अमात्या राजवचनं श्रुत्वा सर्वे विनीतवत् ऊचुः प्राञ्जलयो हर्षाद् राजानं भूरितेजसम्
मंत्र्यांनी राजाचे शब्द ऐकून, सर्वांनी आदराने हात जोडून आनंदाने तेजस्वी राजाला उत्तर दिलं.
तव पुत्रो गुणज्येष्ठस् त्वं च सर्वत्र विश्रुतः विवाहे तव पुत्रस्य किं मन्त्र्यं किं तु चिन्त्यते
तुमचा मुलगा गुणांनी श्रेष्ठ आहे आणि तुम्ही सर्वत्र प्रसिद्ध आहात; मग त्याच्या लग्नाबद्दल काय सल्ला किंवा चिंता असावी?
अमात्येषु तथोक्तेषु गम्भीरो नृपसत्तमः पुत्रं सर्पं त्व् अमात्यानां न चाख्याति न ते विदुः
मंत्र्यांनी असं बोलल्यावर, गूढ स्वभावाच्या राजाने आपल्या मुलगा सर्प आहे हे त्यांना सांगितलं नाही, आणि त्यांनाही ते माहीत नव्हतं.
राजा पुनस् तान् उवाच का स्यात् कन्या गुणाधिका महावंशभवः श्रीमान् को राजा स्याद् गुणाश्रयः
राजाने पुन्हा विचारलं, 'कुठली कन्या सर्व गुणांनी युक्त आहे? कोण मोठ्या घराण्यातील, श्रीमंत आहे, आणि कोण राजा गुणांचा आधार आहे?'
संबन्धयोग्यः शूरश् च यत्संबन्धः प्रशस्यते तद् राजवचनं श्रुत्वा अमात्यानां महामतिः
कोण योग्य आहे, शूर आहे, आणि ज्याच्याशी संबंध करावा असा गौरव आहे? राजाचे हे शब्द ऐकून, मंत्र्यांपैकी बुद्धिमान मंत्री—
कुलीनः साधुर् अत्यन्तं राजकार्यहिते रतः राज्ञो मतिं विदित्वा तु इङ्गितज्ञो ऽब्रवीद् इदम्
तो कुलीन, अत्यंत सज्जन आणि राजाच्या हितासाठी नेहमी तत्पर होता; राजाच्या मनाचा आणि इशाऱ्यांचा अर्थ ओळखून त्याने असे सांगितले.
पूर्वदेशे महाराज विजयो नाम भूपतिः वाजिवारणरत्नानां यस्य संख्या न विद्यते
पूर्व दिशेला, राजन, विजय नावाचा एक राजा आहे, ज्याच्याकडे असंख्य घोडे, हत्ती आणि मौल्यवान रत्ने आहेत.
अष्टौ पुत्रा महेष्वासा महाराजस्य धीमतः तेषां स्वसा भोगवती साक्षाल् लक्ष्मीर् इवापरा तव पुत्रस्य योग्या सा भार्या राजन् मयोदिता
त्या बुद्धिमान राजाचे आठ पुत्र आहेत, सगळे धनुर्धारी; त्यांची बहीण भोगवती ही जणू दुसरी लक्ष्मीच आहे, आणि ती तुमच्या मुलासाठी योग्य पत्नी आहे, हे मी सांगतो.
वृद्धामात्यवचः श्रुत्वा राजा तं प्रत्यभाषत
वृद्ध मंत्र्याचे शब्द ऐकून, राजाने त्याला उत्तर दिलं.
सुता तस्य कथं मे ऽस्य सुतस्य स्याद् वदस्व तत्
त्याची मुलगी माझ्या मुलाची पत्नी कशी होईल? ते मला सांग.
लक्षितो ऽसि महाराज यत् ते मनसि वर्तते यच् छूरसेन कृत्यं स्याद् अनुजानीहि मां ततः
राजन, तुमच्या मनात जे आहे ते मी ओळखलं आहे; शूरसेनेत जे काही करायचं असेल, त्यासाठी मला परवानगी द्या.
वृद्धामात्यवचः श्रुत्वा भूषणाच्छादनोक्तिभिः संपूज्य प्रेषयाम् आस महत्या सेनया सह
वृद्ध मंत्र्याचे शब्द ऐकून, दागिने आणि वस्त्र देऊन त्याचा सन्मान केला आणि मोठ्या सैन्यासह त्याला पाठवलं.
स पूर्वदेशम् आगत्य महाराजं समेत्य च संपूज्य विविधैर् वाक्यैर् उपायैर् नीतिसंभवैः
तो पूर्व दिशेला जाऊन, त्या महान राजाची भेट घेतली आणि राजकारणातील विविध उपायांनी, गोड शब्दांनी त्याचा सन्मान केला.
महाराजसुतायाश् च भोगवत्या महामतिः शूरसेनस्य नृपतेः सूनोर् नागस्य धीमतः
शूरसेन या राजाचा बुद्धिमान पुत्र नाग नावाचा, भोगवती या राजकन्येच्या सहवासाची इच्छा धरू लागला.
विवाहायाकरोत् संधिं मिथ्यामिथ्यावचोउक्तिभिः पूजयाम् आस नृपतिं भूषणाच्छादनादिभिः
लग्नासाठी त्याने खरी-खोटी वचने सांगून संधी साधली आणि दागिने, वस्त्रे व इतर भेटवस्तू देऊन राजाचा सन्मान केला.
