न कुर्यास् त्वं च कोपं च शचीभर्तरि वै मुने शमं व्रज महाप्राज्ञ मरुतस् त्व् अमरा भवन्
मुनिवर, तूही शचीच्या पतीवर राग धरू नकोस. महाप्राज्ञ, शांत हो; माऱुत अमर झाले आहेत.
दितिं चापि शिवः प्राह प्रसन्नो वृषभध्वजः
वृषध्वज शिवाने दितीला देखील प्रसन्न होऊन संबोधले.
एको भूयान् मम सुतस् त्रैलोक्यैश्वर्यमण्डितः इत्य् एवं चिन्तयन्ती त्वं तपसे नियताभवः
‘माझा एकच मोठा मुलगा व्हावा, जो तिन्ही लोकांच्या राज्याने शोभून जावा’ असे विचार करत तू निश्चयाने तप केला.
तद् एतत् सफलं ते ऽद्य पुत्रा बहुगुणाः शुभाः अभवन् बलिनः शूरास् तस्माज् जहि मनोरुजम् अन्यान् अपि वरान् सुभ्रूर् याचस्व गतसंभ्रमा
आज तुझे तप फळाला आले आहे—तुझे पुत्र सद्गुणी, बलवान आणि शूर झाले आहेत. म्हणून आता मनातील दुःख सोड आणि अजून काही वर माग, सुंदर भुवया असलेल्या देवी.
तद् एतद् वचनं श्रुत्वा देवदेवस्य सा दितिः कृताञ्जलिपुटा नत्वा शंभुं वाक्यम् अथाब्रवीत्
देवताधिपतीचे हे शब्द ऐकून, दितीने हात जोडून शंकराला वंदन केले आणि मग म्हणाली—
लोके यद् एतत् परमं यत् पित्रोः पुत्रदर्शनम् विशेषेण तु तन् मातुः प्रियं स्यात् सुरपूजित
या जगात आई-वडिलांना आपल्या मुलाला पाहण्याइतका आनंद दुसरा नाही; पण विशेषतः आईसाठी हे सर्वात प्रिय असते, हे देवांनी पूजलेले प्रभो.
तत्रापि रूपसंपत्तिशौर्यविक्रमवान् भवेत् एको ऽपि तनयः किंतु बहवश् चेत् किम् उच्यते
मुलगा देखणा, सामर्थ्यवान आणि शूर असेल, तर एकच असला तरी पुरेसा आहे; मग अनेक असतील तर काय सांगावे!
मत्पुत्रास् ते प्रभावाच् च जेतारो बलिनो ध्रुवम् इन्द्रस्य भ्रातरः सत्यं पुत्राश् चैव प्रजापतेः
तुझ्या कृपेने माझे पुत्र नक्कीच बलवान आणि विजयी होतील, ते इंद्राचे भाऊ आणि खरे प्रजापतीचे पुत्र ठरतील.
अगस्त्यस्य प्रसादाच् च गङ्गायाश् च प्रसादतः यत्र देव प्रसादस् ते तच् छुभं को ऽत्र संशयः
अगस्त्य ऋषी आणि गंगा यांच्या कृपेने, आणि तुझ्या आशीर्वादामुळे, हे देव, जिथे तुझे वरदान आहे तिथे शुभतेबद्दल काहीच शंका नाही.
कृतार्थाहं तथापि त्वां भक्त्या विज्ञापयाम्य् अहम् शृणुष्व देव वचनं कुरुष्व च जगद्धितम्
माझी इच्छा पूर्ण झाली असली तरी, भक्तीने मी तुला एक विनंती करते. हे देव, माझे शब्द ऐक आणि जगाच्या भल्यासाठी कृती कर.
वदेत्य् उक्ता जगद्धात्रा दितिर् नम्राब्रवीद् इदम्
जगाचा सर्जक ‘बोल’ असे म्हणताच, दितीने नम्रपणे हे शब्द सांगितले.
