अक्षौहिण्यो हि बहुला दिव्यमूर्तिधृताः सुराः महाबलानां दृप्तानां दैत्येन्द्राणां ममोपरि
अनेक अक्षौहिणी देव, दिव्य रूप घेऊन, माझ्यावर आले आहेत; त्यांना सामोरे जाणारे हे गर्विष्ठ आणि बलाढ्य दैत्यांचे नायक आहेत.
तद्भूरिभारपीडार्ता न शक्नोम्य् अमरेश्वराः विभर्तुम् आत्मानम् अहम् इति विज्ञापयामि वः
म्हणून, हे अमरांच्या अधिपतींनो, या मोठ्या भाराने मी खूपच त्रस्त झाले आहे, आता मला स्वतःला सांभाळणे शक्य नाही; म्हणून मी तुम्हाला हे कळवते.
क्रियतां तन् महाभागा मम भारावतारणम् यथा रसातलं नाहं गच्छेयम् अतिविह्वला
म्हणून, हे अत्यंत भाग्यवान देवहो, माझा भार कमी करण्यासाठी जे करणे आवश्यक आहे ते करा, म्हणजे मी या ओझ्याने थकून पाताळात जाऊ नये.
इत्य् आकर्ण्य धरावाक्यम् अशेषैस् त्रिदशैस् ततः भुवो भारावतारार्थं ब्रह्मा प्राह च चोदितः
पृथ्वीचे हे बोलणे ऐकून, सर्व देवांनी तिचा भार कमी करण्यासाठी ब्रह्माला प्रवृत्त केले आणि मग ब्रह्मा बोलू लागला.
यद् आह वसुधा सर्वं सत्यम् एतद् दिवौकसः अहं भवो भवन्तश् च सर्वं नारायणात्मकम्
पृथ्वीने जे काही सांगितलं ते सर्व खरं आहे, हे स्वर्गातील वासीयांनो. मी, भव आणि तुम्ही सर्वजण, आपापल्या मूळात, नारायणाच्याच रूपात आहोत.
विभूतयस् तु यास् तस्य तासाम् एव परस्परम् आधिक्यं न्यूनता बाध्यबाधकत्वेन वर्तते
त्याच्या विभूतींमध्ये एकमेकांमध्ये श्रेष्ठता आणि कनिष्ठता असते, आणि त्या एकमेकांवर प्रभाव टाकत असतात.
तद् आगच्छत गच्छामः क्षीराब्धेस् तटम् उत्तमम् तत्राराध्य हरिं तस्मै सर्वं विज्ञापयाम वै
चला, आपण सर्व उत्तम क्षीरसागराच्या काठी जाऊया; तिथे आपण हरिची पूजा करून त्याला सर्व काही सांगूया.
सर्वदैव जगत्यर्थे स सर्वात्मा जगन्मयः स्वल्पांशेनावतीर्योर्व्यां धर्मस्य कुरुते स्थितिम्
संपूर्ण जगाच्या कल्याणासाठी, तो सर्वांचा आत्मा, जगात व्यापून, स्वतःच्या थोड्याशा अंशाने पृथ्वीवर अवतरतो आणि धर्माची स्थापना करतो.
इत्य् उक्त्वा प्रययौ तत्र सह देवैः पितामहः समाहितमना भूत्वा तुष्टाव गरुडध्वजम्
असं म्हणून, ब्रह्मदेव देवांबरोबर तिथे गेला; एकाग्र मनाने त्याने गरुडध्वजाची स्तुती केली.
नमो नमस् ते ऽस्तु सहस्रमूर्ते सहस्रबाहो बहुवक्त्रपाद नमो नमस् ते जगतः प्रवृत्ति विनाशसंस्थानपराप्रमेय
शतशः रूप असणाऱ्या, हजारो हात, अनेक तोंड आणि पाय असणाऱ्या, जगाच्या उत्पत्ती, नाश आणि पालनासाठी कार्य करणाऱ्या, अगम्य अशा तुला माझे पुन्हा पुन्हा नमस्कार असो.
