निहत्य दानवान् भीमान् भुक्तवान् भुवनत्रयम् द्वितीये च युगे प्राप्ते त्रेतायां राक्षसाधिपः
भयंकर दानवांचा वध करून त्याने त्रैलोक्याचा उपभोग घेतला. दुसरे युग, म्हणजेच त्रेता युग आले तेव्हा राक्षसांचा अधिपती प्रकट झाला.
बभूव सुमहावीर्यो दशग्रीवः प्रतापवान् दश वर्षसहस्राणि निराहारो जितेन्द्रियः
तो दहा तोंडांचा, अत्यंत पराक्रमी आणि बलवान होता. त्याने दहा हजार वर्षे उपवास करून, आपल्या इंद्रियांवर विजय मिळवला.
चचार व्रतम् अत्युग्रं तपः परमदुश्चरम् तपसा तेन तुष्टो ऽहं वरं तस्मै प्रदत्तवान्
त्याने अत्यंत कठीण व्रत आणि कठोर तप केले. त्या तपामुळे मी प्रसन्न होऊन त्याला वर दिला.
अवध्यः सर्वदेवानां स दैत्योरगरक्षसाम् शापप्रहरणैर् उग्रैर् अवध्यो यमकिंकरैः
तो सर्व देव, दैत्य, नाग आणि राक्षस यांच्यासाठी, तसेच शापरूपी शस्त्र आणि यमाच्या सेवकांसाठीही, अभेद्य झाला.
वरं प्राप्य तदा रक्षो यक्षान् सर्वगणान् इमान् धनाध्यक्षं विनिर्जित्य शक्रं जेतुं समुद्यतः
तो वर मिळाल्यावर त्या राक्षसाने यक्ष आणि इतर सर्व गणांना जिंकले, आणि धनाध्यक्षाला हरवून इंद्रावर विजय मिळवण्यास निघाला.
संग्रामं सुमहाघोरं कृत्वा देवैः स राक्षसः देवराजं विनिर्जित्य तदा इन्द्रजितेति वै
त्याने देवांशी अत्यंत भयंकर युद्ध केले आणि त्या राक्षसाने देवराजाला पराभूत केले. तेव्हापासून त्याला इंद्रजित असे नाव मिळाले.
राक्षसस् तत्सुतो नाम मेघनादः प्रलब्धवान् अमरावतीं ततः प्राप्य देवराजगृहे शुभे
त्या राक्षसाचा पुत्र मेघनाद याने अमरावती जिंकली आणि देवराजाच्या सुंदर निवासस्थानी पोहोचला.
ददर्शाञ्जनसंकाशां रावणस् तु बलान्वितः प्रतिमां वासुदेवस्य सर्वलक्षणसंयुताम्
बलशाली रावणाने, काळ्या काजळासारखी छटा असलेली, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त वासुदेवाची मूर्ती पाहिली.
श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्तां पद्मपत्त्रायतेक्षणाम् वनमालावृतोरस्कां मुकुटाङ्गदभूषिताम्
तीच्या छातीवर श्रीवत्साचा सुंदर चिन्ह होता, तिच्या डोळ्यांची पापणी कमळाच्या पानासारखी रुंद होती, छातीवर वनफुलांची माळ घातलेली होती, आणि ती मुकुट व कडे घालून सजलेली होती.
शङ्खचक्रगदाहस्तां पीतवस्त्रां चतुर्भुजाम् सर्वाभरणसंयुक्तां सर्वकामफलप्रदाम्
तीच्या हातात शंख, चक्र आणि गदा होती, ती पिवळ्या वस्त्रात, चार हातांची, सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेली होती आणि सर्व इच्छा पूर्ण करणारी होती.
विहाय रत्नसंघांश् च प्रतिमां शुभलक्षणाम् पुष्पकेण विमानेन लङ्कां प्रास्थापयद् द्रुतम्
रत्नांचे ढीग आणि शुभ चिन्ह असलेली मूर्ती मागे ठेवून, त्याने ती मूर्ती पुष्पक विमानातून लंकेत जलद पाठवली.
पुराध्यक्षः स्थितः श्रीमान् धर्मात्मा स विभीषणः रावणस्यानुजो मन्त्री नारायणपरायणः
शहराचा प्रमुख, धर्मशील, तेजस्वी विभीषण, रावणाचा लहान भाऊ आणि सल्लागार, नारायणभक्त, तिथे उभा होता.
दृष्ट्वा तां प्रतिमां दिव्यां देवेन्द्रभवनच्युताम् रोमाञ्चिततनुर् भूत्वा विस्मयं समपद्यत
ती दिव्य मूर्ती, जी देवराजांच्या निवासस्थानातून खाली आली होती, पाहून विभीषणाच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले आणि तो आश्चर्यचकित झाला.
प्रणम्य शिरसा देवं प्रहृष्टेनान्तरात्मना अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः
देवतेला डोकं टेकून, अंतःकरणात आनंदाने भरून, तो म्हणाला, 'आज माझं जन्म फळाला आलं, आज माझं तप सफल झालं.'
इत्य् उक्त्वा स तु धर्मात्मा प्रणिपत्य मुहुर् मुहुः ज्येष्ठं भ्रातरम् आसाद्य कृताञ्जलिर् अभाषत
असं म्हणून, तो धर्मात्मा पुन्हा पुन्हा वाकून नमस्कार करू लागला, आणि मोठ्या भावाजवळ हात जोडून गेला व म्हणाला.
