तदेकशरणो राजा बभूव स यदा तमः अन्तर्धानं गतो ब्रह्मन् नाशयित्वा तपो बृहत्
मग तो राजा तिच्याच आश्रयाला गेला; अंधारात जाताच, हे ब्रह्मन्, त्याने मोठं तप सोडून अदृश्य झाला.
एतस्मिन्न् अन्तरे ऽहं वै वरान् दातुं समभ्यगाम् तं दृष्ट्वा विह्वलीभूतं तपोभ्रष्टं यथा मृतम्
त्या वेळी मी वर देण्यासाठी तिथे आलो; त्याला गोंधळलेला, तपातून खाली पडलेला आणि जणू काही मरणासारखा पाहिला.
तम् आश्वास्याथ विविधैर् हेतुभिर् नृपसत्तमम् तव शत्रुस् तमो नाम कृत्वा तां तपसश् च्युतिम्
मग मी त्या श्रेष्ठ राजाला वेगवेगळ्या कारणांनी धीर दिला आणि तुझ्या शत्रूचं नाव 'अंधार' ठेवलं, त्याचं तप सोडवलं.
चरितार्थो गतो राजन् न त्वं शोचितुम् अर्हसि आनन्दयन्ति प्रमदास् तापयन्ति च मानवम्
राजा, त्याचं काम पूर्ण झालं आहे, म्हणून तुला दुःख करायचं कारण नाही; स्त्रिया आनंदही देतात आणि पुरुषांना दुःखही देतात.
सर्वा एव विशेषेण किम् उ मायामयी तु सा ततः कृताञ्जली राजा माम् आह विगतभ्रमः
सर्व स्त्रिया असंच करतात, विशेषतः ती माया असलेली. मग राजा हात जोडून, गोंधळ नाहीसा झाल्यावर, मला म्हणाला.
किं करोमि कथं ब्रह्मंस् तपसः पारम् आप्नुयाम्
मी काय करू, ब्रह्मन्? आणि कशा प्रकारे मला तपश्चर्येचं अंतिम फळ मिळेल?
ततस् तस्योत्तरं प्रादां देवदेवं जनार्दनम् स्तुहि सर्वप्रयत्नेन ततः सिद्धिम् अवाप्स्यसि
मग मी त्याला असं उत्तर दिलं: सर्व प्रयत्नांनी जनार्दनाचं स्तवन कर; मग तुला सिद्धी मिळेल.
स ह्य् अशेषजगत्स्रष्टा वेदवेद्यः पुरातनः सर्वार्थसिद्धिदः पुंसां नान्यो ऽस्ति भुवनत्रये
कारण तोच सर्व जगाचा निर्माता आहे, प्राचीन आहे, वेदांनी जाणायचा आहे, सर्व पुरुषांना सर्व काही मिळवून देणारा आहे; या तिन्ही जगात दुसरा कोणी नाही.
स जगाम नगश्रेष्ठं हिमवन्तं नृपोत्तमः कृताञ्जलिपुटो भूत्वा विष्णुं तुष्टाव भक्तितः
मग तो श्रेष्ठ राजा हिमालय या श्रेष्ठ पर्वताकडे गेला; हात जोडून, भक्तीने विष्णूचं स्तवन करू लागला.
जय विष्णो जयाचिन्त्य जय जिष्णो जयाच्युत जय गोपाल लक्ष्मीश जय कृष्ण जगन्मय
विजय असो, विष्णू! विजय असो, अगम्य! विजय असो, विजयी! विजय असो, अचल! विजय असो, गवळण्या, लक्ष्मीचे स्वामी! विजय असो, कृष्णा, सर्व विश्वरूपा!
जय भूतपते नाथ जय पन्नगशायिने जय सर्वग गोविन्द जय विश्वकृते नमः
विजय असो, सर्व जीवांचे स्वामी! विजय असो, सर्पावर विश्रांती घेणारा! विजय असो, सर्वत्र असणारा गोविंदा! विजय असो, विश्वाचा निर्माता! नमस्कार!
जय विश्वभुजे देव जय विश्वधृते नमः जयेश सदसत् त्वं वै जय माधव धर्मिणे
विजय असो, विश्वाला धारण करणारा देव! विजय असो, विश्वाचा आधार! विजय असो, विजयाचा स्वामी, जो सत आणि असत दोन्ही आहे! विजय असो, धर्मी माधव!
जय कामद काम त्वं जय राम गुणार्णव जय पुष्टिद पुष्टीश जय कल्याणदायिने
विजय असो, इच्छा पूर्ण करणारा, तूच इच्छा आहेस! विजय असो, राम, गुणांचा सागर! विजय असो, पोषण देणारा, समृद्धीचा स्वामी! विजय असो, कल्याण देणारा!
जय भूतप भूतेश जय मानविधायिने जय कर्मद कर्म त्वं जय पीताम्बरच्छद
विजय असो, जीवांचा स्वामी, सर्व भूतांचा स्वामी! विजय असो, मानवाचा निर्माता! विजय असो, कर्म देणारा, तूच कर्म आहेस! विजय असो, पिवळ्या वस्त्रधारी!
जय सर्वेश सर्वस् त्वं जय मङ्गलरूपिणे जय सत्त्वाधिनाथाय जय वेदविदे नमः
विजय असो, सर्वांचा स्वामी, तूच सर्व आहेस! विजय असो, मंगलमूर्ती! विजय असो, सत्त्वाचे अधिपती! वेद जाणणाऱ्याला नमस्कार!
