ଏହିପରି ଏକ ଦିନ, ପର୍ବତମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଜା ହିମାବତ୍, ଧ୍ୟାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଜାଣିପାରିଲେ ଯେ, ତାଙ୍କ ଝିଅ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ବିବାହ ଦେବତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଘଟିବାକୁ ଯାଉଛି। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଇଚ୍ଛାକୁ ମନେ ରଖି, ସେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜଗତରେ ଜଣାଇଦେଲେ ଯେ, ଦେବୀ ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବ। ସେ ସମସ୍ତ ଦେବ, ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ସମସ୍ତ ଲୋକମଣ୍ଡଳର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜଣଙ୍କୁ ଘୋଷଣା କରିଦେଲେ ଯେ—“ମୋ ଝିଅ ପାର୍ବତୀ ଯଦି ଚାହେ, ସେ ସ୍ୱୟଂ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବାଛିପାରିବେ।” ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଧର୍ମମୟ, ପୁଣ୍ୟମୟ ଓ ନିଜ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବି, ପର୍ବତରାଜ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ହୃଦୟରେ ନିଶ୍ଚିତ କରିଲେ। ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ନେଇ ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ହିମାବତ୍ ଏକ ଅତି ଶୋଭାମୟ ରତ୍ନାଳଙ୍କରେ ସ୍ୱୟଂବର ମଣ୍ଡପ ସଜାଇ ଦେଲେ। ଏହି ଘୋଷଣା ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲୋକବାସୀ ନନା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ପାର୍ବତୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବରରେ ଯୋଗ ଦେବାକୁ ଆସିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମୁଁ ସ୍ୱୟଂ ଏକ ପୁଷ୍ପମୟ ପଦ୍ମାସନ ଉପରେ ବସିଥିଲି, ସିଦ୍ଧ ଓ ଅନେକ ଯୋଗୀମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଘିରିଥିଲି। ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ନିମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇ, ମୁଁ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲି। ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଇନ୍ଦ୍ର, ଦିବ୍ୟ ଆଭୂଷଣ, ମାଳା ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଶୋଭାରେ ଶୋଭିତ, ମଦ ଝରୁଥିବା ଏୟରାବତ ହାତୀରେ ଚଢି ଆସିଲେ। ସେ, ତୀବ୍ର ତେଜ ଓ ଆଭାରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବଜ୍ର ଧାରଣ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସୁନାର ମହଲରେ, ଧ୍ୱଜପତାକା ଶୋଭିତ ହୋଇ, ମୁକୁତ ଓ ଆଭୂଷଣର ଚମକରେ ଆଗକୁ ଆସିଲେ। ତାପରେ କଶ୍ୟପଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଗ, ଆଦିତ୍ୟମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ, ଶୁଭ ଆଭୂଷଣ ଶୋଭିତ ଦୃଢ଼ ଦେହ ଓ ତେଜରେ ତୁଳ୍ୟ, ଏକାକି ଆସିଲେ। ତାପରେ କୃତାନ୍ତ, ଦୂତ ହସ୍ତରେ ଧରି, ବୃହତ୍ ଶରୀର ଓ ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ଦେହରେ, ଦୃତ ଗତିରେ ମହାମହିଷ ଉପରେ ଆସିଲେ। ପ୍ରପଞ୍ଚର ସମସ୍ତ ଜୀବନ ଦାତା ବାୟୁଦେବ, ତାଙ୍କ ମହଲରେ ଚଢି, ସମସ୍ତ ଦେବଦାନବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ତେଜ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଅଗ୍ନିଦେବ ତେଜରେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ଅଙ୍ଗରେ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ମହଲରେ ଆସିଲେ। ସମ୍ପଦର ରାଜା, କୁବେର, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଆସି, ଦେବଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଆଭା ଓ ଶୋଭାରେ ମନ୍ମୁଗ୍ଧ କରିଲେ। ଚନ୍ଦ୍ରଦେବ ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନମୟ ମହଲରେ ଚଢି, ଶ୍ୟାମ ଦେହ ଓ ମାଲ୍ୟରେ ଶୋଭିତ ଅବସ୍ଥାରେ ଆସିଲେ। ଏହିପରି, ଗଦାଧାରୀ ଦେବତା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ପରି ବିଶାଳ ଗରୁଡ଼ ଉପରେ ଚଢି, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଶୀଘ୍ର ଆସିଲେ। ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ହଜାର ନାଗ ଧାରଣ କରି, ସଂଯୁକ୍ତ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେହି ମହାପୁରୁଷ ଅନ୍ୟ ନାଗମାନ୍ୟଙ୍କ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢି, ଦିତିପୁତ୍ର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତେଜରେ ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସମାନ। ସମସ୍ତେ ନିଜ ମର୍ଯ୍ୟାଦା ଅନୁଯାୟୀ ଭୂଷିତ ହୋଇ ଆସି, ଗନ୍ଧର୍ବମାନ୍ୟଙ୍କ ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ଆଭୂଷଣ ଓ ଶୋଭାରେ ଅଦ୍ଭୁତ, ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଳିଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନ୍ୟଙ୍କ ସମୂହ ଆସିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦେବତାମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଅଲଗା ଭାବେ ଶୋଭାମୟ ପୋଶାକରେ ଦେଖିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, କିନ୍ନରମାନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଯାନରେ ଚଢି ଆସି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପରେ ଅଲୋକିତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଆଦେଶ ଓ ଶାସନରେ, ସ୍ୱୟଂବର ଉତ୍ସବ ହର୍ଷରେ ଆୟୋଜିତ ହେଲା। ସେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନ୍ୟଙ୍କ ମାତା, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ ଭାବେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯିଏ ପୁରାଣରେ ପରମ ପ୍ରକୃତି ଭାବେ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଡକ୍ଷଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଧର୍ମ ପାଇଁ ତାଙ୍କ ଘର ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, ସେ ଏବେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସିଥିଲେ। ଦିବ୍ୟ ରତ୍ନ ଓ ସୁନାର ରଥ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ଚାମରା ଝାଲିରେ ଅଙ୍ଗ ଶୀତଳିତ, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲର ମାଳା ନେଇ, ଦେବୀ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ସାମ୍ନାକୁ ଗଲେ। ମାଳା ନେଇ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ସଭାରେ ଦଣ୍ଡାଇ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ସ୍ୱୟଂବର ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଅଦ୍ଭୁତ ଜିଜ୍ଞାସାରେ, ଶମ୍ଭୁ ନିଜ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପଞ୍ଚଶିର ଚୁଡ଼ା ଥିବା ଏକ ଶିଶୁ ରୂପେ ପରିଣତ ହୋଇ ଦେବୀଙ୍କ କୋଳରେ ଶୁଇପଡ଼ିଲେ। ଦେବୀ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ପାତ୍ର ଭାବି, ଆନନ୍ଦରେ ଉଠାଇଲେ। ଏହିପରି, ନିର୍ମଳ ସଙ୍କଳ୍ପରେ, ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛିତ ବରକୁ ପାଇ, ଦେବୀ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଅନ୍ତରେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ଧାରଣ କଲେ। ଦେବୀଙ୍କ କୋଳରେ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବମାନ୍ୟ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଲେ, “ଏହିଠାରେ ଏହି କିଏ?” ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ। ବୃତ୍ରହା, ଅର୍ଥାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ର, ତାଙ୍କ ବଜ୍ର ଉଠାଇ ତାହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ଶିଶୁର ହସ୍ତ ତାଙ୍କ ବଜ୍ରକୁ ଅଟକାଇ ରଖିଲା। ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ, ଶିଶୁ ଅଚଳ ରହିଲେ; ବୃତ୍ରହା ବଜ୍ର ଫିଙ୍ଗିପାରିଲେ ନାହିଁ, ନ ଚଳିପାରିଲେ। ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭଗ ତାଙ୍କ ଦହନଶକ୍ତି ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଆଘାତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ, କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ମୁହଁ ଅବାକ ହୋଇ ରହିଗଲେ। ପ୍ରଭୁ ତାଙ୍କ ହସ୍ତକୁ ଅଚଳ କରି ଦେଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ତେଜ ଓ ପ୍ରଭାବକୁ ନିବାରଣ କଲେ। ବିଷ୍ଣୁ ମୁଣ୍ଡ ହଲାଇ ଶଙ୍କରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ମଧ୍ୟ କ୍ରୁଧିତ ହେଲେ। ମୁଁ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ, ଭକ୍ତିସହ ଧ୍ୟାନରେ ବ୍ୟସ୍ତ ହେଲି, ଓ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଉମାଙ୍କ କୋଳରେ ବସିଥିବା ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଦେଖିଲି। ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ପ୍ରଭୁଙ୍କୁ ଚିହ୍ନି, ଶୀଘ୍ର ଉଠି, ଭକ୍ତିସହ ପାଦପଦ୍ମେ ନମସ୍କାର କଲି, ଓ ଶମ୍ଭୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲି।