नमामि शंभुं पुरुषं पुराणं नमामि सर्वज्ञम् अपारभावम् नमामि रुद्रं प्रभुम् अक्षयं तं नमामि शर्वं शिरसा नमामि
मी शंभू या प्राचीन पुरुषाला वंदन करतो; मी सर्वज्ञ, अपार स्वरूप असलेल्या प्रभूला वंदन करतो. मी रुद्र या अक्षय प्रभूला वंदन करतो; मी शर्वाला डोक्याने वंदन करतो.
नमामि देवं परम् अव्ययं तम् उमापतिं लोकगुरुं नमामि नमामि दारिद्र्यविदारणं तं नमामि रोगापहरं नमामि
मी परम, अविनाशी देवाला वंदन करतो, उमापती, लोकांचा गुरु याला वंदन करतो. मी दारिद्र्य दूर करणाऱ्या, रोग दूर करणाऱ्या त्या देवाला वंदन करतो.
नमामि कल्याणम् अचिन्त्यरूपं नमामि विश्वोद्भवबीजरूपम् नमामि विश्वस्थितिकारणं तं नमामि संहारकरं नमामि
मी कल्याणमूर्ती, अगम्य रूप असलेल्या त्या देवाला वंदन करतो; विश्वाच्या उत्पत्तीचे बीज असलेल्या त्याला वंदन करतो. विश्वाच्या स्थितीचे कारण असलेल्या, संहार करणाऱ्या त्या प्रभूला मी वंदन करतो.
नमामि गौरीप्रियम् अव्ययं तं नमामि नित्यं क्षरम् अक्षरं तम् नमामि चिद्रूपम् अमेयभावं त्रिलोचनं तं शिरसा नमामि
मी गौरीचे प्रिय, अविनाशी त्या देवाला वंदन करतो; मी नेहमीच नित्य, क्षर आणि अक्षर या रूपातील त्याला वंदन करतो. मी चैतन्यस्वरूप, अमाप स्वरूप, त्रिनेत्री त्या प्रभूला डोक्याने वंदन करतो.
नमामि कारुण्यकरं भवस्य भयंकरं वापि सदा नमामि नमामि दातारम् अभीप्सितानां नमामि सोमेशम् उमेशम् आदौ
मी करुणामूर्ती, भवरुप भय आणणाऱ्या त्या देवाला नेहमी वंदन करतो. मी इच्छित वस्तू देणाऱ्या, सोमेश, उमेश या आद्य देवाला वंदन करतो.
नमामि वेदत्रयलोचनं तं नमामि मूर्तित्रयवर्जितं तम् नमामि पुण्यं सदसद्व्यतीतं नमामि तं पापहरं नमामि
मी त्रिवेदांचे नेत्र असलेल्या त्या देवाला वंदन करतो; मी त्रिमूर्तींपलीकडील त्याला वंदन करतो. मी पुण्यस्वरूप, सत्-असत् यापलीकडील, पापहारी त्या प्रभूला वंदन करतो.
नमामि विश्वस्य हिते रतं तं नमामि रूपाणि बहूनि धत्ते यो विश्वगोप्ता सदसत्प्रणेता नमामि तं विश्वपतिं नमामि
जो विश्वाच्या कल्याणात आनंद मानतो, अनेक रूपे धारण करतो, सर्वांचा रक्षणकर्ता आहे, सृष्टी आणि असृष्टीचा मूळ आहे, त्या विश्वपतीला मी वंदन करतो.
यज्ञेश्वरं संप्रति हव्यकव्यं तथा गतिं लोकसदाशिवो यः आराधितो यश् च ददाति सर्वं नमामि दानप्रियम् इष्टदेवम्
जो यज्ञांचा स्वामी आहे, देव-पूर्वजांना अर्पण केलेल्या हव्या-कव्यांचा स्वीकार करणारा आहे, सर्व जगांचा मंगल शिव आहे, जो पूजिला जातो आणि सर्व काही देतो, त्या दानप्रिय, प्रिय दैवताला मी वंदन करतो.
नमामि सोमेश्वरम् अस्वतन्त्रम् उमापतिं तं विजयं नमामि नमामि विघ्नेश्वरनन्दिनाथं पुत्रप्रियं तं शिरसा नमामि
सुमेच्या स्वामी, स्वतःवर स्वतंत्र नसलेला, विजयी उमा-पती, विघ्नांचा स्वामी, नंदिनाथ, आपल्या पुत्रावर प्रेम करणारा, त्याला मी डोक्याने वंदन करतो.
नमामि देवं भवदुःखशोक विनाशनं चन्द्रधरं नमामि नमामि गङ्गाधरम् ईशम् ईड्यम् उमाधवं देववरं नमामि
जो देव जन्मदुःख व शोक नष्ट करतो, चंद्र धारण करणारा आहे, गंगा धारण करणारा, स्तुतीस पात्र असलेला, उमा-पती, देवांत श्रेष्ठ, त्या ईश्वराला मी वंदन करतो.
नमाम्य् अजादीशपुरंदरादि सुरासुरैर् अर्चितपादपद्मम् नमामि देवीमुखवादनानाम् ईक्षार्थम् अक्षित्रितयं य ऐच्छत्
ज्याचे चरणकमल इंद्र व इतर देव-दानव पूजतात, ज्याने देवींच्या मुखांचे दर्शन मिळावे म्हणून तीन अविनाशी डोळ्यांची इच्छा केली, त्या प्रभूला मी वंदन करतो.
पञ्चामृतैर् गन्धसुधूपदीपैर् विचित्रपुष्पैर् विविधैश् च मन्त्रैः अन्नप्रकारैः सकलोपचारैः संपूजितं सोमम् अहं नमामि
पंचामृत, सुगंधी लेप, धूप, दिवे, सुंदर फुले, विविध मंत्र, अन्नप्रकार आणि सर्व उपचारांनी ज्याची पूजा केली जाते, त्या सोमाला मी वंदन करतो.
ततः स भगवान् आह रामं शंभुः सलक्ष्मणम् वरान् वृणीष्व भद्रं ते रामः प्राह वृषध्वजम्
त्यावेळी भगवंत शंभू लक्ष्मणासह रामाला म्हणाले, 'तू इच्छित असलेले वर माग, तुझे कल्याण होवो.' रामाने वृषध्वजाला उत्तर दिले.
स्तोत्रेणानेन ये भक्त्या तोष्यन्ति त्वां सुरोत्तम तेषां सर्वाणि कार्याणि सिद्धिं यान्तु महेश्वर
हे महादेव, जे भक्तीने या स्तोत्राने तुला संतुष्ट करतात, त्यांच्या सर्व कामांना यश लाभो.
येषां च पितरः शंभो पतिता नरकार्णवे तेषां पिण्डादिदानेन पूता यान्तु त्रिविष्टपम्
हे शंभू, ज्यांच्या पितरांनी नरकाच्या समुद्रात पडले आहे, त्यांच्या पिंडदानाने ते शुद्ध होवोत आणि स्वर्गात जावोत.
जन्मप्रभृति पापानि मनोवाक्कायिकं त्व् अघम् अत्र तु स्नानमात्रेण तत् सद्यो नाशम् आप्नुयात्
जन्मापासून मन, वाणी आणि शरीराने जे पाप केले असतील, येथे केवळ स्नानाने ते सर्व क्षणात नष्ट होतात.
अत्र ये भक्तितः शंभो ददत्य् अर्थिभ्य अण्व् अपि सर्वं तद् अक्षयं शंभो दातॄणां फलकृद् भवेत्
हे शंभू, येथे भक्तीने गरजूला अगदी लहान गोष्ट दिली तरी, ती सर्व अमर्यादित होते आणि दात्याला फळ मिळते.
एवम् अस्त्व् इति तं रामं शंकरो हृषितो ऽब्रवीत् गते तस्मिन् सुरश्रेष्ठे रामो ऽप्य् अनुचरैः सह
‘तसेच होवो’ असे म्हणत आनंदाने शंकराने रामाला सांगितले. त्या श्रेष्ठ देवाचा निरोप झाल्यावर, रामही आपल्या अनुयायांसह निघाला.
गौतमी यत्र चोत्पन्ना शनैस् तं देशम् अभ्यगात् ततः प्रभृति तत् तीर्थं रामतीर्थम् उदाहृतम्
जिथे गौतमी नदी उत्पन्न झाली, तिथे तो हळूहळू गेला; तेव्हापासून ते तीर्थ रामतीर्थ म्हणून ओळखले जाऊ लागले.
दयालोर् अपतत् तत्र लक्ष्मणस्य कराच् छरः तद् बाणतीर्थम् अभवत् सर्वापद्विनिवारणम्
तेथे लक्ष्मणाच्या हातून करुणेने एक बाण पडला; ते बाणतीर्थ झाले, सर्व आपत्ती दूर करणारे.
यत्र सौमित्रिणा स्नानं शंकरस्यार्चनं कृतम् तत् तीर्थं लक्ष्मणं जातं तथा सीतासमुद्भवम्
जिथे सौमित्राने स्नान केले आणि शंकराची पूजा केली, ते लक्ष्मणतीर्थ झाले, आणि तिथेच सीतेचे प्रकटस्थानही झाले.
