍ଟ, ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କର ଉପଜୀବନ, ଶୁଦ୍ଧମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତିଶୁଦ୍ଧ, ମଙ୍ଗଳମୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅତିମଙ୍ଗଳମୟ। ପବିତ୍ର ତୀରମାନଙ୍କର ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଅବିନାଶୀ, ଜଳଜନ୍ତୁମାନଙ୍କର ନାଥ, ଚନ୍ଦ୍ରର ଅମାଉସ ଓ ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ପରି ନିଶ୍ଚିତ ମାପରେ ଥିବା। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପାଇଁ ଅପରିଚ୍ଛେଦ୍ୟ, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଅମୃତତାର ନିବାସ, ସୃଷ୍ଟି, ପାଳନ ଓ ବିନାଶର ନିତ୍ୟ କାରଣ। ଏହି ନଦୀ ଓ ଧାରାମାନଙ୍କର ନାଥ, ସମସ୍ତ ପାଇଁ ପୁଣ୍ୟର ଉତ୍ସ, ଦେଖି ରାଜା ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଗଲେ। ତାହା ପରେ ରାଜା ସମୁଦ୍ର ତୀର ଉପରେ, ପବିତ୍ର ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଭୂମିରେ, ସମସ୍ତ ଭୂମିର ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ନିବାସ କଲେ। ସେଠାରେ ଶାଳ ଓ କଦମ୍ବ ଗଛ, ପୁମ୍ନାଗ, ସରଳ, କଠାଳ, ନାଡ଼ିଆ, ବକୁଳ ଓ ନାଗକେଶର ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ତାଳ, ପିପଳ, ଖଜୁର, କମଳା, ବୀଜପୁର, ଶାଳ, ଅମ୍ରାତକ, ଲୋଧ୍ର, ବକୁଳ ଓ ବହୁ ବାରକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କପିଠ୍ଥ ଓ କର୍ଣିକାର, ପାଟଳ, ଅଶୋକ, ଚମ୍ପକ, ଦାନା, ତମାଳ, ପାରିଜାତ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନ ଆମଳକ, ବିଲ୍ବ, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ବଟ, ଖଦିର, ଇଙ୍ଗୁଦୀ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ଅଶ୍ୱତ୍ଥ, ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ଜମ୍ବୁକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ମଧୁକ ଓ କର୍ଣିକାର, ବହୁ ବାରକ ଓ ତିନ୍ଦୁକ, ପଲାଶ, ବଦର, ନୀପ, ସିଦ୍ଧ-ନିମ୍ବ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ଅଞ୍ଜନ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ବାରକ, କୋଭିଦାର, ଭଲ୍ଲାଟ, ଆମଳକ, ହିନ୍ତାଳ, ଅଙ୍କୋଳ, କରଞ୍ଜ ଓ ବିଭୀତକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସସର୍ଜ, ମଧୁକ, ଆଶ୍ମରୀ, ଶାଲମଳି, ଦେବଦାରୁ, ଶାଖୋଟକ, ନିମ୍ବ, ବଟ, କୁମ୍ଭୀ, କୌଷ୍ଠ, ହରୀତକ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଗୁଗ୍ଗୁଳୁ, ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, ପାଟଳ, ଜମ୍ବୀର, କରୁଣ, ତିନ୍ତିଡ଼ି, ରକ୍ତ ଚନ୍ଦନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏପରି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଉଦ୍ଭିଦ, ସଦା ଫଳ ଦେଉଥିବା କାମଧେନୁ ଗଛ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଋତୁରେ ଫୁଲର ଝୁମ୍ପ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ, ମଦିରା ଖୋଇଥିବା କୋଇଲିମାନଙ୍କର ଗୀତରେ ଗଞ୍ଜ, ରଙ୍ଗୀନ ମୟୂର ଦଳ, ପାରା ଓ ଶାରୀମାନେ ସହିତ ଭରିଥିଲା। ହାରିତ, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ଚାଟକ, ବହୁପୁତ୍ର, ଜୀବଞ୍ଜୀବ, କାକୋଳ, କଳବିଙ୍କ, ପରା ଓ ଅନେକ ପକ୍ଷୀମାନେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନୋହର ଓ ଶ୍ରବଣମଧୁର ପକ୍ଷୀ, ଫୁଲର ଡାଳରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା, ମଧୁର ଗୀତ ଗାଉଥିଲା। ସଦା ଧଳା କେତକୀ ଗଛର ଝୁମ୍ପ, ମଲ୍ଲିକା, କୁନ୍ଦକୁସୁମ, ଯୂଥିକା, ତଗର ଫୁଲ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। କୁଟଜ, ବାଣପୁଷ୍ପ, ଅତିମୁକ୍ତ, କୁବ୍ଜକ, ମାଲତୀ, କରବୀର ଓ ସୁନା ଖୋଇଥିବା କଦଳୀ ଗଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଅନେକ ପ୍ରକାର ଫୁଲ, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର, ଜଙ୍ଗଲ, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଗଛ ତଳରେ, ବିଭିନ୍ନ ରଙ୍ଗ ଓ ଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏଠାରେ ଅନେକ ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସାପ, ରାକ୍ଷସ, ଭୂତ, ଅପ୍ସରା ଓ କିନ୍ନରମାନେ ଥିଲେ। ଅନେକ ଋଷି ଓ ଯକ୍ଷ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରାଣୀ, ହରିଣ, ଗଛରେ ବସୁଥିବା ପ୍ରାଣୀ, ସିଂହ, ତୁଷାର ଓ ମହିଷରେ ଭରିଥିଲା। ଏପରି ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରାଣୀ, କଳା କୃଷ୍ଣସାର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ, ବାଘ, ଚମକୁଥିବା ହାତୀ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ ପ୍ରାଣୀ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏପରି ବିଭିନ୍ନ ଗଛ, ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନ ପରି ଉଦ୍ୟାନ, ଲତା ଓ ଜ୍ଞାନ ଅଛା ଶୈଳୀ, ବିଭିନ୍ନ ଜଳାଶୟ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ହଂସ ଓ କାରଣ୍ଡବ ହାଉ, ପଦ୍ମ ଝିଲି, କଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, ଡୁବୁଥିବା ପକ୍ଷୀ, ହଂସ ଓ ଚକ୍ରବାକ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପଦ୍ମ, ଶତପତ୍ର ପଦ୍ମ, ନୀଳ ପଦ୍ମ, ଶାଳୁକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଳପକ୍ଷୀ, ଜଳରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଫୁଲ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଅଗ୍ନିଶିଖା ପର୍ବତ, ଶୋଭାମୟ ଗୁହା, ବିଭିନ୍ନ ଗଛ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଖଣିଜ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ। ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶିଖର, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କର ମଙ୍ଗଳମୟ ନିବାସ, ସମସ୍ତ ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଆଲୋକମୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଶିଳା ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏପରି ସମସ୍ତ ଶୋଭା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ତିନି ଲୋକରେ ପୂଜିତ ସ୍ଥଳୀକୁ ରାଜା ଦେଖିଲେ। ଦଶ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ ଓ ପାଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଦୀର୍ଘ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର, ଅନେକ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅତ୍ୟନ୍ତ କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, ପବିତ୍ର, ବୈଷ୍ଣବ, ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ କ୍ଷେତ୍ରରେ, ମହାପ୍ରଭୁ, ପୂର୍ବରୁ କେଉଁଠି ବୈଷ୍ଣବ ପ୍ରତିମା ବିସ୍ଥାପିତ ହୋଇନଥିଲା? କେଉଁ କାରଣରୁ ଏହି ରାଜା, ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ସେନା ଓ ଯାନସାମଗ୍ରୀ ସହିତ ଯାଇ, କୃଷ୍ଣ, ରାମ ଓ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ବିସ୍ଥାପିତ କଲେ? ମହାପ୍ରଭୁ, ଏଠାରେ ଆମେ ବଡ଼ ସନ୍ଦେହ ଓ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଦେଖୁଛୁ; ଆମେ ସମସ୍ତ ଉତ୍ତର ଜଣାଇବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ—ଏହି କାରଣ ବି ଆମକୁ କହ। ଏବେ ଆମେ ପାପ ନାଶ କରୁଥିବା ପୁରାତନ କଥା ଶୁଣ; ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ କହିବି, ଯେପରି ହରି ଶ୍ରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଶ୍ନିତ ହେବାବେଳେ କହିଥିଲେ। ସୁମେରୁ ପର୍ବତର ସୁନା ଶିଖରେ, ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ସିଦ୍ଧ, ବିଦ୍ୟାଧର, ଯକ୍ଷ ଓ କିନ୍ନର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଏହି ପୁରାତନ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି...