सुरामांसोपहारैस् तु भक्ष्यभोज्यैश् च पूजिता नृणाम् अशेषकामांस् त्वं प्रसन्नायां प्रदास्यसि
दारू, मांस आणि विविध खाण्याच्या पदार्थांनी तुझी पूजा केली, तर तू प्रसन्न होऊन सर्व इच्छा पूर्ण करशील.
ते सर्वे सर्वदा भद्रा मत्प्रसादाद् असंशयम् असंदिग्धं भविष्यन्ति गच्छ देवि यथोदितम्
माझ्या कृपेने त्यांना नेहमीच कल्याण लाभेल, यात शंका नाही. देवी, जसे सांगितले तसे तू आता जा.
यथोक्तं सा जगद्धात्री देवदेवेन वै पुरा षड्गर्भगर्भविन्यासं चक्रे चान्यस्य कर्षणम्
पूर्वी देवतांच्या अधिपतीच्या आज्ञेने जगाची जननीने सहा गर्भांची मांडणी केली आणि दुसऱ्याचा गर्भ दूर केला.
सप्तमे रोहिणीं प्राप्ते गर्भे गर्भे ततो हरिः लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै
सातवा महिना आणि रोहिणी नक्षत्र आले तेव्हा, देवकीच्या पोटी तीनही लोकांच्या कल्याणासाठी हरि प्रवेशला.
योगनिद्रा यशोदायास् तस्मिन्न् एव ततो दिने संभूता जठरे तद्वद् यथोक्तं परमेष्ठिना
त्याच दिवशी, परमेश्वराच्या सांगण्याप्रमाणे, योगनिद्रा यशोदेच्या पोटी उत्पन्न झाली.
ततो ग्रहगणः सम्यक् प्रचचार दिवि द्विजाः विष्णोर् अंशे महीं यात ऋतवो ऽप्य् अभवञ् शुभाः
मग, द्विजांनो, आकाशात ग्रहांचा शुभ संचार झाला; विष्णूचे अंश पृथ्वीवर आले आणि ऋतूही अनुकूल झाले.
नोत्सेहे देवकीं द्रष्टुं कश्चिद् अप्य् अतितेजसा जाज्वल्यमानां तां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभम् आययुः
देवकीचे तेज इतके प्रखर होते की कोणीही तिला पाहू शकत नव्हते; तिचे तेज पाहून सर्वांची मने अस्वस्थ झाली.
अदृष्टां पुरुषैः स्त्रीभिर् देवकीं देवतागणाः बिभ्राणां वपुषा विष्णुं तुष्टुवुस् ताम् अहर्निशम्
पुरुष आणि स्त्रियांना न दिसता, देवतांनी देवकीचे, जिने विष्णूला आपल्या पोटी धारण केले होते, रात्रंदिवस स्तुती केली.
त्वं स्वाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिर् एव च त्वं सर्वलोकरक्षार्थम् अवतीर्णा महीतले
तूच स्वाहा, तूच स्वधा, तूच विद्या, तूच अमृत, तूच प्रकाश आहेस; सर्व लोकांचे रक्षण करण्यासाठी तू पृथ्वीवर आली आहेस.
प्रसीद देवि सर्वस्य जगतस् त्वं शुभं कुरु प्रीत्यर्थं धारयेशानं धृतं येनाखिलं जगत्
देवी, कृपा कर आणि साऱ्या जगाला मंगल कर. प्रेमासाठी तू त्या ईश्वराला पोटी धारण केली आहेस, ज्याच्यामुळे हे सर्व जग टिकून आहे.
एवं संस्तूयमाना सा देवैर् देवम् अधारयत् गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतां त्राणकारणम्
देवतांनी अशी स्तुती केल्यावर, तिने आपल्या गर्भात कमळासारख्या डोळ्यांचा, जगाचे रक्षण करणारा प्रभू धारण केला.
ततो ऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभानुना देवक्याः पूर्वसंध्यायाम् आविर्भूतं महात्मना
मग, सकाळच्या वेळी, साऱ्या जगाच्या जागृतीसाठी, महान आत्मा अच्युत देवकीसमोर प्रकट झाला.
मध्यरात्रे ऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने मन्दं जगर्जुर् जलदाः पुष्पवृष्टिमुचः सुराः
मध्यरात्री, जेव्हा सर्वांचा आधार असलेला जनार्दन जन्म घेत होता, तेव्हा ढग हलके गडगडले आणि देवांनी फुलांचा वर्षाव केला.
फुल्लेन्दीवरपत्त्राभं चतुर्बाहुम् उदीक्ष्य तम् श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः
चार हातांचा, उमललेल्या नीलकमळाच्या पाकळ्यांसारखा, छातीवर श्रीवत्स असलेला त्याला पाहून वसुदेवाला जन्माचा आनंद झाला.
अभिष्टूय च तं वाग्भिः प्रसन्नाभिर् महामतिः विज्ञापयाम् आस तदा कंसाद् भीतो द्विजोत्तमाः
त्याची सुंदर शब्दांनी स्तुती करून, बुद्धिमान वसुदेवाने, कंसाच्या भीतीने, त्याच्याकडे विनंती केली.
