सूक्ष्मातिसूक्ष्मं च बृहत्प्रमाणं गरीयसाम् अप्य् अतिगौरवात्मन् प्रधानबुद्धीन्द्रियवाक्प्रधान मूलापरात्मन् भगवन् प्रसीद
अतिशय सूक्ष्म, अत्यंत विशाल, सर्वांत मोठ्यांपेक्षा मोठा, प्रकृती, बुद्धी, इंद्रिये, वाणी आणि त्यांचे मूळ असणाऱ्या, सर्वश्रेष्ठ भगवंत, कृपा कर.
एषा मही देव महीप्रसूतैर् महासुरैः पीडितशैलबन्धा परायणं त्वां जगताम् उपैति भारावतारार्थम् अपारपारम्
ही पृथ्वी, हे देव, पृथ्वीवर जन्मलेल्या बलाढ्य असुरांनी आणि पर्वतांनी त्रस्त होऊन, जगाच्या शेवटच्या आश्रयस्थानी, तुझ्याकडे तिच्या असह्य ओझ्यापासून मुक्त होण्यासाठी आली आहे.
एते वयं वृत्ररिपुस् तथायं नासत्यदस्रौ वरुणस् तथैषः इमे च रुद्रा वसवः ससूर्याः समीरणाग्निप्रमुखास् तथान्ये
आम्ही, वृतत्राचा वध करणारा, हे दोन अश्विनी कुमार, वरुण, आणि हा, तसेच रुद्र, वसु, सूर्य, वायू, अग्नी आणि इतर सर्व येथे उपस्थित आहोत.
सुराः समस्ताः सुरनाथ कार्यम् एभिर् मया यच् च तद् ईश सर्वम् आज्ञापयाज्ञां प्रतिपालयन्तस् तवैव तिष्ठाम सदास्तदोषाः
सर्व देव, हे देवाधिदेव, या कार्यासाठी येथे एकत्र आले आहेत; मी जे काही केलं आहे, ते सर्व तुझ्या आज्ञेप्रमाणेच, कारण आम्ही सदैव तुझ्या आज्ञेचे पालन करतो आणि दोषरहित राहतो.
एवं संस्तूयमानस् तु भगवान् परमेश्वरः उज्जहारात्मनः केशौ सितकृष्णौ द्विजोत्तमाः
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, परमेश्वराने स्वतःच्या अंगातून एक पांढरा आणि एक काळा असे दोन केस काढले, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
उवाच च सुरान् एतौ मत्केशौ वसुधातले अवतीर्य भुवो भारक्लेशहानिं करिष्यतः
त्याने देवांना सांगितले: हे माझे दोन केस पृथ्वीवर अवतरून तिच्या ओझ्यामुळे झालेलं दुःख दूर करतील.
सुराश् च सकलाः स्वांशैर् अवतीर्य महीतले कुर्वन्तु युद्धम् उन्मत्तैः पूर्वोत्पन्नैर् महासुरैः
सर्व देवांनी आपापल्या अंशांनी पृथ्वीवर अवतार घ्यावा आणि पूर्वी जन्मलेल्या, वेड्या, बलाढ्य असुरांशी युद्ध करावं.
ततः क्षयम् अशेषास् ते दैतेया धरणीतले प्रयास्यन्ति न संदेहो नानायुधविचूर्णिताः
मग हे दैत्य पृथ्वीवर पूर्णपणे नष्ट होतील, विविध शस्त्रांनी चुरडले जातील; याबद्दल काहीही शंका नाही.
वसुदेवस्य या पत्नी देवकी देवतोपमा तस्या गर्भो ऽष्टमो ऽयं तु मत्केशो भविता सुराः
वसुदेवाची पत्नी, देवकी, जी देवतांसारखी आहे, तिच्या पोटी आठवा गर्भ म्हणजे माझा केस जन्माला येईल, हे देवांनो.
अवतीर्य च तत्रायं कंसं घातयिता भुवि कालनेमिसमुद्भूतम् इत्य् उक्त्वान्तर्दधे हरिः
तो तिथे अवतरून, पृथ्वीवर कंसाचा, जो कालनेमीतून जन्मलेला आहे, वध करील; असं सांगून हरि अदृश्य झाला.
अदृश्याय ततस् ते ऽपि प्रणिपत्य महात्मने मेरुपृष्ठं सुरा जग्मुर् अवतेरुश् च भूतले
मग ते सर्व, त्या अदृश्य महानात्म्याला वंदन करून, मेरूच्या शिखरावर गेले आणि नंतर पृथ्वीवर अवतरले.
कंसाय चाष्टमो गर्भो देवक्या धरणीतले भविष्यतीत्य् आचचक्षे भगवान् नारदो मुनिः
देवकीचा आठवा गर्भ पृथ्वीवर कंसासाठी जन्माला येईल, असं भगवंत नारद मुनींनी सांगितलं.
कंसो ऽपि तद् उपश्रुत्य नारदात् कुपितस् ततः देवकीं वसुदेवं च गृहे गुप्ताव् अधारयत्
कंसाने नारदाकडून हे ऐकून खूप राग आला आणि त्याने देवकी आणि वसुदेव यांना आपल्या घरात कडक पहाऱ्यात ठेवले.
जातं जातं च कंसाय तेनैवोक्तं यथा पुरा तथैव वसुदेवो ऽपि पुत्रम् अर्पितवान् द्विजाः
पूर्वीप्रमाणेच, दरवेळी देवकीला मूल जन्मले की वसुदेव ते नवजात बाळ कंसाकडे देत असे, हे ऐका, द्विजांनो.