जय जन्मद जन्मिस्थ परमात्मन् नमो ऽस्तु ते जय मुक्तिद मुक्तिस् त्वं जय भुक्तिद केशव
विजय असो, जन्माचा कारण, जन्मात वास करणारा, परमात्मा! तुला नमस्कार! विजय असो, मुक्ती देणारा, तूच मुक्ती आहेस! विजय असो, भोग देणारा, केशवा!
जय लोकद लोकेश जय पापविनाशन जय वत्सल भक्तानां जय चक्रधृते नमः
जय हो, लोकांचा स्वामी! जय हो, सर्व प्राण्यांच्या अधिपती! पापांचा नाश करणारा, भक्तांवर प्रेम करणारा, चक्रधारी प्रभो, तुला माझा नमस्कार.
जय मानद मानस् त्वं जय लोकनमस्कृत जय धर्मद धर्मस् त्वं जय संसारपारग
जय हो, मान देणारा आणि मनस्वी! जय हो, सर्व लोकांनी वंदन केलेला! धर्म देणारा आणि स्वतः धर्म असलेला, संसाराच्या पार नेणारा, तुला जय असो.
जय अन्नद अन्नं त्वं जय वाचस्पते नमः जय शक्तिद शक्तिस् त्वं जय जैत्रवरप्रद
जय हो, अन्न देणारा आणि स्वतः अन्न असलेला! वाणीचा स्वामी, तुला नमस्कार. शक्ती देणारा आणि शक्तीच असलेला, जय हो! विजय आणि वर देणारा, तुला जय असो.
जय यज्ञद यज्ञस् त्वं जय पद्मदलेक्षण जय दानद दानं त्वं जय कैटभसूदन
जय हो, यज्ञ देणारा आणि स्वतः यज्ञ असलेला! कमळासारख्या डोळ्यांनो, तुला जय असो. दान देणारा आणि दानच असलेला, तुला जय असो. कैटभाचा संहार करणारा, तुला जय असो.
जय कीर्तिद कीर्तिस् त्वं जय मूर्तिद मूर्तिधृक् जय सौख्यद सौख्यात्मञ् जय पावनपावन
जय हो, कीर्ती देणारा आणि कीर्तीच असलेला! रूप देणारा आणि सर्व रूपे धारण करणारा! सुख देणारा आणि सुखाचा मूळ असलेला! पावनांनाही पावन करणारा, तुला जय असो.
जय शान्तिद शान्तिस् त्वं जय शंकरसंभव जय पानद पानस् त्वं जय ज्योतिःस्वरूपिणे
जय हो, शांती देणारा आणि शांतीच असलेला! शंकरापासून जन्मलेला, तुला जय असो. पान देणारा आणि पानच असलेला, तुला जय असो. प्रकाशस्वरूपा, तुला जय असो.
जय वामन वित्तेश जय धूमपताकिने जय सर्वस्य जगतो दातृमूर्ते नमो ऽस्तु ते
वामन रूपातील, संपत्तीचा स्वामी, तुला जय असो. धुरकट ध्वज धारण करणारा, तुला जय असो. जगाला सर्व काही देणारा, दात्याच्या रूपाला माझा नमस्कार.
त्वम् एव लोकत्रयवर्तिजीव निकायसंक्लेशविनाशदक्ष श्रीपुण्डरीकाक्ष कृपानिधे त्वं निधेहि पाणिं मम मूर्ध्नि विष्णो
तूच या तिन्ही लोकांत फिरणारा जीव आहेस, सर्वांच्या दुःखांचा नाश करण्यात कुशल, कमळनेत्रा, करुणेचा सागर! विष्णू, तुझा हात माझ्या डोक्यावर ठेव.
एवं स्तुवन्तं भगवाञ् शङ्खचक्रगदाधरः वरेण च्छन्दयाम् आस सर्वकामसमृद्धिदः
अशा प्रकारे स्तुती करत असताना, शंख, चक्र आणि गदा धारण केलेल्या भगवंताने त्याला सर्व इच्छांची पूर्तता करणारा वर दिला.
धन्वन्तरिः प्रीतमना वरदानेन चक्रिणः वरदानाय देवेशं गोविन्दं संस्थितं पुरः
चक्रधारी देवाच्या वरामुळे धन्वंतरीचे मन प्रसन्न झाले. तो गोविंद, देवांचा स्वामी, याच्या समोर उभा राहिला.
तम् आह नृपतिः प्रह्वः सुरराज्यं ममेप्सितम् तच् च दत्तं त्वया विष्णो प्राप्तो ऽस्मि कृतकृत्यताम्
तो राजा विनम्रपणे म्हणाला, 'मला देवांचे राज्य हवे आहे.' हे विष्णू, तू ते मला दिलेस; माझे जीवन सफल झाले.
स्तुतः संपूजितो विष्णुस् तत्रैवान्तरधीयत तथैव त्रिदशेशत्वम् अवाप नृपतिः क्रमात्
विष्णूची स्तुती आणि पूजा झाल्यावर तो तेथे अदृश्य झाला. नंतर त्या राजाने हळूहळू देवाधिपतीपद मिळवले.
प्रागर्जितानेककर्मपरिपाकवशात् ततः त्रिःकृत्वो नाशम् अगमत् सहस्राक्षः स्वकात् पदात्
पूर्वी केलेल्या अनेक कर्मांच्या फळामुळे, सहस्त्र नेत्र असलेल्या इंद्राने तीनदा आपले स्थान गमावले.
नहुषाद् वृत्रहत्यायाः सिन्धुसेनवधात् ततः अहल्यायां च गमनाद् येन केन च हेतुना
नहुषामुळे, वृत्रवधामुळे, सिंधुसैनाच्या वधामुळे, अहल्येशी संबंधामुळे आणि इतर अनेक कारणांमुळे.