अवाप्य पूजां नृपतिर् ददामीत्य् अवदत् तदा तत आगत्य राज्ञे ऽसौ वृद्धामात्यो महामतिः
राजाचा सन्मान मिळाल्यावर राजा म्हणाला, 'मी देईन.' त्यानंतर तो बुद्धिमान वृद्ध मंत्री राजाकडे आला.
शूरसेनाय तद् वृत्तं वैवाहिकम् अवेदयत् ततो बहुतिथे काले वृद्धामात्यो महामतिः
त्याने शूरसेनाला त्या विवाहाची बातमी सांगितली. खूप दिवसांनी तो वृद्ध मंत्री, जो अत्यंत बुद्धिमान होता,
पुनर् बलेन महता वस्त्रालंकारभूषितः जगाम तरसा सर्वैर् अन्यैश् च सचिवैर् वृतः
पुन्हा एकदा मोठ्या थाटात, सुंदर वस्त्रे व दागिने घालून, सर्व इतर मंत्र्यांसह वेगाने निघाला.
विवाहाय महामात्यो महाराजाय बुद्धिमान् सर्वं प्रोवाच वृद्धो ऽसाव् अमात्यः सचिवैर् वृतः
लग्नासाठी तो बुद्धिमान वृद्ध मंत्री, आपल्या सहकाऱ्यांसह, राजाकडे गेला आणि सर्व गोष्टी सांगितल्या.
अत्रागन्तुं न चायाति शूरसेनस्य भूपतेः पुत्रो नाग इति ख्यातो बुद्धिमान् गुणसागरः
इथे शूरसेन राजाचा सुपुत्र, गुणांचा सागर आणि प्रसिद्ध असा नाग, येत नाही.
क्षत्रियाणां विवाहाश् च भवेयुर् बहुधा नृप तस्माच् छस्त्रैर् अलंकारैर् विवाहः स्यान् महामते
राजा, क्षत्रियांचे विवाह अनेक प्रकारे होतात. म्हणून, बुद्धिमान राजानो, शस्त्र व दागिने यांसह विवाह व्हावा.
क्षत्रिया ब्राह्मणाश् चैव सत्यां वाचं वदन्ति हि तस्माच् छस्त्रैर् अलंकारैर् विवाहस् त्व् अनुमन्यताम्
क्षत्रिय आणि ब्राह्मण नेहमी सत्य बोलतात. म्हणून, शस्त्र व दागिने यांसह विवाह मान्य करावा.
वृद्धामात्यवचः श्रुत्वा विजयो राजसत्तमः मेने वाक्यं तथा सत्यम् अमात्यं भूपतिं तदा
वृद्ध मंत्र्याचे बोल ऐकून, विजय या श्रेष्ठ राजाने ती वचने खरी मानली आणि त्या वेळी मंत्र्यालाच राजा मानले.
विवाहम् अकरोद् राजा भोगवत्याः सविस्तरम् शस्त्रेण च यथाशास्त्रं प्रेषयाम् आस तां पुनः
राजाने भोगवतीचे लग्न सर्व विधीने केले आणि शास्त्रानुसार तिला पुन्हा शस्त्रांसह पाठवले.
स्वान् अमात्यांस् तथा गाश् च हिरण्यतुरगादिकम् बहु दत्त्वाथ विजयो हर्षेण महता युतः
विजयाने अत्यंत आनंदाने, आपले मंत्री, गायी, सोनं, घोडे आणि इतर अनेक वस्तू दिल्या.
ताम् आदायाथ सचिवा वृद्धामात्यपुरोगमाः प्रतिष्ठानम् अथाभ्येत्य शूरसेनाय तां स्नुषाम्
नंतर, ती घेऊन, वृद्ध मंत्री आणि इतर सल्लागार निघाले आणि शूरसेनाजवळ पोहोचून तिला सून म्हणून दिले.
न्यवेदयंस् तथोचुस् ते विजयस्य वचो बहु भूषणानि विचित्राणि दास्यो वस्त्रादिकं च यत्
त्यांनी विजयाचे अनेक संदेश सांगितले आणि विविध सुंदर दागिने, दासी, वस्त्रे व इतर वस्तू सादर केल्या.
निवेद्य शूरसेनाय कृतकृत्या बभूविरे विजयस्य तु ये ऽमात्या भोगवत्या सहागताः
शूरसेनाला कळवून, भोगवतीसह आलेले विजयाचे मंत्री आपले कार्य पूर्ण झाल्याने समाधानी झाले.
तान् पूजयित्वा राजासौ बहुमानपुरःसरम् विजयाय यथा प्रीतिस् तथा कृत्वा व्यसर्जयत्
त्या राजाने त्यांचा मोठ्या आदराने सन्मान केला आणि विजयावर प्रेम दाखवून त्यांना योग्य रीतीने निरोप दिला.
विजयस्य सुता बाला रूपयौवनशालिनी श्वश्रूश्वशुरयोर् नित्यं शुश्रूषन्ती सुमध्यमा
विजयाची सुंदर आणि तरुण कन्या, नेहमी आपल्या सासू-सासऱ्यांची सेवा करीत असे.