हिरण्यकशिपोः पुत्राः षड्गर्भा इति विश्रुताः विष्णुप्रयुक्ता तान् निद्रा क्रमाद् गर्भे न्ययोजयत्
हिरण्यकशिपूचे सहा पुत्र 'षड्गर्भ' म्हणून प्रसिद्ध होते; विष्णूच्या इच्छेने निद्रादेवीने एकामागून एक त्यांना गर्भात ठेवले.
योगनिद्रा महामाया वैष्णवी मोहितं यया अविद्यया जगत् सर्वं ताम् आह भगवान् हरिः
योगनिद्रा ही महाशक्ती, वैश्णवी माया, जिने साऱ्या जगाला अज्ञानात गुंतवले आहे, तिला भगवान हरिने बोलावले.
गच्छ निद्रे ममादेशात् पातालतलसंश्रयान् एकैकश्येन षड्गर्भान् देवकीजठरे नय
माझ्या आज्ञेने, निद्रे, पाताळात राहणाऱ्या त्या षड्गर्भांना एकामागून एक देवकीच्या गर्भात ने.
हतेषु तेषु कंसेन शेषाख्यो ऽंशस् ततो ऽनघः अंशांशेनोदरे तस्याः सप्तमः संभविष्यति
कंसाने ते सर्व मारल्यावर, शेष नावाचा पवित्र आणि निष्पाप अंश, तिच्या उदरात सातवा म्हणून जन्म घेईल.
गोकुले वसुदेवस्य भार्या वै रोहिणी स्थिता तस्याः प्रसूतिसमये गर्भो नेयस् त्वयोदरम्
गोकुळात वसुदेवाची पत्नी रोहिणी राहते; तिच्या प्रसूतीच्या वेळी तू त्या गर्भाला तिच्या उदरात ने.
सप्तमो भोजराजस्य भयाद् रोधोपरोधतः देवक्याः पतितो गर्भ इति लोको वदिष्यति
भोजराजाच्या भीतीमुळे आणि अडथळ्यांमुळे, लोक म्हणतील की देवकीचा सातवा गर्भ गेला.
गर्भसंकर्षणात् सो ऽथ लोके संकर्षणेति वै संज्ञाम् अवाप्स्यते वीरः श्वेताद्रिशिखरोपमः
गर्भ ओढून काढल्यामुळे तो वीर 'संक्रमण' किंवा 'संक्रांत' म्हणून ओळखला जाईल, आणि तो शुभ्र पर्वताच्या शिखरासारखा तेजस्वी असेल.
ततो ऽहं संभविष्यामि देवकीजठरे शुभे गर्भे त्वया यशोदाया गन्तव्यम् अविलम्बितम्
मग मी देवकीच्या पवित्र उदरात जन्म घेईन; आणि तू त्वरित यशोदेच्या जवळ जा.
प्रावृट्काले च नभसि कृष्णाष्टम्याम् अहं निशि उत्पत्स्यामि नवम्यां च प्रसूतिं त्वम् अवाप्स्यसि
पावसाळ्यात, कृष्णाष्टमीच्या रात्री मी जन्म घेईन; आणि नवमीलाच तू प्रसूतीस येशील.
यशोदाशयने मां तु देवक्यास् त्वाम् अनिन्दिते मच्छक्तिप्रेरितमतिर् वसुदेवो नयिष्यति
यशोदेच्या शय्येवर मला ठेवले जाईल, आणि तुझ्या मनात माझ्या शक्तीने प्रेरणा येईल; वसुदेव तुला देवकीकडून घेऊन जाईल.
कंसश् च त्वाम् उपादाय देवि शैलशिलातले प्रक्षेप्स्यत्य् अन्तरिक्षे च त्वं स्थानं समवाप्स्यसि
कंस, देवी, तुला पकडून डोंगराच्या कड्यावर फेकून देईल; पण तू आकाशात आपले स्थान मिळवशील.
ततस् त्वां शतधा शक्रः प्रणम्य मम गौरवात् प्रणिपातानतशिरा भगिनीत्वे ग्रहीष्यति
मग इंद्र माझ्या सन्मानासाठी वंदन करून, शंभर भागांत विभागलेल्या तुला, बहिणीप्रमाणे स्वीकारेल.
ततः शुम्भनिशुम्भादीन् हत्वा दैत्यान् सहस्रशः स्थानैर् अनेकैः पृथिवीम् अशेषां मण्डयिष्यसि
शुंभ-निशुंभ आणि हजारो दैत्यांचा वध करून, तू अनेक ठिकाणी पृथ्वीला शोभवशील.
त्वं भूतिः संनतिः कीर्तिः कान्तिर् वै पृथिवी धृतिः लज्जा पुष्टिर् उषा या च काचिद् अन्या त्वम् एव सा
तूच समृद्धी, नम्रता, कीर्ती, शोभा, पृथ्वी, धैर्य, लाज, पोषण, उषा आणि इतर सर्व काही आहेस.
ये त्वाम् आर्येति दुर्गेति वेदगर्भे ऽम्बिकेति च भद्रेति भद्रकालीति क्षेम्या क्षेमंकरीति च
जे तुला आर्या, दुर्गा, वेदांत अंबिका, भद्रा, भद्रकाळी, क्षेम्या किंवा क्षेमांकरी म्हणतात—
प्रातश् चैवापराह्णे च स्तोष्यन्त्य् आनम्रमूर्तयः तेषां हि वाञ्छितं सर्वं मत्प्रसादाद् भविष्यति
प्रातःकाळी आणि दुपारी, नम्र भावनेने जे तुला स्तुती करतील, त्यांची सर्व इच्छित गोष्ट माझ्या कृपेने पूर्ण होईल.