तस्य चारयतः सो ऽश्वः समुद्रे पूर्वदक्षिणे वेलासमीपे ऽपहृतो भूमिं चैव प्रवेशितः
राजाने अश्वाला फिरायला सोडले असता, तो घोडा पूर्व-दक्षिण समुद्राच्या काठी पकडला गेला आणि जमिनीत नेण्यात आला.
स तं देशं तदा पुत्रैः खानयाम् आस पार्थिवः आसेदुस् ते तदा तत्र खन्यमाने महार्णवे
तेव्हा त्या राजाने आपल्या पुत्रांसह त्या प्रदेशात खोदकाम सुरू केले, आणि खोदता खोदता ते महासागरात पोहोचले.
तम् आदिपुरुषं देवं हरिं कृष्णं प्रजापतिम् विष्णुं कपिलरूपेण स्वपन्तं पुरुषं तदा
तेथे त्यांनी आदिपुरुष, हरि, कृष्ण, प्रजापती, विष्णू यांना कपिल रूपात गाढ झोपेत पाहिले.
तस्य चक्षुःसमुत्थेन तेजसा प्रतिबुध्यतः दग्धाः सर्वे मुनिश्रेष्ठाश् चत्वारस् त्व् अवशेषिताः
त्यांच्या डोळ्यांतून प्रकटलेल्या तेजामुळे जागे होताच, सर्व मुनी जळून गेले, फक्त चारच शिल्लक राहिले.
बर्हिकेतुः सुकेतुश् च तथा धर्मरथो नृपः शूरः पञ्चनदश् चैव तस्य वंशकरा नृपाः
बरहीकेतु, सुकेतु, धर्मरथ राजा, शूर आणि पंचनद—हे सर्व राजे त्याच्या वंशाचे पुढील वंशज झाले.
प्रादाच् च तस्मै भगवान् हरिर् नारायणो वरम् अक्षयं वंशम् इक्ष्वाकोः कीर्तिं चाप्य् अनिवर्तिनीम्
भगवान हरि नारायणाने त्याला असा वर दिला की इक्ष्वाकूंचा वंश कधीही नष्ट होणार नाही आणि त्यांची कीर्ती कधीही कमी होणार नाही.
पुत्रं समुद्रं च विभुः स्वर्गे वासं तथाक्षयम् समुद्रश् चार्घम् आदाय ववन्दे तं महीपतिम्
त्याला पुत्र, समुद्र आणि स्वर्गात चिरकाल वास मिळावा असा वर दिला; आणि समुद्राने अर्घ्य घेऊन त्या महान राजाचा सन्मान केला.
सागरत्वं च लेभे स कर्मणा तेन तस्य ह तं चाश्वमेधिकं सो ऽश्वं समुद्राद् उपलब्धवान्
त्या कृतीमुळे त्याला 'सागर' हे नाव मिळाले; आणि त्याने समुद्रातून अश्वमेधासाठी घोडा परत मिळवला.
आजहाराश्वमेधानां शतं स सुमहातपाः पुत्राणां च सहस्राणि षष्टिस् तस्येति नः श्रुतम्
त्या महातपस्वी राजाने शंभर अश्वमेध यज्ञ केले आणि त्याला साठ हजार पुत्र झाले, असं आपण ऐकलं आहे.
सगरस्यात्मजा वीराः कथं जाता महाबलाः विक्रान्ताः षष्टिसाहस्रा विधिना केन सत्तम
सगराचे हे बलवान आणि शूर साठ हजार पुत्र कसे जन्मले, आणि हे सर्व कशामुळे घडलं, हे मला सांग, हे श्रेष्ठ सज्जना.
द्वे भार्ये सगरस्यास्तां तपसा दग्धकिल्बिषे ज्येष्ठा विदर्भदुहिता केशिनी नाम नामतः
सगराच्या दोन पत्नी होत्या, ज्यांनी तप करून आपले पाप जाळून टाकले होते. त्यातील मोठी पत्नी केशिनी, विदर्भराजाची कन्या होती.
कनीयसी तु महती पत्नी परमधर्मिणी अरिष्टनेमिदुहिता रूपेणाप्रतिमा भुवि
तर दुसरी, धाकटी पत्नी, अत्यंत सद्गुणी आणि सुंदर होती. ती अरिष्टनेमिची कन्या होती आणि तिच्या सौंदर्याला पृथ्वीवर तोड नव्हता.
और्वस् ताभ्यां वरं प्रादात् तद् बुध्यध्वं द्विजोत्तमाः षष्टिं पुत्रसहस्राणि गृह्णात्व् एका नितम्बिनी
और्व ऋषींनी त्या दोघींना वर दिला—हे श्रेष्ठ ब्राह्मणहो, ऐका—त्यातील एकीला साठ हजार पुत्र मिळू दे.
एकं वंशधरं त्व् एका यथेष्टं वरयत्व् इति तत्रैका जगृहे पुत्रान् षष्टिसाहस्रसंमितान्
आणि दुसरीला, तिच्या इच्छेनुसार, वंश चालवणारा एक पुत्र मिळू दे. त्यात एकीने साठ हजार पुत्रांचा वर घेतला.
एकं वंशधरं त्व् एका तथेत्य् आह ततो मुनिः राजा पञ्चजनो नाम बभूव स महाद्युतिः
दुसरीने, 'मला वंश चालवणारा एकच पुत्र हवा,' असं म्हटलं. तिच्या पोटी तेजस्वी, पंचजन नावाचा राजा जन्माला आला.
इतरा सुषुवे तुम्बीं बीजपूर्णाम् इति श्रुतिः तत्र षष्टिसहस्राणि गर्भास् ते तिलसंमिताः
दुसरी पत्नीने बियांनी भरलेली एक कुम्हडी जन्माला घातली, असं सांगितलं जातं. त्यात साठ हजार गर्भ होते, प्रत्येक तीळाएवढा.
संबभूवुर् यथाकालं ववृधुश् च यथासुखम् घृतपूर्णेषु कुम्भेषु तान् गर्भान् निदधे ततः
योग्य वेळी ते गर्भ वाढले आणि आनंदाने फुलले. नंतर ते सर्व गर्भ तुपाने भरलेल्या मडक्यांत ठेवले गेले.
धात्रीश् चैकैकशः प्रादात् तावतीः पोषणे नृपः ततो दशसु मासेषु समुत्तस्थुर् यथाक्रमम्
राजाने प्रत्येक गर्भासाठी एक धाई ठेवली, जेवढे गर्भ तेवढ्या धाया. दहा महिन्यांनी ते सर्व मुले योग्य वेळी बाहेर आली.
कुमारास् ते यथाकालं सगरप्रीतिवर्धनाः षष्टिपुत्रसहस्राणि तस्यैवम् अभवन् द्विजाः
ती सर्व मुले योग्य वेळी जन्मली आणि सगराच्या आनंदात भर घातली. अशा प्रकारे, ब्राह्मणहो, त्याला साठ हजार पुत्र झाले.
गर्भाद् अलाबूमध्याद् वै जातानि पृथिवीपतेः तेषां नारायणं तेजः प्रविष्टानां महात्मनाम्
पृथ्वीच्या राजाच्या त्या मुलांचा जन्म कुम्हडीच्या मध्यातून झाला. त्या महान आत्म्यांमध्ये नारायणाचं तेज प्रवेशलं होतं.
एकः पञ्चजनो नाम पुत्रो राजा बभूव ह शूरः पञ्चजनस्यासीद् अंशुमान् नाम वीर्यवान्
त्यातील एक पुत्र, पंचजन नावाचा, राजा झाला. पंचजनाचा वीर पुत्र अंशुमान म्हणून प्रसिद्ध झाला.
दिलीपस् तस्य तनयः खट्वाङ्ग इति विश्रुतः येन स्वर्गाद् इहागत्य मुहूर्तं प्राप्य जीवितम्
अंशुमानचा पुत्र दिलीप, जो खट्वांग म्हणून ओळखला जातो, त्याने स्वर्गातून पृथ्वीवर येऊन थोडाच काळ आयुष्य जगलं.
त्रयो ऽभिसंधिता लोका बुद्ध्या सत्येन चानघाः दिलीपस्य तु दायादो महाराजो भगीरथः
त्याच्या बुद्धी, सत्य आणि संकल्पाने तीनही लोक जिंकले गेले. दिलीपाचा वारसदार म्हणून महाराज भगीरथ जन्माला आला.
यः स गङ्गां सरिच्छ्रेष्ठाम् अवातारयत प्रभुः समुद्रम् आनयच् चैनां दुहितृत्वे ऽप्य् अकल्पयत्
त्या भगीरथाने गंगेचा अवतार घडवला, तिला समुद्रापर्यंत आणलं आणि तिला आपली कन्या म्हणून मान दिला.
तस्माद् भागीरथी गङ्गा कथ्यते वंशचिन्तकैः भगीरथसुतो राजा श्रुत इत्य् अभिविश्रुतः
म्हणूनच, वंशाचा विचार करणाऱ्यांनी गंगेला 'भागीरथी' असं नाव दिलं. भगीरथाचा पुत्र राजा 'श्रुत' म्हणून प्रसिद्ध झाला.
नाभागस् तु श्रुतस्यासीत् पुत्रः परमधार्मिकः अम्बरीषस् तु नाभागिः सिन्धुद्वीपपिताभवत्
श्रुताचा पुत्र नाभाग हा अत्यंत धर्मात्मा होता. नाभागाचा पुत्र अंबरिष, जो सिंधुद्वीपाचा पिता ठरला.
अयुताजित् तु दायादः सिन्धुद्वीपस्य वीर्यवान् अयुताजित्सुतस् त्व् आसीद् ऋतुपर्णो महायशाः
सिंधुद्वीपाचा शूर वारस आयुताजित याचा मुलगा ऋतुपर्ण, मोठ्या कीर्तीने प्रसिद्ध होता.
दिव्याक्षहृदयज्ञो वै राजा नलसखो बली ऋतुपर्णसुतस् त्व् आसीद् आर्तपर्णिर् महायशाः
ऋतुपर्ण हा बलवान, नलाचा मित्र आणि दिव्य अक्षविद्येत निपुण होता. त्याचा मुलगा आर्तपर्णी, राजांमध्ये प्रसिद्ध होता.
सुदासस् तस्य तनयो राजा इन्द्रसखो ऽभवत् सुदासस्य सुतः प्रोक्तः सौदासो नाम पार्थिवः
त्याचा मुलगा सुदास हा राजा आणि इंद्राचा सखा झाला. सुदासाचा मुलगा सौदास नावाचा राजा म्हणून ओळखला जातो.
ख्यातः कल्माषपादो वै राजा मित्रसहो ऽभवत् कल्माषपादस्य सुतः सर्वकर्मेति विश्रुतः
कल्माषपाद नावाचा राजा, ज्याला मित्रसह असेही म्हणत, प्रसिद्ध झाला. कल्माषपादाचा मुलगा सर्वकर्म म्हणून प्रसिद्ध होता.