ହେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷି, ଏପରି ଭାବରେ ଛଅ ଋତୁ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଗଛମାନେ ଓ ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ମଧୁର କୁହୁଣିରେ ମନୋହର ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେମାନେ ସବୁ ହିମାଚଳର କନ୍ୟା ପାର୍ବତୀଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ। ସେଇ ଶୁଭ ଅବସରରେ, ସମସ୍ତ ଜୀବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନିତ ହେଉଥିଲା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଦ୍ୱିଜ, ସେଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି। ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ହିମାଚଳର କନ୍ୟାଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ କରି, ତାଙ୍କୁ ନଗରକୁ ନେଇଯାଇଥିଲି। ଏହା ପରେ, ମୁଁ ଯଜ୍ଞାଚାର୍ଯ୍ୟ ଭୂମିକାରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲି: “ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ହବି ଦେଉଛି।” ଶିବ, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ରିତିକ୍ରମ ଅନୁଷ୍ଠାନ ପାଇଁ ମୋତେ ଅନୁମତି ଦେବେ କି, ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତେଣୁ ମୁଁ କହିଲି: “ହେ ଦେବେଶ, ଆପଣ ଯେଉଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛାଅନୁଯାୟୀ କରନ୍ତୁ; ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ଶାସକ।” ଏହିପରି କଥା ହେବା ପରେ, ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର କୁଶ ତୁଳି, ଯୋଗବଳେ ଦେବ ଓ ଦେବୀଙ୍କ ହାତ ଏକତ୍ର କଲି। ସେଠାରେ ଅଗ୍ନି ଦେବ ସ୍ୱୟଂ ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇ, ବେଦ ଓ ମହାମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନିରେ ହସ୍ତ ଯୋଗ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନିୟମାନୁସାରେ ଘୃତ ହବି ଅଗ୍ନିକୁ ଦେଇ, ମୁଁ ଅଗ୍ନିକୁ ସାକ୍ଷୀ ରଖି, ସେମାନଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରାଇଲି। ତା’ପରେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିବା ହାତ ଛାଡ଼ି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ମନସ୍ପୁତ୍ର ଓ ଋଷିମାନେ ସହିତ, ଆନନ୍ଦ ଭାବେ ମୁଁ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲି। ବିବାହ ସମୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯୋଗବଳେ ନନ୍ଦି ଧ୍ୱଜ ଶିବ, ଉମା ଓ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହିପରି ଅପୂର୍ବ ବିବାହ ଘଟିଲା, ଯାହାକୁ ଦେବତାମାନେ କେଉଁଠି ଜାଣିନାହାନ୍ତି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ସ୍ୱୟଂବର ଓ ଦେବଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଘଟଣା କହିଦେଲି—ଶୁଣ। ଏହା ପରେ, ଅପାର ତେଜସ୍ୱୀ ଭବଙ୍କ ବିବାହ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଉତ୍ତମ ପଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରି, ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ: “ଶିକର ଚିହ୍ନିତ, ପାହାଡ଼ର ମାଲିକ, ପବନ ସମ ତୀବ୍ର, ବିକଳ ଓ ଅଜୟ—ତୁମକୁ ନମସ୍କାର। ଦୁଃଖ ନାଶକ, ମଙ୍ଗଳ ଧନ ଦାତା, ନୀଳ ଚୂଡ଼ାଧାରୀ, ଅମ୍ବିକାପତି, ବାୟୁସ୍ୱରୂପୀ, ଶତ ରୂପଧାରୀ, ଭୈରବ ରୂପୀ, ବିକଳ ନେତ୍ରଧାରୀ, ସହସ୍ରନୟନ, ସହସ୍ରପଦଧାରୀ, ଦେବସଙ୍ଗୀ, ବେଦସ୍ୱରୂପ ଅଙ୍ଗ, ଇନ୍ଦ୍ର ନିଗ୍ରାହକ, ବେଦର ଅଙ୍ଗୁଳି, ଚରାଚରେଶ୍ୱର, ଶାନ୍ତିକର, ଜଳ ଚିହ୍ନିତ, କାଳସମାପ୍ତିକର, ମୁଣ୍ଡମାଳାଧାରୀ, କପାଳସୂତ୍ରଧାରୀ, ହସ୍ତରେ କପାଳଧାରୀ, ଦଣ୍ଡ ଓ ଗଦାଧାରୀ, ତ୍ରିଭୁବନେଶ୍ୱର, ଭୂତଲୋକେ ରମଣକର୍ତ୍ତା, ଖଟ୍ୱାଙ୍ଗଧାରୀ, ପ୍ରମଥ ଦୁଃଖ ନାଶକ, ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ଶିର ଛେଦକ, କୃଷ୍ଣର କେଶ ହରଣକାରୀ, ଭଗଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ହରଣକାରୀ, ପୂଷଣଙ୍କ ଦନ୍ତ ନାଶକ, ଧନୁ, ଶୂଳ, ଖଡ଼ଗ, ମୁସଳଧାରୀ, କାଳକାଳ, ତୃତୀୟନୟନଧାରୀ, ମୃତ୍ୟୁ ନାଶକ, ପାହାଡ଼ବାସୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣବୀଜଧାରୀ, କୁଣ୍ଡଳଧାରୀ, ଦାନବ ନିୟମ ନାଶକ, ଯୋଗୀଶ୍ୱର, ଚନ୍ଦ୍ରସୂର୍ଯ୍ୟ ନୟନଧାରୀ, ଲଳାଟ ନୟନଧାରୀ, ଶ୍ମଶାନରେ ରମଣକାରୀ, ଶ୍ମଶାନରେ ବରଦାନ କର୍ତ୍ତା, ଦେବେଶ, ପୁନଃପୁନଃ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସଦା ଗୃହସ୍ଥ ଏକାନ୍ତିକ, ଜଟାଧାରୀ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ, ଅର୍ଧମୁଣ୍ଡିତ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମୁଣ୍ଡିତ, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଜଳରେ ତାପିତ, ଯୋଗସିଦ୍ଧି ଦାତା, ଶାନ୍ତ ଓ ସଂୟମୀ, ସୃଷ୍ଟି ବିନାଶ କର୍ତ୍ତା, ଦୟା ଓ ଧାରଣା କର୍ତ୍ତା, ପୁନଃପୁନଃ ନମସ୍କାର। ରୁଦ୍ର, ବସୁ, ଆଦିତ୍ୟ, ଅଶ୍ୱିନୀକୁ ନମସ୍କାର। ପିତା, ସାଂଖ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ଶର୍ବ, ଉଗ୍ର, ଶିବ, ବରଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଭୟାନକ, ସେନାପତି, ପ୍ରଜାପତି, ଶୁଭ୍ର, ଶତ୍ରୁନାଶକ, ସଦ୍ୟୋଜାତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ମହାଦେବ, ଚମତ୍କାର ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପ, ପ୍ରଧାନ, ଅପାର, କାରଣ ଓ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପୁରୁଷ, ପୁରୁଷ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣକାରୀ, ପୁରୁଷ ଓ ପ୍ରଧାନ ସଂଯୋଗକାରୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ପ୍ରକୃତି ଓ ପୁରୁଷ ଉଦ୍ଭବକାରୀ, କୃତାକୃତ କର୍ତ୍ତା, ଫଳସଂଯୋଗ ଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ସମସ୍ତଙ୍କ କାଳଞ୍ଜ୍ଜାନୀ, ନିୟମକ, ବିଭିନ୍ନତା ସୃଷ୍ଟିକାରୀ, ଗୁଣ କ୍ରିୟା ଦାତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର। ଦେବତାଙ୍କ ଦେବେଶ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା, ଶିବ, ଶାନ୍ତ ମୁଖ ଦେଖିବାକୁ ଆମେ ଯୋଗ୍ୟ, ଆପଣ ଆମ ପ୍ରତି ଶାନ୍ତ ହୁଅନ୍ତୁ। ଏଭଳି, ସେଇ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଦେବ, ଜଗତ୍ ସ୍ୱାମୀ, ଉମାପତି, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଶଂସାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଅମୃତାନ୍ଶୁମାନେ ପ୍ରତି କହିଲେ: “ହେ ଦେବଗଣ, ମୁଁ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଶାନ୍ତ, ତୁମେ ବର ଚାହ; ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଚାହିଥିବା ବର ଦେବି।” ତେବେ ସମସ୍ତ ଦେବତା, ତୃତୀୟନୟନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କହିଲେ: “ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଏହି ବର ଆପଣଙ୍କ ହାତରେ ରହୁ; ଯେତେବେଳେ ଆମେ ଆବଶ୍ୟକ ପଡ଼ିବ, ଆପଣ ଆମକୁ ଚାହିଁଥିବା ବର ଦେବେ।” ଏଭଳି କହି, “ତଥାସ୍ତୁ” ବୋଲି ଦେବତାମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇ, ହରା ସ୍ୱୟଂ ପ୍ରମଥଗଣ ଓ ଲୋକମାନେ ସହିତ ନିଜ ନିବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ।