तपो जहि महाबाहो यत् ते मनसि संस्थितम् सर्वं भवतु नामेदं शिवगङ्गाप्रसादतः शिवगङ्गाप्रसादेन किं नामास्त्य् अत्र दुर्लभम्
हे महाबाहो, तप सोड. तुझ्या मनात जे काही आहे, ते सर्व पूर्ण होईल. शिवगंगेच्या कृपेने इथे काहीही अशक्य नाही.
परिभूतः पिता पूज्यो युष्माभिर् मम दैवतम् तस्यापि मम चात्यन्तं प्रीतिश् च क्रियते यदि
माझे वडील, जे पूजनीय आहेत, तुम्ही सर्व देवांनी त्यांचा अपमान केला. जर त्यांना आणि मलाही अगदी प्रेमाने वागवलं तर—
भवद्भिस् तपसो ऽस्माच् च अहं वैरान् निवर्तये वैरनिर्यातनं कार्यं पुत्रेण पितुर् आदरात् प्रार्थयन्ते भवन्तश् चेत् पूर्णास् तन् मे मनोरथाः
तुमच्या आणि माझ्या तपामुळे मी वैर सोडतो. वडिलांचा मान ठेवून मुलाने वैर संपवावं लागतं. तुम्हाला हे हवं असेल, तर माझ्या सर्व इच्छा पूर्ण होतील.
ततः सुरगणाः सर्वे राहुं चक्रुर् ग्रहानुगम् तं चापि मेघहासं ते चक्रू राक्षसपुंगवम्
मग सर्व देवांनी राहूला ग्रह केलं आणि मेघहासाला राक्षसांमध्ये श्रेष्ठ केला.
ततो ऽभवद् राहुसुतो नैरृताधिपतिः प्रभुः पुनश् चाह सुरान् दैत्यो मम ख्यातिर् यथा भवेत्
मग राहूचा मुलगा, नैऋतांचा स्वामी, पुन्हा देवांना म्हणाला — 'माझं नाव सर्वत्र प्रसिद्ध व्हावं.'
तीर्थस्यास्य प्रभावश् च दातव्य इति मे मतिः तथेत्य् उक्त्वा ददुर् देवाः सर्वम् एव मनोगतम्
त्याने म्हणलं, 'या तीर्थाचं सामर्थ्य मला द्या.' देवांनी 'तसं होईल' असं म्हणून, मनातलं सगळं त्याला दिलं.
दैत्येश्वरस्य देवर्षे तन्नाम्ना तीर्थम् उच्यते देवा यतो ऽभवन् सर्वे तत्र स्थाने महामते
देवर्षे, त्या दैत्यराजाच्या नावानं ते तीर्थ ओळखलं जातं, कारण त्या वेळी सर्व देव तिथे होते, हे ज्ञानी.
देवस्थानं तु तत् तीर्थं देवानाम् अपि दुर्लभम् यत्र देवेश्वरो देवो देवतीर्थं ततः स्मृतम्
ते देवस्थान असलेलं तीर्थ, देवांनाही सहज मिळत नाही; जिथे देवांचा स्वामी राहतो, तिथेच ते देवतीर्थ म्हणून ओळखलं जातं.
तत्राष्टादश तीर्थानि दैत्यपूज्यानि नारद तेषु स्नानं च दानं च महापातकनाशनम्
नारद, तिथे अठरा तीर्थस्थळं आहेत, जी दैत्यांनी पूजलेली आहेत; तिथे स्नान आणि दान केल्याने मोठमोठ्या पापांचा नाश होतो.
सिद्धतीर्थम् इति ख्यातं यत्र सिद्धेश्वरो हरः तस्य प्रभावं वक्ष्यामि सर्वसिद्धिकरं नृणाम्
जिथे सिद्धेश्वर हर राहतो, ते सिद्धतीर्थ म्हणून प्रसिद्ध आहे; त्या तीर्थाचं सामर्थ्य मी सांगतो, जे माणसांना सर्व सिद्धी देतं.
पुलस्त्यवंशसंभूतो रावणो लोकरावणः दिशो विजित्य सर्वाश् च सोमलोकम् अजीगमत्
पुलस्त्य वंशात जन्मलेला, जगभर प्रसिद्ध रावण, सर्व दिशा जिंकून सोमलोकात पोहोचला.