सूक्ष्मातिसूक्ष्मं च बृहत्प्रमाणं गरीयसाम् अप्य् अतिगौरवात्मन् प्रधानबुद्धीन्द्रियवाक्प्रधान मूलापरात्मन् भगवन् प्रसीद
अतिशय सूक्ष्म, अत्यंत विशाल, सर्वांत मोठ्यांपेक्षा मोठा, प्रकृती, बुद्धी, इंद्रिये, वाणी आणि त्यांचे मूळ असणाऱ्या, सर्वश्रेष्ठ भगवंत, कृपा कर.
एषा मही देव महीप्रसूतैर् महासुरैः पीडितशैलबन्धा परायणं त्वां जगताम् उपैति भारावतारार्थम् अपारपारम्
ही पृथ्वी, हे देव, पृथ्वीवर जन्मलेल्या बलाढ्य असुरांनी आणि पर्वतांनी त्रस्त होऊन, जगाच्या शेवटच्या आश्रयस्थानी, तुझ्याकडे तिच्या असह्य ओझ्यापासून मुक्त होण्यासाठी आली आहे.
एते वयं वृत्ररिपुस् तथायं नासत्यदस्रौ वरुणस् तथैषः इमे च रुद्रा वसवः ससूर्याः समीरणाग्निप्रमुखास् तथान्ये
आम्ही, वृतत्राचा वध करणारा, हे दोन अश्विनी कुमार, वरुण, आणि हा, तसेच रुद्र, वसु, सूर्य, वायू, अग्नी आणि इतर सर्व येथे उपस्थित आहोत.
सुराः समस्ताः सुरनाथ कार्यम् एभिर् मया यच् च तद् ईश सर्वम् आज्ञापयाज्ञां प्रतिपालयन्तस् तवैव तिष्ठाम सदास्तदोषाः
सर्व देव, हे देवाधिदेव, या कार्यासाठी येथे एकत्र आले आहेत; मी जे काही केलं आहे, ते सर्व तुझ्या आज्ञेप्रमाणेच, कारण आम्ही सदैव तुझ्या आज्ञेचे पालन करतो आणि दोषरहित राहतो.
एवं संस्तूयमानस् तु भगवान् परमेश्वरः उज्जहारात्मनः केशौ सितकृष्णौ द्विजोत्तमाः
अशा प्रकारे स्तुती केल्यावर, परमेश्वराने स्वतःच्या अंगातून एक पांढरा आणि एक काळा असे दोन केस काढले, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
उवाच च सुरान् एतौ मत्केशौ वसुधातले अवतीर्य भुवो भारक्लेशहानिं करिष्यतः
त्याने देवांना सांगितले: हे माझे दोन केस पृथ्वीवर अवतरून तिच्या ओझ्यामुळे झालेलं दुःख दूर करतील.
सुराश् च सकलाः स्वांशैर् अवतीर्य महीतले कुर्वन्तु युद्धम् उन्मत्तैः पूर्वोत्पन्नैर् महासुरैः
सर्व देवांनी आपापल्या अंशांनी पृथ्वीवर अवतार घ्यावा आणि पूर्वी जन्मलेल्या, वेड्या, बलाढ्य असुरांशी युद्ध करावं.
ततः क्षयम् अशेषास् ते दैतेया धरणीतले प्रयास्यन्ति न संदेहो नानायुधविचूर्णिताः
मग हे दैत्य पृथ्वीवर पूर्णपणे नष्ट होतील, विविध शस्त्रांनी चुरडले जातील; याबद्दल काहीही शंका नाही.
वसुदेवस्य या पत्नी देवकी देवतोपमा तस्या गर्भो ऽष्टमो ऽयं तु मत्केशो भविता सुराः
वसुदेवाची पत्नी, देवकी, जी देवतांसारखी आहे, तिच्या पोटी आठवा गर्भ म्हणजे माझा केस जन्माला येईल, हे देवांनो.
