ଗ୍ରହପତିଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ ଦେବୀ କହିଲେ, “ମୁଁ ଯାହା ଦେଇଛି, ତାହା ପୁଣି ନେବି ନାହିଁ, ହେ ଗ୍ରହପତି, ତୁମ ପାଇଁ ଯାହା ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ତାହା ମୁଁ ଦେଇଛି; ଗ୍ରହକୁ ଯାହା ଦାନ ଦିଆଯାଇଛି, ତାହା କେହି ପୁଣି ନେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଏହି ଦାନ ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଇଛି, ଏହା ପୁଣି ନେବି ନାହିଁ। ଏହା ତୁମରେ ରୁହୁ, ଏବଂ ଏହି ଶିଶୁକୁ ଛାଡିଦିଅ।” ଦେବୀଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି ଗ୍ରହପତି ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଶିଶୁକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଦେବୀଙ୍କ ଚରଣରେ ନମସ୍କାର କରି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ସେଠାରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ଗ୍ରହପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଥିବା ଶିଶୁ ଝିଲିକ ପୋଖରୀ ତଟରେ ଏମିତି ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ଯେପରି ଏକ ସ୍ୱପ୍ନରେ ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପଦ ପାଇଗଲା ବୋଲି ଲାଗେ। ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ହାରାଇଯିବାକୁ ଭାବି, ହିମାଳୟ ରାଜଙ୍କ ଝିଅ ଦେବୀ ପୁଣି ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତରେ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାଙ୍କ ଏହି ତପସ୍ୟା କରିବା ଇଚ୍ଛା ଜାଣି, ଶିବ ନିଜେ ଦେବୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତୁମେ ପୁଣି ତପସ୍ୟା କରିବ ନାହିଁ। ଏହି ତପସ୍ୟା, ହେ ଦେବୀ, ମହାବ୍ରତଧାରିଣୀ, ତୁମେ ମୋତେ ଦେଇଛ; ଏହା ଦ୍ୱାରା ତୁମ ପାଇଁ ଏହା ହଜାର ଗୁଣା ଅକ୍ଷୟ ହେବ।” ଏଭଳି ଅକ୍ଷୟ ତପସ୍ୟାର ଅନୁଗ୍ରହ ପାଇ, ଦେବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ନିଜ ପସନ୍ଦର ବର ପତି ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲେ। ଏହି ଶିଶୁ ସ୍ୱରୂପୀ ଶିବଙ୍କ ଲୀଳା କଥା କେହି ଯଦି ସଦା ପଢ଼ିଥାଏ, ତେବେ ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, କୁମାର ସମାନ ଗଣେଶ ଦେବତ୍ୱ ଲାଭ କରେ। ଏହିପରି, ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ବିସ୍ତୃତ ଶୃଙ୍ଗ ଉପରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଶତଶଃ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଥିଲା, ସମୟ ଆସିଲା ହିମବନ୍ତଙ୍କ ଝିଅଙ୍କ ଶ୍ୱୟଂବର ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେବାକୁ। ହିମବନ୍ତ ରାଜା ଧ୍ୟାନରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ, ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ଘଟଣା ତାଙ୍କ ଝିଅ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ବୋଲି ଜାଣି, ତାହାନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ଦିବ୍ୟ ନିୟୋଗ ଜାଣିଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପାଳନ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ୱୟଂବର ଘୋଷଣା କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଦାନବ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ, ମୋ ଝିଅ ଯଦି ଚାହେ, ସେ ପ୍ରକାଶ୍ୟ ଭାବେ ପରମେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ବରଣ କରନ୍ତୁ।” ହିମବନ୍ତ ରାଜା ଭାବିଲେ, “ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଧର୍ମମୟ, ପ୍ରଶଂସାନୀୟ ଏବଂ ମୋର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ଉତ୍ତମ,” ଏହି ଭାବରେ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ନିଜ ହୃଦୟରେ ଧାରଣ କଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ହିମବନ୍ତ ରାଜା ମଣିମୟ ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରି, ଦେବୀଙ୍କ ଶ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜନ କଲେ। ଏହିପରି ଶ୍ୱୟଂବର ଘୋଷିତ ହେବା ସହିତ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଲୋକବାସୀମାନେ ବିଭିନ୍ନ ଆକାର ଧାରଣ କରି, ପର୍ବତ କନ୍ୟା ପାଇଁ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଫୁଲାଉଥିବା ପଦ୍ମାସନରେ ବସି, ସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଅପାର ଯୋଗୀମାନେ ଘିରି ରହିଥିଲେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ, ପର୍ବତରାଜଙ୍କ ଆମନ୍ତ୍ରଣରେ, ଦେବମଣ୍ଡଳ ସହିତ ଏଠାରେ ପହଁଚିଲି। ସହସ୍ର ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ଦେବତା ରାଜା, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ, ମାଳା ଏବଂ ଚମତ୍କାର ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଏଇରାବତ ହାତୀରେ ଚଢ଼ି, ଯାହାର ଶରୀରରୁ ମଦ ଝରୁଥିଲା, ଆସିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପ୍ରଭାମୟ କରି, ବିଦ୍ୟୁତ୍ ଧାରଣ କରି, ଦେବମଣ୍ଡଳ ସମ୍ମୁଖରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସିଲେ। ସୁନା ରଥରେ, ପତାକା ଏବଂ ଧ୍ୱଜ ଶୋଭିତ, ମଣିମୟ କୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜ ଅନ୍ତର୍ଗତ କରି, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଆସିଲେ। କଶ୍ୟପନନ୍ଦନ ଭଗ ଏକାକି ଆଦିତ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଆସିଲେ; ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭା ଓ ଅଧିକାରରେ ସମ, ଶୁଭ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଅପରିମିତ ଦେହ ଧାରଣ କରି, କୃତାନ୍ତ ଦଣ୍ଡ ବୋହି, ଦୂତ ମହିଷରେ ଚଢ଼ି, ସୁନା ଓ ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ଦେହରେ ଏଠାରେ ଆସିଲେ। ସମୀରଣ, ସମସ୍ତ ଲୋକର ଧାରକ, ନିଜ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଉପରେ ଶକ୍ତିରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, ତେଜରେ ସ୍ଥିତ ହୋଇ ଆସିଲେ। ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ଅଙ୍ଗ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ମଣ୍ଡପରେ ଆସିଲେ। ଧନର ରାଜା, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଆସି, ତାଙ୍କ ରୂପ ଓ ପ୍ରଭା ସହିତ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ ହେଲେ। ଚନ୍ଦ୍ର ଦୀପ୍ତିମାନ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି, ଅଦ୍ଭୁତ ମଣିମୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଶ୍ୟାମ ଶରୀର ଓ ସୁନ୍ଦର ମାଳାରେ ମୁଡ଼ି ଆସିଲେ। ଗଦାଧାରୀ ଦେବତା ତାର୍କ୍ଷ୍ୟ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାର ସହିତ ଏକ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଆସିଲେ। ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦୁଇ ଦେବତା, ହଜାର ନାଗ ଧାରଣ କରି, ଅଗ୍ନି ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ତେଜରେ ଆସିଲେ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ, ଅନ୍ୟ ନାଗମାନେ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଦିତିପୁତ୍ର ଓ ବଳବାନ୍ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଅଗ୍ନି, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ବାୟୁ ସମ ତେଜରେ ପହଁଚିଲେ। ସମସ୍ତେ ସ୍ଥାନଉପଯୁକ୍ତ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି, ଦେବମଣ୍ଡଳ ସମ୍ମୁଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବରାଜ ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଧାରଣ କରି, ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଳିତ ହେଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଆସିଲେ; ଅନ୍ୟ ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ଏକାଏକି ଅନ୍ୟ-ଅନ୍ୟ ସୁନ୍ଦର ପୋଷାକରେ ଆସିଲେ। ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ନାଗ, କିନ୍ନରମାନେ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଆସି, ଦେବମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ। ଶାସନ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଆନନ୍ଦରେ ଶ୍ୱୟଂବର ଚଳାଇଲେ; ସେ, ସମସ୍ତ ଜଗତ ଓ ଦେବ-ଦାନବମାନେଙ୍କ ମାତା, ସୃଷ୍ଟିର କାରଣ, ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେ, ଶିବଙ୍କ ପତ୍ନୀ, ପୁରାଣରେ ଗୀତିତ ପରମ ପ୍ରକୃତି, ଡକ୍ଷଙ୍କ ରୋଷରେ ତାଙ୍କ ଘର ତ୍ୟାଗ କରି, କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଇଁ ଦେବମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ ପହଁଚିଲେ। ମଣି ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଚାମର ଝାଲରେ ଅଙ୍ଗ ଶୀତଳ କରାଯାଉଥିବା, ସମସ୍ତ ଋତୁର ଫୁଲର ମାଳା ଧାରଣ କରି, ସୁଗନ୍ଧ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ଦେବୀ ସାହସିକ ଭାବେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ମାଳା ନେଇ, ଦେବୀ ଦେବମଣ୍ଡଳ ମଧ୍ୟରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା, ଶ୍ୱୟଂବର ଆରମ୍ଭ ହେଲା।