ଋତୁ ପରିବର୍ତ୍ତନ ସହିତ, ମହାନ ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଆତିଥ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ହଠାତ୍ ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା, ଏକ ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୁଷ ଯେପରି ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥାଏ, ସେପରି। ସେହି ପର୍ବତର ଶିଖରଗୁଡିକ ତୁଷାର ରେ ପ୍ରଚୁର ଭାବରେ ଢାକି ଯାଇଥିଲା, ଏକ ଭୂପତି ମହାନ ଧଳା ଛତା ଧାରଣ କରିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଶୀତଳ ପବନ ଦେବତା ଓ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କର ମନୋଭାବକୁ ଉତ୍ତେଜିତ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ସ୍ପଷ୍ଟ ଜଳ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଖରୀଗୁଡିକ ପଦ୍ମ ଓ ଶାଳୁକ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ଗୁରୁଙ୍କ ଝିଅର ବିବାହ ଅବସରରେ ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆଗମନ କଲା। ମହିଳାମାନେ ହାଲୁକା ଫୁଲା ଅଂଶ ନିୟେ ଅଧିକ ସୁନ୍ଦର ହେଇଯାଇଥିଲେ; ପୋଖରୀମାନେ ଉତ୍ତାପ ଓ ଶୀତ ଦୁହିଁରୁ ମୁକ୍ତ ଥିଲେ, ଏବଂ ପଦ୍ମର ପ୍ରଭା ଦ୍ୱାରା ସୁନାର ରଙ୍ଗରେ ରଙ୍ଗିତ ହେଉଥିଲେ। ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ଝାଡ଼ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ, ଏବଂ ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ ସହ ଆମ୍ବ ଫଳ, ଫୁଲର ଗୁଛରେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ। ଧଳା ତୁଷାର ଶିଖରରେ ତିଳକ ଫୁଲର ଗୁଛ ଜଣେ ଜ୍ୟେଷ୍ଠମାନେ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଏକତ୍ରିତ କରିଥିବା ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଏଠାରେ ଫୁଲଉଥିବା ଅଶୋକ ଲତା ଶାଳ ଗଛକୁ ଲଗାଇ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା, ଯେପରି ଏକ ଆଗ୍ରହମୟ ମହିଳା ନିଜ ପ୍ରିୟଙ୍କ ଗଳାକୁ ଆଲିଂଗନ କରିଥାଏ। ଅଶୋକ, ସର୍ଜ, ଅର୍ଜୁନ, କୋବିଦାର, ପୁମ୍ନାଗ, ନାଗେଶ୍ୱର, କର୍ଣ୍ଣିକାର, ଲବଙ୍ଗ, ତାଳ, ଅଗୁରୁ, ସପ୍ତପର୍ଣ୍ଣ, ବଟ, ଶୋଭାଞ୍ଜନ ଓ ନାଡା ଗଛ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଫୁଲ ଓ ଫଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ପୋଖରୀଗୁଡିକ ସୁନା ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ, ଚକ୍ରବାକ, କାରଣ୍ଡବ, ହଂସ ପକ୍ଷୀ ଏଠାରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ। ପଦ୍ମ, ଶାଳୁକ ଓ ମାଛରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୋଖରୀ, ତାଳ, ଦାତ୍ୟୁହ, କଂକ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ; ଏବଂ ଗଛଗୁଡିକୁ ଅନେକ ପାର୍ବତୀୟ ପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କର ଚମତ୍କାର ଡାଣ୍ଡା ଦେଖାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଖେଳ କରିବା ସମୟରେ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶରୀର ଆଗ୍ରହରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଉଥିଲା; ଏବଂ ପର୍ବତରେ, ପର୍ବତକନ୍ୟାର ବିବାହ ଅବସରରେ, ମୃଦୁ ଏବଂ ସୁମଧୁର ଶୀତଳ ପବନ ବହୁଥିଲା। ମଲୟ ପର୍ବତରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ପବନ ଗଛରୁ ଧଳା ଫୁଲ ଝରାଇ ଦେଉଥିଲା; ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶୁଭ ଋତୁଗୁଡିକ ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ମିଶି ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ। ଚମେଲି ଲତା ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲେ, ମଦିରାପିତ ମଧୁମକୁଳ ଗୀତ ଗାଇ ଫୁଲ ତଳେ ଏକତ୍ରିତ ହେଉଥିଲେ। ଜଳ ନୀଳ ପଦ୍ମରେ ନୀଳ, ଧଳା ପଦ୍ମ ଡ଼ଣ୍ଡାରେ ଧଳା, ଲାଲ ପଦ୍ମରେ ଲାଲ ହେଉଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ପତ୍ର ମଦିରାପିତ ମଧୁମକୁଳ ଦ୍ୱାରା ଭରିଗଲା। କିଛି ବିଶାଳ ପୋଖରୀରେ ସୁନା ପଦ୍ମ ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଅନ୍ୟ ଗୁଡିକରେ ମଣି ଡ଼ଣ୍ଡା ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ଏବଂ କିଛି ପୋଖରୀରେ ପଦ୍ମ ଗଛ ଚାରିପାଖରେ ଉଗି ଥିଲା। ଏଠାରେ ଲୋଟସ ଓ ନୀଳ ଜଳ କମଳରେ ଫୁଲିଥିବା ପୋଖରୀ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଦ୍ୱାରା ଭରିଗଲା, ଏବଂ ସୁନା ଶିଳାର ଶ୍ରେଣୀ ତୀରକୁ ଶୋଭା ଦେଉଥିଲା। ପର୍ବତର ଶିଖରଗୁଡିକ ପ୍ରଚୁର କର୍ଣ୍ଣିକାର ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ, ସୁନାର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ପାଟାଳ ଗଛର ଅଲ୍ପ ଫାଟିଥିବା ଫୁଲ ଓ ଲାଲ ପତ୍ର ପବନରେ ତିରିଗଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିଗ ରଙ୍ଗିତ ହେଉଥିଲା। ପର୍ବତରେ କୃଷ୍ଣ, ଅର୍ଜୁନ, ଦଶଗୁଣ ନୀଳ ଅଶୋକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବଡ଼ ଗଛ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲେ, ଏକାଉଁ ଅନ୍ୟକୁ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଦ୍ଧା କରୁଥିଲେ। କିଂଶୁକ ଜଙ୍ଗଲ ତାଙ୍କର ସୁନ୍ଦର ଡାକରେ ପର୍ବତର ପ୍ରତ୍ୟେକ ଢାଲାରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ସେ ସମୟରେ, ତମାଳ ଓ ଗୁଲ୍ମ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ହିମବତର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଅଧିକ ଶୋଭା ପାଇଲା, ଏବଂ ନୀଳ ମেঘ ଗୁଛ ପର୍ବତ ଗୁହାରେ ଲୁଚି ଥିଲା। ବିସ୍ତୃତ ଶାଖା ଓ ଉଚ୍ଚ ସନ୍ଧାନ ଚନ୍ଦନ ଓ ଚମ୍ପକ ଗଛ ଏବଂ ମଦିରାପିତ କୋଇଲାର ଡାକରେ ହିମାଳୟ ତା ସମୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଉଥିଲା। ଚାରିପାଖରୁ କୋଇଲାର ମୃଦୁ ଏବଂ ମଧୁର ସ୍ୱର ଶୁଣି, ନୀଳକଣ୍ଠ ପକ୍ଷୀ ଡାଣ୍ଡା ଫିଙ୍ଗି ସେମାନେ ଅଧିକ ମଧୁର ଗୀତ ଗାଇଥିଲେ; ତାଙ୍କର ଡାକରେ କାମଦେବ ଧନୁ ହାତରେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ଶରୀରକୁ ବିଧିବାକୁ ତୟାରି ହେଇଗଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟର ତାପ ବଢ଼ିଗଲା, ଜଳ ଦୁର୍ଲଭ ହେଉଥିଲା; ଏଭଳି ଦେବୀଙ୍କ ବିବାହ ସମୟରେ ଗ୍ରୀଷ୍ମ ଋତୁ ହିମାଳୟରେ ଆସିଗଲା। ଏଠାରେ ଅନେକ ଫୁଲ ଗୁଛ ଧାରଣ କରିଥିବା ଗଛ ଦ୍ୱାରା ପର୍ବତର ଶିଖର ଚାରିପାଖରେ ଶୋଭିତ ହେଉଥିଲା। ଏପରି ହେଲେ, ପର୍ବତରେ ସବୁଠୁ ମନୋହର ପବନ ବହୁଥିଲା, ସେହି ପବନ ପାଟାଳ, କଦମ୍ବ ଓ ଅର୍ଜୁନ ଗଛର ଗନ୍ଧ ଦୂରଦୂରଯାଉଥିଲା। ପଦ୍ମ ଫୁଲର ଗୁଛ ଓ ଲାଲ ତন্তୁ ଦ୍ୱାରା ରଙ୍ଗିତ ପୋଖରୀ, ଫଳ ଖାଇଥିବା ହଂସ ଓ ଜଳପକ୍ଷୀ ତାଙ୍କର ତୀରରେ ଗଞ୍ଚାଉଥିଲେ। ଏଭଳି, କୁରବକ ଗଛ ଫୁଲରେ ଅଳ୍ପ ରଙ୍ଗ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପର୍ବତ ଶିଖରରେ ମଧୁମକୁଳ ତାଙ୍କୁ ଲଗାଇଥିଲେ। ବିଶାଳ ଢାଲାରେ ବକୁଳ ଗଛ ତାଙ୍କର ମନୋହର ଫୁଲ ଚାରିପାଖରେ ଛଡ଼ାଇ ଦେଉଥିଲେ। ଏପରି, ପର୍ବତକନ୍ୟାର ବିବାହ ପାଇଁ, ଅନେକ ପକ୍ଷୀର ଗୀତ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫୁଲରେ ଶୋଭିତ ଗଛ ସହିତ ଛଅ ଋତୁ ଏଠାରେ ଆଗମନ କଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ବିଭିନ୍ନ ବାଦ୍ୟ ଶୁଣିଗଲା, ଏବଂ ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ଦ୍ୱିଜ ଗଣ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲି। ମୁଁ ନିଜେ ପର୍ବତକନ୍ୟାକୁ ଯଥାଯଥ ଉପଚାର ଓ ଅଳଙ୍କାର ଦେଇ ସହରକୁ ନେଇଯାଇଥିଲି। ଏପରେ, ମୁଁ ଅଫିସିଏଟିଂ ପ୍ରିଷ୍ଟ ଭୂମିକାରେ ଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରି କହିଲି: “ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଗ୍ନିକୁ ହୋମ ଦେଉଛି।” ଯଦି ତୁମେ ମତେ ଅନୁମତି ଦେଉଛ, ଏହି କ୍ରିୟା ପାଳନ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ଏପରି ଶଂକର, ଦେବତାଙ୍କର ଦେବତା, ସମସ୍ତ ଜଗତର ନାଥ, ମତେ କହିଲେ। “ହେ ଦେବତାଙ୍କର ନାଥ, ତୁମେ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କର; ମୁଁ ସମସ୍ତ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବି, ହେ ବ୍ରହ୍ମା, ବିଶ୍ୱର ସ୍ୱାମୀ।” ତାପରେ, ଖୁସି ହୃଦୟରେ, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର କୁଶ ଗ୍ରାସ ନେଇ, ଯୋଗ ଦ୍ୱାରା ଦେବତା ଓ ଦେବୀଙ୍କ ହାତକୁ ଏକତ୍ର କରିଦେଲି। ସେଠାରେ, ଅଗ୍ନି ନିଜେ ହାତ ଯୋଡି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ବେଦ ଓ ମହାମନ୍ତ୍ରର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ବ୍ୟକ୍ତ ହେଲେ।