ଭୀମ ଥିଲେ ବିଦର୍ଭର ପୁତ୍ର। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେଲେ କୁନ୍ତି, ଏବଂ କୁନ୍ତିଙ୍କରୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଧୃଷ୍ଟ। ଧୃଷ୍ଟଙ୍କୁ ତିନି ଶୂରବୀର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ଅବନ୍ତ, ଦଶାର୍ହ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ବିଷହର। ଦଶାର୍ହଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ ବ୍ୟୋମ, ବ୍ୟୋମଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଜିମୂତ, ଜିମୂତଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ବିକୃତି, ଏବଂ ବିକୃତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ ଭୀମରଥ। ଭୀମରଥଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ହେଲେ ନବରଥ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦଶରଥ, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ହେଲେ ଶକୁନି। ଶକୁନିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ କରମ୍ଭ, କରମ୍ଭଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦେବରାତ, ଯିଏ ରାଜା ଥିଲେ। ଦେବରାତଙ୍କୁ ଦେବକ୍ଷତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭଲି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭୃଦ୍ଧକ୍ଷତ୍ର। ଦେବକ୍ଷତ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ମଧୁର, ଯିଏ ଦେବତାସମ ଜନ୍ମର ଥିଲେ, ଏବଂ ମଧୁବଂଶର ପ୍ରତିଷ୍ଠାତା ଏବଂ ମଧୁର ବାଣୀର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ। ମଧୁର ଏବଂ ବୈଦର୍ଭୀ ମହିଳାଙ୍କୁ ଏକ ପୁତ୍ର ହେଲେ ପୁରୁଦ୍ୱନ, ପୁରୁଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ମଧୁରଙ୍କ ଜନାନୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରୁ ଏକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ସତ୍ୱନ, ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଧାମ, ସାତ୍ୱତଙ୍କ ଖ୍ୟାତିକୁ ବଢାଇଲେ। ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଜ୍ୟାମଘଙ୍କର ସୃଷ୍ଟିକୁ ଜାଣିଲେ, ସେଉଁଠି ସର୍ବଦା ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ ଶୁଭ ସନ୍ତାନ ପାଇବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ମିଳେ। ସତ୍ୱତଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କୌଶଳ୍ୟା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମିଲେ—ଭାଗିନ, ଭଜମାନ, ଦିବ୍ୟ ଦେବାବୃଧ, ଏବଂ ରାଜା। ଏହି ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅନ୍ଧକ ଏବଂ ଯଦୁମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବୃଷ୍ଣି ମଧ୍ୟ ଜନ୍ମିଲେ। ତାଙ୍କ ଚାରି ବଂଶର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣୀ ଦିଆଯାଇଛି। ଭଜମାନଙ୍କ ଦୁଇ ଝିଅ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ—ସୃଞ୍ଜୟୀ ଏବଂ ବାହ୍ୟକା, ଏବଂ ଉପବାହ୍ୟକା। ସେମାନଙ୍କଠାରୁ ଅନେକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ସୃଞ୍ଜୟୀ-ବାହ୍ୟକାଠାରୁ କ୍ରିମି, କ୍ରମଣ, ଧୃଷ୍ଟ, ଶୂର, ଏବଂ ପୁରଞ୍ଜୟ ଜନ୍ମିଲେ। ଉପବାହ୍ୟକା-ସୃଞ୍ଜୟୀଠାରୁ ଆୟୁତାଜିତ, ସହସ୍ରାଜିତ, ଶତାଜିତ, ଏବଂ ଦାସକ ଜନ୍ମିଲେ। ଦେବାବୃଧ ରାଜା, ଯଜ୍ଞ କରିଥିବା, ମହାତପସ୍ଵୀ ଥିଲେ ଏବଂ ଚାହିଁଥିଲେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଧାରୀ ହେଉ। ସେ ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ ହୋଇ, ପତ୍ର ଭୋଜନ କରି, ନଦୀର ଜଳକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ସ୍ନାନ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଏହି ଶୁଦ୍ଧି ଦେଖି ନଦୀ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଏମିତି ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ମିଳିଲେନି ଯାହାଠାରୁ ଏପରି ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବ। ତେଣୁ ନଦୀ ନିଜେ ଏକ କନ୍ୟାର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ରାଜାଙ୍କ ସହ କ୍ରୀଡ଼ା କଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଦୀପ୍ତିମାନ ଶିଶୁ ରଖିଲେ। ଦଶମ ମାସରେ, ସେ ନଦୀ ଏକ ସମସ୍ତ ଗୁଣର ଧାରୀ ପୁତ୍ର ବବୃୂଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ପୁରାତନ ଶାସ୍ତ୍ର ଜାଣିଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ ଏହି କଥା ଗାନ କରନ୍ତି। ଆଜି ମଧ୍ୟ, ମହାତ୍ମା ଦେବାବୃଧଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରୁଥିବା ସେମାନେ ଦୂରରୁ ଏବଂ ନିକଟରୁ ଦେଖାଯାଆନ୍ତି। ବବୃୂ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଦେବାବୃଧ ଦେବତାସମ ଥିଲେ। ଏହି ବଂଶରେ ଛଅଷଠି ହଜାର ସାତ ମନୁଷ୍ୟ ଅମରତ୍ୱ ପାଇଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବବୃୂ ଓ ଦେବାବୃଧଠାରୁ ମଧ୍ୟ ଅଧିକ ଯଜ୍ଞ କରୁଥିଲେ, ଦାନଶୀଳ, ବ୍ରହ୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବଂ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଥିଲେ। ଏହି ବଂଶର ବଡ଼ ଶାଖା ଥିଲେ ଭୋଜମାନେ, ସାର୍ତ୍ତିକମାନଙ୍କ ସହିତ। ଅନ୍ଧକଙ୍କୁ କାଶ୍ୟା ଝିଅଠାରୁ ଚାରି ପୁତ୍ର ମିଳିଲେ—କୁକୁର, ଭଜମାନ, ଶଶକ, ବଳବର୍ହିଷ। କୁକୁରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭୃଷ୍ଟି, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର କପୋତରୋମା, ତାଙ୍କ ପୁନି ପୁତ୍ର ତିଲିରି, ତାଙ୍କୁ ପୁନର୍ବସୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଏବଂ ପୁନର୍ବସୁଙ୍କୁ ଅଭିଜିତ। ଅଭିଜିତଙ୍କୁ ଜଡ଼ିଆ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ଆହୁକ ଏବଂ ଶ୍ରାହୁକ, ଏହି ଦୁଇଁଜଣ ବିଶିଷ୍ଟମାନେ। ଏଠାରେ ଏକ ଶ୍ଲୋକ ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଏ—“ଯୁବା ଆହୁକ, ଧଳା ସମ୍ଭାବନାରେ ଘିରିଥିଲେ।” ଆହୁକ, ଅସୀ ଅବରଣ ଧାରଣ କରି, ସବୁଠୁ ପ୍ରଥମେ ଯିବା ଉଚିତ; ସେ ସନ୍ତାନହୀନ, ଶତପୁତ୍ରହୀନ, ହଜାର ବର୍ଷ ଜୀବନ ଥିବା ନୁହେଁ। ଅଶୁଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଅଯଜ୍ଞୀ, ସେମାନେ ଭୋଜଙ୍କ ସମ୍ନିପାତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ନାଗମାନେ ଭୋଜଙ୍କୁ ଗଲେ। ସୋମଠାରୁ ଦଶହଜାର ସେନା ଝଣ୍ଡା, ରଥ, ଅଶ୍ୱାରୋହୀ, ହାଥୀ ସହିତ ବିଜୟ ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି, ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ମଧ୍ୟ ଇଉ ଏକୋଇଶି ହଜାର ସେନା ରୂପା-ସୁନା ଅବରଣ ପିନ୍ଧିଥିଲେ। ଭୋଜମାନେ, ପୃଥିବୀର ରକ୍ଷକ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ, ତଥା ଅନ୍ଧକମାନେ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀକୁ ଅବନ୍ତିମାନେ ପ୍ରଦାନ କରିଥିଲେ। ଆହୁକ ଏବଂ କାଶ୍ୟାଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର ହେଲେ—ଦେବକ ଏବଂ ଉଗ୍ରସେନ, ଦୁଇଁଜଣ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିର ଧାରୀ। ଦେବକଙ୍କୁ ଚାରି ପୁତ୍ର ହେଲେ—ଦେବବନ, ଉପଦେବ, ସମ୍ଦେବ, ଏବଂ ଦେବରକ୍ଷିତ, ସମସ୍ତେ ଦେବତାସମ। ଦେବକୀଙ୍କୁ ସାତ ଝିଅ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ବସୁଦେବଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିଲେ—ଶାନ୍ତିଦେବୀ, ସୁଦେବୀ, ଦେବରକ୍ଷିତା, ବୃକଦେବୀ, ଉପଦେବୀ, ସୁନାମ୍ନୀ, ଏବଂ ସପ୍ତମୀ ନବୋଗ୍ରା। ଏହିମାନେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ଝିଅମାନେ, ଯାହାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କଂସ ସବୁଠୁ ବଡ଼। ନ୍ୟଗ୍ରୋଧ, ସୁନାମ, କଙ୍କ, ସୁଭୂଷଣ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳ, ସୁତନୂର, ଅନୃଷ୍ଟି, ପୁଷ୍ଟିମାନ—ଏମାନେ ଉଗ୍ରସେନଙ୍କ ପୁତ୍ର। ତାଙ୍କର ପାଞ୍ଚ ଝିଅ ଥିଲେ—କଂସ, କଂସବତୀ, ସୁତନୂ, ରାଷ୍ଟ୍ରପାଳୀ, କଙ୍କା; ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତମ ଗୁଣର ଧାରିଣୀ। ଏଭଳି ଉଗ୍ରସେନ ଓ ତାଙ୍କ ସନ୍ତାନମାନେ, କୁକୁର ବଂଶର ଜନ୍ମ ହୋଇ, ଏହି ପ୍ରବଳ କୁକୁର ବଂଶକୁ ଧାରଣ କରୁଛନ୍ତି।