राजन् प्रतिमया त्वं मे प्रसादं कर्तुम् अर्हसि याम् आराध्य जगन्नाथ निस्तरेयं भवार्णवम्
'राजा, या मूर्तीमुळे तू माझ्यावर कृपा करावी, कारण या जगन्नाथाची पूजा केल्याने माणूस संसाराच्या अथांग समुद्रातून पार जातो.'
भ्रातुर् वचनम् आकर्ण्य रावणस् तं तदाब्रवीत् गृहाण प्रतिमां वीर त्व् अनया किं करोम्य् अहम्
भावाचं बोलणं ऐकून, रावण म्हणाला, 'हे वीर, ही मूर्ती तू घे, मी हिचं काय करू?'
स्वयंभुवं समाराध्य त्रैलोक्यं विजये त्व् अहम् नानाश्चर्यमयं देवं सर्वभूतभवोद्भवम्
'स्वतः प्रकटलेल्या देवाची पूजा करून मी त्रैलोक्य जिंकलं; हा अद्भुत देव सर्व भूतांचा जन्मदाता आहे.'
विभीषणो महाबुद्धिस् तदा तां प्रतिमां शुभाम् शतम् अष्टोत्तरं चाब्दं समाराध्य जनार्दनम्
महाबुद्धी विभीषणाने ती शुभ मूर्ती, जनार्दनाची, शंभर आठ वर्षे भक्तीभावाने पूजा केली.
अजरामरणं प्राप्तम् अणिमादिगुणैर् युतम् राज्यं लङ्काधिपत्यं च भोगान् भुङ्क्ते यथेप्सितान्
त्याला म्हातारपण आणि मृत्यूचा स्पर्श झाला नाही, अणिमादी सिद्धी मिळाल्या, लंकेचं राज्य आणि हवे तसे सुख उपभोगले.
अहो नो विस्मयो जातः श्रुत्वेदं परमामृतम् अनन्तवासुदेवस्य संभवं भुवि दुर्लभम्
अहो, किती मोठं आश्चर्य! अनंत वासुदेवाचं पृथ्वीवर होणं, हे परम अमृत ऐकून आम्हाला मोठं विस्मय वाटलं.
श्रोतुम् इच्छामहे देव विस्तरेण यथातथम् तस्य देवस्य माहात्म्यं वक्तुम् अर्हस्य् अशेषतः
देवा, आम्हाला त्या देवाचं माहात्म्य खरंखुरं आणि सविस्तर ऐकायचं आहे; तू ते पूर्णपणे सांगावंस.
तदा स राक्षसः क्रूरो देवगन्धर्वकिंनरान् लोकपालान् समनुजान् मुनिसिद्धांश् च पापकृत्
त्या क्रूर राक्षसाने देव, गंधर्व, किन्नर, लोकपाल, ऋषी आणि सिद्ध, जे पापी होते, त्यांना जिंकून टाकलं.
विजित्य समरे सर्वान् आजहार तदङ्गनाः संस्थाप्य नगरीं लङ्कां पुनः सीतार्थमोहितः
सर्वांना युद्धात हरवून, त्यांच्या स्त्रिया घेऊन, त्याने पुन्हा लंकेचं नगर वसवलं आणि पुन्हा सीतेच्या मोहात पडला.
शङ्कितो मृगरूपेण सौवर्णेन च रावणः ततः क्रुद्धेन रामेण रणे सौमित्रिणा सह
रावणाने सोन्याच्या हरणाचं रूप घेतलं, आणि मग संतप्त राम व सौमित्र दोघांनी मिळून त्याच्याशी युद्ध केलं.
रावणस्य वधार्थाय हत्वा वालिं मनोजवम् अभिषिक्तश् च सुग्रीवो युवराजो ऽङ्गदस् तथा
रावणाचा वध करण्यासाठी, मनासारखा वेग असलेल्या वालीला मारून, सुग्रीवाला राजा आणि अंगदाला युवराज म्हणून अभिषेक केला.
हनुमान् नलनीलश् च जाम्बवान् पनसस् तथा गवयश् च गवाक्षश् च पाठीनः परमौजसः
हनुमान, नल, नील, जांबुवंत, पनस, तसेच गवय, गवाक्ष आणि प्रचंड सामर्थ्य असलेला पाठीना हे सर्व वानर होते.
एतैश् चान्यैश् च बहुभिर् वानरैः समहाबलैः समावृतो महाघोरै रामो राजीवलोचनः
या आणि अशा असंख्य बलाढ्य, भयंकर वानरांनी वेढलेला, कमळासारख्या डोळ्यांचा राम चालला होता.
गिरीणां सर्वसंघातैः सेतुं बद्ध्वा महोदधौ बलेन महता रामः समुत्तीर्य महोदधिम्
सर्व पर्वतांचा एकत्रित बळ घेऊन रामाने मोठ्या समुद्रावर सेतू बांधला आणि आपल्या सैन्यासह तो समुद्र ओलांडला.
संग्रामम् अतुलं चक्रे रक्षोगणसमन्वितः यमहस्तं प्रहस्तं च निकुम्भं कुम्भम् एव च
राक्षसांच्या सैन्याने वेढलेल्या रामाने, यमहस्त, प्रहस्त, निकुंभ आणि कुंभ यांच्या विरोधात अद्वितीय युद्ध केले.