एवं संस्तूयमाना सा देवैर् देवम् अधारयत् गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतां त्राणकारणम्
देवतांनी अशी स्तुती केल्यावर, तिने आपल्या गर्भात कमळासारख्या डोळ्यांचा, जगाचे रक्षण करणारा प्रभू धारण केला.
ततो ऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभानुना देवक्याः पूर्वसंध्यायाम् आविर्भूतं महात्मना
मग, सकाळच्या वेळी, साऱ्या जगाच्या जागृतीसाठी, महान आत्मा अच्युत देवकीसमोर प्रकट झाला.
मध्यरात्रे ऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने मन्दं जगर्जुर् जलदाः पुष्पवृष्टिमुचः सुराः
मध्यरात्री, जेव्हा सर्वांचा आधार असलेला जनार्दन जन्म घेत होता, तेव्हा ढग हलके गडगडले आणि देवांनी फुलांचा वर्षाव केला.
फुल्लेन्दीवरपत्त्राभं चतुर्बाहुम् उदीक्ष्य तम् श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः
चार हातांचा, उमललेल्या नीलकमळाच्या पाकळ्यांसारखा, छातीवर श्रीवत्स असलेला त्याला पाहून वसुदेवाला जन्माचा आनंद झाला.
अभिष्टूय च तं वाग्भिः प्रसन्नाभिर् महामतिः विज्ञापयाम् आस तदा कंसाद् भीतो द्विजोत्तमाः
त्याची सुंदर शब्दांनी स्तुती करून, बुद्धिमान वसुदेवाने, कंसाच्या भीतीने, त्याच्याकडे विनंती केली.
ज्ञातो ऽसि देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर दिव्यं रूपम् इदं देव प्रसादेनोपसंहर
देवतांचा स्वामी, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा, तू मला ओळखला आहेस. हे देवा, तुझ्या कृपेने हे दिव्य रूप आता मागे घे.
अद्यैव देव कंसो ऽयं कुरुते मम यातनाम् अवतीर्णम् इति ज्ञात्वा त्वाम् अस्मिन् मन्दिरे मम
आजच, हे देवा, कंस मला यातना देईल, कारण त्याला कळेल की तू माझ्या या मंदिरात अवतरला आहेस.
यो ऽनन्तरूपो ऽखिलविश्वरूपो गर्भे ऽपि लोकान् वपुषा बिभर्ति प्रसीदताम् एष स देवदेवः स्वमाययाविष्कृतबालरूपः
जो अनंत रूपांचा, अखिल विश्वाचा स्वरूप असलेला, गर्भात असूनही आपल्या रूपाने लोकांचे पालन करणारा, तो देवतांचा देव, आपल्या मायेमुळे बालरूप प्रकट करणारा, कृपा करो.
उपसंहर सर्वात्मन् रूपम् एतच् चतुर्भुजम् जानातु मावतारं ते कंसो ऽयं दितिजान्तक
हे सर्वव्यापी प्रभो, आपले हे चतुर्भुज रूप मागे घ्या, म्हणजे दैत्यांचा संहार करणारा कंस आपल्या अवताराची जाणीव करणार नाही.
स्तुतो ऽहं यत् त्वया पूर्वं पुत्रार्थिन्या तद् अद्य ते सफलं देवि संजातं जातो ऽहं यत् तवोदरात्
देवी, पुत्रासाठी तू पूर्वी माझी स्तुती केली होतीस, ते आज फळाला आले आहे; मी तुझ्या पोटी जन्म घेतला आहे.
इत्य् उक्त्वा भगवांस् तूष्णीं बभूव मुनिसत्तमाः वसुदेवो ऽपि तं रात्राव् आदाय प्रययौ बहिः
भगवान असे बोलून शांत झाले. त्या रात्री वसुदेवाने त्यांना उचलून बाहेर नेले.
मोहिताश् चाभवंस् तत्र रक्षिणो योगनिद्रया मथुराद्वारपालाश् च व्रजत्य् आनकदुन्दुभौ
तेथे योगनिद्रेने सर्व रक्षक आणि मथुरेचे दरवान मोहात पडले, आणि आनकदुंदुभी बाहेर पडला.
वर्षतां जलदानां च तत् तोयम् उल्बणं निशि संछाद्य तं ययौ शेषः फणैर् आनकदुन्दुभिम्
त्या रात्री मेघांनी मुसळधार पाऊस पाडला असता, शेषाने आपल्या फणांनी आनकदुंदुभीला झाकले आणि पुढे गेला.
यमुनां चातिगम्भीरां नानावर्तशताकुलाम् वसुदेवो वहन् विष्णुं जानुमात्रवहां ययौ
वसुदेव विष्णूंना घेऊन, अतिशय खोल आणि असंख्य प्रवाहांनी भरलेल्या, गुडघ्यापर्यंत पाणी असलेल्या यमुनाही ओलांडून गेला.
कंसस्य करम् आदाय तत्रैवाभ्यागतांस् तटे नन्दादीन् गोपवृद्धांश् च यमुनायां ददर्श सः
त्या काठी वसुदेवाने नंद आणि इतर गवळ्यांचे वडील, जे कंसाला कर द्यायला आले होते, त्यांना पाहिले.
तस्मिन् काले यशोदापि मोहिता योगनिद्रया ताम् एव कन्यां मुनयः प्रासूत मोहिते जने
त्या वेळी, योगनिद्रेच्या प्रभावाने यशोदा देखील मोहात पडली होती आणि सगळे लोक भुलले असताना तिने ती कन्या जन्माला घातली.
