गर्भसंकर्षणात् सो ऽथ लोके संकर्षणेति वै संज्ञाम् अवाप्स्यते वीरः श्वेताद्रिशिखरोपमः
गर्भ ओढून काढल्यामुळे तो वीर 'संक्रमण' किंवा 'संक्रांत' म्हणून ओळखला जाईल, आणि तो शुभ्र पर्वताच्या शिखरासारखा तेजस्वी असेल.
ततो ऽहं संभविष्यामि देवकीजठरे शुभे गर्भे त्वया यशोदाया गन्तव्यम् अविलम्बितम्
मग मी देवकीच्या पवित्र उदरात जन्म घेईन; आणि तू त्वरित यशोदेच्या जवळ जा.
प्रावृट्काले च नभसि कृष्णाष्टम्याम् अहं निशि उत्पत्स्यामि नवम्यां च प्रसूतिं त्वम् अवाप्स्यसि
पावसाळ्यात, कृष्णाष्टमीच्या रात्री मी जन्म घेईन; आणि नवमीलाच तू प्रसूतीस येशील.
यशोदाशयने मां तु देवक्यास् त्वाम् अनिन्दिते मच्छक्तिप्रेरितमतिर् वसुदेवो नयिष्यति
यशोदेच्या शय्येवर मला ठेवले जाईल, आणि तुझ्या मनात माझ्या शक्तीने प्रेरणा येईल; वसुदेव तुला देवकीकडून घेऊन जाईल.
कंसश् च त्वाम् उपादाय देवि शैलशिलातले प्रक्षेप्स्यत्य् अन्तरिक्षे च त्वं स्थानं समवाप्स्यसि
कंस, देवी, तुला पकडून डोंगराच्या कड्यावर फेकून देईल; पण तू आकाशात आपले स्थान मिळवशील.
ततस् त्वां शतधा शक्रः प्रणम्य मम गौरवात् प्रणिपातानतशिरा भगिनीत्वे ग्रहीष्यति
मग इंद्र माझ्या सन्मानासाठी वंदन करून, शंभर भागांत विभागलेल्या तुला, बहिणीप्रमाणे स्वीकारेल.
ततः शुम्भनिशुम्भादीन् हत्वा दैत्यान् सहस्रशः स्थानैर् अनेकैः पृथिवीम् अशेषां मण्डयिष्यसि
शुंभ-निशुंभ आणि हजारो दैत्यांचा वध करून, तू अनेक ठिकाणी पृथ्वीला शोभवशील.
त्वं भूतिः संनतिः कीर्तिः कान्तिर् वै पृथिवी धृतिः लज्जा पुष्टिर् उषा या च काचिद् अन्या त्वम् एव सा
तूच समृद्धी, नम्रता, कीर्ती, शोभा, पृथ्वी, धैर्य, लाज, पोषण, उषा आणि इतर सर्व काही आहेस.
ये त्वाम् आर्येति दुर्गेति वेदगर्भे ऽम्बिकेति च भद्रेति भद्रकालीति क्षेम्या क्षेमंकरीति च
जे तुला आर्या, दुर्गा, वेदांत अंबिका, भद्रा, भद्रकाळी, क्षेम्या किंवा क्षेमांकरी म्हणतात—
प्रातश् चैवापराह्णे च स्तोष्यन्त्य् आनम्रमूर्तयः तेषां हि वाञ्छितं सर्वं मत्प्रसादाद् भविष्यति
प्रातःकाळी आणि दुपारी, नम्र भावनेने जे तुला स्तुती करतील, त्यांची सर्व इच्छित गोष्ट माझ्या कृपेने पूर्ण होईल.
सुरामांसोपहारैस् तु भक्ष्यभोज्यैश् च पूजिता नृणाम् अशेषकामांस् त्वं प्रसन्नायां प्रदास्यसि
दारू, मांस आणि विविध खाण्याच्या पदार्थांनी तुझी पूजा केली, तर तू प्रसन्न होऊन सर्व इच्छा पूर्ण करशील.
ते सर्वे सर्वदा भद्रा मत्प्रसादाद् असंशयम् असंदिग्धं भविष्यन्ति गच्छ देवि यथोदितम्
माझ्या कृपेने त्यांना नेहमीच कल्याण लाभेल, यात शंका नाही. देवी, जसे सांगितले तसे तू आता जा.
यथोक्तं सा जगद्धात्री देवदेवेन वै पुरा षड्गर्भगर्भविन्यासं चक्रे चान्यस्य कर्षणम्
पूर्वी देवतांच्या अधिपतीच्या आज्ञेने जगाची जननीने सहा गर्भांची मांडणी केली आणि दुसऱ्याचा गर्भ दूर केला.
सप्तमे रोहिणीं प्राप्ते गर्भे गर्भे ततो हरिः लोकत्रयोपकाराय देवक्याः प्रविवेश वै
सातवा महिना आणि रोहिणी नक्षत्र आले तेव्हा, देवकीच्या पोटी तीनही लोकांच्या कल्याणासाठी हरि प्रवेशला.
योगनिद्रा यशोदायास् तस्मिन्न् एव ततो दिने संभूता जठरे तद्वद् यथोक्तं परमेष्ठिना
त्याच दिवशी, परमेश्वराच्या सांगण्याप्रमाणे, योगनिद्रा यशोदेच्या पोटी उत्पन्न झाली.
ततो ग्रहगणः सम्यक् प्रचचार दिवि द्विजाः विष्णोर् अंशे महीं यात ऋतवो ऽप्य् अभवञ् शुभाः
मग, द्विजांनो, आकाशात ग्रहांचा शुभ संचार झाला; विष्णूचे अंश पृथ्वीवर आले आणि ऋतूही अनुकूल झाले.
