चारयन्तं महावीर्यं गाश् च गोपवपुर्धरम् कृत्स्नस्य जगतो गोपं वृतं गोपकुमारकैः
त्याने पाहिले की, पराक्रमी कृष्ण गोपाळाच्या रूपात गायी चरवत आहे, आणि त्याच्या भोवती गोपाळ मुले आहेत; तो साऱ्या जगाचा रक्षक आहे.
गरुडं च ददर्शोच्चैर् अन्तर्धानगतं द्विजाः कृतच्छायं हरेर् मूर्ध्नि पक्षाभ्यां पक्षिपुंगवम्
द्विजांनी पाहिले की, गरुड, पक्ष्यांचा राजा, वर उंचीवर अदृश्यपणे उभा आहे, आणि त्याच्या पंखांनी हरीच्या डोक्यावर सावली धरली आहे.
अवरुह्य स नागेन्द्राद् एकान्ते मधुसूदनम् शक्रः सस्मितम् आहेदं प्रीतिविस्फारितेक्षणः
मग इंद्र त्या मोठ्या नागावरून खाली उतरला, एकांतात मधुसूदनाजवळ गेला, आणि आनंदाने फुललेल्या डोळ्यांनी हसत म्हणाला.
कृष्ण कृष्ण शृणुष्वेदं यदर्थम् अहम् आगतः त्वत्समीपं महाबाहो नैतच् चिन्त्यं त्वयान्यथा
कृष्णा, कृष्णा, हे ऐक, मी तुझ्याजवळ का आलो आहे ते सांगतो; महाबाहु, तू वेगळे काही विचारू नकोस.
भारावतरणार्धाय पृथिव्याः पृथिवीतलम् अवतीर्णो ऽखिलाधारस् त्वम् एव परमेश्वर
परमेश्वरा, पृथ्वीवरील भार कमी करण्यासाठी, सर्वांचा आधार असलेला तूच पृथ्वीवर अवतरला आहेस.
महभङ्गविरुद्धेन मया गोकुलनाशकाः समादिष्टा महामेघास् तैश् चैतत् कदनं कृतम्
मी मोठ्या संकटाला विरोध करत गोळी नष्ट करणारे मोठे ढग पाठवले, आणि त्यांनीच ही हानी केली.
त्रातास् तापात् त्वया गावः समुत्पाट्य महागिरिम् तेनाहं तोषितो वीर कर्मणात्यद्भुतेन ते
तू मोठा डोंगर उचलून गायींना संकटातून वाचवलेस; या तुझ्या अद्भुत कार्यामुळे मी तृप्त झालो आहे.
साधितं कृष्ण देवानाम् अद्य मन्ये प्रयोजनम् त्वयायम् अद्रिप्रवरः करेणैकेन चोद्धृतः
कृष्णा, आज मला वाटते की, देवांचे कार्य तुझ्यामुळे पूर्ण झाले, कारण तू हा श्रेष्ठ डोंगर एका हाताने उचलला आहेस.
गोभिश् च नोदितः कृष्ण त्वत्समीपम् इहागतः त्वया त्राताभिर् अत्यर्थं युष्मत्कारणकारणात्
कृष्णा, गायींनी मला सांगितले म्हणून मी तुझ्याजवळ आलो नाही, तर तू त्यांना खूप वाचवलेस म्हणून, त्यांच्या आणि तुझ्या कारणासाठी आलो आहे.
स त्वां कृष्णाभिषेक्ष्यामि गवां वाक्यप्रचोदितः उपेन्द्रत्वे गवाम् इन्द्रो गोविन्दस् त्वं भविष्यसि
म्हणून, कृष्णा, गायींच्या इच्छेने मी तुझा अभिषेक करीन; उपेंद्रपदावर तू गोविंदा, म्हणजे गायींचा इंद्र, होशील.
अथोपवाह्याद् आदाय घण्टाम् ऐरावताद् गजात् अभिषेकं तया चक्रे पवित्रजलपूर्णया
मग त्या ऐरावत या हत्तीवरून घंटा घेऊन, ती शुद्ध पाण्याने भरून, त्याने अभिषेक केला.
क्रियमाणे ऽभिषेके तु गावः कृष्णस्य तत्क्षणात् प्रस्रवोद्भूतदुग्धार्द्रां सद्यश् चक्रुर् वसुंधराम्
अभिषेक होत असताना, त्याच क्षणी गायींनी पृथ्वीवर दूधाचे प्रवाह सोडून ती ओलावली.
अभिषिच्य गवां वाक्याद् देवेन्द्रो वै जनार्दनम् प्रीत्या सप्रश्रयं कृष्णं पुनर् आह शचीपतिः
गायींच्या सांगण्यावरून अभिषेक पूर्ण केल्यावर, देवेन्द्राने प्रेमाने आणि नम्रतेने जनार्दन, म्हणजे कृष्णाला पुन्हा संबोधून बोलले.
गवाम् एतत् कृतं वाक्यात् तथान्यद् अपि मे शृणु यद् ब्रवीमि महाभाग भारावतरणेच्छया
गायींच्या इच्छेने हे घडले; आता, हे भाग्यवान, पृथ्वीवरील ओझे कमी करण्याच्या माझ्या इच्छेने मी तुला आणखी काही सांगतो, ते ऐक.
ममांशः पुरुषव्याघ्रः पृथिव्यां पृथिवीधर अवतीर्णो ऽर्जुनो नाम स रक्ष्यो भवता सदा
माझाच एक अंश, पुरुषांमध्ये वाघासारखा, पृथ्वीवर पृथ्वीचे ओझे वाहणारा अर्जुन म्हणून जन्मला आहे; त्याचे नेहमी तुझ्या हातून रक्षण व्हावे.
भारावतरणे सख्यं स ते वीरः करिष्यति स रक्षणीयो भवता यथात्मा मधुसूदन
पृथ्वीवरील ओझे कमी करण्याच्या कार्यात तो वीर तुझा सोबती होईल; मधुसूदन, तू जसा स्वतःचे रक्षण करतोस तसंच त्याचेही रक्षण कर.
जानामि भारते वंशे जातं पार्थं तवांशतः तम् अहं पालयिष्यामि यावद् अस्मि महीतले
मला माहित आहे की, भारत वंशात जन्मलेला पार्थ हा तुझाच अंश आहे; मी पृथ्वीवर असतो तोपर्यंत त्याचे रक्षण करीन.
यावन् महीतले शक्र स्थास्याम्य् अहम् अरिंदम न तावद् अर्जुनं कश्चिद् देवेन्द्र युधि जेष्यति
हे शत्रूंचा नाश करणारा, मी पृथ्वीवर असतो तोपर्यंत, देवेंद्र, युद्धात अर्जुनाला कोणीही हरवू शकणार नाही.
कंसो नाम महाबाहुर् दैत्यो ऽरिष्टस् तथा परः केशी कुवलयापीडो नरकाद्यास् तथापरे
कंस नावाचा बलाढ्य दैत्य, अरिष्ट, केशी, कुबलयापीड, नरक आणि इतरही अनेक.
हतेषु तेषु देवेन्द्र भविष्यति महाहवः तत्र विद्धि सहस्राक्ष भारावतरणं कृतम्
हे देवेंद्र, हे सर्व मारले गेल्यावर मोठे युद्ध होईल; तेव्हा, हे सहस्त्र नेत्र असलेला, पृथ्वीचे ओझे हलके झाले असे समज.
स त्वं गच्छ न संतापं पुत्रार्थे कर्तुम् अर्हसि नार्जुनस्य रिपुः कश्चिन् ममाग्रे प्रभविष्यति
म्हणून तू आता जाऊ शकतोस; पुत्रासाठी दुःख करू नकोस, कारण अर्जुनाचा कोणताही शत्रू माझ्यासमोर टिकू शकणार नाही.
अर्जुनार्थे त्व् अहं सर्वान् युधिष्ठिरपुरोगमान् निवृत्ते भारते युद्धे कुन्त्यै दास्यामि विक्षतान्
अर्जुनासाठी, मी युद्धात जखमी झालेले सर्व, युधिष्ठिराच्या पुढाकाराने, भारत युद्ध संपल्यावर कुंतीला परत देईन.
इत्य् उक्तः संपरिष्वज्य देवराजो जनार्दनम् आरुह्यैरावतं नागं पुनर् एव दिवं ययौ
असे म्हणून, देवराजाने जनार्दनाला मिठी मारली आणि पुन्हा ऐरावत नावाच्या हत्तीवर बसून स्वर्गात गेला.
कृष्णो ऽपि सहितो गोभिर् गोपालैश् च पुनर् व्रजम् आजगामाथ गोपीनां दृष्टपूतेन वर्त्मना
कृष्णही गायी आणि गोपाळांसह, गोपींच्या दर्शनाने पावन झालेल्या मार्गाने पुन्हा व्रजात परत गेला.
गते शक्रे तु गोपालाः कृष्णम् अक्लिष्टकारिणम् ऊचुः प्रीत्या धृतं दृष्ट्वा तेन गोवर्धनाचलम्
शक्र निघून गेल्यावर, गोपांनी निष्कलंक कर्म करणाऱ्या कृष्णाला प्रेमाने सांगितले, कारण त्याने गोवर्धन पर्वत धरलेला पाहिला होता.
वयम् अस्मान् महाभाग भवता महतो भयात् गावश् च भवता त्राता गिरिधारणकर्मणा
हे भाग्यवान, तुझ्या या पर्वत उचलण्याच्या कृतीमुळे तू आम्हा सर्वांना आणि गायींनाही मोठ्या संकटातून वाचवलेस.
बालक्रीडेयम् अतुला गोपालत्वं जुगुप्सितम् दिव्यं च कर्म भवतः किम् एतत् तात कथ्यताम्
ही तुझी बाललीला अद्भुत आहे, गोपाळपण देखील आश्चर्यकारक आहे; तुझे हे कृत्य दिव्य आहे—हे वडील, याचा अर्थ काय ते आम्हाला सांग.
कालियो दमितस् तोये प्रलम्बो विनिपातितः धृतो गोवर्धनश् चायं शङ्कितानि मनांसि नः
काळियाला पाण्यात वश केलेस, प्रलंबाला खाली पाडलेस, गोवर्धन पर्वत धरलास—हे सर्व पाहून आमचे मन आश्चर्याने भरले आहे.
सत्यं सत्यं हरेः पादौ श्रयामो ऽमितविक्रम यथा त्वद्वीर्यम् आलोक्य न त्वां मन्यामहे नरम्
खरंच, खरंच, आम्ही हरिच्या पायांवर शरण जातो, हे अपरिमित सामर्थ्य असलेले! तुझं सामर्थ्य पाहून आम्ही तुला साधा माणूस समजू शकत नाही.
देवो वा दानवो वा त्वं यक्षो गन्धर्व एव वा किं चास्माकं विचारेण बान्धवो ऽस्ति नमो ऽस्तु ते
तू देव असो, दानव असो, यक्ष असो, किंवा गंधर्व असो—तू नेमका कोण, हे आम्हाला शोधायचं काही कारण नाही. तू आमचा आप्त आहेस. तुला नमस्कार.