न ममार ततो दुःखाद् आहुस् ते भ्रातरो वयम् पुनश् चिच्छेद तान् खण्डान् मा वधीर् इति चाब्रुवन्
दुःखाने तो मेला नाही; त्याचे भाऊ म्हणाले, 'आम्ही अजून जिवंत आहोत.' इंद्राने पुन्हा त्यांचे तुकडे केले, तरीही ते म्हणाले, 'आम्हाला मारू नकोस.'
विश्वस्तान् मातृगर्भस्थान् निजभ्रातॄञ् शतक्रतो द्वेषविध्वस्तबुद्धीनां न चित्ते करुणाकणः
शत्रुत्वाने बुद्धी भ्रष्ट झालेल्या इंद्राच्या मनात, आईच्या पोटात असलेल्या आणि विश्वासाने असलेल्या स्वतःच्या भावांसाठी क्षणभरही दया उरली नाही.
एवं तु खण्डितं खण्डं हस्तपादादिजीववत् निर्विकारं ततो दृष्ट्वा सप्तसप्त सुविस्मितः
अशा प्रकारे गर्भाचे तुकडे झाले, तरी प्रत्येक तुकड्यात हातपायांसह जीव राहिला; सात सात तुकडे पाहून तो फारच आश्चर्यचकित झाला.
एकवद् बहुरूपाणि गर्भस्थानि शुभानि च रुदन्ति बहुरूपाणि मा रुतेत्य् अब्रवीद् धरिः
एक असूनही, गर्भातील ते अनेक रूपे घेत सुंदर आणि शुभ दिसू लागले, आणि वेगवेगळ्या रूपात रडू लागले; तेव्हा हरिने सांगितले, 'रडू नका.'
ततस् ते मरुतो जाता बलवन्तो महौजसः गर्भस्था एव ते ऽन्योन्यम् ऊचुः शक्रं गतभ्रमाः
नंतर ते मरुत जन्मले, बलवान आणि तेजस्वी; गर्भातच असतानाही त्यांनी एकमेकांशी बोलून, संभ्रम दूर करून इंद्राला उद्देशून सांगितले.
अगस्त्यं मुनिशार्दूलं माता यस्याश्रमे स्थिता अस्मत्पिता तव भ्राता सख्यं ते बहु मन्यते
त्यांची आई, ऋषीश्रेष्ठ अगस्त्य यांच्या आश्रमात राहत होती; आमचे वडील हे तुझे भाऊ आहेत आणि तुझ्याशी मैत्रीला ती फार महत्त्व देते.
अस्मान् उपरि सस्नेहं मनस् ते विद्महे मुने न यत् करोति श्वपचः प्रवृत्तस् तत्र वज्रधृक्
मुनिवर, आम्हाला तुमचं मन आमच्यावर प्रेमळ आहे हे माहीत आहे; पण जसं एखादा अस्पृश्य वागतो, तसं इंद्रसुद्धा वागत नाही.
इत्य् एतद् वचनं श्रुत्वा अगस्त्यो ऽगात् ससंभ्रमः दितिं संबोधयाम् आस व्यथितां गर्भवेदनात्
हे शब्द ऐकून अगस्त्य घाबरून तिथून निघून गेला आणि गरोदरपणाच्या वेदनेने त्रस्त असलेल्या दितीला समजावू लागला.
तत्रागस्त्यः शचीकान्तम् अशपत् कुपितो भृशम्
तेथे अगस्त्य अत्यंत रागावून शचीच्या प्रिय इंद्राला शाप दिला.
संग्रामे रिपवः पृष्ठं पश्येयुस् ते सदा हरे जीवताम् एव मरणम् एतद् एव हि मानिनाम् पृष्ठं पलायमानानां यत् पश्यन्त्य् अहिता रणे
हे हरि, युद्धात तुझे शत्रू नेहमी तुझं पाठीमागं पाहोत. अभिमानी लोकांसाठी हे जिवंतपणीचं मरण आहे—कारण जेव्हा रणभूमीत पळणाऱ्यांची पाठ शत्रू पाहतात, तेव्हा त्यांना ते मरणासमान वाटतं.
सापि तं गर्भसंस्थं च शशापेन्द्रं रुषा दितिः
दितीनेही रागाने, अजून पोटात असलेल्या इंद्रालाच शाप दिला.
न पौरुषं कृतं तस्माच् छापो ऽयं भविता तव स्त्रीभिः परिभवं प्राप्य राज्यात् प्रभ्रश्यसे हरे
पुरुषार्थाचं काहीच केलं नाहीस, म्हणून हा शाप तुला लागेल; स्त्रियांनी केलेल्या अपमानामुळे, हे हरि, तू आपलं राज्य गमवशील.
एतस्मिन्न् अन्तरे तत्र कश्यपो वै प्रजापतिः प्रायाच् च व्यथितो ऽगस्त्याच् छ्रुत्वा शक्रविचेष्टितम् गर्भान्तरगतः शक्रः पितरं प्राह भीतवत्
तेव्हाच तिथे प्रजापती कश्यप आले. अगस्त्यकडून इंद्राने काय केलं ते ऐकून ते व्याकुळ झाले. पोटात असलेल्या इंद्राने घाबरत वडिलांना विचारलं.
अगस्त्याच् च दितेश् चैव बिभेमि क्रमितुं बहिः
मला अगस्त्य आणि दिती या दोघांमुळे बाहेर यायला भीती वाटते.
एतस्मिन्न् अन्तरे प्राप्य कश्यपो ऽपि प्रजापतिः पुत्रकर्म च तद् दृष्ट्वा गर्भान्तःस्थितिम् एव च दितिशापम् अगस्त्यस्य श्रुत्वासौ दुःखितो ऽभवत्
इतक्यात प्रजापती कश्यप तिथे आले. मुलासाठी चाललेली पूजा, पोटात असलेला इंद्र, दितीचा शाप आणि अगस्त्याचं बोलणं ऐकून ते खूप दुःखी झाले.
निर्गच्छ शक्र पुत्रैतत् पापं किं कृतवान् असि न निर्मलकुलोत्पन्ना मनः कुर्वन्ति पातके
इंद्रा, बाहेर ये. मुला, तू कोणता पाप केलंस? शुद्ध कुळात जन्मलेली माणसं कधीही वाईट विचार करत नाहीत.
स निर्गतो वज्रपाणिः सव्रीडो ऽधोमुखो ऽब्रवीत् तन्मूर्तिर् एव वदति सदसच्चेष्टितं नृणाम्
वज्रधारी इंद्र लाजून, मान खाली घालून बाहेर आला आणि बोलला; माणसाच्या वागण्यावरून त्याच्या चांगल्या-वाईट कृत्यांचा अंदाज येतो.
यद् उक्तम् अत्र श्रेयः स्यात् तत्कर्ताहम् असंशयम्
इथे जे काही हिताचं सांगितलं जाईल, ते मी नक्की करीन.
ततो ममान्तिकं प्रायाल् लोकपालैः स कश्यपः सर्वं वृत्तम् अथोवाच पुनः पप्रच्छ मां सुरैः
मग कश्यप लोकपालांसह माझ्याकडे आले. त्यांनी सगळं घडलं ते सांगितलं आणि देवांसह पुन्हा मला विचारलं.
दितिगर्भस्य वै शान्तिं सहस्राक्षविशापताम् गर्भस्थानां च सर्वेषाम् इन्द्रेण सह मित्रताम्
दितीच्या पोटी शांतता मिळावी, इंद्राचा शाप दूर व्हावा आणि पोटात असलेल्या सर्वांचा इंद्राशी मैत्री व्हावी.