वसुदेवो ऽपि विन्यस्य बालम् आदाय दारिकाम् यशोदाशयने तूर्णम् आजगामामितद्युतिः
अमित तेजस्वी वसुदेवाने पटकन बाळ यशोदेच्या शय्येवर ठेवला आणि कन्येला उचलली.
ददर्श च विबुद्ध्वा सा यशोदा जातम् आत्मजम् नीलोत्पलदलश्यामं ततो ऽत्यर्थं मुदं ययौ
यशोदा जागी झाली तेव्हा तिने आपल्या नवजात पुत्राला, निळ्या कमळाच्या पाकळीप्रमाणे श्यामवर्णी, पाहिले आणि ती अत्यंत आनंदली.
आदाय वसुदेवो ऽपि दारिकां निजमन्दिरम् देवकीशयने न्यस्य यथापूर्वम् अतिष्ठत
वसुदेवाने ती कन्या घेऊन आपल्या घरी गेला आणि तिला देवकीच्या शय्येवर ठेवले, आणि पूर्वीप्रमाणेच राहिला.
ततो बालध्वनिं श्रुत्वा रक्षिणः सहसोत्थिताः कंसम् आवेदयाम् आसुर् देवकीप्रसवं द्विजाः
बाळाचा रडण्याचा आवाज ऐकून रक्षक ताबडतोब उठले आणि द्विजांनो, देवकीने बाळंतपण केले हे कंसाला सांगितले.
कंसस् तूर्णम् उपेत्यैनां ततो जग्राह बालिकाम् मुञ्च मुञ्चेति देवक्यासन्नकण्ठं निवारितः
कंस पटकन आला आणि त्या मुलीला पकडले, तरीही गळ्यातले अलंकार घातलेल्या देवकीने 'सोडा, सोडा!' असे विनवले.
चिक्षेप च शिलापृष्ठे सा क्षिप्ता वियति स्थितिम् अवाप रूपं च महत् सायुधाष्टमहाभुजम् प्रजहास तथैवोच्चैः कंसं च रुषिताब्रवीत्
कंसाने तिला दगडावर फेकले, पण ती हवेतच स्थिर राहिली आणि आठ बलशाली हातांनी, शस्त्रांनी सजलेली मोठी मूर्ती धारण केली. ती मोठ्याने हसली आणि रागाने कंसाला म्हणाली.
किं मयाक्षिप्तया कंस जातो यस् त्वां हनिष्यति सर्वस्वभूतो देवानाम् आसीन् मृत्युः पुरा स ते तद् एतत् संप्रधार्याशु क्रियतां हितम् आत्मनः
'कंसा, मला फेकून काय उपयोग? जो तुला मारेल तो आधीच जन्मला आहे. तो देवतांचा सार आहे आणि पूर्वी त्यांच्यासाठी मृत्यू ठरला होता, तोच तुझा अंत करणार आहे. हे नीट लक्षात घे आणि लवकरच स्वतःच्या हिताचा विचार कर.'
इत्य् उक्त्वा प्रययौ देवी दिव्यस्रग्गन्धभूषणा पश्यतो भोजराजस्य स्तुता सिद्धैर् विहायसा
असे म्हणून, दिव्य हार, सुवास आणि दागिन्यांनी सजलेली देवी, भोजराज पाहत असताना, सिद्धांच्या स्तुत्यांनी आकाशातून निघून गेली.
कंसस् त्व् अथोद्विग्नमनाः प्राह सर्वान् महासुरान् प्रलम्बकेशिप्रमुखान् आहूयासुरपुंगवान्
कंसाचे मन अत्यंत अस्वस्थ झाले. त्याने प्रलंब, केशी यांसारख्या मोठ्या असुरांना बोलावले आणि त्या सर्व असुरश्रेष्ठांना संबोधले.
हे प्रलम्ब महाबाहो केशिन् धेनुक पूतने अरिष्टाद्यैस् तथा चान्यैः श्रूयतां वचनं मम
'हे प्रलंबा, महाबाहू, केशी, धेनुक, पूतना, अरिष्ट आणि इतर सर्व, माझे बोलणे ऐका.'
मां हन्तुम् अमरैर् यत्नः कृतः किल दुरात्मभिः मद्वीर्यतापितान् वीरान् न त्व् एतान् गणयाम्य् अहम्
दुष्ट देवतांनी मला मारण्यासाठी खूप प्रयत्न केले, पण माझ्या सामर्थ्याने जे वीर त्रस्त झाले, त्यांना मी काहीच समजत नाही.
आश्चर्यं कन्यया चोक्तं जायते दैत्यपुंगवाः हास्यं मे जायते वीरास् तेषु यत्नपरेष्व् अपि
त्या कन्येने काय सांगितलं हे खरंच आश्चर्यकारक आहे, दैत्यांचा प्रमुखांनो; त्या वीरांच्या प्रयत्नांवर मला हसू येतं.
तथापि खलु दुष्टानां तेषाम् अप्य् अधिकं मया अपकाराय दैत्येन्द्रा यतनीयं दुरात्मनाम्
तरीसुद्धा, दैत्यराजांनो, त्या दुष्टांचा अधिक अपकार करण्यासाठी मला अजून मोठे प्रयत्न करायला हवेत.
उत्पन्नश् चापि मृत्युर् मे भूतभव्यभवत्प्रभुः इत्य् एतद् बालिका प्राह देवकीगर्भसंभवा
माझ्यासाठी मृत्यू निर्माण झाला आहे, जो भूत, भविष्य आणि वर्तमानाचा स्वामी आहे — असं देवकीच्या गर्भातून जन्मलेल्या त्या मुलीने सांगितलं.