संततिप्रापणं लोके दुर्लभं सुरवन्दित विशेषेण प्रियं मातुः पुत्रश् चेत् किं नु वर्ण्यते
या जगात संतती मिळवणे हे फार दुर्मिळ आणि देवांनी पूज्य मानले जाते; विशेषतः मुलगा आईसाठी अत्यंत प्रिय असतो—हे कसे वर्णावे?
स चापि गुणवाञ् श्रीमान् आयुष्मान् यदि जायते किं तु स्वर्गेण देवेश पारमेष्ठ्यपदेन वा
तो मुलगा गुणी, संपन्न आणि दीर्घायुषी असेल, तर मग स्वर्ग किंवा ब्रह्मदेवाचे स्थानही काय कामाचे, हे देवाधिदेव?
सर्वेषाम् अपि भूतानाम् इहामुत्र फलैषिणाम् गुणवत्पुत्रसंप्राप्तिर् अभीष्टा सर्वदैव च तस्माद् आप्लवनाद् अत्र क्रियतां समनुग्रहः
या आणि पुढच्या जन्मात फळ मिळवू इच्छिणाऱ्या सर्व जीवांसाठी, गुणी मुलगा मिळणे हेच नेहमी सर्वात मोठे सुख असते. म्हणून येथे स्नान करून तुझा आशीर्वाद मिळू दे.
महापापफलं चेदं यद् एतद् अनपत्यता स्त्रिया वा पुरुषस्यापि वन्ध्यत्वं यदि जायते
स्त्री किंवा पुरुष यांना जर संतती होत नसेल, तर ती मोठ्या पापाचे फळ मानले जाते.
तद् अत्र स्नानमात्रेण तद्दोषो नाशम् आप्नुयात् स्नात्वा तत्र फलं दद्यात् स्तोत्रम् एतच् च यः पठेत्
पण येथे फक्त स्नान केल्याने तो दोष नाहीसा होतो; जो येथे स्नान करतो आणि हे स्तोत्र म्हणतो, त्याला फळ मिळते.
स तु पुत्रम् अवाप्नोति त्रिमासस्नानदानतः अपुत्रिणी त्व् अत्र स्नानं कृत्वा पुत्रम् अवाप्नुयात्
इथे तीन महिने स्नान आणि दान केल्याने पुत्रप्राप्ती होते; आणि जी स्त्री पुत्रहीन आहे, तिने येथे स्नान केल्यास तिलाही पुत्र मिळतो.
ऋतुस्नाता तु या काचित् तत्र स्नाता सुतांल् लभेत् त्रिमासाभ्यन्तरं या तु गुर्विणी भक्तितस् त्व् इह
कोणतीही स्त्री, जी ऋतुस्नान करून येथे स्नान करते, तिला तीन महिन्यांत पुत्रप्राप्ती होते; आणि जी गरोदर आहे, ती भक्तीने येथे स्नान केल्यास—
फलैः स्नात्वा तु मां पश्येत् स्तोत्रेण स्तौति मां तथा तस्याः शक्रसमः पुत्रो जायते नात्र संशयः
ती स्नान करून फळे अर्पण करून आणि हे स्तोत्र म्हणत माझी पूजा केल्यास, तिचा मुलगा इंद्रासारखा बलवान होईल—यात शंका नाही.
पितृदोषैश् च ये पुत्रं न लभन्ते दिते शृणु धनापहारदोषैश् च तत्रैषा निष्कृतिः परा
दिती, ऐक—ज्यांना पितरांच्या दोषामुळे किंवा धन चोरण्याच्या पापामुळे पुत्रप्राप्ती होत नाही, त्यांच्यासाठी हीच सर्वोच्च प्रायश्चित्त आहे.
