ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ଘଟଣାରେ ମହାଦେବଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କ ସାଙ୍ଗିନୀ ଜଗତର କାରଣ ଭାବେ ଅବତରିତ ହେଲେ । ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କୁ ଶିରୋନମ୍ର ହୋଇ ନମସ୍କାର କଲି । ହେ ଦେବଦେବ, ତୁମ ଦୟା ଏବଂ ଆଦେଶରେ ମୁଁ ଏହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟି—ଦେବତା, ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜୀବମାନେ—ସୃଷ୍ଟି କରିଛି, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ତୁମର ଯୋଗମାୟା ଦ୍ୱାରା ମୋହିତ ହୋଇ ଅଜ୍ଞାନରେ ପଡ଼ିଛନ୍ତି । ତେଣୁ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଦୟା କର, ଯାହାଫଳରେ ସେମାନେ ପୁନଃ ପୂର୍ବବତ୍ ହୋଇପାରିବେ । ଏପରି ଭାବରେ ମୁଁ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲି । ତାପରେ, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ଅଚଳ ହୋଇଯାଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲି—ସେମାନେ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ, ମନ ଅନ୍ଧକାରରେ ଡୁବିଥିଲେ । ମୁଁ କହିଲି, “ଆମ ସହିତ ଏହି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣକୁ ଶୀଘ୍ର ଯାଉ, ସେଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଅବିନାଶୀ ଆତ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କର ।” ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦେବତା ମନରେ ଶୁଦ୍ଧ ଭକ୍ତି ସହିତ ଶର୍ବଙ୍କୁ ମନସିକ ନମସ୍କାର କଲେ । ମହେଶ୍ୱର ସେମାନଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ପୂର୍ବବତ୍ ଦେହ ଫେରାଇଦେଲେ । ଏହିପରି ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିଗ୍ରହ ସମୟରେ, ଦେବତାଙ୍କ ପ୍ରଭୁ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ଅବତାର ପ୍ରକାଶ କଲେ । ତାଙ୍କ ତେଜରେ ସମସ୍ତେ ଅବାକ୍ ହୋଇ ଚକ୍ଷୁ ବନ୍ଦ କଲେ । ପ୍ରଭୁ ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଦର୍ଶନ ଦେବା ପାଇଁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ । ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ସେମାନେ ସର୍ବବ୍ୟାପୀ, ତୃତୀୟ ନେତ୍ରଧାରୀ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ସ୍ୱର୍ଗମଣ୍ଡଳର ଅନ୍ୟ ଅଧିପତିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ । ସେଇ ସମୟରେ ଦେବୀ ଦେବମଣ୍ଡଳର ମଧ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ । ସେ ଅପାର ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ପଦପଦ୍ମରେ ମାଳା ଅର୍ପଣ କଲେ । ସମସ୍ତ ଦେବତା 'ଅତି ଉତ୍ତମ! ଅତି ଉତ୍ତମ!' ବୋଲି ଉଚ୍ଚ୍ସ୍ୱରରେ ପୁନଃପୁନଃ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ । ଦେବୀ ସହିତ ସମସ୍ତେ ମନ୍ଦିର ମାଟିକୁ ମୁଣ୍ଡ ଛୁଇଁ ନମସ୍କାର କଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ଓ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲୁ । ମୁଁ ହିମବତ୍ ପର୍ବତରେ କହିଲି: “ତୁମେ ପୂଜ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତ, ଏବଂ ଗୌରବମୟ; ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ବଡ଼ । ଶର୍ବଙ୍କ ସହ ଏପରି ମହାସଂଯୋଗ ହୋଇଥିବାରୁ, ଏହି ଶୁଭ ବିବାହ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଉ; ତେବେ କିଏ ଦ୍ୱିଧା କରିବେ, ହେ ମହାନ?” ହିମବତ୍ ନମ୍ର ଭାବରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ହେ ଦେବ, ମୋ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର କାରଣ ତୁମେ; ତୁମ ଦୟାରେ ସବୁ ହେଇଛି, ତୁମେ ମୂଳ କାରଣ । ବିବାହ ବିଷୟରେ ଯେଉଁପରି ଉଚିତ, ତୁମେ ତାହା କର, ହେ ପିତାମହ ।” ଏପରି ହିମବତଙ୍କ ଉତ୍ତର ଶୁଣି, ମୁଁ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ କହିଲି: “ଏବେ ବିବାହ କରାଯାଉ, ହେ ଦେବ ।” ଶଙ୍କରେ ମୋତେ କହିଲେ: “ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ, ହେ ଲୋକପତି ।” ସେଇ ସମୟରେ, ଆମେ ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଗର ନିର୍ମାଣ କଲୁ । ମହେଶଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ସେହି ସହର ମଣିମାଣିକ୍ୟ, ରତ୍ନ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ ହେଲା । ବିଭିନ୍ନ ଦେବତା ସେହି ଅତିଶୟ ସୁନ୍ଦର ସହରକୁ ଆସି ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଲେ । ଏହାର ଭୂମି ଚମକୁଥିବା ପନ୍ନାରେ ତିଆରି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରା ଅଳଙ୍କୃତ ଥିଲା । ସ୍ଫଟିକ ଦେଓଳରେ ମୁକ୍ତା ମାଳା ଲଟକିଥିଲା । ସେହି ସହରର ଦ୍ୱାରେ ଏକ ଶୁଭ ବିବାହ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି ହେଲା । ସେଠାରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏକାସାଥିରେ ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କିରଣରେ ସହରକୁ ଆଲୋକିତ କରୁଥିଲେ । ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ମଧୁର ପବନ ଭାବଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତି ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରୁଥିଲା । ସେଠାରେ ଚାରିଟିଏ ସମୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ନଦୀ, ବଡ଼ ନଦୀ, ସିଦ୍ଧମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ଜଳଚର, ଆକାଶଚର, କିନ୍ନର ଓ ଦିବ୍ୟ ଚାରଣମାନେ ଆସିଥିଲେ । ତୁମ୍ବୁରୁ, ନାରଦ, ହାହା, ହୂହୂ ଓ ସାମଗାୟକମାନେ ମଧୁର ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ନେଇ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ । ତପସ୍ଵୀ ଋଷିମାନେ ଅନେକ ଗାଥା ଓ ବେଦମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ୁଥିଲେ, ଶୁଭ ବିବାହ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରୁଥିଲେ । ସମସ୍ତ ଜଗତମାତା ଓ ଦିବ୍ୟ କନ୍ୟାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ବିବାହରେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ । ଛଅ ଋତୁ ଦେହଧାରଣ କରି ବିଭିନ୍ନ ସୁଗନ୍ଧ ଓ ଆନନ୍ଦ ନେଇ ଆସିଥିଲେ—“ଏହି ଶଙ୍କରଙ୍କ ବିବାହ!” ବୋଲି କହୁଥିଲେ । ମୟୂରମାନେ ଘନ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ନୃତ୍ୟ କରୁଥିଲେ, ମନ୍ତ୍ର ଧ୍ୱନିରେ ଆନନ୍ଦ ହେଉଥିଲେ । ଶ୍ୱେତ କମଳ ତରଙ୍ଗର ଚୂଡ଼ା ଭଳି ଧଳା କୁଅଁମାନେ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଝଲକରେ ହସୁଥିଲେ, ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଭୂରୁଣ ଥିଲେ । ତରୁ, ଲତା, ତରୁଣ ବାଁଶ ଏବଂ ନୂତନ ଅଙ୍କୁରରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଶୁଭ ବର୍ଷାଘନର ସ୍ପର୍ଶରେ ଜାଗ୍ରତ ହୋଇଥିବା ବଡ଼ ବାଂଦର ରବି ଦିଗରେ ଗୁଞ୍ଜିଥିଲା । ଅଭିମାନିନୀ ନାରୀମାନେ, ପ୍ରିୟଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୟୂରର ମନୋହର ରବିରେ ତାଙ୍କର ମନ ଦୂର୍ବଳ ହୋଇ ଅଭିମାନ ଭାଙ୍ଗିଯାଉଥିଲା । ଚନ୍ଦ୍ରକଳା ପରି ବିକାଶିତ ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁର ଚମକ୍ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୋଭା ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲା । ଘନ ମେଘର ସ୍ପର୍ଶରେ ଶୀତଳ ଓ ସୁଗନ୍ଧିତ ପବନ ଦିବ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନଙ୍କ ଚୁଲିକୁ ହଲକା ଭାବେ ହଳାଇ ଦେଉଥିଲା । ଗର୍ଜନା କରୁଥିବା ମେଘରେ ଚନ୍ଦ୍ରଦିସ୍କ ଲୁଚିଯାଇଥିଲା, ତରୁଣୀ ଯାତ୍ରିଣୀମାନଙ୍କ ଅନ୍ତରେ ଅନୁରାଗ ଜାଗ୍ରତ କରୁଥିଲା, ତାଙ୍କର ନେତ୍ର ଆଶାରେ ଚାହିଁ ରହିଥିଲା । ହଂସ ଚାଲି ମଣିଅଳଙ୍କାର ଶବ୍ଦରେ, ଉନ୍ନତ ଉରସ୍ଥଳ, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ମାଳା ଏବଂ ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନରେ ଶୋଭା ପାଉଥିଲା । ବର୍ଷା ଋତୁ ହିମକନ୍ୟା ଗୌରୀଙ୍କ ବିବାହରେ ମାଳ୍ୟ ଓ ପୁଷ୍ପସୁଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିଥିଲା, ମେଘର ଗର୍ଜନାରେ ହଂସ ଭୟଭୀତ, ଶୁଭ୍ର ଝରଣା ରେ ପଦ୍ମ ଉପରେ ତାଲ ଦେଉଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅଙ୍ଗ ପୁଷ୍ପରେ ଶୋଭିଥିଲା । ମେଘର ଅବରଣ ହଟିଲା, ଅର୍ବୁଦ ମୁକୁରା ଭଳି ଉଦ୍ଭାସିତ ହୋଇ, ହଂସ ଚାଲି ମଣିଅଳଙ୍କାର ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଶସ୍ୟଶ୍ୟାମଳ ହୋଇଯାଇଥିଲା । ବିସ୍ତୃତ ବାଳୁକା ତଟ ନିଭୃତ କଟି, କୁଅଁର କୁହୁକାର ମେଘ, ନୀଳ ପଦ୍ମପତ୍ର ନୟନରେ ମନ ମୁଗ୍ଧ କରୁଥିଲା ।