ସମୟର ଅଗ୍ରଦୂତ, ଅସମୟ, ସମୟ ଓ ବିପରୀତ ସମୟର ସ୍ୱାମୀ, ସମୟକୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରିବାରେ ଯେଉଁଠି ନିଶ୍ଚିନ୍ତିତ, ମୃତ୍ୟୁ, ଅବିନାଶୀ, ଶେଷ ଓ ପୃଥିବୀ ଓ ମାୟାକୁ ଉପଟାଇ ଦେଇଥିବା ସେଇ ଦିବ୍ୟତା, ସମ୍ବର୍ତ୍ତ ଓ ବର୍ତ୍ତକ, ସମ୍ବର୍ତ୍ତକ ଓ ବଳାହକ ମେଘ, ଘଣ୍ଟାକି, ଚୁଡାଳା ଓ ଲୁଣ ମହାସାଗର ଅଟୁଟ ଭାବରେ ଅନ୍ତର୍ଭୂତ ଅଛନ୍ତି। ସେ ହେଉଛନ୍ତି ବ୍ରହ୍ମା, ସମୟ ଅଗ୍ନିର ମୁହଁ ନେଇ, ଦଣ୍ଡ ଧରି, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇ, ତିନି ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ଚାରି ଯୁଗ, ଚାରି ବେଦ, ଚାରି ଯଜ୍ଞ ଓ ଚାରି ପଥର ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା ଦିବ୍ୟ ସ୍ୱାମୀ। ସେ ଚାରି ଆଶ୍ରମର ନେତା, ଚାରି ବର୍ଣ୍ଣର ଉତ୍ପାଦକ, ନାଶବନ୍ତ ଓ ଅନାଶବନ୍ତ, ପ୍ରିୟ, ଚତୁର, ଗୋଷ୍ଠୀର ଗଣନାରେ ଥିବା ଓ ଗୋଷ୍ଠୀର ନେତୃତ୍ୱ କରିଥିବା। ସେ ଲାଲ ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ପର୍ବତର ନାଥ, ପର୍ବତଜା ଦେବୀର ପ୍ରିୟ, କୁଶଳ କାରିଗରଙ୍କ ନାଥ, ସବୁ କଳାର ଉତ୍ପାଦକ। ସେ ଭାଗର ଚକ୍ଷୁ ନାଶ କରିଥିବା, ଭୟଙ୍କର, ପୂଷଣଙ୍କ ଦାନ୍ତ ନାଶ କରିଥିବା, ସ୍ୱାହା, ସ୍ୱଧା, ଵଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ନମସ୍କାର ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇଥିବା। ସେ ଉପବାସରେ ଲୁଚିଥିବା, ଲୁଚିଥିବା, ଲୁଚିଥିବା ଉପବାସୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଉଦ୍ଧାରକ, ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବା, ସବୁ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଦ୍ଧାରକ। ସେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ବ୍ୟବସ୍ଥାପକ, ଏକତ୍ର କରିବା, ଅଂଶ ଦେଇବା, ସମର୍ଥକ, ଧାରଣ କରିବା; ତପ, ବ୍ରହ୍ମା, ସତ୍ୟ, ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଓ ସାଧୁତା। ସେ ପ୍ରାଣୀର ଆତ୍ମା, ପ୍ରାଣୀର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ପ୍ରାଣୀ ନିଜେ, ଗତ, ଭବିଷ୍ୟତ ଓ ବର୍ତ୍ତମାନର ଉତ୍ପତ୍ତି; ପୃଥିବୀ, ମଧ୍ୟମ, ଦିଗନ୍ତ, ପ୍ରାଣୀ, ଅଗ୍ନି ଓ ମହାନ୍ଥ। ସେ ବ୍ରହ୍ମାବର୍ତ୍ତ, ସୁରାବର୍ତ୍ତ, କାମାବର୍ତ୍ତ; ନମସ୍କାର ତାଙ୍କୁ; କାମର ରୂପ ନାଶ କରିଥିବା, କର୍ଣିକାର ଫୁଲର ମାଳାକୁ ପ୍ରିୟ କରିଥିବା। ସେ ଗୋମାନ୍ୟଙ୍କ ନେତା, ଗୋମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଚଳିଥିବା, ବୃଷଭ ଯାନର ନାଥ, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷକ, ଗୋବିନ୍ଦ, ରକ୍ଷକ, ଗୋମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ଗର୍ଗ। ସେ ଅଖଣ୍ଡ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ସମ୍ମୁଖ କରି, ସୁନ୍ଦର ମୁହଁ, କଠିନ ମୁହଁ, ଅମୁହଁ, ଚାରି ମୁହଁ, ଅନେକ ମୁହଁ, ସଦା ଯୁଦ୍ଧକୁ ସମ୍ମୁଖ କରିଥିବା। ସେ ସୁନା ଗର୍ଭ, ପକ୍ଷୀ, ଧନ ଦେଇଥିବା, ଧନର ନାଥ, ବିଶାଳ, ମହା ଅଧର୍ମ, ବହୁ କୁଶଳ, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରିୟ କରିଥିବା। ସେ ଉଭୟରେ ଦୃଢ, ଅଚଳ, ସ୍ଥିର, ଭଲ ଭାବେ ବସିଥିବା, ଅନିୟନ୍ତ୍ରଣୀୟ, ଅସହ୍ୟ, ଅପରିହାର୍ୟ, ଅତିକ୍ରମ କରିବା କଠିନ। ସେ ଧାରଣ କରିବା କଠିନ, ଉପସ୍ଥିତ ହେବା କଠିନ, ଚିରଅବିନାଶୀ, ଶମ କରିବା କଠିନ, ଜୟୀ, ଜୟ ନିଜେ; ଶଶକ, ଚନ୍ଦ୍ର ଚକ୍ଷୁ, ଶୀତ ଓ ଉଷ୍ଣ, ଭୋକ, ତିରିଷ୍ଣା, ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା। ସେ ଦୁଃଖ ଓ ରୋଗ, ରୋଗ ନାଶ କରିଥିବା, ରୋଗର ନାଥ, ସହିଯାଇଥିବା, ଯଜ୍ଞ ପଶୁ ଶିକାରୀ, ରୋଗର ଉତ୍ସ ଓ ଅନୁତ୍ସ। ସେ ଶିଖଣ୍ଡୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକ, ପଦ୍ମ ଦେଖୁଥିବା, ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ଚକ୍ର ଓ ଦଣ୍ଡ ଧାରୀ, ରୁଦ୍ରର ଅଂଶ ନାଶ କରିଥିବା। ସେ ବିଷ ପାନ କରିଥିବା, ଅମୃତ ପାନ କରିଥିବା, ଦିବ୍ୟ ମଦ ପାନ କରିଥିବା, ଦୁଧ ଓ ସୋମ ପାନ କରିଥିବା, ମଧୁ ପାନ, ଜଳ ପାନ, ସବୁ ପାନ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଦୁର୍ବଳ ଉଭୟ। ସେ ବୃଷଭର ଅଙ୍ଗ ଧାରଣ କରି, ବୃଷଭ ନିଜେ, ବୃଷଭ ଚକ୍ଷୁ, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବୃଷଭ, ଜଗତର ଶୁଧ୍ଧିକର୍ତ୍ତା। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ, ହୃଦୟ ପିତାମହ, ଅଗ୍ନିଷ୍ଟୋମ ତାଙ୍କ ଶରୀର, ସତ୍କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସ୍ଥାପିତ। ବ୍ରହ୍ମା, ଗୋବିନ୍ଦ, ପୁରାତନ ଋଷିମାନେ ତାଙ୍କର ଏହି ମହାତ୍ମ୍ୟକୁ ଏପରି ଜାଣିପାରିନାହାନ୍ତି, ଶିବା। ଶିବଙ୍କ ଏହି ସୂକ୍ଷ୍ମ ରୂପଗୁଡିକ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଉ; ସେମାନେ ପିତା ଯେପରି ସନ୍ତାନକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି, ତେପରି ମୋତେ ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ମୋତେ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ରକ୍ଷିତ; ନମସ୍କାର ଆପଣଙ୍କୁ! ପ୍ରଭୁ ଭକ୍ତମାନେ ପ୍ରତି ଦୟାଳୁ, ମୁଁ ସଦା ଆପଣଙ୍କୁ ଭକ୍ତ। ସେ ଏକା, ସାଗର ତଟରେ ଉଭା, ହଜାର ଅପରିଚୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଯାହାରେ ଲିନ ଅଛନ୍ତି—ସେ ସଦା ମୋ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରକ୍ଷକ ହେଉ। ଯୋଗର ନାଥକୁ ନମସ୍କାର, ଯେଉଁଠି ସଦା ଜାଗୃତ, ପ୍ରାଣ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିବା, ପବିତ୍ରତାରେ ଅବସ୍ଥିତ ଓ ସମଦୃଷ୍ଟି ରଖିଥିବା, ଧ୍ୟାନରେ ଆଲୋକ ଦେଖନ୍ତି। ଯୁଗ ଶେଷରେ, ସମୟ ଆସିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀକୁ ଗ୍ରସି, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଶୟନ କରନ୍ତି; ମୁଁ ସେ ଜଳ ଉପରେ ଶୟନ କରୁଥିବା ଏକାକିକୁ ଶରଣ ନେଉଛି। ସେ ରାହୁର ମୁଖ ମାଧ୍ୟମରେ ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ପାନ କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେହରେ ଗ୍ରସି, ସ୍ୱର୍ଭାନୁ ହେଉଛନ୍ତି, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ନିଜେ। ଅଙ୍ଗୁଠି ଯଥା ତିଆଁ ଆକାରରେ ଯେଉଁ ପ୍ରାଣୀମାନେ ସମସ୍ତ ଶରୀରରେ ବସିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଦା ମୋତେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ ଓ ମୋ ମଙ୍ଗଳ ବୃଦ୍ଧି କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ଅଣ୍ଡାର ଉତ୍ପତ୍ତି ହୁଏ, ଯେଉଁଠି ଜଳ ଓ ତାଙ୍କ ଅଂଶ ଅଛି—ସ୍ୱାହା ଓ ସ୍ୱଧା ତାଙ୍କୁ ଉପହାର ହେଉ, ସେମାନେ ଏହି ଉପହାର ଉପଭୋଗ କରନ୍ତୁ। ଯେଉଁଠି ପ୍ରାଣୀ ଶରୀରରେ ବସି, ବୃଦ୍ଧି, କନ୍ଦି, ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି ଓ କ୍ଷତି ପାନ୍ତି ନାହିଁ—ସେମାନେ ସଦା ନମସ୍କାର ପାଉ। ଏହି ପ୍ରାଣୀମାନେ ସାଗର, ନଦୀ ଦୁର୍ଗ, ପର୍ବତ, ଗୁହା, ଗଛ ମୂଳ, ଗୋଶାଳା ଓ ଘନ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା; ଚଉଁ ରାସ୍ତା, ଗଲି, ଚତ୍ର, ସଭା, ହାତୀ, ଘୋଡା, ରଥ ଶାଳା, ଭଙ୍ଗା ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଘରରେ ବସିଥିବା; ପଞ୍ଚ ତତ୍ତ୍ୱ, ଦିଗ ଓ ଉପଦିଗ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର କିରଣରେ ବସିଥିବା; ପାତାଳରେ ବସିଥିବା ଓ ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର, ନମସ୍କାର। ତୁମେ ସବୁ କିଛି, ହେ ଦେବ, ସବୁଠି ବ୍ୟାପି, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ନାଥ, ସମସ୍ତ ଜୀବର ଅନ୍ତରାତ୍ମା; ଏହିପାଇଁ ତୁମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ତୁମେ ଏକାକି, ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର ଯଜ୍ଞରେ ପୂଜିତ; ତୁମେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର କର୍ତ୍ତା; ଏହିପାଇଁ ତୁମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ନାଥ, ବଡ଼ ଦେବ ତୁମର ସୂକ୍ଷ୍ମ ମାୟା ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛି; କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣରେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିନାହିଁ।