नीली च केशिनी चैव धूमिनी च वराङ्गनाः अजमीढस्य केशिन्यां जज्ञे जह्नुः प्रतापवान्
नीली, केशिनी आणि धूमिनी या तिघीही उत्तम स्त्रिया; केशिनीपासून आजमीढाला प्रतापी जह्नु जन्माला आला.
आजह्रे यो महासत्त्रं सर्वमेधमखं विभुम् पतिलोभेन यं गङ्गा विनीतेव ससार ह
त्याने मोठं सर्वमेध यज्ञ केला; पतीच्या इच्छेने गंगेने त्याच्यापासून दूर जाण्याचा निश्चय केला.
नेच्छतः प्लावयाम् आस तस्य गङ्गा च तत् सदः तत् तया प्लावितं दृष्ट्वा यज्ञवाटं समन्ततः
त्याला नको असतानाही गंगेने त्याचं यज्ञमंडप पाण्याने भरून टाकलं; तिच्यामुळे सगळा यज्ञवाट पाण्यात बुडालेला पाहून,
जह्नुर् अप्य् अब्रवीद् गङ्गां क्रुद्धो विप्रास् तदा नृपः एष ते त्रिषु लोकेषु संक्षिप्यापः पिबाम्य् अहम् अस्य गङ्गे ऽवलेपस्य सद्यः फलम् अवाप्नुहि
त्यावेळी जह्नु राजाने रागाने गंगेला म्हणाले: 'मी तुझं पाणी तिन्ही लोकांतून प्यायला तयार आहे; गंगे, तुझ्या गर्वाचा फळ लगेच मिळो.'
ततः पीतां महात्मानो दृष्ट्वा गङ्गां महर्षयः उपनिन्युर् महाभागा दुहितृत्वेन जाह्नवीम्
महर्षींनी पाहिलं की गंगेचं पाणी पिलं गेलं आहे, तेव्हा त्या पुण्यवानांनी तिला मुलगी म्हणून जन्माला घातलं आणि तिला जाह्नवी असं नाव दिलं.
युवनाश्वस्य पुत्रीं तु कावेरीं जह्नुर् आवहत् गङ्गाशापेन देहार्धं यस्याः पश्चान् नदीकृतम्
युवनाश्वाची कन्या कावेरीला जह्नुने पत्नी म्हणून स्वीकारलं; गंगेच्या शापामुळे तिच्या शरीराचा अर्धा भाग नंतर नदी झाला.
जह्नोस् तु दयितः पुत्रो अजको नाम वीर्यवान् अजकस्य तु दायादो बलाकाश्वो महीपतिः
जह्नुचा आवडता मुलगा अजक नावाचा पराक्रमी झाला; अजकाचा वारस बलाकाश्व, जो पृथ्वीचा राजा झाला.
बभूव मृगयाशीलः कुशिकस् तस्य चात्मजः पह्नवैः सह संवृद्धो राजा वनचरैः सह
मृगयेला आवडणारा कुशिक त्याचा मुलगा झाला; तो राजा पन्हव लोकांसोबत आणि वनात राहणाऱ्यांसोबत वाढला.
कुशिकस् तु तपस् तेपे पुत्रम् इन्द्रसमं विभुम् लभेयम् इति तं शक्रस् त्रासाद् अभ्येत्य जज्ञिवान्
कुशिकाने तप केला की मला इंद्रासारखा पुत्र मिळावा; तेव्हा इंद्राने भीतीने त्याच्याकडे येऊन त्याचा पुत्र म्हणून जन्म घेतला.
स गाधिर् अभवद् राजा मघवा कौशिकः स्वयम् विश्वामित्रस् तु गाधेयो विश्वामित्रात् तथाष्टकः
तो गाधी राजा झाला; मघवान स्वतः कौशिक म्हणून जन्मला. गाधीचा मुलगा विश्वामित्र, आणि विश्वामित्रापासून अष्टक झाला.
अष्टकस्य सुतो लौहिः प्रोक्तो जह्नुगणो मया आजमीढो ऽपरो वंशः श्रूयतां मुनिसत्तमाः
अष्टकाचा मुलगा लौहि हा जह्नु कुळातला आहे, हे मी सांगितलं आहे. आता, हे श्रेष्ठ मुनींनो, अजमीढ या दुसऱ्या वंशाबद्दल ऐका.
अजमीढात् तु नील्यां वै सुशान्तिर् उदपद्यत पुरुजातिः सुशान्तेश् च बाह्याश्वः पुरुजातितः
अजमीढ आणि निलीपासून सुशांती जन्माला आला. सुशांतीपासून पुरुजाति, आणि पुरुजातिपासून बाह्याश्व जन्माला आला.
बाह्याश्वतनयाः पञ्च स्फीता जनपदावृताः मुद्गलः सृञ्जयश् चैव राजा बृहदिषुस् तदा
बाह्याश्वाचे पाच सुपुत्र होते, जे समृद्ध होते आणि त्यांच्या प्रदेशात भरभराट केली. त्यांची नावे म्हणजे मुद्गल, सृंजय, राजा बृहदिषु,
यवीनरश् च विक्रान्तः कृमिलाश्वश् च पञ्चमः पञ्चैते रक्षणायालं देशानाम् इति विश्रुताः
यवीनर हा पराक्रमी आणि पाचवा मुलगा कृमिलाश्व होता. हे पाचजण प्रदेशांचे रक्षण करण्यास समर्थ आणि प्रसिद्ध आहेत.
