ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ପ୍ରଭୁ ଶିବଙ୍କ ଅନନ୍ୟ ରୂପ ଓ ମହିମାକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଉଛି। ତାଙ୍କର ହଜାର ଚକ୍ଷୁ, ବିକୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ତ୍ରିନୟନ ଓ ଯକ୍ଷେଶ୍ୱରଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଭାବରେ ତିନୋଟି ଆଖି, ତାଙ୍କର ହାତ ଓ ପାଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିସ୍ତୃତ, ମୁଣ୍ଡ, ମୁଖ, ଚକ୍ଷୁ ଓ ମୁହଁ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ବିକାଶିତ। ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ସେ ଶୁଣନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ତାଙ୍କର ସ୍ଥିତିରେ ବ୍ୟାପିଥିବା ଦେଖାଯାଏ। ଶଂଖ ଆକୃତିର କାନ, ବଡ଼ କାନ, ଘଡ଼ା ଭଳି କାନ ଓ ହାତୀ, ଗାଈ ଏବଂ ଶତ କାନ ଦ୍ୱାରା ସେ ପ୍ରତିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମୁଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଛି। ଶତ ଉଦର, ଶତ ଭ୍ରମଣ, ଶତ ଜିଭା ଦ୍ୱାରା ସେ ଚିରଞ୍ଜୀବୀ। ଗାୟତ୍ରୀ ମନ୍ତ୍ର ଗାଇଥିବା ଗାୟକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କରନ୍ତି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପାସକମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି। ସେ ଦେବ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ସେ ବ୍ରହ୍ମା, ଶତକ୍ରତୁ ଇନ୍ଦ୍ର ଭିତରେ ଅଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଦେହ ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଯେପରି ଗୋଶାଳାରେ ଗାଈ ରହେ, ଏଭଳି ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିରାଜିତ। ତାଙ୍କ ଦେହରୁ ସୋମ, ଅଗ୍ନି, ଆପତି ନାଥ, ଆଦିତ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ବୃହସ୍ପତିଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଏ। କାର୍ଯ୍ୟ, ଉପକରଣ ଓ ଫଳରେ ସେ କର୍ତ୍ତା ଓ କାରଣ; ସେ ସତ୍ ଓ ଅସତ୍, ଉତ୍ପତ୍ତି ଓ ଅକ୍ଷୟତା ଅଟୁଟ ଭାବରେ ବିରାଜିତ। ଭବ, ଶର୍ବ, ରୁଦ୍ର, ଦାତା, ପଶୁପତି ଓ ଅନ୍ଧକ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତିନି ଚୁଟି, ତିନି ମୁଣ୍ଡ, ଉତ୍ତମ ତ୍ରିଶୂଳଧାରୀ, ତ୍ରୟମ୍ବକ, ତ୍ରିନୟନ ଓ ତ୍ରିପୁର ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୟଙ୍କର, ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡିତ, ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କରତା ଧାରଣ କରିଥିବା, ଦଣ୍ଡଧାରୀ, ଶଂଖ କାନ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅର୍ଧଦଣ୍ଡ ଚୂଡ଼ା, ଶୁଷ୍କ, ବିକୃତ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ଧୂସର, ନୀଳକଣ୍ଠଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ବିକୃତ, ଶୁଭ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟନାଥ, ସୂର୍ଯ୍ୟଧ୍ୱଜ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସେନା ନାଶକ, ବୃଷଭ କନ୍ଧଧାରୀ, ହିରଣ୍ୟଗର୍ଭ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣ କବଚଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚୂଡ଼ା, ସୁବର୍ଣ୍ଣନାଥ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଭୟଙ୍କର, ପତ୍ର ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସ୍ତୁତିତ, ସ୍ତୁତିଯୋଗ୍ୟ, ସ୍ତୁତି ହୋଇଥିବା, ସମସ୍ତ, ସମସ୍ତ ଭକ୍ଷକ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଅନ୍ତର୍ଯ୍ୟାମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞାଗ୍ନି, ମନ୍ତ୍ର, ଶ୍ୱେତଧ୍ୱଜ ବହନ କରୁଥିବା, ଅନବନ୍ଧ, ବନ୍ଧିତ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱର କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶୟନ, ଶୟିତ, ଉତ୍ଥିତ, ଦଣ୍ଡାୟମାନ, ଦୌଡ଼ୁଥିବା, କୁଞ୍ଚିତ ପୃଷ୍ଠ, ବାକ୍ରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ନୃତ୍ୟ କୁଶଳ, ମୁଖ ବାଦ୍ୟ କର୍ତ୍ତା, ବିଘ୍ନ ହରଣ, ଲୋଭୀ, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ରଚନା କରୁଥିବାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶକ୍ତି ନାଶକ, ଭୟଙ୍କର, ଦଶଭୁଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଖପରଧାରୀ, ଶ୍ୱେତ ଭସ୍ମ ପ୍ରେମୀ, ଭୟଙ୍କର, ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ, ଭୟଙ୍କର ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନକାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ବିବିଧ ବିକୃତ ମୁଖ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତଳୱାର ଜିଭା, ଭୟଙ୍କର ଦାନ୍ତ, ପକ୍ଷ ଓ ମାସର ଆହାରୀ, ବୀଣା ଓ ତନ୍ତ୍ରୀ ରସିକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୟଙ୍କର ଓ ଅଭୟଙ୍କର ରୂପରେ, ଭୟଙ୍କର ଠାରୁ ଅଧିକ ଭୟଙ୍କର, ଶିବ, ଶାନ୍ତ ଓ ଅତିଶାନ୍ତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜାଗୃତ, ଶୁଦ୍ଧ, ବିତରଣ ପ୍ରେମୀ, ବାୟୁ, ଉଡ଼ୁଥିବା, ସାଂଖ୍ୟ ନିଷ୍ଠାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତିକ୍ଷ୍ଣ ଘଣ୍ଟାଧାରୀ, ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନିକାରୀ, ଘଣ୍ଟାବାହକ, ଶତ ହଜାର ଘଣ୍ଟାଧାରୀ, ଘଣ୍ଟାମାଳା ପ୍ରେମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରାଣ ଦଣ୍ଡ, ନିତ୍ୟ, ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ, ‘ହୁଁ ହୁଁ’ ଉଚ୍ଚାରଣକାରୀ, ରୁଦ୍ର, ଭଗ ରୂପ ପ୍ରେମୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପର୍ବତାତୀତ, ପର୍ବତ ଗଛ ପ୍ରେମୀ, ଯଜ୍ଞପତି, ଭୂତ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଜ୍ଞଧାରୀ, ସଂୟମୀ, ତପସ୍ବୀ, ଭଗ, ତୀର, ତୀରବାସୀ, ନଦୀପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଖାଦ୍ୟଦାତା, ଖାଦ୍ୟପତି, ଖାଦ୍ୟଭୋକ୍ତା, ଶତମୁଣ୍ଡିଆ, ଶତପଦୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଶତଉତ୍ତୋଳିତ ଶୂଳ, ଶତ ଚକ୍ଷୁ, ଉଦୟାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟବର୍ଣ୍ଣ, ଯୁବ ତରୁଣ ରୂପୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଉଦୟାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟ ରୂପ, ଖେଳୁଥିବା ଶିଶୁ, ଶୁଦ୍ଧ, ଜାଗୃତ, ଚଞ୍ଚଳ, ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତରଙ୍ଗିତ କେଶ, ବିକଳ କେଶ, ଷଟ୍କର୍ମ ନିଷ୍ଠା, ତ୍ରିକର୍ମ ପ୍ରବନ୍ଧକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଯଥାଯଥି ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣାଶ୍ରମ ଧର୍ମ ସ୍ଥାପନାକାରୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ବହୁଧ୍ୱନିକୁ ନମସ୍କାର। ଶ୍ୱେତ ଓ ପିତା ଆଖି, କଳା ଓ ରକ୍ତ ଆଖି, ଧର୍ମ, କାମ, ଅର୍ଥ, ମୋକ୍ଷ, କ୍ରଥ ଓ କ୍ରଥନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସାଂଖ୍ୟ, ସାଂଖ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୋଗପତି, ସାରଥି, ମୁଖ୍ୟ ସାରଥି, ଚତୁର୍ମୁଖୀ ଚତୁର୍ଯ୍ୟାମ୍ନାୟ ପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। କୃଷ୍ଣମୃଗଚର୍ମ ଧାରୀ, ସର୍ପ ଉପବୀତଧାରୀ, ଈଶାନ, ରୁଦ୍ରଗଣ, ହରିକେଶଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ତ୍ରୟମ୍ବକ, ଅମ୍ବିକାପତି, ବ୍ୟକ୍ତ ଓ ଅବ୍ୟକ୍ତ, କାଳ ଓ କାମ ନାଶକ, ଦୁଷ୍ଟ ଓ ଅନିୟମିତ ନାଶକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅବମାନିତ, ସମସ୍ତ ନାଶକ, ଅଚିରେ ଉତ୍ପନ୍ନ, ମଦନ୍ନ, ଶତବିଳା ଗଙ୍ଗାଜଳରେ ଭିଜିଥିବା କେଶ ଧାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ଓ ମେଘମଣ୍ଡଳ ଧାରୀ, ଖାଦ୍ୟଦାତା ଓ ଖାଦ୍ୟପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଖାଦ୍ୟ ଭୋକ୍ତା, ଖାଦ୍ୟ ରକ୍ଷକ, ସେ ଏକମାତ୍ର ପ୍ରଳୟାଗ୍ନି; ଗର୍ଭ, ଅଣ୍ଡ, ସ୍ୱେଦ, ଉଦ୍ଭିଜ ଜନ୍ମମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅଂଶୀ। ପ୍ରଭୁ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନାଥ, ସେଇ ଚାରିପ୍ରକାର ଜୀବମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ; ସେ ଚଳ ଅଚଳ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକ। ଏଭଳି ଅନନ୍ୟ ରୂପ ଓ ଅନେକ ଶକ୍ତିର ଧାରୀ ଶିବଙ୍କୁ ନିରନ୍ତର ନମସ୍କାର।