କୃଷ୍ଣ ଯେତେବେଳେ ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବଳରାମ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏହି ଖବର ଦେଲେ ଯେ କୃଷ୍ଣ ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି। ଏଉଁପରେ, ବିରାଟ ଜାମ୍ବବାନ୍କୁ ଜୟ କରି, ବାସୁଦେବ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଜାମ୍ବବତୀଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସ୍ୱୟଂ ପରିଶୁଦ୍ଧି ପାଇଁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣିକୁ ନେଇ, ଭଲଭାବେ ଭଲୁଆ ରାଜାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, କୃଷ୍ଣ ଗୁହାରୁ ବାହାରିଲେ। ପରେ, କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ନମ୍ର ସହଚରମାନେ ସହିତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଲେ। ଏଭଳି ଭାବେ, ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ନେଇ ଓ ସ୍ୱୟଂକୁ ପରିଶୁଦ୍ଧ କରି, ଅଚ୍ୟୁତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଲେ। ସମସ୍ତ ସାତ୍ୱତମାନଙ୍କ ସଭାରେ, କୃଷ୍ଣ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣିକୁ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ; ଏଭଳି ଭାବେ, ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗରୁ ମୁକ୍ତ କୃଷ୍ଣ ଏହା ଫେରାଇଲେ। ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଫେରାଇ ଏବଂ ପାପମୁକ୍ତ ହୋଇ, ସତ୍ରାଜିତ ଦଶଜଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ତାଙ୍କ ଠାରୁ ଏକଶେ ପୁଅ ପାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ତିନିଜଣ ବିଶେଷ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ—ଅଗ୍ରଜ ଭାଗଙ୍କାର, ବୀର, ଭାତପତି ଓ ବସୁମେଧସ୍। ତିନିଜଣ ପୁଅ ସହିତ ତିନିଜଣ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ସତ୍ୟଭାମା ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ ଓ ଏକଜଣ ସଦା ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ। ଏହିପରି, ସ୍ୱପ୍ନରେ ଥିବା ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ସଭକ୍ଷ ଦ୍ୱାରା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ଭଙ୍ଗକାରୀ ଓ ନବେୟ, ଉଭୟ ବିଶିଷ୍ଟ ପୁରୁଷ। ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ପୁଅ ଯୁଧାଜିତ୍। ବୃଷ୍ଣିଙ୍କ ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ଥିଲେ—ସ୍ଵଫଳ୍କ ଓ ଚିତ୍ରକ। ସ୍ଵଫଳ୍କ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ଗାନ୍ଦିନୀଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ, ଯିଏ ସଦା ଗାଈ ଦାନ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିରାଟ, ପଣ୍ଡିତ ଓ ଅତିଥିସେବୀ ପୁଅ ହେଲେ। ତାପରେ ଅକୃର ଜନ୍ମ ହେଲେ, ଯିଏ ଦାନଶୀଳ ଓ ବିଶାଳହସ୍ତ ଥିଲେ; ଉପମଦ୍ଗୁ, ମଦ୍ଗୁ, ମୁଦର, ଅରିମର୍ଦ୍ଦନ—ଏମିତି ଅନେକ ପୁଅ ହେଲେ। ତେଣୁ ଅରିକ୍ଷେପ, ଉପେକ୍ଷ, ଶତ୍ରୁହା, ଅରିମେଜୟ, ଧର୍ମଭୃତ୍, ଧର୍ମ, ଗୃଧ୍ରଭୋଜ, ଏବଂ ଅନ୍ଧକ। ଅବାହ ଓ ପ୍ରତିବାହ, ସୁନ୍ଦରୀ ଏବଂ ବସୁନ୍ଧରା—ଏମିତି କନ୍ୟାମାନେ ଥିଲେ, ବିଶ୍ରୁତାଶ୍ୱଙ୍କ ରାଣୀ ବସୁନ୍ଧରା। ସବୁଜ୍ବୟସ୍କ ଓ ରୂପସୀ, ଅକୃରଙ୍କୁ ଉଗ୍ରସେନାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦୁଇଜଣ ପୁଅ ହେଲେ—ବାସୁଦେବ ଓ ଉପଦେବ, ଯେଉଁମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଦୀପ୍ତିଶାଳୀ। ଚିତ୍ରକଙ୍କ ପୁଅ ପୃଥୁ ଓ ବିପୃଥୁ। ଅଶ୍ୱଗ୍ରୀବ, ଅଶ୍ୱବାହୁ, ସୁପର୍ଶ୍ୱକଗବେଷଣ, ଅରିଷ୍ଟନେମି, ଧର୍ମ, ଧର୍ମଭୃତ୍—ଏହି ପୁଅମାନେ। ସୁବାହୁ, ବହୁବାହୁ, ଶ୍ରାବିଷ୍ଠା ଓ ଶ୍ରବଣା—ଏହି କନ୍ୟାମାନେ। ଯେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ଅଭିଯୋଗ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ କହେ, ସେ ଜାଣିବା ଉଚିତ୍ ଯେ, ଏହି ମିଥ୍ୟା ଶାପ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ କେବେ ଛୁଇଁପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ଯେତେବେଳେ କୃଷ୍ଣ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ଦେଲେ, ବଭ୍ରୁ, ଭୋଜ ଓ ଶତଧନ୍ବନ ଏହା ନେଇଗଲେ। ଅକୃର ସଦା ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ଅନ୍ୱେଷଣ କରୁଥିଲେ ଓ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଖୋଜୁଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତଧନ୍ବନ ରାତିରେ ସତ୍ରାଜିତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ନେଇ ଅକୃରଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଅକୃର ଏହି ମହାମଣି ନେଇ ଏକ ଚୁକ୍ତି କଲେ—'ମୋ ନାମ କେବେ ଖୋଲିବେ ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣ ଆମକୁ ଚାପ ଦେଲେ, ଆମେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବୁ; ଆଜି ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରକା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋ ଅଧୀନ।' ଏହିଠାରେ, ସତ୍ୟଭାମା ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ବିଧ୍ୱଂସରେ ଶୋକାକୁଳ ହୋଇ, ରଥରେ ଚଢ଼ି ବରଣାବତନଗରକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସତ୍ୟଭାମା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ଭୋଜବଂଶୀ ଶତଧନ୍ବନଙ୍କ କୃତ୍ୟ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଜଣାଇ, ତାଙ୍କ ପାଖରେ ଦଢ଼ି କାନ୍ଦିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ହରି ଜଳାଞ୍ଜଳି ଦେଇ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପିଣ୍ଡଦାନ କଲେ ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁବଂଶ ପାଇଁ ସତ୍ୟକିଙ୍କୁ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ। ତାପରେ ମଧୁସୂଦନ ତ୍ୱରିତ ଦ୍ୱାରକାକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ବଳରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—'ପ୍ରସେନ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି, ସତ୍ରାଜିତ ଶତଧନ୍ବନ ଦ୍ୱାରା; କିନ୍ତୁ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ମୋର, କାରଣ ମୁଁ ତାହାର ଅଧିକାରୀ। ତେଣୁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ରଥାରୋହଣ କର; ଭୋଜ ମହାରଥୀକୁ ବଧ କଲେ, ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଆମର ହେବ।' ଏହିପରି, ଭୋଜ ଓ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ଶତଧନ୍ବନ ଅକୃରଙ୍କୁ ଦେଖି ଚାରିପଟେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ। ଭୋଜ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଦୁଇଁଝଣ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ, ତଥାପି ଅକୃର ଏକ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ଯୋଗ ଦେଉନଥିଲେ। ଏହିଠାରେ, ଭୟକୁ ନେଇ ଭୋଜ ପଳାଇବାକୁ ଠାନିଲେ ଓ ତାଙ୍କ ମାର୍ଗ ହୃଦୟା ନାମକ ମାର୍ଗା ଉପରେ ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଅଧିକ ଦୂର ଚାଲିଗଲେ। ହୃଦୟା ନାମକ ଏହି ମାର୍ଗା ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂର ଚାଲିପାରୁଥିଲା, ଯାହା ଭୋଜଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧାଶ୍ୱ ଥିଲା। ଶତଧନ୍ବନ ଯେତେବେଳେ ଦେଖିଲେ ଯେ ତାଙ୍କ ରଥ ଉପଯୁକ୍ତ, ହୃଦୟା ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇପଡ଼ିଛି, ସେ ହତ୍ୟା ହେଲେ। ପରେ, ହୃଦୟା ଦୁଃଖ ଏବଂ କ୍ଳାନ୍ତିରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରାଣ ବିମାନରେ ଚଲିଗଲା, ଏବଂ କୃଷ୍ଣ ବଳରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—'ତୁମେ ଏଠାରେ ରୁହ, ମୋ ଘୋଡ଼ାମାନେ କ୍ଳାନ୍ତ; ମୁଁ ପଦେ ପଦେ ଯାଇ ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଧରିବି।' ଏହିପରି, ଅଚ୍ୟୁତ ପଦେ ପଦେ ଚାଲି, ମିଥିଳା ନିକଟରେ ଶତଧନ୍ବନଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। କିନ୍ତୁ ଭୋଜ ମହାବଳୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ, ସ୍ୟାମନ୍ତକ ମଣି ଦେଖିଲେ ନାହିଁ। କୃଷ୍ଣ ଫେରିଲେ, ବଳରାମ କହିଲେ—'ମଣି ମୋତେ ଦିଅ।