नोत्सेहे देवकीं द्रष्टुं कश्चिद् अप्य् अतितेजसा जाज्वल्यमानां तां दृष्ट्वा मनांसि क्षोभम् आययुः
देवकीचे तेज इतके प्रखर होते की कोणीही तिला पाहू शकत नव्हते; तिचे तेज पाहून सर्वांची मने अस्वस्थ झाली.
अदृष्टां पुरुषैः स्त्रीभिर् देवकीं देवतागणाः बिभ्राणां वपुषा विष्णुं तुष्टुवुस् ताम् अहर्निशम्
पुरुष आणि स्त्रियांना न दिसता, देवतांनी देवकीचे, जिने विष्णूला आपल्या पोटी धारण केले होते, रात्रंदिवस स्तुती केली.
त्वं स्वाहा त्वं स्वधा विद्या सुधा त्वं ज्योतिर् एव च त्वं सर्वलोकरक्षार्थम् अवतीर्णा महीतले
तूच स्वाहा, तूच स्वधा, तूच विद्या, तूच अमृत, तूच प्रकाश आहेस; सर्व लोकांचे रक्षण करण्यासाठी तू पृथ्वीवर आली आहेस.
प्रसीद देवि सर्वस्य जगतस् त्वं शुभं कुरु प्रीत्यर्थं धारयेशानं धृतं येनाखिलं जगत्
देवी, कृपा कर आणि साऱ्या जगाला मंगल कर. प्रेमासाठी तू त्या ईश्वराला पोटी धारण केली आहेस, ज्याच्यामुळे हे सर्व जग टिकून आहे.
एवं संस्तूयमाना सा देवैर् देवम् अधारयत् गर्भेण पुण्डरीकाक्षं जगतां त्राणकारणम्
देवतांनी अशी स्तुती केल्यावर, तिने आपल्या गर्भात कमळासारख्या डोळ्यांचा, जगाचे रक्षण करणारा प्रभू धारण केला.
ततो ऽखिलजगत्पद्मबोधायाच्युतभानुना देवक्याः पूर्वसंध्यायाम् आविर्भूतं महात्मना
मग, सकाळच्या वेळी, साऱ्या जगाच्या जागृतीसाठी, महान आत्मा अच्युत देवकीसमोर प्रकट झाला.
मध्यरात्रे ऽखिलाधारे जायमाने जनार्दने मन्दं जगर्जुर् जलदाः पुष्पवृष्टिमुचः सुराः
मध्यरात्री, जेव्हा सर्वांचा आधार असलेला जनार्दन जन्म घेत होता, तेव्हा ढग हलके गडगडले आणि देवांनी फुलांचा वर्षाव केला.
फुल्लेन्दीवरपत्त्राभं चतुर्बाहुम् उदीक्ष्य तम् श्रीवत्सवक्षसं जातं तुष्टावानकदुन्दुभिः
चार हातांचा, उमललेल्या नीलकमळाच्या पाकळ्यांसारखा, छातीवर श्रीवत्स असलेला त्याला पाहून वसुदेवाला जन्माचा आनंद झाला.
अभिष्टूय च तं वाग्भिः प्रसन्नाभिर् महामतिः विज्ञापयाम् आस तदा कंसाद् भीतो द्विजोत्तमाः
त्याची सुंदर शब्दांनी स्तुती करून, बुद्धिमान वसुदेवाने, कंसाच्या भीतीने, त्याच्याकडे विनंती केली.
ज्ञातो ऽसि देवदेवेश शङ्खचक्रगदाधर दिव्यं रूपम् इदं देव प्रसादेनोपसंहर
देवतांचा स्वामी, शंख, चक्र आणि गदा धारण करणारा, तू मला ओळखला आहेस. हे देवा, तुझ्या कृपेने हे दिव्य रूप आता मागे घे.
अद्यैव देव कंसो ऽयं कुरुते मम यातनाम् अवतीर्णम् इति ज्ञात्वा त्वाम् अस्मिन् मन्दिरे मम
आजच, हे देवा, कंस मला यातना देईल, कारण त्याला कळेल की तू माझ्या या मंदिरात अवतरला आहेस.
यो ऽनन्तरूपो ऽखिलविश्वरूपो गर्भे ऽपि लोकान् वपुषा बिभर्ति प्रसीदताम् एष स देवदेवः स्वमाययाविष्कृतबालरूपः
जो अनंत रूपांचा, अखिल विश्वाचा स्वरूप असलेला, गर्भात असूनही आपल्या रूपाने लोकांचे पालन करणारा, तो देवतांचा देव, आपल्या मायेमुळे बालरूप प्रकट करणारा, कृपा करो.
उपसंहर सर्वात्मन् रूपम् एतच् चतुर्भुजम् जानातु मावतारं ते कंसो ऽयं दितिजान्तक
हे सर्वव्यापी प्रभो, आपले हे चतुर्भुज रूप मागे घ्या, म्हणजे दैत्यांचा संहार करणारा कंस आपल्या अवताराची जाणीव करणार नाही.
स्तुतो ऽहं यत् त्वया पूर्वं पुत्रार्थिन्या तद् अद्य ते सफलं देवि संजातं जातो ऽहं यत् तवोदरात्
देवी, पुत्रासाठी तू पूर्वी माझी स्तुती केली होतीस, ते आज फळाला आले आहे; मी तुझ्या पोटी जन्म घेतला आहे.