पार्थिवा देवराताश् च शालङ्कायनबाष्कलाः लोहिता यमदूताश् च तथा कारूषकाः स्मृताः
पार्थिव, देवरात, शालंकायन, बाष्कल, लोहित, यमदूत आणि कारूषक — हे सर्व आठवले जातात.
पौरवस्य मुनिश्रेष्ठा ब्रह्मर्षेः कौशिकस्य च संबन्धो ऽप्य् अस्य वंशे ऽस्मिन् ब्रह्मक्षत्रस्य विश्रुतः
पौरव आणि श्रेष्ठ ऋषी कौशिक यांच्या वंशात ब्रह्मक्षत्र वंशाचा संबंध प्रसिद्ध आहे.
विश्वामित्रात्मजानां तु शुनःशेफो ऽग्रजः स्मृतः भार्गवः कौशिकत्वं हि प्राप्तः स मुनिसत्तमः
विश्वामित्राच्या पुत्रांमध्ये शुनःशेप हा ज्येष्ठ म्हणून ओळखला जातो. भृगू वंशज त्या श्रेष्ठ ऋषीने कौशिकत्व प्राप्त केले.
विश्वामित्रस्य पुत्रस् तु शुनःशेफो ऽभवत् किल हरिदश्वस्य यज्ञे तु पशुत्वे विनियोजितः
विश्वामित्राचा पुत्र शुनःशेपच होता. हरिदश्वाच्या यज्ञात त्याला पशू म्हणून निवडले गेले.
देवैर् दत्तः शुनःशेफो विश्वामित्राय वै पुनः देवैर् दत्तः स वै यस्माद् देवरातस् ततो ऽभवत्
देवतांनी शुनःशेप पुन्हा विश्वामित्राला दिला. देवांनी दिल्यामुळे तो 'देवरात' म्हणून ओळखला जाऊ लागला.
देवरातादयः सप्त विश्वामित्रस्य वै सुताः दृषद्वतीसुतश् चापि वैश्वामित्रस् तथाष्टकः
देवरात आणि इतर मिळून सात जण विश्वामित्राचे पुत्र आहेत. दृषद्वतीचा पुत्र आणि अष्टक हेही वैश्वामित्र आहेत.
अष्टकस्य सुतो लौहिः प्रोक्तो जह्नुगणो मया अत ऊर्ध्वं प्रवक्ष्यामि वंशम् आयोर् महात्मनः
अष्टकाचा पुत्र लौहि म्हणून ओळखला जातो. जह्नु वंशाचाही उल्लेख केला आहे. आता पुढे मी महात्मा आयोच्या वंशाचे वर्णन करतो.
आयोः पुत्राश् च ते पञ्च सर्वे वीरा महारथाः स्वर्भानुतनयायां च प्रभायां जज्ञिरे नृपाः
आयोचे पाच पुत्र होते, सगळे वीर आणि मोठे रथी. हे सर्व स्वरभानूच्या कन्या प्रभा हिच्या पोटी जन्मले.
नहुषः प्रथमं जज्ञे वृद्धशर्मा ततः परम् रम्भो रजिर् अनेनाश् च त्रिषु लोकेषु विश्रुताः
नहुष सर्वप्रथम जन्मला, त्यानंतर वृद्धशर्मा. मग राम्भ, रजि आणि अनेन — हे तिघेही तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहेत.
रजिः पुत्रशतानीह जनयाम् आस पञ्च वै राजेयम् इति विख्यातं क्षत्रम् इन्द्रभयावहम्
रजिने येथे पाचशे पुत्र जन्माला घातले. हे राजवंश 'क्षत्र' म्हणून प्रसिद्ध आहे, ज्याची इंद्रालाही भीती वाटते.
यत्र दैवासुरे युद्धे समुत्पन्ने सुदारुणे देवाश् चैवासुराश् चैव पितामहम् अथाब्रुवन्
जेव्हा देव आणि दैत्यांमध्ये भयंकर युद्ध सुरू झाले, तेव्हा दोन्ही बाजूंनी पितामहाला विचारले.
आवयोर् भगवन् युद्धे को विजेता भविष्यति ब्रूहि नः सर्वभूतेश श्रोतुम् इच्छाम तत्त्वतः
भगवान, या आमच्या युद्धात कोण जिंकेल? सर्व भूतांचे स्वामी, आम्हाला सत्य ऐकायचे आहे, कृपया सांगा.
येषाम् अर्थाय संग्रामे रजिर् आत्तायुधः प्रभुः योत्स्यते ते विजेष्यन्ति त्रींल् लोकान् नात्र संशयः
ज्यांच्या साठी राजा रजि हातात शस्त्र घेऊन युद्धात उतरतो, ते लोक नक्कीच तिन्ही लोकांवर विजय मिळवतील; यात काहीही शंका नाही.
यतो रजिर् धृतिस् तत्र श्रीश् च तत्र यतो धृतिः यतो धृतिश् च श्रीश् चैव धर्मस् तत्र जयस् तथा
जिथे रजि आहे, तिथे धैर्य आहे; जिथे धैर्य आहे, तिथे लक्ष्मी आहे; जिथे धैर्य आणि लक्ष्मी दोन्ही आहेत, तिथे धर्म आहे आणि तिथेच विजय मिळतो.
ते देवा दानवाः प्रीता देवेनोक्ता रजिं तदा अभ्ययुर् जयम् इच्छन्तो वृण्वानास् तं नरर्षभम्
तेव्हा देव आणि दैत्य, देवाच्या सांगण्यावरून, विजय मिळवण्यासाठी आणि रजि या श्रेष्ठ पुरुषाला निवडण्यासाठी आनंदाने त्याच्याकडे गेले.
