ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୃଷ୍ଟିର ଆରମ୍ଭର କଥା ଏଠାରେ କୁହାଯାଉଛି। ବ୍ରହ୍ମା, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରଥମେ ସପ୍ତ ମନସ୍ପୁତ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲେ, ସେଠାରେ ବ୍ରହ୍ମା ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ପୁଅ ବୋଲି ସ୍ଥାପନା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବିରୋଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଦିତି, ନିଜ ସନ୍ତାନ ହରାଇ ଦୁଃଖିତ, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାଙ୍କର ଶାନ୍ତ ମନକୁ ଦେଖି, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ପୂଜା କଲେ। ଏହାପରେ, କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ଏକ ଇଛାମୂଳକ ବର ଦେବାକୁ କହିଲେ। ଦିତି, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଇଛା କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବା ଶକ୍ତି ଥାଏ। ଏଭଳି ଇଛା କରିବାପରେ, ମହାତ୍ମା କଶ୍ୟପ ତାଙ୍କୁ ବର ଦେଲେ ଓ ମାରୀଚ ଭାବରେ ଏହି କଥା କହିଲେ—"ଯଦି ତୁମେ ଶତ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ନିୟମିତ ରହି ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିବ, ତେବେ ତୁମ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିପାରିବ।" ଏହିପରି ଶର୍ତ୍ତ ଦେଖି, ଦିତି ଅତି ଶୁଦ୍ଧ ଭାବରେ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗର୍ଭ ଧାରଣ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାପରେ, କଶ୍ୟପ ଗର୍ଭ ବିତରଣ କରି ଦେଖି, ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ନିବାରଣ କଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିକୁ ବାପସ ନେଇ, ପାହାଡ଼କୁ ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ଏପରି ସମୟରେ, ପାକଶାସନ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କ ଦୃଢ଼ତାର ଅଭାବ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରିଲେ। ଶତ ବର୍ଷ ପରେ, ଏକ ଅବସର ମିଳିଲା। ଦିତି ନିଜ ପାଦ ପରିଷ୍କାର କରିନଥିବାବେଳେ ଶୋଇପଡ଼ିଲେ, ଏହି ସମୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାପରେ ବଜ୍ରପାଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଗର୍ଭକୁ ସାତ ଖଣ୍ଡ କରିଦେଲେ। ଏଉଁ ବେଳେ ଗର୍ଭ ଦୁଃଖରେ କନ୍ଦିଲା। ଇନ୍ଦ୍ର ବାରମ୍ବାର କହିଲେ—"କନ୍ଦିନି।" ଏଭଳି କହିବାରୁ ଗର୍ଭ ସାତ ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ ହେଲା, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ପୁଣି ଏହାକୁ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଖଣ୍ଡକୁ ସାତ ଭାଗ କରିଦେଲେ। ଏହି ସବୁ ଦେବତାମାନେ ମାରୁତ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ମଘବାନ୍ ଯେପରି କହିଥିଲେ, ସେପରି ମାରୁତମାନେ ହେଲେ। ଏହିପରି, ଏହି ୫୧ ଦେବତା ବଜ୍ରଧାରୀଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ସେନାପତିମାନେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅପାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦଳରେ, ହରି ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅନୁକ୍ରମିକ ଅଧିକାର ଦେଲେ। ସେହି ହରି, କୃଷ୍ଣ, ବିଜୟୀ, ପ୍ରଜାପତି, ପର୍ଜନ୍ୟ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅନନ୍ତ—ସେହି ସମସ୍ତ ସୃଷ୍ଟିର ଆଧାର। ଏହି ଜନନର ତତ୍ତ୍ୱକୁ ଯେଉଁମାନେ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ପୁନର୍ଜନ୍ମର ଭୟରୁ ମୁକ୍ତ, ଏବଂ ପରଲୋକର ଭୟ ତ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୂର। ଏହାପରେ, ବ୍ରହ୍ମା ବେଣଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି, ଦେଶ ଓ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅନୁକ୍ରମେ ବଣ୍ଟନ କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ସୋମକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଉଦ୍ଭିଦ, ତାରା, ଗ୍ରହ, ଯଜ୍ଞ, ତପସ୍ୟାର ଅଧିପତି କଲେ। ବରୁଣଙ୍କୁ ଜଳର ଅଧିପତି, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କୁ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମୁଖ୍ୟ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆଦିତ୍ୟମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ପାଵକଙ୍କୁ ବସୁମାନଙ୍କ ଅଧିପତି କଲେ। ଡକ୍ଷଙ୍କୁ ପ୍ରଜାପତିମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ବାସବଙ୍କୁ ମାରୁତମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ପ୍ରହ୍ଲାଦଙ୍କୁ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ଅଧିପତି କଲେ। ବୈବସ୍ବତ ଯମକୁ ପିତୃମାନେ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ ଓ ଭୂପତିମାନଙ୍କ ରାଜା କଲେ। ଗିରୀଶଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଭୂତ ପ୍ରମାଣୀ ଓ ପିଶାଚମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ହିମବତ୍କୁ ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ସମୁଦ୍ରକୁ ନଦୀମାନଙ୍କ ଅଧିପତି କଲେ। ଚିତ୍ରରଥଙ୍କୁ ଗନ୍ଧର୍ବମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ବାସୁକିଙ୍କୁ ନାଗମାନେ, ତକ୍ଷକଙ୍କୁ ସର୍ପମାନେ, ଏୟରାବତକୁ ହାତୀମାନଙ୍କ ରାଜା, ଉଚ୍ଚୈଶ୍ରବାସ୍କୁ ଘୋଡ଼ାମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ଗରୁଡ଼କୁ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କ ଅଧିପତି କଲେ। ବାଘକୁ ପଶୁମାନଙ୍କ ଅଧିପତି, ବୃଷଭକୁ ଗୋମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟ, ପ୍ଲକ୍ଷକୁ ଗଛମାନଙ୍କ ରାଜା କଲେ। ଏଭଳି ଭାଗ କରି, ବ୍ରହ୍ମା ଦିଗ୍ପାଳମାନଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ପୂର୍ବ ଦିଗରେ ବୈରାଜ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ସୁଧନ୍ୱନଙ୍କୁ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ କର୍ଦ୍ଦମ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ଶଙ୍ଖପଦଙ୍କୁ, ପଶ୍ଚିମ ଦିଗରେ ରଜସଙ୍କ ପୁଅ କେତୁମନ୍ତଙ୍କୁ, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ପର୍ଜନ୍ୟ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପୁଅ ହିରଣ୍ୟରୋମାନଙ୍କୁ ଦିଗ୍ପାଳ ଓ ରାଜା କଲେ। ଏହି ରାଜାମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସାତ ଦ୍ୱୀପ ଓ ସମସ୍ତ ନଗର ଧର୍ମରେ ଅବଲମ୍ବିତ ଅଛି। ପୃଥୁ, ଏହି ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ବେଦ ନିୟମାନୁସାରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ଚାକ୍ଷୁଷ ମନ୍ବନ୍ତର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କୁ ପୃଥିବୀର ଶାସନ ଦେବାକୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ବୈବସ୍ବତ ମନୁଙ୍କ ବଂଶବଳୀ ବିଷୟରେ ବିସ୍ତୃତ କଥା କହିବି, ଯଦି ଆପଣ ଶୁଣିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରନ୍ତି—ଏହି ହେଉଛି ପୁରାଣର ମହାନ ଆଧାର। ହେ ଲୋମହର୍ଷଣ, ପୃଥୁଙ୍କ ଜନ୍ମ ଓ ସେ କିପରି ପୃଥିବୀକୁ ଦୋହନ କଲେ, ତାହା ବିସ୍ତୃତ କହ। ଏହା ସହିତ ମନୁଷ୍ୟ, ଦେବତା, ମହାର୍ଷି, ଦାନବ, ସର୍ପ, ଯକ୍ଷ, ଗଛ, ପାହାଡ଼, ପିଶାଚ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଦ୍ୱିଜ, ରାକ୍ଷସ ଓ ମହାପୁରୁଷମାନେ କିପରି ପୃଥିବୀକୁ ଦୋହନ କଲେ, ତାହା ମଧ୍ୟ କହ।