शापस्यान्ते महाबाहुर् हत्वा क्षेमकराक्षसम् रम्यां निवेशयाम् आस पुरीं वाराणसीं पुनः
शाप संपल्यावर, बलवान वीराने क्षेमकर राक्षसाचा वध केला आणि पुन्हा एकदा वारणसी ही सुंदर नगरी वसवली.
संनतेर् अपि दायादः सुनीथो नाम धार्मिकः सुनीथस्य तु दायादः क्षेमो नाम महायशाः
संनतीचाही एक वारस होता—सुनिथ नावाचा धर्मशील पुत्र; सुनिथाचा वारस म्हणजे क्षेम, जो मोठ्या कीर्तीने प्रसिद्ध झाला.
क्षेमस्य केतुमान् पुत्रः सुकेतुस् तस्य चात्मजः सुकेतोस् तनयश् चापि धर्मकेतुर् इति स्मृतः
क्षेमाचा पुत्र केतुमान, त्याचा पुत्र सुकेतु, आणि सुकेतुचा पुत्र धर्मकेतु म्हणून ओळखला जातो.
धर्मकेतोस् तु दायादः सत्यकेतुर् महारथः सत्यकेतुसुतश् चापि विभुर् नाम प्रजेश्वरः
धर्मकेतूचा वारस सत्यकेतू, जो महान रथी होता; सत्यकेतूचा पुत्र विभु, तो प्रजाधिपती होता.
आनर्तस् तु विभोः पुत्रः सुकुमारश् च तत्सुतः सुकुमारस्य पुत्रस् तु धृष्टकेतुः सुधार्मिकः
विभुचा पुत्र आनर्त, त्याचा पुत्र सुकुमार; सुकुमाराचा पुत्र धृष्टकेतू, जो धर्मनिष्ठ होता.
धृष्टकेतोस् तु दायादो वेणुहोत्रः प्रजेश्वरः वेणुहोत्रसुतश् चापि भार्गो नाम प्रजेश्वरः
धृष्टकेतूचा वारस वेणुहोत्र, तो प्रजाधिपती; वेणुहोत्राचा पुत्र भार्ग, तोही प्रजाधिपती होता.
वत्सस्य वत्सभूमिस् तु भार्गभूमिस् तु भार्गजः एते त्व् अङ्गिरसः पुत्रा जाता वंशे ऽथ भार्गव
वत्साची भूमी 'वत्सभूमी' म्हणून ओळखली जाते, आणि भृगूच्या वंशातील भूमीला 'भृगभूमी' म्हणतात. हे सर्व अंगिरसाचे पुत्र आहेत, आणि भृगूही त्याच वंशात जन्माला आला.
ब्राह्मणाः क्षत्रिया वैश्यास् त्रयः पुत्राः सहस्रशः इत्य् एते काश्यपाः प्रोक्ता नहुषस्य निबोधत
ब्राह्मण, क्षत्रिय आणि वैश्य — हे तीन प्रकारचे हजारो पुत्र कश्यपाच्या वंशात झाले आहेत. आता नहुषाबद्दल ऐका.
उत्पन्नाः पितृकन्यायां विरजायां महौजसः नहुषस्य तु दायादाः षड् इन्द्रोपमतेजसः
पितरांची कन्या विरजा हिच्या पोटी नहुषाचे तेजस्वी वारस जन्मले — सहा पुत्र, ज्यांचे तेज इंद्रासारखे होते.
यतिर् ययातिः संयातिर् आयातिः पार्श्वको ऽभवत् यतिर् ज्येष्ठस् तु तेषां वै ययातिस् तु ततः परम्
यती, ययाति, संयाति, आयाति आणि पार्श्वक हे पाच जण जन्मले; त्यात यती सर्वांत मोठा होता, आणि त्यानंतर ययाति.
ककुत्स्थकन्यां गां नाम लेभे परमधार्मिकः यतिस् तु मोक्षम् आस्थाय ब्रह्मभूतो ऽभवन् मुनिः
परमधार्मिक यतीने ककुत्स्थाची कन्या गा हिला पत्नी म्हणून स्वीकारले, पण नंतर त्याने मोक्षाचा मार्ग धरला आणि तो ब्रह्मस्वरूप ऋषी झाला.
तेषां ययातिः पञ्चानां विजित्य वसुधाम् इमाम् देवयानीम् उशनसः सुतां भार्याम् अवाप सः
त्या पाच भावांमध्ये ययातिने पृथ्वी जिंकली आणि उशनाचा मुलगी देवयानी हिला पत्नी म्हणून स्वीकारले.
शर्मिष्ठाम् आसुरीं चैव तनयां वृषपर्वणः यदुं च तुर्वसुं चैव देवयानी व्यजायत
आणि असुरकन्या, वृषपर्वाचा मुलगी शर्मिष्ठा हिने यदु आणि तुर्वसु ययातिला देवयानीच्या माध्यमातून जन्मास घातले.
द्रुह्यं चानुं च पुरुं च शर्मिष्ठा वार्षपर्वणी तस्मै शक्रो ददौ प्रीतो रथं परमभास्वरम्
शर्मिष्ठा, वृषपर्वाची मुलगी, हिने द्रुह्यु, अनु आणि पुरु ययातिला जन्म दिला; त्याला प्रसन्न इंद्राने एक तेजस्वी रथ दिला.
अङ्गदं काञ्चनं दिव्यं दिव्यैः परमवाजिभिः युक्तं मनोजवैः शुभ्रैर् येन कार्यं समुद्वहन्
तो रथ सोन्याने मढवलेला, दिव्य, स्वर्गीय आणि अतिशय वेगवान पांढऱ्या घोड्यांनी जोडलेला होता, ज्याच्या सहाय्याने त्याने आपली सर्व कामे पूर्ण केली.