स हि स्वर्भानुदौहित्रः प्रभायां समपद्यत राजा परमतेजस्वी सोमवंशविवर्धनः
तो स्वर्भानूचा नातू, प्रभा या स्त्रीच्या पोटी जन्मलेला, अत्यंत तेजस्वी राजा आणि सोमवंशाचा वाढ करणारा होता.
ते हृष्टमनसः सर्वे रजिं वै देवदानवाः ऊचुर् अस्मज्जयाय त्वं गृहाण वरकार्मुकम्
सर्व देव आणि दैत्य आनंदित होऊन रजिला म्हणाले, 'आमच्या विजयासाठी तू हे उत्तम धनुष्य उचल.'
अथोवाच रजिस् तत्र तयोर् वै देवदैत्ययोः अर्थज्ञः स्वार्थम् उद्दिश्य यशः स्वं च प्रकाशयन्
तेव्हा रजिने, त्यांच्या हेतू ओळखून आणि स्वतःचा यश प्रसिद्ध करत, देव आणि दैत्य दोघांनाही आपला फायदा लक्षात घेऊन बोलले.
यदि दैत्यगणान् सर्वाञ् जित्वा वीर्येण वासवः इन्द्रो भवामि धर्मेण ततो योत्स्यामि संयुगे
जर मी माझ्या सामर्थ्याने सर्व दैत्यांचा पराभव केला, तर मग मी धर्माने इंद्र होईल; तेव्हाच मी या युद्धात लढेन.
देवाः प्रथमतो विप्राः प्रतीयुर् हृष्टमानसाः एवं यथेष्टं नृपते कामः संपद्यतां तव
देव प्रथमच मनापासून आनंदित होऊन म्हणाले, 'राजा, तसेच होवो; तुझे मनाप्रमाणे सर्व काही पूर्ण होवो.'
श्रुत्वा सुरगणानां तु वाक्यं राजा रजिस् तदा पप्रच्छासुरमुख्यांस् तु यथा देवान् अपृच्छत
देवतांच्या बोलणे ऐकून, राजा रजिने मग दैत्यांच्या प्रमुखांना देखील तसाच प्रश्न विचारला, जसा देवांना विचारला होता.
दानवा दर्पसंपूर्णाः स्वार्थम् एवावगम्य ह प्रत्यूचुस् तं नृपवरं साभिमानम् इदं वचः
दैत्य, गर्वाने भरलेले आणि फक्त स्वतःचा फायदा पाहणारे, त्या श्रेष्ठ राजाला अहंकाराने असे उत्तर देऊ लागले.
अस्माकम् इन्द्रः प्रह्रादो यस्यार्थे विजयामहे अस्मिंस् तु समरे राजंस् तिष्ठ त्वं राजसत्तम
प्रह्लाद आमचा इंद्र आहे, त्याच्यासाठीच आम्ही विजय मिळवू इच्छितो; पण या युद्धात, राजसत्तम, तू इथेच राहा.
स तथेति ब्रुवन्न् एव देवैर् अप्य् अतिचोदितः भविष्यसीन्द्रो जित्वैनं देवैर् उक्तस् तु पार्थिवः
'तसेच होवो' असे म्हणताच, देवांनी पुन्हा आग्रह केला आणि राजाला सांगितले, 'त्याचा पराभव केल्यानंतर तू इंद्र होशील.'
जघान दानवान् सर्वान् ये ऽवध्या वज्रपाणिनः स विप्रनष्टां देवानां परमश्रीः श्रियं वशी
त्याने सर्व दैत्यांचा, अगदी वज्रधारी इंद्रालाही जिंकता न येणाऱ्यांचा, संहार केला; आणि देवांची हरवलेली कीर्ती परत मिळवून दिली.
निहत्य दानवान् सर्वान् आजहार रजिः प्रभुः ततो रजिं महावीर्यं देवैः सह शतक्रतुः
सर्व दैत्यांचा वध करून, बलवान रजिने राज्य मिळवले; मग इंद्राने देवांसह त्या महाशक्तिशाली रजिला सन्मान दिला.
रजिपुत्रो ऽहम् इत्य् उक्त्वा पुनर् एवाब्रवीद् वचः इन्द्रो ऽसि तात देवानां सर्वेषां नात्र संशयः
'मी रजिचा पुत्र आहे' असे सांगून, त्याने पुन्हा म्हटले, 'तूच सर्व देवांचा इंद्र आहेस, तात; यात काहीच शंका नाही.'
यस्याहम् इन्द्रः पुत्रस् ते ख्यातिं यास्यामि कर्मभिः स तु शक्रवचः श्रुत्वा वञ्चितस् तेन मायया
ज्याचा मी इंद्र आहे, तुझा पुत्र तो आपल्या कृत्यांनी प्रसिद्ध होईल; पण इंद्राचे हे बोल ऐकून, तो त्या मायेमुळे फसला.
तथैवेत्य् अब्रवीद् राजा प्रीयमाणः शतक्रतुम् तस्मिंस् तु देवैः सदृशो दिवं प्राप्ते महीपतौ
राजा आनंदित होऊन इंद्राला म्हणाला, 'तसेच होवो.' आणि तो राजा स्वर्गात गेल्यावर, तो देवांसारखा झाला.
दायाद्यम् इन्द्राद् आजह्रू राज्यं तत्तनया रजेः पञ्च पुत्रशतान्य् अस्य तद् वै स्थानं शतक्रतोः
रजिच्या पाचशे पुत्रांनी इंद्राकडून राज्य वारशाने घेतले; आणि तेच इंद्राचे स्थान झाले.