इयं तु गौतमी पुत्र यत्र क्वापि ममाज्ञया सर्वेषां सर्वदा नॄणां स्नानान् मुक्तिं प्रदास्यति
माझ्या आज्ञेने ही गौतमी, जिथे कुठे असेल, सर्व लोकांना नेहमीच स्नानाने मुक्ती देईल.
अश्वमेधसहस्राणि वाजपेयशतानि च कृत्वा यत् फलम् आप्नोति तद् अस्य श्रवणाद् भवेत्
हजार अश्वमेध यज्ञ आणि शंभर वाजपेय यज्ञ करून जे फळ मिळते, ते या ग्रंथाचे श्रवण केल्याने मिळते.
यस्यैतत् तिष्ठति गृहे पुराणं ब्रह्मणोदितम् न भयं विद्यते तस्य कलिकालस्य नारद
नारद, ज्याच्या घरी ब्रह्मदेवांनी सांगितलेले हे पुराण आहे, त्याला कलियुगाचा कोणताही भय नाही.
यस्य कस्यापि नाख्येयं पुराणम् इदम् उत्तमम् श्रद्दधानाय शान्ताय वैष्णवाय महात्मने
हे श्रेष्ठ पुराण, जो श्रद्धावान, शांत, विष्णुभक्त आणि महात्मा आहे, त्याला सांगावे.
इदं कीर्त्यं भुक्तिमुक्तिदायकं पापनाशकम् एतच्छ्रवणमात्रेण कृतकृत्यो भवेन् नरः
हे ग्रंथ गायन करावे, कारण हे भोग आणि मोक्ष देणारे, पाप नष्ट करणारे आहे; आणि केवळ ऐकण्याने माणूस कृतार्थ होतो.
लिखित्वा पुस्तकम् इदं ब्राह्मणाय प्रयच्छति सर्वपापविनिर्मुक्तः पुनर् गर्भं न संविशेत्
जो कोणी हा ग्रंथ लिहून ब्राह्मणाला देतो, तो सर्व पापांतून मुक्त होतो आणि पुन्हा गर्भात जात नाही.
नहि नस् तृप्तिर् अस्तीह शृण्वतां भगवत्कथाम् पुनर् एव परं गुह्यं वक्तुम् अर्हस्य् अशेषतः
भगवंताच्या कथा ऐकताना आम्हाला अजून समाधान मिळालेले नाही; कृपया पुन्हा एकदा ते परम गूढ पूर्णपणे सांगावे.
अनन्तवासुदेवस्य न सम्यग् वर्णितं त्वया श्रोतुम् इच्छामहे देव विस्तरेण वदस्व नः
अनंत वासुदेवाचे तू अजून पूर्ण वर्णन केलेले नाहीस; आम्हाला ते सविस्तर ऐकायचे आहे, म्हणून देवा, आम्हाला सांग.
प्रवक्ष्यामि मुनिश्रेष्ठाः सारात् सारतरं परम् अनन्तवासुदेवस्य माहात्म्यं भुवि दुर्लभम्
मुनिश्रेष्ठांनो, मी आता अनंत वासुदेवाचे जे अत्यंत दुर्मिळ आणि श्रेष्ठ माहात्म्य आहे, ते सर्व सार सांगतो.
आदिकल्पे पुरा विप्रास् त्व् अहम् अव्यक्तजन्मवान् विश्वकर्माणम् आहूय वचनं प्रोक्तवान् इदम्
आदिकल्पाच्या सुरुवातीला, हे विप्रांनो, मी अव्यक्तातून जन्मलेला, विश्वकर्म्याला बोलावून हे शब्द सांगितले.
वरिष्ठं देवशिल्पीन्द्रं विश्वकर्माग्रकर्मिणम् प्रतिमां वासुदेवस्य कुरु शैलमयीं भुवि
देवतांमधील श्रेष्ठ कारागीर विश्वकर्मा, तूं पृथ्वीवर वासुदेवाची दगडाची मूर्ती तयार कर.
यां प्रेक्ष्य विधिवद् भक्ताः सेन्द्रा वै मानुषादयः येन दानवरक्षोभ्यो विज्ञाय सुमहद् भयम्
योग्य विधीने तयार केलेली ती मूर्ती पाहून, भक्तगण, इंद्र आणि इतर माणसे, दैत्य आणि राक्षसांपासून येणाऱ्या मोठ्या संकटाची जाणीव करतील.
त्रिदिवं समनुप्राप्य सुमेरुशिखरं चिरम् वासुदेवं समाराध्य निरातङ्का वसन्ति ते
स्वर्ग आणि सुमेरू पर्वताचा शिखर गाठून, वासुदेवाची दीर्घ काळ भक्ती करून, ते सर्वजण निर्भयपणे तिथे वास करतात.
मम तद् वचनं श्रुत्वा विश्वकर्मा तु तत्क्षणात् चकार प्रतिमां शुद्धां शङ्खचक्रगदाधराम्
माझे शब्द ऐकताच, विश्वकर्म्याने तत्काळ शंख, चक्र आणि गदा धारण केलेली शुद्ध मूर्ती तयार केली.
सर्वलक्षणसंयुक्तां पुण्डरीकायतेक्षणाम् श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्ताम् अत्युग्रां प्रतिमोत्तमाम्
ती मूर्ती सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त होती, तिच्या डोळ्यांना उमललेल्या कमळासारखा देखावा होता, श्रीवत्सचिन्हाने अलंकृत, अत्यंत तेजस्वी आणि सर्व मूर्तींपैकी श्रेष्ठ होती.
वनमालावृतोरस्कां मुकुटाङ्गदधारिणीम् पीतवस्त्रां सुपीनांसां कुण्डलाभ्याम् अलंकृताम्
त्या मूर्तीच्या छातीवर वनमाळा होती, डोक्यावर मुकुट, हातात कंकण, पिवळे वस्त्र, रुंद खांदे आणि कानात कुंडले घातलेली होती.
एवं सा प्रतिमा दिव्या गुह्यमन्त्रैस् तदा स्वयम् प्रतिष्ठाकालम् आसाद्य मयासौ निर्मिता पुरा
अशा प्रकारे, त्या दिव्य मूर्तीची, योग्य प्रतिष्ठापना काळी, गुप्त मंत्रांनी, मी प्राचीन काळी स्थापना केली.
तस्मिन् काले तदा शक्रो देवराट् खेचरैः सह जगाम ब्रह्मसदनम् आरुह्य गजम् उत्तमम्
त्या काळी, देवराज इंद्र आकाशातील देवांसह उत्तम गजावर बसून ब्रह्माच्या सदनी गेला.
प्रसाद्य प्रतिमां शक्रः स्नानदानैः पुनः पुनः प्रतिमां तां समाराध्य स्वपुरं पुनर् आगमत्
इंद्राने त्या मूर्तीची पुन्हा पुन्हा स्नान व दानांनी पूजा केली, ती मूर्ती सन्मानित करून आपल्या नगरीत परतला.
तां समाराध्य सुचिरं यतवाक्कायमानसः वृत्राद्यान् असुरान् क्रूरान् नमुचिप्रमुखान् स च
त्याने दीर्घ काळ संयमित वाणी, शरीर आणि मनाने त्या मूर्तीची भक्ती केली आणि वृत्सासारख्या क्रूर असुरांना, नामुचि प्रमुखांसह, पराभूत केले.
निहत्य दानवान् भीमान् भुक्तवान् भुवनत्रयम् द्वितीये च युगे प्राप्ते त्रेतायां राक्षसाधिपः
भयंकर दानवांचा वध करून त्याने त्रैलोक्याचा उपभोग घेतला. दुसरे युग, म्हणजेच त्रेता युग आले तेव्हा राक्षसांचा अधिपती प्रकट झाला.
बभूव सुमहावीर्यो दशग्रीवः प्रतापवान् दश वर्षसहस्राणि निराहारो जितेन्द्रियः
तो दहा तोंडांचा, अत्यंत पराक्रमी आणि बलवान होता. त्याने दहा हजार वर्षे उपवास करून, आपल्या इंद्रियांवर विजय मिळवला.
चचार व्रतम् अत्युग्रं तपः परमदुश्चरम् तपसा तेन तुष्टो ऽहं वरं तस्मै प्रदत्तवान्
त्याने अत्यंत कठीण व्रत आणि कठोर तप केले. त्या तपामुळे मी प्रसन्न होऊन त्याला वर दिला.
अवध्यः सर्वदेवानां स दैत्योरगरक्षसाम् शापप्रहरणैर् उग्रैर् अवध्यो यमकिंकरैः
तो सर्व देव, दैत्य, नाग आणि राक्षस यांच्यासाठी, तसेच शापरूपी शस्त्र आणि यमाच्या सेवकांसाठीही, अभेद्य झाला.
वरं प्राप्य तदा रक्षो यक्षान् सर्वगणान् इमान् धनाध्यक्षं विनिर्जित्य शक्रं जेतुं समुद्यतः
तो वर मिळाल्यावर त्या राक्षसाने यक्ष आणि इतर सर्व गणांना जिंकले, आणि धनाध्यक्षाला हरवून इंद्रावर विजय मिळवण्यास निघाला.
संग्रामं सुमहाघोरं कृत्वा देवैः स राक्षसः देवराजं विनिर्जित्य तदा इन्द्रजितेति वै
त्याने देवांशी अत्यंत भयंकर युद्ध केले आणि त्या राक्षसाने देवराजाला पराभूत केले. तेव्हापासून त्याला इंद्रजित असे नाव मिळाले.
राक्षसस् तत्सुतो नाम मेघनादः प्रलब्धवान् अमरावतीं ततः प्राप्य देवराजगृहे शुभे
त्या राक्षसाचा पुत्र मेघनाद याने अमरावती जिंकली आणि देवराजाच्या सुंदर निवासस्थानी पोहोचला.
ददर्शाञ्जनसंकाशां रावणस् तु बलान्वितः प्रतिमां वासुदेवस्य सर्वलक्षणसंयुताम्
बलशाली रावणाने, काळ्या काजळासारखी छटा असलेली, सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त वासुदेवाची मूर्ती पाहिली.
श्रीवत्सलक्ष्मसंयुक्तां पद्मपत्त्रायतेक्षणाम् वनमालावृतोरस्कां मुकुटाङ्गदभूषिताम्
तीच्या छातीवर श्रीवत्साचा सुंदर चिन्ह होता, तिच्या डोळ्यांची पापणी कमळाच्या पानासारखी रुंद होती, छातीवर वनफुलांची माळ घातलेली होती, आणि ती मुकुट व कडे घालून सजलेली होती.
शङ्खचक्रगदाहस्तां पीतवस्त्रां चतुर्भुजाम् सर्वाभरणसंयुक्तां सर्वकामफलप्रदाम्
तीच्या हातात शंख, चक्र आणि गदा होती, ती पिवळ्या वस्त्रात, चार हातांची, सर्व प्रकारच्या दागिन्यांनी सजलेली होती आणि सर्व इच्छा पूर्ण करणारी होती.