तदाहम् अब्रवं वह्ने गौतमीं गच्छ शंकरम् स्तुत्वा तत्र महाबाहो निवेदय जगत्पतेः
मग मी म्हणालो, 'वह्ने, गौतमी नदीला जा आणि तिथे महादेवाची भक्तीपूर्वक पूजा कर. मग सर्व जगाचा स्वामी शंकराला हे सांग.'
माहेश्वरेण वीर्येण तव देहस्थितेन च एवंविधं त्व् अपत्यं ते जातं वह्ने ततो भवान्
माहेश्वराच्या शक्तीने, जी तुझ्या शरीरात आहे, असे संतती तुझ्याकडे जन्मली आहे, वह्ने; म्हणून—
निवेदयस्व देवाय देवानां शापम् ईदृशम् स्वापत्यरक्षणायासौ शंभुः श्रेयः करिष्यति
—देवतांचा देव याला हा शाप सांग, म्हणजे शंभू तुझ्या संततीचे कल्याण आणि रक्षण करील.
स्तुहि देवं च देवीं च भक्त्या प्रीतो भवेच् छिवः ततस् त्व् अपत्यविषये प्रियान् कामान् अवाप्स्यसि
देव आणि देवीची भक्तीने स्तुती कर; शिव प्रसन्न होईल आणि मग तुला तुझ्या संततीविषयी प्रिय इच्छा पूर्ण होतील.
ततो मद्वचनाद् अग्निर् गङ्गां गत्वा महेश्वरम् तुष्टाव नियतो वाक्यैः स्तुतिभिर् वेदसंमितैः
माझ्या सांगण्यावरून अग्नी गंगेला गेला आणि तिथे महेश्वराची शिस्तबद्ध शब्दांनी आणि वेदांनुसार स्तुती करून पूजा केली.
विश्वस्य जगतो धाता विश्वमूर्तिर् निरञ्जनः आदिकर्ता स्वयंभूश् च तं नमामि जगत्पतिम्
मी त्या विश्वाचा स्वामी, जगाचा सर्जनहार, विश्वरूप, निष्कलंक, आदिकर्ता आणि स्वयंभू याला नमस्कार करतो.
यो ऽग्निर् भूत्वा संहरति स्रष्टा वै जलरूपतः सूर्यरूपेण यः पाति तं नमामि च त्र्यम्बकम्
जो अग्नीच्या रूपाने सर्व काही संहारतो, जलरूपाने निर्माण करतो, सूर्यरूपाने रक्षण करतो—त्या त्र्यंबकाला मी वंदन करतो.
ततः प्रसन्नो भगवान् अनन्तः शंभुर् अव्ययः वरेण च्छन्दयाम् आस पावकं सुरपूजितम्
मग अनंत, शुभ आणि अविनाशी असा भगवान प्रसन्न झाला आणि देवांनी पूजिलेल्या अग्नीला वर दिला.
स विनीतः शिवं प्राह तव वीर्यं मयि स्थितम् तेन जातः सुतो रम्यः सुवर्णो लोकविश्रुतः
तो अग्नी नम्रपणे शिवाला म्हणाला, "तुझे सामर्थ्य माझ्यात आहे; त्यातूनच सुंदर आणि जगभर प्रसिद्ध असा सुवर्ण नावाचा मुलगा झाला."
तथा सुवर्णा पुत्री च तस्माद् एव जगत्प्रभो अन्योन्यवीर्यसङ्गाच् च तद्दोषाद् उभयं त्व् इदम्
तसेच, सुवर्णा ही देखील तुझ्यापासूनच कन्या झाली, हे जगाच्या प्रभो; एकमेकांच्या सामर्थ्याच्या संयोगाने आणि त्या दोषामुळे हे दोन्ही घडले.
व्यभिचारात् सदोषं च अपत्यम् अभवच् छिव शापं ददुः सुराः सर्वे तयोः शान्तिं कुरु प्रभो
व्यभिचारामुळे संततीत दोष आला; शिवा, सर्व देवांनी त्यांना शाप दिला—प्रभो, त्यांना शांतता दे.
तदग्निवचनाच् छंभुः प्रोवाचेदं शुभोदयम्
मग अग्नीच्या विनंतीवरून शंभूने हे शुभ वचन सांगितले.
मद्वीर्याद् अभवत् त्वत्तः सुवर्णो भूरिविक्रमः समग्रा ऋद्धयः सर्वाः सुवर्णे ऽस्मिन् समाहिताः
माझ्या आणि तुझ्या सामर्थ्याने मोठ्या पराक्रमाचा सुवर्ण जन्मला; सर्व समृद्धी या सुवर्णामध्ये एकत्र आली आहे.
भविष्यन्ति न संदेहो वह्ने शृणु वचो मम त्रयाणाम् अपि लोकानां पावनः स भविष्यति
कसलाही संशय नाही, अग्नी, माझे बोल ऐक—तो तिन्ही लोकांचा पावन करणारा होईल.
स एव चामृतं लोके स एव सुरवल्लभः स एव भुक्तिमुक्ती च स एव मखदक्षिणा
तोच या जगात अमृत आहे, तोच देवांचा प्रिय आहे, तोच भोग आणि मोक्ष आहे, तोच यज्ञाची दक्षिणा आहे.