पञ्चानां ते तु पञ्चालाः स्फीता जनपदावृताः अलं संरक्षणे तेषां पञ्चाला इति विश्रुताः
हे पाचजण पंचाळ म्हणून ओळखले जातात. त्यांचा प्रदेश समृद्ध आणि भरभराटीचा आहे, आणि ते आपल्या भूमीचे रक्षण करण्यास समर्थ आहेत, म्हणून त्यांना पंचाळ म्हणतात.
मुद्गलस्य तु दायादो मौद्गल्यः सुमहायशाः इन्द्रसेना यतो गर्भं वध्न्यं च प्रत्यपद्यत
मुद्गलाचा वारस मौद्गल्य हा फार प्रसिद्ध झाला. इंद्रसेना हिच्यापासून त्याला गर्भ आणि वध्न्य नावाचा मुलगा मिळाला.
आसीत् पञ्चजनः पुत्रः सृञ्जयस्य महात्मनः सुतः पञ्चजनस्यापि सोमदत्तो महीपतिः
सृंजय या महात्म्याचा मुलगा पंचजन झाला. पंचजनाचा मुलगा सोमदत्त हा राजा झाला.
सोमदत्तस्य दायादः सहदेवो महायशाः सहदेवसुतश् चापि सोमको नाम विश्रुतः
सोमदत्ताचा वारस सहदेव हा प्रसिद्ध झाला. सहदेवाचा मुलगा सोमक नावाने प्रसिद्ध झाला.
अजमीढसुतो जातः क्षीणे वंशे तु सोमकः सोमकस्य सुतो जन्तुर् यस्य पुत्रशतं बभौ
वंश कमी झाल्यावर अजमीढाचा मुलगा सोमक जन्माला आला. सोमकाचा मुलगा जन्तू, ज्याला शंभर मुलं होती.
तेषां यवीयान् पृषतो द्रुपदस्य पिता प्रभुः आजमीढाः स्मृताश् चैते महात्मानस् तु सोमकाः
त्यांच्यात सर्वात लहान पृषत होता, जो द्रुपदाचा पिता आणि प्रभू होता. हे महान आत्म्यांचे सोमक वंशज अजमीढाचेच मानले जातात.
महिषी त्व् अजमीढस्य धूमिनी पुत्रगृद्धिनी पतिव्रता महाभागा कुलजा मुनिसत्तमाः
अजमीढाची मुख्य राणी धूमिनी होती. तिला मुलांची खूप इच्छा होती, ती पतीव्रता, फार पुण्यवती आणि कुलीन होती, हे श्रेष्ठ मुनींनो.
सा च पुत्रार्थिनी देवी व्रतचर्यासमन्विता ततो वर्षायुतं तप्त्वा तपः परमदुश्चरम्
ती देवी, पुत्रप्राप्तीसाठी इच्छुक आणि व्रतधारी होती. तिने दहा हजार वर्षे अतिशय कठोर तपस्या केली.
हुत्वाग्निं विधिवत् सा तु पवित्रा मितभोजना अग्निहोत्रकुशेष्व् एव सुष्वाप मुनिसत्तमाः
ती शुद्ध राहून, विधिपूर्वक अग्निहोत्र केला, अल्प आहार घेतला आणि अग्निहोत्राच्या कुशांवर झोपली, हे श्रेष्ठ मुनींनो.
धूमिन्या स तया देव्या त्व् अजमीढः समीयिवान् ऋक्षं संजनयाम् आस धूम्रवर्णं सुदर्शनम्
त्या धूमिनी देवीसोबत अजमीढाने संग केला आणि धूसर वर्णाचा, सुंदर ऋक्ष नावाचा पुत्र जन्माला घातला.
ऋक्षात् संवरणो जज्ञे कुरुः संवरणात् तथा यः प्रयागाद् अतिक्रम्य कुरुक्षेत्रं चकार ह
ऋक्षापासून संवरण जन्माला आला आणि संवरणापासून कुरु. त्याने प्रयाग ओलांडून कुरुक्षेत्राची स्थापना केली.
पुण्यं च रमणीयं च पुण्यकृद्भिर् निषेवितम् तस्यान्ववायः सुमहान् यस्य नाम्नाथ कौरवाः
ती भूमी पुण्यवान आणि रमणीय आहे, पुण्यवान लोकांनी वास केलेली. तिथून एक महान वंश निर्माण झाला, ज्याच्या नावावरून त्यांना कौरव म्हणतात.
कुरोश् च पुत्राश् चत्वारः सुधन्वा सुधनुस् तथा परीक्षिच् च महाबाहुः प्रवरश् चारिमेजयः
कुरुला चार पुत्र होते – सुधन्वा, सुधनुस, महाबाहु परीक्षित आणि श्रेष्ठ अरिमेजय.
परीक्षितस् तु दायादो धार्मिको जनमेजयः श्रुतसेनो ऽग्रसेनश् च भीमसेनश् च नामतः
परीक्षिताचा वारस धर्मात्मा जनमेजय झाला. जनमेजयाचे पुत्र श्रुतसेन, अग्रसेन आणि भीमसेन अशी नावे होती.
एते सर्वे महाभागा विक्रान्ता बलशालिनः जनमेजयस्य पुत्रस् तु सुरथो मतिमांस् तथा
हे सर्वजण मोठ्या भाग्यवान, पराक्रमी आणि बलवान होते. जनमेजयाचा मुलगा सुरथ हा देखील अत्यंत बुद्धिमान होता.
सुरथस्य तु विक्रान्तः पुत्रो जज्ञे विदूरथः विदूरथस्य दायाद ऋक्ष एव महारथः
सुरथाचा पराक्रमी मुलगा विदूरथ जन्माला आला. विदूरथाचा वारस ऋक्ष हा मोठा रथी होता.