अवतीर्य च तत्रायं कंसं घातयिता भुवि कालनेमिसमुद्भूतम् इत्य् उक्त्वान्तर्दधे हरिः
तो तिथे अवतरून, पृथ्वीवर कंसाचा, जो कालनेमीतून जन्मलेला आहे, वध करील; असं सांगून हरि अदृश्य झाला.
अदृश्याय ततस् ते ऽपि प्रणिपत्य महात्मने मेरुपृष्ठं सुरा जग्मुर् अवतेरुश् च भूतले
मग ते सर्व, त्या अदृश्य महानात्म्याला वंदन करून, मेरूच्या शिखरावर गेले आणि नंतर पृथ्वीवर अवतरले.
कंसाय चाष्टमो गर्भो देवक्या धरणीतले भविष्यतीत्य् आचचक्षे भगवान् नारदो मुनिः
देवकीचा आठवा गर्भ पृथ्वीवर कंसासाठी जन्माला येईल, असं भगवंत नारद मुनींनी सांगितलं.
कंसो ऽपि तद् उपश्रुत्य नारदात् कुपितस् ततः देवकीं वसुदेवं च गृहे गुप्ताव् अधारयत्
कंसाने नारदाकडून हे ऐकून खूप राग आला आणि त्याने देवकी आणि वसुदेव यांना आपल्या घरात कडक पहाऱ्यात ठेवले.
जातं जातं च कंसाय तेनैवोक्तं यथा पुरा तथैव वसुदेवो ऽपि पुत्रम् अर्पितवान् द्विजाः
पूर्वीप्रमाणेच, दरवेळी देवकीला मूल जन्मले की वसुदेव ते नवजात बाळ कंसाकडे देत असे, हे ऐका, द्विजांनो.
हिरण्यकशिपोः पुत्राः षड्गर्भा इति विश्रुताः विष्णुप्रयुक्ता तान् निद्रा क्रमाद् गर्भे न्ययोजयत्
हिरण्यकशिपूचे सहा पुत्र 'षड्गर्भ' म्हणून प्रसिद्ध होते; विष्णूच्या इच्छेने निद्रादेवीने एकामागून एक त्यांना गर्भात ठेवले.
योगनिद्रा महामाया वैष्णवी मोहितं यया अविद्यया जगत् सर्वं ताम् आह भगवान् हरिः
योगनिद्रा ही महाशक्ती, वैश्णवी माया, जिने साऱ्या जगाला अज्ञानात गुंतवले आहे, तिला भगवान हरिने बोलावले.
गच्छ निद्रे ममादेशात् पातालतलसंश्रयान् एकैकश्येन षड्गर्भान् देवकीजठरे नय
माझ्या आज्ञेने, निद्रे, पाताळात राहणाऱ्या त्या षड्गर्भांना एकामागून एक देवकीच्या गर्भात ने.
हतेषु तेषु कंसेन शेषाख्यो ऽंशस् ततो ऽनघः अंशांशेनोदरे तस्याः सप्तमः संभविष्यति
कंसाने ते सर्व मारल्यावर, शेष नावाचा पवित्र आणि निष्पाप अंश, तिच्या उदरात सातवा म्हणून जन्म घेईल.
गोकुले वसुदेवस्य भार्या वै रोहिणी स्थिता तस्याः प्रसूतिसमये गर्भो नेयस् त्वयोदरम्
गोकुळात वसुदेवाची पत्नी रोहिणी राहते; तिच्या प्रसूतीच्या वेळी तू त्या गर्भाला तिच्या उदरात ने.
सप्तमो भोजराजस्य भयाद् रोधोपरोधतः देवक्याः पतितो गर्भ इति लोको वदिष्यति
भोजराजाच्या भीतीमुळे आणि अडथळ्यांमुळे, लोक म्हणतील की देवकीचा सातवा गर्भ गेला.