ସାଗରର ଉତ୍ତର ତୀରରେ, ଓ ଦ୍ୱିଜଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏକ ଗୁପ୍ତ ଓ ପରମ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି, ଯାହା ମୋକ୍ଷ ଦେଇଥାଏ ଓ ସମସ୍ତ ପାପକୁ ନାଶ କରିଦିଏ। ସେଇ କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଧ୍ଧ ବାଲିରେ ଢାକା, ଏହା ଅତ୍ୟନ୍ତ ପବିତ୍ର, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରେ। ଦଶ ଯୋଜନ ଚଉଡ଼ା ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଏତେ ଦୁର୍ଲଭ ଯେ ତାହା ମିଳିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ। ଏଠି ଅଶୋକ, ଅର୍ଜୁନ, ପୁନ୍ନାଗ, ବକୁଳ, ସାଲ, ସାରଳା, କଠଳ, ନାଡିଆ, ଶାଳ, ତାଳ ଓ କପିତ୍ଥ ଗଛରେ ଶୋଭିତ। ଏଠି ଚମ୍ପକ, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ଆମ୍ବ, ବେଲ, ପଟଳ, କଦମ୍ବ, କୋବିଦାର, ଲକୁଚା ଓ ନାଗକେଶର ଗଛ ରହିଛି। ପ୍ରାଚୀନାମଳକ, ଲୋଧ୍ର, କମଳା, ଧବ, ଖଦିର, ସାର୍ଜ, ଭୂର୍ଜ, ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ, ତମାଳ ଓ ଦେବଦାରୁ ଗଛ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ମନ୍ଦାର, ପାରିଜାତ, ବଟ, ଅଗୁରୁ, ଚନ୍ଦନ, ଖଜୁରି, ଅମ୍ରତକ, ସିଦ୍ଧ, ମୁଚୁକୁନ୍ଦ ଓ କିମ୍ଶୁକ ଗଛରେ ମାନ୍ୟ। ଏଠି ଅଶ୍ୱଥ୍ଥ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣୀ, ମଧୁଧାରା, ଶୁଭଞ୍ଜନ, ଶିମ୍ଶପା, ଆମଳକ, ନୀପ, ନିମ୍ବ, ଟିଣ୍ଡୁକ ଓ ବିଭୀତକ ଗଛ ରହିଛି। ଏଇ କ୍ଷେତ୍ର ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଆ, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମନକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା, ପବିତ୍ର ଓ ନାନା ପକ୍ଷୀର କୁହୁକୁହାରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିବା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ମଦୋନ୍ମତ ପକ୍ଷୀମାନେ ମିଷ୍ଟି ସ୍ୱରରେ ଗୀତ ଗାଇଥିବା, ମନକୁ ମୋହିତ କରୁଥିବା ଏହି ଧ୍ୱନି ଶ୍ରବଣକୁ ଅତି ପ୍ରିୟ। ଚକୋର, ପଦ୍ମ, ଭୃଙ୍ଗରାଜ, ପୋଇଁ, କୋଇଲି, କଳାବିଙ୍କା, ହରିତ, ଜୀବାଜୀବକ ଓ ପ୍ରିୟପୁତ୍ର, ଚାତକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମିଷ୍ଟି କଣ୍ଠୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ଏଠି ରହିଛନ୍ତି। କେତକୀ, ଅତିମୁକ୍ତ, କୁବ୍ଜକ ଲତା ମାଳା, ମାଳତୀ ଓ କୁନ୍ଦର ମାଳା, ଧଳା ଓ ବିବିଧ ରଙ୍ଗର କରବୀର ମାଳା ଏଠି ଶୋଭାଯୁକ୍ତ। ଜମ୍ବିରା, କରୁଣା, ଅଙ୍କୋଳ, ଦାନା, ବିଜାପୁର, ମାତୁଳୁଙ୍ଗ, ଗୁଆ, ହିନ୍ତଳ ଓ କଦଳୀ ଉଦ୍ୟାନ ଏଠି ଅଛି। ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମନୋହର ଫୁଲ, ଲତା ମଣ୍ଡପ, ବିଭିନ୍ନ ଝାଡ଼ି ଏବଂ ନାନା ପ୍ରକାର ଜଳାଶୟରେ ଭରିଆ। ଲମ୍ବା ଝିଲି, ପୋଖରୀ, ପଦ୍ମସର, କୁଆଁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପବିତ୍ର ଜଳ ଏଠି ଅଛି, ଯାହା ମାନ୍ୟ ପଦ୍ମମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳର ଅତି ସୁନ୍ଦର ହ୍ରଦ, କୁମୁଦ, ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳ ଶତଦଳ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ କହ୍ଲା ଫୁଲ, ପଦ୍ମ, କଦମ୍ବ ଗଛ, ଚକ୍ରବାକ ଓ ଜଳପକ୍ଷୀ ରହିଛି। କରଣ୍ଡବ ହଂସ, ଜଳପକ୍ଷୀ, ରାଜହଂସ, କଛୁଆ, ମାଛ, ମାଦ୍ଗୁ ପକ୍ଷୀ, ଦାତ୍ୟୂହ କଂ, ସାରସ, କୋୟଷ୍ଟି ଓ ବକ ପକ୍ଷୀ ଏଠି ଭିଡ଼ ଲାଗାଇଛି। ଏହିପରି ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଓ ଜଳଚର, ଜଳଜ ଫୁଲ ଏଠି ଚାରିପାଖରେ ଶୋଭିତ। ଭୂମି ଓ ଜଳର ଅନେକ ପ୍ରକାର ଗଛ ଓ ଫୁଲ, ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଗୃହସ୍ଥ, ବନପ୍ରସ୍ଥ ଓ ସନ୍ନ୍ୟାସୀମାନେ ଏଠି ବସିଛନ୍ତି। ସ୍ବଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା, ସମସ୍ତ ବର୍ଣ୍ଣର ଲୋକ, ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସ୍ୱସ୍ଥ ଲୋକ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ଏଠି ରହିଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନର ନିବାସସ୍ଥଳ, ସମସ୍ତ ଗୁଣ ଓ ଧର୍ମର ଖଜାନା ଭଳି, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଲଭ। ଏଠି ପ୍ରମୁଖ ଋଷିମାନେ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପରମେଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି, ଯେପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍କଳ ସୀମା ବିବର୍ଣ୍ଣିତ ହୁଏ। କୃଷ୍ଣଙ୍କ କୃପାରେ ଏହି ଭୂମି ସବୁଠାରୁ ପବିତ୍ର, କାରଣ ସେଠାରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ଆତ୍ମା, ପରମେଶ୍ୱର ବସିଛନ୍ତି। ସେଇ ଜଗନ୍ନାଥ, ସମସ୍ତରେ ବ୍ୟାପ୍ତ, ସେଠାରେ ସ୍ଥିତ; ମୁଁ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ଅଗ୍ନି ଆଦି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସେଠାରେ ଅଛୁ। ଆମେ ସମସ୍ତ ପ୍ରମୁଖ ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ପିତୃ, ଦେବ ଓ ମାନବ ଏଠି ସଦା ବସିଛୁ। ଯକ୍ଷ, ବିଦ୍ୟାଧର, ସିଦ୍ଧ, ନିୟମିତ ତପସ୍ବୀ, ରୁଷି, ଭଳାଖିଲ୍ୟ, କଶ୍ୟପ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତି ଏଠି ଅଛନ୍ତି। ସୁପର୍ଣ୍ଣ, କିନ୍ନର, ନାଗ ଓ ଦ୍ୱିଜ, ଚାରି ବେଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଶାସ୍ତ୍ର ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ। ଇତିହାସ, ପୁରାଣ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନମୟ ଯଜ୍ଞ, ପବିତ୍ର ନଦୀ, ତୀର୍ଥ ଓ ଦେବାଳୟ ଏଠି ଅଛି। ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟ ଏଇ ଭୂମିରେ ବିରାଜିତ। ଏହି ପବିତ୍ର ଭୂମି ଦେବ, ଋଷି, ପିତୃମାନେ ସେବନ କରନ୍ତି। ଏପରି ଏକ ସମସ୍ତ ଭୋଗରେ ସମୃଦ୍ଧ ଭୂମିରେ କିଏ ବସିବାକୁ ଚାହିଁବେ ନାହିଁ? କେଉଁ ଭୂମି ଏଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ, କିମ୍ବା କ’ଣ ଏଠାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବ? ଯେଉଁଠାରେ ସ୍ୱୟଂ ମୋକ୍ଷଦାୟକ ପ୍ରଭୁ ବସିଛନ୍ତି, ଉତ୍କଳରେ ଯେଉଁ ମାନବ ବସନ୍ତି, ସେମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ ଓ ପୁଣ୍ୟଶାଳୀ। ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥର ଜଳରେ ସ୍ନାନ କରି ସେମାନେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଦେଖନ୍ତି; ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ବସନ୍ତି, ଯମଲୋକକୁ ଯାଆନ୍ତି ନାହିଁ। ଉତ୍କଳର ଶ୍ରୀପୁରୁଷୋତ୍ତମ କ୍ଷେତ୍ରରେ ଯେଉଁମାନେ ବସନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ଜୀବନ ଫଳଦାୟକ, ସେମାନେ ଉତ୍କଳର ପ୍ରଜ୍ଞାବାନ। ଯେଉଁମାନେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଶାନ୍ତ ଓ ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ, କେଶ, ମୁକୁଟ ଓ ମନୋହର କଣ ଅଳଙ୍କାର ଦେଖନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ହାସ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ଦନ୍ତ, ଚମତ୍କାର ଏନାମେଲ ଲୋକ, ନାକ, ଗଣ୍ଡ, ଉତ୍ତମ ଲାଲାଟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ସେହି କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପଦ୍ମମୁଖ ତିନି ଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି। ପ୍ରାଚୀନ କୃତୟୁଗରେ, ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ଶୌର୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ସତ୍ୟବାଦୀ, ପବିତ୍ର, ନିପୁଣ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ, ସୁନ୍ଦର, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସାହସୀ, ଦାନଶୀଳ, ଭୋଗବିଲାସୀ ଓ ମଧୁର ଭାଷୀ ଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରୁଥିଲେ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ, ଧନୁର୍ବେଦ, ବେଦ ଓ ଅନ୍ୟ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ ଥିଲେ।