तत्रैषां पिण्डदानेन पितॄणां प्रीणनेन च किंचित् सुवर्णदानेन ततः पुत्रो भवेद् ध्रुवम्
तेथे पिंडदान करून आणि पितरांना संतुष्ट करून, विशेषतः सुवर्ण दान केल्याने, नक्कीच पुत्र प्राप्त होतो.
ये न्यासाद्यपहर्तारो रत्नापह्नवकारकाः श्राद्धकर्मविहीनाश् च तेषां वंशो न वर्धते
जे लोक ठेवलेली वस्तू चोरतात, मौल्यवान दगड लपवतात किंवा श्राद्धाचे कर्म करीत नाहीत, त्यांच्या वंशाचा वाढ होत नाही.
दोषिणां तु परेतानां गतिर् एषा भवेद् इति संततिर् जायतां श्लाघ्या जीवतां तीर्थसेवनात्
दोषी लोकांच्या मृत्यूनंतर हीच वाट असते; पण जिवंत असताना तीर्थसेवेने प्रशंसनीय वंश जन्माला येतो.
संगमे दितिगङ्गायाः स्नात्वा सिद्धेश्वरं प्रभुम् अनाद्यपारम् अजरं चित्सदानन्दविग्रहम्
दिति आणि गंगा यांच्या संगमावर स्नान करून, सिद्धेश्वर या अनादि, अनंत, नाशरहित, चैतन्य आणि आनंदमूर्ती प्रभूची पूजा करावी.
देवर्षिसिद्धगन्धर्वयोगीश्वरनिषेवितम् लिङ्गात्मकं महादेवं ज्योतिर्मयम् अनामयम्
देव, ऋषी, सिद्ध, गंधर्व आणि योगीश्वर जेथे सेवा करतात, असे लिंगस्वरूप, प्रकाशमय आणि व्याधिरहित महादेव आहेत.
पूजयित्वोपचारैश् च नित्यं भक्त्या यतव्रतः स्तोत्रेणानेन यः स्तौति चतुर्दश्यष्टमीषु च
जो मनुष्य नियमाने आणि भक्तीने रोज उपचारांनी पूजा करतो आणि चतुर्दशी व अष्टमीला या स्तोत्राने स्तुती करतो—
यथाशक्त्या स्वर्णदानं ब्राह्मणानां च भोजनम् यः करोत्य् अत्र गङ्गायां स पुत्रशतम् आप्नुयात्
—जो आपल्या शक्तीनुसार सुवर्ण दान करतो आणि गंगेवर ब्राह्मणांना जेवण घालतो, त्याला शंभर पुत्र होतात.
संप्राप्य सकलान् कामान् अन्ते शिवपुरं व्रजेत् स्तोत्रेणानेन यः कश्चिद् यत्र क्वापि स्तवीति माम् षण्मासात् पुत्रम् आप्नोति अपि वन्ध्याप्य् अशङ्कितम्
सर्व इच्छित वस्तू मिळवून, शेवटी तो शिवाच्या नगरीत जातो; जो कोणी कुठेही हे स्तोत्र म्हणतो, अगदी वंध्याही, नक्कीच सहा महिन्यांत पुत्र प्राप्त करते.
ततः प्रभृति तत् तीर्थं पुत्रतीर्थम् उदाहृतम् तत्र तु स्नानदानाद्यैः सर्वकामान् अवाप्नुयात्
त्या वेळेपासून ते तीर्थ 'पुत्रतीर्थ' म्हणून ओळखले जाते; तिथे स्नान आणि दान केल्याने सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
मरुद्भिः सह मैत्र्येण मित्रतीर्थं तद् उच्यते निष्पापत्वेन चेन्द्रस्य शक्रतीर्थं तद् उच्यते
मरुतांशी मैत्रीमुळे ते 'मित्रतीर्थ' म्हणून ओळखले जाते; इंद्राच्या निष्पापतेमुळे ते 'शक्रतीर्थ' म्हणून ओळखले जाते.