तेषाम् आरोग्यतां चापि शचीभर्तुर् अदोषताम् अगस्त्यदत्तशापस्य विशापत्वम् अपि क्रमात्
त्यांना आरोग्य लाभावं, शचीपतीवर कुठलाही दोष राहू नये आणि अगस्त्याने दिलेला शाप हळूहळू नाहीसा व्हावा.
ततो ऽहम् अब्रवं वाक्यं कश्यपं विनयान्वितम् प्रजापते कश्यप त्वं वसुभिर् लोकपालकैः
मग मी कश्यपांना आदराने म्हणालो: 'प्रजापती कश्यप, तुम्ही वसु आणि लोकपालांसह—'
इन्द्रेण सहितः शीघ्रं गौतमीं याहि मानद तत्र स्नात्वा महेशानं स्तुहि सर्वैः समन्वितः
इंद्रासह लवकरच गौतमी नदीवर जा, हे सन्मान देणाऱ्या; तिथे सर्वांसह स्नान करून महेशाचा स्तुती करा.
ततः शिवप्रसादेन सर्वं श्रेयो भवेद् इति तथेत्य् उक्त्वा जगामासौ कश्यपो गौतमीं तदा
मग शिवाच्या कृपेने सर्व कल्याण होईल. 'तसं होईल' असं म्हणून कश्यप त्या वेळी गौतमी नदीकडे गेले.
स्नात्वा तुष्टाव देवेशम् एभिर् एव पदक्रमैः सर्वदुःखापनोदाय द्वयम् एव प्रकीर्तितम् गौतमी वा पुण्यनदी शिवो वा करुणाकरः
स्नान करून, त्याने ह्या स्तोत्रांनी देवाधिदेवाचे स्तवन केले, सर्व दुःख दूर व्हावे म्हणून. दोनच गोष्टी श्रेष्ठ मानल्या आहेत — गौतमी ही पुण्यनदी किंवा करुणेचा सागर असलेला शिव.
पाहि शंकर देवेश पाहि लोकनमस्कृत पाहि पावन वागीश पाहि पन्नगभूषण
शंकरा, देवाधिदेवा, सर्व लोकांनी वंदन केलेल्या प्रभो, पावन वाणीच्या अधिपती, नागांची माळ घालणाऱ्या, रक्षण कर.
पाहि धर्म वृषारूढ पाहि वेदत्रयेक्षण पाहि गोधर लक्ष्मीश पाहि शर्व गजाम्बर
धर्मस्वरूपा, वृषावर बसणाऱ्या, तीन वेद जाणणाऱ्या, लक्ष्मीचे स्वामी, पृथ्वीचे धारक, गजचर्म परिधान करणाऱ्या शर्वा, रक्षण कर.
पाहि त्रिपुरहन् नाथ पाहि सोमार्धभूषण पाहि यज्ञेश सोमेश पाह्य् अभीष्टप्रदायक
त्रिपुरांचा संहार करणाऱ्या नाथा, चंद्रकोर मस्तकी धारण करणाऱ्या, यज्ञांचे स्वामी, सोमाचे अधिपती, इच्छित वर देणाऱ्या, रक्षण कर.
पाहि कारुण्यनिलय पाहि मङ्गलदायक पाहि प्रभव सर्वस्य पाहि पालक वासव
करुणेचे घर असलेल्या, मंगल देणाऱ्या, सर्वांचा मूळ असलेल्या, पालन करणाऱ्या, वासवा, रक्षण कर.
पाहि भास्कर वित्तेश पाहि ब्रह्मनमस्कृत पाहि विश्वेश सिद्धेश पाहि पूर्ण नमो ऽस्तु ते
प्रकाश देणाऱ्या, धनाचे स्वामी, ब्रह्मदेवाने वंदन केलेल्या, विश्वाचे आणि सिद्धांचे अधिपती, पूर्णस्वरूपा, तुला नमस्कार, रक्षण कर.