ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ, କର୍ଦ୍ଦମ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶଂଖପଦଙ୍କୁ ପ୍ରଥୁ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ। ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ, ରଜସାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାତ୍ମା କେତୁମନ୍ତଙ୍କୁ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ। ଏହିପରି, ପ୍ରଥୁ ପର୍ଜନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ହିରଣ୍ୟରୋମନଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଅଦମ୍ୟ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କଲେ। ଏହି ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତ ଭୂମିକୁ, ସାତଟି ଦ୍ୱୀପ ଓ ନଗର ସହିତ, ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଏହି ଭୂମିକୁ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି। ଏଭଳି, ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ରାଜସୂୟ ଅଭିଷେକ କରି ପ୍ରଥୁଙ୍କୁ ରାଜା କରି ଦେଲେ, ଓ ସେ ଭେଦ ଦେଖିବା ପ୍ରକାରରେ, ଵେଦର ନିୟମ ଅନୁସାରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାପରେ, ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୈବସ୍ବତ ମନୁ ଭୂମିର ଶାସନ ପାଇଁ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ମୁଁ ଏବେ ତୁମେ ଚାହିଲେ, ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ବଂଶ ଓ ଏହି ପୁରାଣର ମହା ଆଧାର ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିବି। ଲୋମହର୍ଷଣ, ପ୍ରଥୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ସେ କିପରି ଏ ଭୂମିକୁ ଦୁହିଲେ, ଏହି ଦୀନ ଆତ୍ମାଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହ। ଏହି ଭୂମି କିପରି ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା, ମହା ଋଷି, ଦାନବ, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ଓ ଗଛମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦୁହାଯାଇଥିଲା ତାହା ମଧ୍ୟ କହ। ପର୍ବତ, ପିଶାଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ରାକ୍ଷସ, ମହାପୁରୁଷମାନେ କିପରି ଦୁହିଥିଲେ ଏହା ମଧ୍ୟ କହ। ସେମାନେ କେଉଁ ଭାଣ୍ଡରେ ଦୁହିଥିଲେ, କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଦୁଧ ଦୁହିଥିଲେ, କେଉଁ ଦୁହିବା ଉପକରଣ ଥିଲା, ଏହି ସବୁ କ୍ରମରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କର। ଏବଂ ପୂର୍ବକାଳରେ ବେନଙ୍କ ହାତ ମହା ଋଷିମାନେ କ୍ରୋଧରେ କିପରି ମଥିଲେ, ତାହାର କାରଣ ମଧ୍ୟ କହ। ଏବେ ମୁଁ ପ୍ରଥୁ, ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ବିସ୍ତୃତ ଭାବରେ କହିବି, ତୁମେ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଧ୍ୟାନରେ ଶୁଣ। ମୁଁ ଏହି କଥା ଅପବିତ୍ର, ସ୍ୱାଲ୍ପମନ, ଅନୁଶିଷ୍ୟ, ଅନୁଶାସନ ନଥିବା, ଅକୃତଜ୍ଞ, ଶତ୍ରୁଭାବୀ ଲୋକଙ୍କୁ କହିବି ନାହିଁ। ଏହି ସ୍ୱର୍ଗୀୟ, ଯଶ, ଦୀର୍ଘାୟୁ, ସମୃଦ୍ଧି ଦେଇଥାଏ, ଏହି ବେଦ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ୟ, ମହା ଋଷିମାନେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥିବା ଗୁପ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର, ଏହାକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଶୁଣ। ଯେ କେହି ବେନଙ୍କ ପୁତ୍ର ପ୍ରଥୁଙ୍କ ବୃତ୍ତାନ୍ତ ସଦା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନମନ କରି ପଠିବେ, ସେ କେବେ କୃତ କିମ୍ବା ଅକୃତ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଦୁଃଖିତ ହେବେ ନାହିଁ। ପୂର୍ବକାଳରେ ଏକ ଧର୍ମର ରକ୍ଷକ, ଅତ୍ରିଙ୍କ ସମାନ ଏକ ପ୍ରଜାପତି, ଅତ୍ରି ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଅଙ୍ଗ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ବେନ, ଧର୍ମରେ ଅନନ୍ତ, ସେ ବେନ ତାଙ୍କୁ ସୁନୀଥା, ମୃତ୍ୟୁଙ୍କ ଝିଅ, ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ସେ ସମୟର ଦୁଷ୍ଟ କାରଣରୁ, ସେ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରୁ ବିମୁଖ ହୋଇ ଏକାଂକା ଓ ଲୋଭରେ ଲିନ୍ ହେଲେ। ସେ ରାଜା ଧର୍ମର ସୀମା ଭଙ୍ଗ କଲେ, ବେଦ ନିୟମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରି ଅଧର୍ମରେ ଲିନ୍ ହେଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ରାଜ୍ୟ କଲେ, ଲୋକମାନେ ସ୍ୱଧ୍ୟାୟ ଓ ଵଷଟ୍ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ ନାହିଁ, ଦେବତାମାନେ ସୋମ ପିଲେ ନାହିଁ, ଯଜ୍ଞରେ ଅନ୍ନ ଆହୁତି ଦିଆଗଲା ନାହିଁ। ସେ ଏକ କ୍ରୂର ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ—"ଯଜ୍ଞ ହେବେ ନାହିଁ, ଆହୁତି ହେବେ ନାହିଁ"—ବିନାଶ ଆସୁଥିବା ସମୟରେ। "ମୁଁ ହେଉଛି ଉପାସନା, ଉପାସକ, ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ନିଜେ। ଯଜ୍ଞ ମୋ ପାଇଁ ହେବା ଉଚିତ, ଆହୁତି ମୋ ପାଇଁ ଦିଆଯିବା ଉଚିତ।" ଏପରି, ମାରୀଚିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ମହା ଋଷିମାନେ ବେନଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଆମେ ବର୍ଷ ଦୀର୍ଘ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା; ବେନ, ଅଧର୍ମ କରିବା ନାହିଁ, ଏହା ନିତ୍ୟ ନିୟମ।" "ତୁମେ ଅତ୍ରିଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ସମୟରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ; ତୁମେ ପ୍ରଜାପତି; ମୁଁ ଲୋକମାନେ ରକ୍ଷା କରିବି—ଏହି ଏଠାରେ ନିର୍ଣ୍ଣୟ ହୋଇଛି।" ଏପରି ମହା ଋଷିମାନେ କହିଲେ, ବେନ ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, ହସି ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—"ଅନ୍ୟ କିଏ ଧର୍ମର ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା? କିଏର କଥା ମୁଁ ଶୁଣିବି? ଏଇ ପୃଥିରେ ଶିକ୍ଷା, ବୀରତା, ତପ, ସତ୍ୟରେ ମୋ ପରି କିଏ?" "ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଭ୍ରମିତ ଓ ବିବେକହୀନ; ତୁମେ ମୋର ନିଜ ସ୍ୱରୂପ ଜାଣିନାହିଁ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଭୂତର ଉତ୍ପତ୍ତି, ଏବଂ ବିଶେଷ ଧର୍ମର।" "ମୁଁ ଚାହିଲେ, ଭୂମିକୁ ଜଳରେ ବିନାଶ କରିପାରିବି, ଆକାଶ ଓ ଭୂମିକୁ ବନ୍ଦ କରିପାରିବି—ଏଠାରେ ବିଚାରର ଆବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ।" ଏପରି, ବେନଙ୍କ ଭ୍ରମ ଓ ଅହଂକାର ଦ୍ୱାରା ରାଜାକୁ ହଟାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେଲେ ନାହିଁ, ତେଣୁ ମହା ଋଷିମାନେ କ୍ରୋଧରେ ବେନଙ୍କ ବିରୋଧରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ, କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବେନଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି, ତାଙ୍କ ଡାହା ଗୋଡ଼କୁ ଉତ୍ସାହରେ ମଥିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଗୋଡ଼ ମଥିବା ସମୟରେ, ଏକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଛୋଟ ଓ କଳା ଦେହର ମନୁଷ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ ଭୟରେ ଦ୍ୱିଜ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଦଉଡ଼ିଲେ; ତାଙ୍କୁ ଦୁଃଖିତ ଦେଖି, ଅତ୍ରି କହିଲେ—"ବସ।" ସେ ନିଷାଦ ବଂଶର ପ୍ରଜାପତି ହେଲେ, ଓ ବେନଙ୍କ ଅଶୁଚିତାରୁ ମାଛ ଧରିବା ଲୋକମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ। ଏବଂ ଯେମାନେ ବିନ୍ଧ୍ୟ ଓ ପାହାଡରେ ବସନ୍ତି, ଅଧର୍ମରେ ଲିନ୍, ସେମାନେ ବେନଙ୍କ ପାପରେ ଦୂଷିତ। ପୁନି, ମହାତ୍ମା ଋଷିମାନେ କ୍ରୋଧରେ ବେନଙ୍କ ଡାହା ହାତକୁ ଅଗ୍ନିକଣ୍ଡ ଭଳି ମଥିଲେ। ଏହି ହାତରୁ ପ୍ରଥୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଅଗ୍ନି ଭଳି ତେଜସ୍ୱୀ, ନିଜ ପ୍ରଭାରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଅଗ୍ନି ନିଜେ ପ୍ରକଟ ହେବା ପରି। ସେ ଏକ ମହାଧ୍ୱନି ଧନୁ ଅଜଗବା ନେଲେ, ଦିବ୍ୟ ବାଣ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ କବଚ ନେଇ ନିଜ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ପ୍ରଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ସମସ୍ତ ଭୂତମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ଓ ଉଜ୍ଯ୍ଵଳ ବେନ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।