सोमेन सह योत्स्यन्तं दशास्यम् अहम् अब्रवम् मन्त्रं दास्ये निवर्तस्व सोमयुद्धाद् दशानन
रावण सोमाशी युद्ध करायला निघाला असताना, मी त्याला म्हटलं — 'मी तुला एक मंत्र देतो; सोमाशी युद्ध करू नकोस, दहा मुखांचा.'
इत्य् उक्त्वाष्टोत्तरं मन्त्रं शतनामभिर् अन्वितम् शिवस्य राक्षसेन्द्राय प्रादां नारद शान्तये
असं म्हणून, मी शंभर आठ नावांनी युक्त असा शिवाचा मंत्र त्या राक्षसराजाला, शांततेसाठी, नारद, दिला.
निःश्रीकाणां विपन्नानां नानाक्लेशजुषां नृणाम् शरणं शिव एवात्र संसारे ऽन्यो न कश्चन
ज्यांच्याकडे काहीच नाही, जे संकटात आहेत, अशा माणसांसाठी या जगात फक्त शिवच आधार आहे; दुसरा कोणी नाही.
ततो निवृत्तः स ह मन्त्रियुक्तस् तत् सोमलोकाज् जयम् आप्य रक्षः स पुष्पकारूढगतिः सगर्वो लोकान् पुनः प्राप जवाद् दशास्यः
मंत्राच्या सामर्थ्याने तो सोमलोकातून परतला; विजय मिळवून, पुष्पकात बसून, गर्वाने तो राक्षस पुन्हा वेगाने सर्व लोकांत गेला.
स प्रेक्षमाणो देवम् अन्तरिक्षं भुवं च नागांश् च गजांश् च विप्रान् आलोकयाम् आस नगं महान्तं कैलासम् आवास उमापतेर् यः
त्याने देव, आकाश, पृथ्वी, नाग, हत्ती आणि ब्राह्मण यांचं दर्शन घेतलं; आणि उमापतीचं निवासस्थान असलेला कैलास पर्वतही पाहिला.
को वा गिराव् अत्र वसेन् महात्मा गिरिं नयाम्य् एनम् अथाधि भूमेः लङ्कागतो ऽयं गिरिर् आशु शोभां लङ्कापि सत्यं श्रियम् आतनोति
या पर्वतावर कोण मोठ्या आत्म्यांपैकी राहील? मी हा पर्वत पृथ्वीवरून उचलतो. तो लंकेत आला की, लंकेला लगेच सौंदर्य आणि समृद्धी मिळते, हे खरं.
इत्थं वचो राक्षसमन्त्रिणौ तौ निशम्य रक्षोधिपतेश् च भावम् न युक्तम् इत्य् ऊचतुर् इष्टबुद्ध्या निशाचरस् तद्वचनं न मेने
राक्षस मंत्र्यांची ही वचने आणि त्यांच्या स्वामीचा हेतू ऐकून, त्यांनी मनापासून सांगितलं — 'हे योग्य नाही'; पण त्या निशाचराने त्यांचं ऐकलं नाही.
संस्थाप्य तत् पुष्पकम् आशु रक्षः पुप्लाव कैलासगिरेश् च मूले हिन्दोलयाम् आस गिरिं दशास्यो ज्ञात्वा भवः कृत्यम् इदं चकार
पुष्पक रथ पटकन ठेवून, राक्षस कैलासाच्या पायथ्याशी उडी मारून गेला; दहा मुखांनी पर्वत हलवायला सुरुवात केली, आणि हे कळताच शिवाने योग्य कृती केली.
जित्वा दिगीशांश् च सगर्वितस्य कैलासम् आन्दोलयतः सुरारेः अङ्गुष्ठकृत्यैव रसातलादि लोकांश् च यातस्य दशाननस्य
दिशांचे रक्षक जिंकून, गर्विष्ठ देवांचा शत्रू कैलास हलवत असताना, शिवाने फक्त अंगठ्याने दाबून, दहा मुखांच्या रावणाला पाताळात आणि इतर लोकांत पाठवलं.
आलूनकायस्य गिरं निशम्य विहस्य देव्या सह दत्तम् इष्टम् तस्मै प्रसन्नः कुपितो ऽपि शंभुर् अयुक्तदातेति न संशयो ऽत्र
त्याचा देह चिरडला गेल्याचं ओरडणं ऐकून, देवीसोबत हसत, शिवाने त्याला हवं ते वर दिलं; शिव रागावला असला तरीही, त्याने ते वर दिलं, यात शंका नाही.
ततो ऽयम् आवाप्य वरान् सुवीरो भवप्रसादात् कुसुमं जगाम गच्छन् स लङ्कां भवपूजनाय गङ्गाम् अगाच् छंभुजटाप्रसूताम्
मग शिवाच्या कृपेने वर मिळवून, तो पराक्रमी निघून गेला; लंकेत जाऊन शिवाची पूजा करायला, तो शंभूच्या जटेतून आलेल्या गंगेकडे गेला.
संपूजयित्वा विविधैश् च मन्त्रैर् गङ्गाजलैः शंभुम् अदीनसत्त्वः असिं स लेभे शशिखण्डभूषात् सिद्धिं च सर्वर्द्धिम् अभीप्सितां च
त्या अडगळ मनाच्या पुरुषाने विविध मंत्रांनी आणि गंगाजलाने शंभूची भक्तीपूर्वक पूजा केली. त्याला चंद्रकोरीने सजलेली तलवार मिळाली आणि त्याने इच्छित सिद्धी व सर्व प्रकारची समृद्धी प्राप्त केली.
मद्दत्तमन्त्रं शशिरक्षणाय स साधयाम् आस भवं प्रपूज्य सिद्धे तु मन्त्रे पुनर् एव लङ्काम् अयात् स रक्षोधिपतिः स तुष्टः
माझ्याकडून मिळालेला मंत्र चंद्राच्या रक्षणासाठी त्याने सिद्ध केला. त्याने भावाची मनापासून पूजा केली. मंत्र सिद्ध झाल्यावर तो राक्षसांचा राजा समाधानाने पुन्हा लंकेत गेला.
ततः प्रभृत्य् एतद् अतिप्रभावं तीर्थं महासिद्धिदम् इष्टदं च समस्तपापौघविनाशनं च सिद्धैर् अशेषैः परिसेवितं च
त्या वेळेपासून हे तीर्थ फार प्रभावशाली झाले, मोठ्या सिद्धी देणारे, इच्छित वस्तू मिळवून देणारे, सर्व पापांचा नाश करणारे आणि सर्व सिद्धांनी सेविलेले असे प्रसिद्ध झाले.
परुष्णीसंगमं चेति तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि शृणु पापविनाशनम्
पारुष्णी संगम हे तीर्थ त्रिलोकात प्रसिद्ध आहे. त्याचे स्वरूप मी तुला सांगतो, ऐक, कारण ते पापांचा नाश करणारे आहे.
अत्रिर् आराधयाम् आस ब्रह्मविष्णुमहेश्वरान् तेषु तुष्टेषु स प्राह पुत्रा यूयं भविष्यथ
अत्रीने ब्रह्मा, विष्णु आणि महेश्वर यांची भक्तीपूर्वक पूजा केली. ते तृप्त झाल्यावर अत्री म्हणाला, 'तुम्ही माझे पुत्र व्हाल.'
तथा चैका रूपवती कन्या मम भवेत् सुराः तथा पुत्रत्वम् आपुस् ते ब्रह्मविष्णुमहेश्वराः
माझ्या घरी एक सुंदर कन्या जन्माला आली, हे देवांनो. तसेच ब्रह्मा, विष्णु आणि महेश्वर हे तिघेही माझे पुत्र झाले.
कन्यां च जनयाम् आस शुभात्रेयीति नामतः दत्तः सोमो ऽथ दुर्वासाः पुत्रास् तस्य महात्मनः
त्याने शुभात्रेयी नावाची कन्या जन्माला घातली. सोम आणि दुर्वासा हे त्या महात्म्याचे पुत्र झाले.
अग्नेर् अङ्गिरसो जातो ह्य् अङ्गारैर् अङ्गिरा यतः तस्माद् अङ्गिरसे प्रादाद् आत्रेयीम् अतिरोचिषम्
अग्नीपासून अंगारांतून अङ्गिरस जन्मला. म्हणून अङ्गिरसाने तेजस्वी आत्रेयी अत्रीला दिली.