ଯେଉଁମାନେ କୀର୍ତି, ସ୍ଵର୍ଗ, ରାଜ୍ୟ, ଧନ, ଏବଂ ବିଜୟ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ଭକ୍ତି ସହିତ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିବା ଉଚିତ; ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଜ୍ଞାନ ଆଶା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ଶ୍ରମ ଦ୍ଵାରା ଏହା ପାଠ କରିବା ଉଚିତ। ଯଦି କେଉଁମାନେ ରୋଗ, ଦୁଃଖ, ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ, କିମ୍ବା ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଲେ ବଡ଼ ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏହି ଶରୀରରେ ମାହେଶ୍ଵର ଏବଂ ଗଣମାନେ ଦ୍ଵାରା ଏହି ଜଗତରେ ସୁଖ ଲାଭ କରି, ଗଣମାନଙ୍କର ନାୟକ ହୋଇଯାଆଯାଏ। ଯେଉଁ ଘରରେ ଭବଙ୍କୁ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରେ ପ୍ରଶଂସା କରାଯାଏ, ସେଠାରେ ଯକ୍ଷ, ପିଶାଚ, ନାଗ, ଭିନାୟକ ଏବଂ କୌଣସି ବିଘ୍ନ ଆସିପାରିନାହିଁ। ଯଦି କୌଣସି ନାରୀ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶୁଣନ୍ତି ଏବଂ ଭବରେ ଲୀନ ହୁଅନ୍ତି, ସେ ନିଜ ପିତା ଓ ପତିଙ୍କ ପରିବାରରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ରକୁ ଶୁଣନ୍ତି କିମ୍ବା ପୁନଃପୁନି ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଘ୍ନ ବିନା ସଫଳ ହୁଏ। ମନରେ ଯେଉଁ ଚିନ୍ତା କିମ୍ବା ମୁଖରେ ଯେଉଁ ଉଚ୍ଚାରଣ ହୁଏ, ସେଗୁଡ଼ିକ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠରେ ସଫଳ ହୁଏ। ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ବ୍ୟକ୍ତି ସଗୁହ ଦେବତା, ଦେବୀ ଏବଂ ନନ୍ଦୀଶ୍ୱରଙ୍କୁ ଅର୍ପଣ କରି, ନିଜେ ନିୟମ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ରହି, କ୍ରିୟା କରି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବା ପରେ ସେମାନଙ୍କ ନାମକୁ କ୍ଷୀପ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଉଚିତ; ଏହିପରେ ଚାହିଁଥିବା ଧନ, ସୁଖ ଏବଂ ଭୋଗ ଲାଭ କରିପାରନ୍ତି। ଯେଉଁମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି, ହଜାର ନାରୀ ଦ୍ଵାରା ଘିରିଥିବା, ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଲବ୍ଧ ହୁଏ, ଯଦି ସମସ୍ତ ପାପ ସହ ଜଡିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ। ଡକ୍ଷଙ୍କ ରଚିତ ସ୍ତୋତ୍ର ପାଠ କରିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି ସମସ୍ତ ପାପରୁ ମୁକ୍ତ ହୁଏ; ଏବଂ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ଶିବଙ୍କ ଗଣମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ୱ ଲାଭ କରି, ଦେବତା ଓ ଦେମନମାନେ ଦ୍ଵାରା ସମ୍ମାନିତ ହୁଏ। ସେ ଉଜ୍ଵଳ ହୁଏ, ଉଠ ମାଉଥିବା ବୃଷଭ ଦ୍ଵାରା ଆକାଶୀୟ ରଥରେ ବସିଥାଏ, ଏବଂ ସୃଷ୍ଟିର ନାଶ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀ ରହିଥାଏ। ଏହିପରି ବେଦାନ୍ତୀ ବ୍ୟାସ, ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ କହିଥିଲେ; ଏହି ଗୁପ୍ତ ଜ୍ଞାନ କେଉଁମାନେ ଜାଣିନାହିଁ, ଏହା କେଉଁମାନେ ଅନ୍ୟକୁ କହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଦୁଷ୍ଟ କୁଳରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ବ୍ୟକ୍ତି, ଯେପରିକି ବୈଶ୍ୟ, ନାରୀ, ଶୂଦ୍ର, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁପ୍ତ ଗାଥା ଶୁଣିଲେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୁଅନ୍ତି। ଏବଂ ଯେଉଁମାନେ ଏହି ସ୍ତୋତ୍ର ଦ୍ଵିଜମାନେ ପାଠ କରନ୍ତି, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହି ଗାଥା ଶୁଣି, ଯାହା ରୁଦ୍ରଙ୍କ ରୋଷରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଏବଂ ପାପ ନାଶ କରେ, ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କ ପ୍ରବଚନ ଶୁଣିଲେ, ଦ୍ଵିଜମାନେ ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ରୋଷ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଅସହ୍ୟ କ୍ରୋଧ, ଵିରଭଦ୍ରର ଜନ୍ମ, ଏବଂ ଭଦ୍ରକାଳୀଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ। ସେମାନେ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ନାଶ, ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଶକ୍ତି, ଏବଂ ଡକ୍ଷଙ୍କ ଦୟା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଲେ। ସେମାନେ ରୁଦ୍ରଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ଅଂଶ, ଡକ୍ଷଙ୍କ କ୍ରିୟାର ଫଳ ଶୁଣିଲେ, ଏବଂ ପୁନଃପୁନି ଆନନ୍ଦିତ, ପ୍ରସନ୍ନ ଏବଂ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ତାପରେ ଦ୍ଵିଜମାନେ ବ୍ୟାସଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ଗାଥା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ; ବ୍ୟାସ ପୁନଃ ଏକମ୍ର କ୍ଷେତ୍ର ବିଷୟରେ କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରବଚନ ଶୁଣି, ମୁଖ୍ୟ ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଆନନ୍ଦ ଓ ରୋମାଞ୍ଚିତ ହେଲେ। "ଆହା! ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ମହିମା ଆପଣ କଥା କହିଛନ୍ତି, ଡକ୍ଷଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ନାଶ ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ। ଏବେ ଆପଣ ଏକମ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା କହିବା ଉଚିତ; ବ୍ରହ୍ମଣ, ଆମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ, କାରଣ ଆମର ଉତ୍ସୁକତା ବଡ଼।" ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ବ୍ରହ୍ମା, ଚାରିମୁଖା ବିଶ୍ୱଙ୍କ ମାଲିକ, କହିଲେ: "ଏହି ଭୂମିରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମ ନାଶ କରେ। ଏହିପରି ମୁଖ୍ୟ ଋଷି, ମୁଁ ସଂକ୍ଷିପ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ପାପ ନାଶକ କ୍ଷେତ୍ର ବିବରଣ କରିବି, ଯାହା ଅତି ଦୁର୍ଲଭ।" "ଏହା ଲକ୍ଷ-ଲକ୍ଷ ଲିଙ୍ଗରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ବାରାଣସୀ ସମାନ ପବିତ୍ର, ଶୁଭ ଏବଂ ଏକମ୍ର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏଠି ଏଠି ଆଠଟି ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କ୍ଷେତ୍ର ଅଛି। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଏଠି ଏକମ୍ର ଗଛ ଥିଲା, ମୁଖ୍ୟ ଦ୍ଵିଜ, ତାହାର ନାମରୁ ଏହି କ୍ଷେତ୍ର 'ଏକମ୍ର' ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।" "ଏଠି ଲୋକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ଏବଂ ସମୃଦ୍ଧ, ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀ ଏକାଠି, ବିଦ୍ୱାନମାନେ ଏଠି ଅନେକ, ଧନ ଓ ଧାନରେ ପ୍ରଚୁର।" "ସହର ଘର ଓ ଦ୍ଵାର ଦ୍ୱାରା ଭିତ୍ତି, ତିନି ତୋରଣ ଦ୍ୱାରେ ଶୁଭ, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଏଠି ଅନେକ, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ।" "ଉଚ୍ଚ ଦୁର୍ଗ ଓ ଦୁର୍ଗରେ ଗୋପ, ରଥରେ ଶୋଭିତ, ରାଜହଂସ ସମାନ ରାଜମହଳରେ ଶୋଭା ପାଉଥିବା।" "ସୁନ୍ଦର ସଡ଼କ ଓ ଦ୍ଵାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଧଳା ପାର୍ଶ୍ୱଦ୍ୱାରେ ଶୋଭିତ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ମଣ୍ଡଳୀ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା, ଖାତ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା।" "ଧଳା, ଲାଲ, ହଳଦୀ, କଳା ଏବଂ ଗାଢ଼ ରଙ୍ଗର ପତାକା ବାୟୁରେ ଫଡ଼ିଉଥିବା।" "ଏଠି ନିତ୍ୟ ଉତ୍ସବ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ, ବିଭିନ୍ନ ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ—ବୀଣା, ବାଂଶୀ, ଢୋଲ, ଝାଲରେ ଶୋଭିତ।" "ସମସ୍ତେ ଦେବମନ୍ଦିର, ପାର୍ଶ୍ୱଦ୍ୱାର ଏବଂ ଉଦ୍ୟାନରେ ଶୋଭିତ, ପୂଜା ପାଇଁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ସଜାଣା।" "ଏଠି ଦେଖାଯାଏ ଆନନ୍ଦିତ, ସୁନ୍ଦର କମର ଥିବା ନାରୀମାନେ, ତାଙ୍କ ଗଳାରେ ମାଳା, ଚକ୍ଷୁ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ପତ୍ର ସମାନ ଲମ୍ବା।" "ତାଙ୍କର ଉଚ୍ଚ, ଉନ୍ନତ, ଶ୍ୟାମ ଚାମର, ଚନ୍ଦ୍ରବଦନ, ଶାନ୍ତ ଚୁଲ, ଭଲ ଗାଲ, ଚାପିଉଥିବା ଗୁଣ୍ଡ ଓ ଗୁଣ୍ଜନ କଙ୍ଗଣ ଓ ପାଦଘଣ୍ଟି।" "ସୁନ୍ଦର ଚୁଲ ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ କମର, ଚକ୍ଷୁ କାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଉପସଜ୍ଜିତ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣ ରେ ଶୋଭିତ।" "କିଛି ଦେବୀସମାନ ଚମକିଥିବା ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିଲେ, କିଛି ସୁନ୍ଦର ହିରା ଭଳି ଚମକିଥିଲେ, ହଂସ ଓ ହାତୀ ସମାନ ଚାଳ, ମସୁରା ଛାତି ଦ୍ୱାରା ଶରୀର ଚାପିଉଥିବା।