स एव रूपं सर्वस्य गुरूणाम् अप्य् असौ गुरुः वीर्यं श्रेष्ठतमं विद्याद् वीर्यं मत्तो यद् उत्तमम्
तोच सर्वांचा मूळ रूप आहे; गुरूंमध्येही तोच गुरु आहे. त्याचे सामर्थ्य श्रेष्ठ आहे, माझ्याकडून मिळालेले तेच सर्वोच्च आहे.
विशेषतस् त्वयि क्षिप्तं तस्य का स्याद् विचारणा हीनं तेन विना सर्वं संपूर्णास् तेन संपदः
हे विशेषतः तुझ्यात ठेवले आहे, तर विचार करण्याची काही गरज नाही; त्याशिवाय सर्व काही अपूर्ण आहे, आणि त्याच्यामुळे सर्व संपत्ती पूर्ण होते.
जीवन्तो ऽपि मृताः सर्वे सुवर्णेन विना नराः निर्गुणो ऽपि धनी मान्यः सगुणो ऽप्य् अधनो नहि
सुवर्णाशिवाय जरी जिवंत असले तरी सर्व माणसे मृतच आहेत; गुण नसला तरी धनवान माणूस मान्य असतो, पण गुण असला तरी गरीब माणूस मान्य नसतो.
तस्मान् नातः परं किंचित् सुवर्णाद् धि भविष्यति तथा चैषा सुवर्णापि स्याद् उत्कृष्टापि चञ्चला
म्हणून सुवर्णापेक्षा श्रेष्ठ काहीच नाही; तसेच सुवर्णा जरी उत्तम असली तरी चंचल आहे.
अनया वीक्षितं सर्वं न्यूनं पूर्णं भविष्यति तपसा जपहोमैश् च येयं प्राप्या जगत्त्रये
तिच्या द्वारे जे काही अपूर्ण किंवा पूर्ण दिसते, ते सर्व पूर्ण होते; तप, जप आणि होम यांद्वारे ती तिन्ही लोकांत मिळते.
तस्याः प्रभावं प्राशस्त्यम् अग्ने किंचिच् च कीर्त्यते सर्वत्र या तु संतिष्ठेद् आयातु विचरिष्यति
अग्नी, तिचे सामर्थ्य आणि महिमा थोडेसे सांगितले जातात; जिथे ती राहते, तिथे ती यावी आणि वावरावी.
सुवर्णा कमला साक्षात् पवित्रा च भविष्यति अद्य प्रभृत्य् आत्मजयोस् तथा स्वैरं विचेष्टतोः
सुवर्णा प्रत्यक्ष कमला होईल आणि पवित्रही राहील; आजपासून तिची आणि तिच्या भावाची मोकळी वागणूक असो.
तथापि चैतयोः पुण्यं न भूतं न भविष्यति
तरीही, या दोघांचे पुण्य न कधी झाले, न कधी होईल.
एवम् उक्त्वा ततः शंभुः साक्षात् तत्राभवच् छिवः लिङ्गरूपेण सर्वेषां लोकानां हितकाम्यया
असे म्हणून शंभू तिथे प्रत्यक्ष प्रकट झाला आणि शिवाने सर्व लोकांच्या कल्याणासाठी लिंगरूप धारण केले.
वरान् प्राप्य सुताभ्यां स अग्निस् तुष्टो ऽभवत् ततः स्वभर्त्रा च सुवर्णा सा धर्मेणाग्निसुता मुदा
तिच्या दोन मुलांमुळे वर मिळवून अग्नी प्रसन्न झाला; आणि सुवर्णा, अग्नीची कन्या, आपल्या पतीसोबत धर्माने आनंदली.
वर्तयाम् आस पुत्रो ऽपि वह्नेः संकल्पया मुदा एतस्मिन्न् अन्तरे स्वर्णाम् अग्नेर् दुहितरं मुने
अग्नीचा मुलगाही आनंदाने, आपला संकल्प पूर्ण करत राहिला; आणि या दरम्यान, हे मुनी, अग्नीची कन्या सुवर्णा—
परिभूय च धर्मं तं शार्दूलो दानवेश्वरः अहरद् भाग्यसौभाग्यविलासवसतिं छलात्
—धर्माचा विचार न करता, दानवांचा राजा शार्दूल याने कपटाने तिला, सौभाग्य आणि सौंदर्याचं निवासस्थान असलेल्या तिला, पळवून नेलं.
नीता रसातलं तेन सुवर्णा लोकविश्रुता जामाताग्नेः स धर्मश् च अग्निश् चैव स हव्यवाट्
संपूर्ण जगात प्रसिद्ध असलेली सुवर्णा त्याने रसातळात नेली; त्यामुळे अग्नीचा जावई धर्म आणि अग्नी स्वतः, जो हविर्भाग घेतो—
विष्णवे लोकनाथाय स्तुत्वा चैव पुनः पुनः कार्यविज्ञापनं चोभौ चक्रतुः प्रभविष्णवे
—दोघांनीही पुन्हा पुन्हा विश्वाचा स्वामी विष्णू याची स्तुती केली आणि आपली विनंती मिळून त्या सामर्थ्यशाली विष्णूला सांगितली.
ततश् चक्रेण चिच्छेद शार्दूलस्य शिरो हरिः सानीता विष्णुना देवी सुवर्णा लोकसुन्दरी
मग हरिने आपल्या चक्राने शार्दूलाचं डोकं छाटलं; आणि विष्णूने देवी सुवर्णा, जगाची शोभा, परत आणली.