ककुत्स्थकन्यां गां नाम लेभे परमधार्मिकः यतिस् तु मोक्षम् आस्थाय ब्रह्मभूतो ऽभवन् मुनिः
परमधार्मिक यतीने ककुत्स्थाची कन्या गा हिला पत्नी म्हणून स्वीकारले, पण नंतर त्याने मोक्षाचा मार्ग धरला आणि तो ब्रह्मस्वरूप ऋषी झाला.
तेषां ययातिः पञ्चानां विजित्य वसुधाम् इमाम् देवयानीम् उशनसः सुतां भार्याम् अवाप सः
त्या पाच भावांमध्ये ययातिने पृथ्वी जिंकली आणि उशनाचा मुलगी देवयानी हिला पत्नी म्हणून स्वीकारले.
शर्मिष्ठाम् आसुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत
आणि असुरकन्या, वृषपर्वाचा मुलगी शर्मिष्ठा हिने यदु आणि तुर्वसु ययातिला देवयानीच्या माध्यमातून जन्मास घातले.
द्रुह्यं चानुं च पुरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी तस्मै शक्रो ददौ प्रीतो रथं परमभास्वरम्
शर्मिष्ठा, वृषपर्वाची मुलगी, हिने द्रुह्यु, अनु आणि पुरु ययातिला जन्म दिला; त्याला प्रसन्न इंद्राने एक तेजस्वी रथ दिला.
अङ्गदं काञ्चनं दिव्यं दिव्यैः परमवाजिभिः युक्तं मनोजवैः शुभ्रैर् येन कार्यं समुद्वहन्
तो रथ सोन्याने मढवलेला, दिव्य, स्वर्गीय आणि अतिशय वेगवान पांढऱ्या घोड्यांनी जोडलेला होता, ज्याच्या सहाय्याने त्याने आपली सर्व कामे पूर्ण केली.
स तेन रथमुख्येन षड्रात्रेणाजयन् महीम् ययातिर् युधि दुर्धर्षस् तथा देवान् सदानवान्
त्या श्रेष्ठ रथाच्या जोरावर, सहा रात्रींमध्ये, युद्धात अजिंक्य असलेल्या ययातिने पृथ्वी जिंकली, तसेच देव आणि दानवांनाही पराभूत केले.
सरथः कौरवाणां तु सर्वेषाम् अभवत् तदा संवर्तवसुनाम्नस् तु कौरवाज् जनमेजयात्
तो रथ नंतर सर्व कौरवांचा झाला, आणि संवर्तवसुच्या पुत्र जनमेजयापासून कौरवांमध्ये तो वापरला गेला.
कुरोः पुत्रस्य राजेन्द्रराज्ञः पारीक्षितस्य ह जगाम स रथो नाशं शापाद् गर्गस्य धीमतः
कुरूचा पुत्र, राजा परीक्षित याचा तो रथ, बुद्धिमान गर्गाच्या शापामुळे नष्ट झाला.
गर्गस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः कालेन हिंसयाम् आस ब्रह्महत्याम् अवाप सः
कारण राजा जनमेजयाने गर्गाचा मुलगा असताना त्याचा वध केला, आणि त्यामुळे त्याला ब्राह्मणहत्येचे पाप लागले.
स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्न् इतस् ततः पौरजानपदैस् त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित्
तो लोखंडाचा वास असलेला राजर्षी, गावोगाव फिरत राहिला, प्रजाजनांनी त्याला सोडून दिले, आणि त्याला कधीच शांती मिळाली नाही.
ततः स दुःखसंतप्तो नालभत् संविदं क्वचित् विप्रेन्द्रं शौनकं राजा शरणं प्रत्यपद्यत
मग दुःखाने व्याकुळ झालेला तो राजा कुठेही समाधान न मिळाल्याने, श्रेष्ठ ब्राह्मण शौनक याच्या आश्रयाला गेला.
याजयाम् आस च ज्ञानी शौनको जनमेजयम् अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः
ज्ञानी शौनकाने राजाला अश्वमेध यज्ञ घडवून आणला, राजाच्या शुद्धीसाठी, हे द्विजश्रेष्ठ.
स लोहगन्धो व्यनशत् तस्यावभृथम् एत्य च स च दिव्यरथो राज्ञो वशश् चेदिपतेस् तदा
मग तो लोखंडाचा वास नाहीसा झाला; यज्ञानंतरच्या स्नानानंतर राजाचा दिव्य रथ चेदिराजाच्या ताब्यात गेला.
दत्तः शक्रेण तुष्टेन लेभे तस्माद् बृहद्रथः बृहद्रथात् क्रमेणैव गतो बार्हद्रथं नृपम्
प्रसन्न झालेल्या इंद्राने तो रथ दिला, तो बृहद्रथाने मिळवला; आणि बृहद्रथापासून तो रथ पुढे बर्हद्रथ राजाकडे गेला.
ततो हत्वा जरासंधं भीमस् तं रथम् उत्तमम् प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः
मग भीमाने जरासंधाचा वध केला आणि तो उत्तम रथ वासुदेवाला प्रेमाने दिला, कारण तो कौरवांचा आनंद होता.