स तेन रथमुख्येन षड्रात्रेणाजयन् महीम् ययातिर् युधि दुर्धर्षस् तथा देवान् सदानवान्
त्या श्रेष्ठ रथाच्या जोरावर, सहा रात्रींमध्ये, युद्धात अजिंक्य असलेल्या ययातिने पृथ्वी जिंकली, तसेच देव आणि दानवांनाही पराभूत केले.
सरथः कौरवाणां तु सर्वेषाम् अभवत् तदा संवर्तवसुनाम्नस् तु कौरवाज् जनमेजयात्
तो रथ नंतर सर्व कौरवांचा झाला, आणि संवर्तवसुच्या पुत्र जनमेजयापासून कौरवांमध्ये तो वापरला गेला.
कुरोः पुत्रस्य राजेन्द्रराज्ञः पारीक्षितस्य ह जगाम स रथो नाशं शापाद् गर्गस्य धीमतः
कुरूचा पुत्र, राजा परीक्षित याचा तो रथ, बुद्धिमान गर्गाच्या शापामुळे नष्ट झाला.
गर्गस्य हि सुतं बालं स राजा जनमेजयः कालेन हिंसयाम् आस ब्रह्महत्याम् अवाप सः
कारण राजा जनमेजयाने गर्गाचा मुलगा असताना त्याचा वध केला, आणि त्यामुळे त्याला ब्राह्मणहत्येचे पाप लागले.
स लोहगन्धी राजर्षिः परिधावन्न् इतस् ततः पौरजानपदैस् त्यक्तो न लेभे शर्म कर्हिचित्
तो लोखंडाचा वास असलेला राजर्षी, गावोगाव फिरत राहिला, प्रजाजनांनी त्याला सोडून दिले, आणि त्याला कधीच शांती मिळाली नाही.
ततः स दुःखसंतप्तो नालभत् संविदं क्वचित् विप्रेन्द्रं शौनकं राजा शरणं प्रत्यपद्यत
मग दुःखाने व्याकुळ झालेला तो राजा कुठेही समाधान न मिळाल्याने, श्रेष्ठ ब्राह्मण शौनक याच्या आश्रयाला गेला.
याजयाम् आस च ज्ञानी शौनको जनमेजयम् अश्वमेधेन राजानं पावनार्थं द्विजोत्तमाः
ज्ञानी शौनकाने राजाला अश्वमेध यज्ञ घडवून आणला, राजाच्या शुद्धीसाठी, हे द्विजश्रेष्ठ.
स लोहगन्धो व्यनशत् तस्यावभृथम् एत्य च स च दिव्यरथो राज्ञो वशश् चेदिपतेस् तदा
मग तो लोखंडाचा वास नाहीसा झाला; यज्ञानंतरच्या स्नानानंतर राजाचा दिव्य रथ चेदिराजाच्या ताब्यात गेला.
दत्तः शक्रेण तुष्टेन लेभे तस्माद् बृहद्रथः बृहद्रथात् क्रमेणैव गतो बार्हद्रथं नृपम्
प्रसन्न झालेल्या इंद्राने तो रथ दिला, तो बृहद्रथाने मिळवला; आणि बृहद्रथापासून तो रथ पुढे बर्हद्रथ राजाकडे गेला.
ततो हत्वा जरासंधं भीमस् तं रथम् उत्तमम् प्रददौ वासुदेवाय प्रीत्या कौरवनन्दनः
मग भीमाने जरासंधाचा वध केला आणि तो उत्तम रथ वासुदेवाला प्रेमाने दिला, कारण तो कौरवांचा आनंद होता.
सप्तद्वीपां ययातिस् तु जित्वा पृथ्वीं ससागराम् विभज्य पञ्चधा राज्यं पुत्राणां नाहुषस् तदा
ययातिने सात द्वीपांसह पृथ्वी जिंकली आणि ती राज्य पाच भागांत विभागून आपल्या पुत्रांना दिली, हे नाहुषकुळातील.
ययातिर् दिशि पूर्वस्यां यदुं ज्येष्ठं न्ययोजयत् मध्ये पुरुं च राजानम् अभ्यषिञ्चत् स नाहुषः
ययातिने आपल्या ज्येष्ठ पुत्र यदुला पूर्व दिशेला राज्य दिले आणि मध्यभागी पुरुला राजा म्हणून अभिषेक केला, हे नाहुषकुळातील.
दिशि दक्षिणपूर्वस्यां तुर्वसुं मतिमान् नृपः तैर् इयं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना
दक्षिणपूर्व दिशेला बुद्धिमान राजाने तुर्वसुला बसवले; या सर्वांनी सात द्वीपांसह आणि नगरांसह ही पृथ्वी सांभाळली.
यथाप्रदेशम् अद्यापि धर्मेण प्रतिपाल्यते प्रजास् तेषां पुरस्तात् तु वक्ष्यामि मुनिसत्तमाः
आजही त्यांच्या वाट्याचे प्रदेश धर्माने सांभाळले जातात; त्यांच्या वंशाबद्दल मी पुढे सांगतो, हे श्रेष्ठ मुनीहो.
धनुर् न्यस्य पृषत्कांश् च पञ्चभिः पुरुषर्षभैः जरावान् अभवद् राजा भारम् आवेश्य बन्धुषु
आपले धनुष्य आणि बाण खाली ठेवून, पाच शूर पुरुषांसह, वृद्ध राजा आपली जबाबदारी नातेवाईकांकडे सोपवतो.