ज्ञातो ऽसि देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर दिव्यं रूपम् इदं देव प्रसादेनोपसंहर
देवतांचा स्वामी, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा, तू मला ओळखला आहेस. हे देवा, तुझ्या कृपेने हे दिव्य रूप आता मागे घे.
अद्यैव देव कंसो ऽयं कुरुते मम यातनाम् अवतीर्णम् इति ज्ञात्वा त्वाम् अस्मिन् मन्दिरे मम
आजच, हे देवा, कंस मला यातना देईल, कारण त्याला कळेल की तू माझ्या या मंदिरात अवतरला आहेस.
यो ऽनन्तरूपो ऽखिलविश्वरूपो गर्भे ऽपि लोकान् वपुषा बिभर्ति प्रसीदताम् एष स देवदेवः स्वमाययाविष्कृतबालरूपः
जो अनंत रूपांचा, अखिल विश्वाचा स्वरूप असलेला, गर्भात असूनही आपल्या रूपाने लोकांचे पालन करणारा, तो देवतांचा देव, आपल्या मायेमुळे बालरूप प्रकट करणारा, कृपा करो.
उपसंहर सर्वात्मन् रूपम् एतच् चतुर्भुजम् जानातु मावतारं ते कंसो ऽयं दितिजान्तक
हे सर्वव्यापी प्रभो, आपले हे चतुर्भुज रूप मागे घ्या, म्हणजे दैत्यांचा संहार करणारा कंस आपल्या अवताराची जाणीव करणार नाही.
स्तुतो ऽहं यत् त्वया पूर्वं पुत्रार्थिन्या तद् अद्य ते सफलं देवि संजातं जातो ऽहं यत् तवोदरात्
देवी, पुत्रासाठी तू पूर्वी माझी स्तुती केली होतीस, ते आज फळाला आले आहे; मी तुझ्या पोटी जन्म घेतला आहे.
इत्य् उक्त्वा भगवांस् तूष्णीं बभूव मुनिसत्तमाः वसुदेवो ऽपि तं रात्राव् आदाय प्रययौ बहिः
भगवान असे बोलून शांत झाले. त्या रात्री वसुदेवाने त्यांना उचलून बाहेर नेले.
मोहिताश् चाभवंस् तत्र रक्षिणो योगनिद्रया मथुराद्वारपालाश् च व्रजत्य् आनकदुन्दुभौ
तेथे योगनिद्रेने सर्व रक्षक आणि मथुरेचे दरवान मोहात पडले, आणि आनकदुंदुभी बाहेर पडला.
वर्षतां जलदानां च तत् तोयम् उल्बणं निशि संछाद्य तं ययौ शेषः फणैर् आनकदुन्दुभिम्
त्या रात्री मेघांनी मुसळधार पाऊस पाडला असता, शेषाने आपल्या फणांनी आनकदुंदुभीला झाकले आणि पुढे गेला.
यमुनां चातिगम्भीरां नानावर्तशताकुलाम् वसुदेवो वहन् विष्णुं जानुमात्रवहां ययौ
वसुदेव विष्णूंना घेऊन, अतिशय खोल आणि असंख्य प्रवाहांनी भरलेल्या, गुडघ्यापर्यंत पाणी असलेल्या यमुनाही ओलांडून गेला.
कंसस्य करम् आदाय तत्रैवाभ्यागतांस् तटे नन्दादीन् गोपवृद्धांश् च यमुनायां ददर्श सः
त्या काठी वसुदेवाने नंद आणि इतर गवळ्यांचे वडील, जे कंसाला कर द्यायला आले होते, त्यांना पाहिले.
तस्मिन् काले यशोदापि मोहिता योगनिद्रया ताम् एव कन्यां मुनयः प्रासूत मोहिते जने
त्या वेळी, योगनिद्रेच्या प्रभावाने यशोदा देखील मोहात पडली होती आणि सगळे लोक भुलले असताना तिने ती कन्या जन्माला घातली.
वसुदेवो ऽपि विन्यस्य बालम् आदाय दारिकाम् यशोदाशयने तूर्णम् आजगामामितद्युतिः
अमित तेजस्वी वसुदेवाने पटकन बाळ यशोदेच्या शय्येवर ठेवला आणि कन्येला उचलली.
ददर्श च विबुद्ध्वा सा यशोदा जातम् आत्मजम् नीलोत्पलदलश्यामं ततो ऽत्यर्थं मुदं ययौ
यशोदा जागी झाली तेव्हा तिने आपल्या नवजात पुत्राला, निळ्या कमळाच्या पाकळीप्रमाणे श्यामवर्णी, पाहिले आणि ती अत्यंत आनंदली.
आदाय वसुदेवो ऽपि दारिकां निजमन्दिरम् देवकीशयने न्यस्य यथापूर्वम् अतिष्ठत
वसुदेवाने ती कन्या घेऊन आपल्या घरी गेला आणि तिला देवकीच्या शय्येवर ठेवले, आणि पूर्वीप्रमाणेच राहिला.
ततो बालध्वनिं श्रुत्वा रक्षिणः सहसोत्थिताः कंसम् आवेदयाम् आसुर् देवकीप्रसवं द्विजाः
बाळाचा रडण्याचा आवाज ऐकून रक्षक ताबडतोब उठले आणि द्विजांनो, देवकीने बाळंतपण केले हे कंसाला सांगितले.