सप्तद्वीपां ययातिस् तु जित्वा पृथ्वीं ससागराम् विभज्य पञ्चधा राज्यं पुत्राणां नाहुषस् तदा
ययातिने सात द्वीपांसह पृथ्वी जिंकली आणि ती राज्य पाच भागांत विभागून आपल्या पुत्रांना दिली, हे नाहुषकुळातील.
ययातिर् दिशि पूर्वस्यां यदुं ज्येष्ठं न्ययोजयत् मध्ये पुरुं च राजानम् अभ्यषिञ्चत् स नाहुषः
ययातिने आपल्या ज्येष्ठ पुत्र यदुला पूर्व दिशेला राज्य दिले आणि मध्यभागी पुरुला राजा म्हणून अभिषेक केला, हे नाहुषकुळातील.
दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं मतिमान् नृपः तैर् इयं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना
दक्षिणपूर्व दिशेला बुद्धिमान राजाने तुर्वसुला बसवले; या सर्वांनी सात द्वीपांसह आणि नगरांसह ही पृथ्वी सांभाळली.
यथाप्रदेशम् अद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते प्रजास् तेषां पुरस्तात् तु वक्ष्यामि मुनिसत्तमाः
आजही त्यांच्या वाट्याचे प्रदेश धर्माने सांभाळले जातात; त्यांच्या वंशाबद्दल मी पुढे सांगतो, हे श्रेष्ठ मुनीहो.
धनुर् न्यस्य पृषत्कांश् च पञ्चभिः पुरुषर्षभैः जरावान् अभवद् राजा भारम् आवेश्य बन्धुषु
आपले धनुष्य आणि बाण खाली ठेवून, पाच शूर पुरुषांसह, वृद्ध राजा आपली जबाबदारी नातेवाईकांकडे सोपवतो.
निक्षिप्तशस्त्रः पृथिवीं चचार पृथिवीपतिः प्रीतिमान् अभवद् राजा ययातिर् अपराजितः
शस्त्र खाली ठेवून पृथ्वीचा स्वामी पृथ्वीवर फिरू लागला; अपराजित राजा ययाति समाधानी झाला.
एवं विभज्य पृथिवीं ययातिर् यदुम् अब्रवीत् जरां मे प्रतिगृह्णीष्व पुत्र कृत्यान्तरेण वै
पृथ्वीचे असे विभाजन करून ययातिने यदुला सांगितले, 'माझ्या वृद्धत्वाचा भार तू घे, मुला, दुसऱ्या कामाच्या बदल्यात.'
तरुणस् तव रूपेण चरेयं पृथिवीम् इमाम् जरां त्वयि समाधाय तं यदुः प्रत्युवाच ह
'तुझ्या तारुण्याच्या रूपाने मी ही पृथ्वी फिरेन, आणि माझे वृद्धत्व तुझ्यावर ठेवीन.' असे म्हणून यदुने उत्तर दिले.
अनिर्दिष्टा मया भिक्षा ब्राह्मणस्य प्रतिश्रुता अनपाकृत्य तां राजन् न ग्रहीष्यामि ते जराम्
'मी एका ब्राह्मणाला आधीच काही मागणी कबूल केली आहे; ती पूर्ण न करता, राजन, मी तुझे वृद्धत्व स्वीकारणार नाही.'
जरायां बहवो दोषाः पानभोजनकारिताः तस्माज् जरां न ते राजन् ग्रहीतुम् अहम् उत्सहे
'वृद्धत्वात अनेक दोष असतात, जे खाण्या-पिण्यामुळे होतात; म्हणून, राजन, मी तुझे वृद्धत्व स्वीकारू शकत नाही.'
सन्ति ते बहवः पुत्रा मत्तः प्रियतरा नृप प्रतिग्रहीतुं धर्मज्ञ पुत्रम् अन्यं वृणीष्व वै
'राजन, तुला माझ्यापेक्षा अधिक प्रिय असे अनेक पुत्र आहेत; धर्म जाणणाऱ्या, दुसऱ्या पुत्राची निवड कर.'
स एवम् उक्तो यदुना राजा कोपसमन्वितः उवाच वदतां श्रेष्ठो ययातिर् गर्हयन् सुतम्
यदुने असे बोलल्यावर राजा रागावला; वक्त्यांमध्ये श्रेष्ठ ययातिने आपल्या पुत्राला दोष देत बोलले.
क आश्रमस् तवान्यो ऽस्ति को वा धर्मो विधीयते माम् अनादृत्य दुर्बुद्धे यद् अहं तव देशिकः
'तुला दुसरा कोणता आश्रम आहे, किंवा तुला कोणता धर्म सांगितला आहे, जो तू मला दुर्लक्षित करतोस, मूर्खा, मी तुझा गुरु असताना?'
एवम् उक्त्वा यदुं विप्राः शशापैनं स मन्युमान् अराज्या ते प्रजा मूढ भवित्रीति न संशयः
असे यदुला सांगून, ब्राह्मणहो, रागाने त्याने शाप दिला, 'मूर्खा, तुझ्या प्रजेंवर तुझे राज्य राहणार नाही, यात शंका नाही.'
द्रुह्यं च तुर्वसुं चैवाप्य् अनुं च द्विजसत्तमाः एवम् एवाब्रवीद् राजा प्रत्याख्यातश् च तैर् अपि
द्रुह्य, तुर्वसु आणि अनु यांनाही, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, राजाने तसेच सांगितले, पण त्यांनीही नकार दिला.