नानाविधाशेषपापसंघनिर्मूलनक्षमम् यद् अङ्घ्रिसंगाद् अभवद् गङ्गा त्रैलोक्यपावनी
ज्याच्या पायांच्या स्पर्शाने गंगा सर्व प्रकारच्या अनंत पापांचा नाश करणारी आणि त्रैलोक्य शुद्ध करणारी झाली.
स यत्र स्नानम् अकरोत् तद् वैशिष्ट्यं किम् उच्यते तद् रामतीर्थसदृशं तीर्थं क्वापि न विद्यते
जिथे त्याने स्नान केले—त्याच्या महिम्याचे वर्णन कशाला? रामतीर्थासारखे तीर्थ दुसरे कुठेही नाही.
पुत्रतीर्थम् इति ख्यातं पुण्यतीर्थं तद् उच्यते सर्वान् कामान् अवाप्नोति यन्महिम्नः श्रुतेर् अपि
ते पवित्र तीर्थ पुत्रतीर्थ म्हणून प्रसिद्ध आहे; ते पुण्यवान मानले जाते. त्याच्या महिम्यामुळे, जसे शास्त्रात सांगितले आहे, सर्व इच्छा पूर्ण होतात.
तस्य स्वरूपं वक्ष्यामि शृणु यत्नेन नारद दितेः पुत्राश् च दनुजाः परिक्षीणा यदाभवन् अदितेस् तु सुता ज्येष्ठाः सर्वभावेन नारद
नारद, मी तुला त्याचं खरं स्वरूप सांगतो, लक्ष देऊन ऐक. जेव्हा दितीचे दानव पुत्र कमी झाले आणि अदितीचे ज्येष्ठ पुत्र सर्व प्रकारे वाढले, तेव्हा—
क्षीणाः सुता आवयोर् एव भद्रे किं कुर्महे कर्म लोके गरीयः पश्यादितेर् वंशम् अभिन्नम् उत्तमं सौराज्ययुक्तं यशसा जयश्रिया
आपली मुलं आता फारच कमी राहिली आहेत, सखी, आपण काय करावं? या जगात कृतीच मोठी मानली जाते. बघ, अदितीचं वंश किती अखंड, श्रेष्ठ, राजसत्ता, कीर्ती आणि विजयाच्या तेजानं भरलेलं आहे.
जितारिम् अभ्युन्नतकीर्तिधर्मं मच्चित्तसंहर्षविनाशदक्षम् समानभर्तृत्वसमानधर्मे समानगोत्रे ऽपि समानरूपे
त्यांनी शत्रूंना जिंकले, त्यांची कीर्ती आणि धर्म मोठा आहे, माझ्या मनातील दुःख दूर करण्याचं सामर्थ्य त्यांच्यात आहे; जरी नवरा, वागणूक, कुळ, आणि रूप या सगळ्यात आपण सारख्या असलो—
न जीवयेयं श्रियम् उन्नतिं च जीर्णास्मि दृष्ट्वा त्व् अदितिप्रसूतान् काम् अप्य् अवस्थाम् अनुयामि दुःस्था ऽदितेर् विलोक्याथ परां समृद्धिम्
मी त्यांची श्रीमंती आणि भरभराट सहन करू शकत नाही; अदितीच्या पुत्रांना पाहून मी थकून गेले आहे. तिची मोठी समृद्धी पाहून मी दुर्दशेच्या अवस्थेतच राहते.
एवं ब्रुवाणाम् अतिदीनवक्त्रां विनिश्वसन्तीं परमेष्ठिपुत्रः कृताभिपूजो विगतश्रमस् तां स सान्त्वयन्न् आह मनोभिरामाम्
ती असे बोलत असताना, तिचा चेहरा फारच दुःखी होता आणि ती खोल श्वास घेत होती. ब्रह्मदेवाचा पुत्र, तिला मान दिल्यावर आणि स्वतःचा थकवा विसरून, तिला मनाला आनंद देणाऱ्या शब्दांनी धीर दिला.
खेदो न कार्यः समभीप्सितं यत् तत् प्राप्यते पुण्यत एव भद्रे तत्साधनं वेत्ति महानुभावः प्रजापतिस् ते स तु वक्ष्यतीति
सखी, दुःखी होऊ नकोस; ज्याची इच्छा असते ते पुण्यामुळेच मिळतं. त्यासाठीचं साधन महान आत्मा प्रजापती जाणतो; तो तुला सांगेल.