नैवेद्ये पायसापूपशष्कुलीवटकं तथा मोदकं फाणितं वाल्पं फलानि च निवेदयेत्
नैवेद्याला पायस, अपूप, शष्कुली, वडे, मोदक, थोडे फणीत आणि फळे अर्पण करावीत.
एवं पञ्चोपचारेण संपूज्य पुरुषोत्तमम् नमः पुरुषोत्तमायेति जपेद् अष्टोत्तरं शतम्
या पाच उपचारांनी पुरुषोत्तमाची पूजा करून, 'नमः पुरुषोत्तमाय' असे एकशे आठ वेळा जप करावा.
ततः प्रसादयेद् देवं भक्त्या तं पुरुषोत्तमम् नमस् ते सर्वलोकेश भक्तानाम् अभयप्रद
मग भक्तीने पुरुषोत्तमाला प्रसन्न करावे आणि म्हणावे, 'सर्व लोकांचे स्वामी, भक्तांना अभय देणारा, तुला नमस्कार.'
संसारसागरे मग्नं त्राहि मां पुरुषोत्तम यास् ते मया कृता यात्रा द्वादशैव जगत्पते
हे पुरुषोत्तमा, मी संसाराच्या समुद्रात बुडालो आहे, मला वाचव. मी केलेल्या बारा यात्रा, हे जगत्पती—
प्रसादात् तव गोविन्द संपूर्णास् ता भवन्तु मे एवं प्रसाद्य तं देवं दण्डवत् प्रणिपत्य च
गोविंदा, तुझ्या कृपेने त्या पूर्ण होऊ देत. अशा प्रकारे देवाला प्रसन्न करून, पूर्ण नमस्कार करावा.
ततो ऽर्चयेद् गुरुं भक्त्या पुष्पवस्त्रानुलेपनैः नानयोर् अन्तरं यस्माद् विद्यते मुनिसत्तमाः
मग भक्तीने गुरूची फुले, वस्त्रे आणि उटणे याने पूजा करावी; कारण, मुनिश्रेष्ठा, या दोघांत काहीही फरक नाही.
देवस्योपरि कुर्वीत श्रद्धया सुसमाहितः नानापुष्पैर् मुनिश्रेष्ठा विचित्रं पुष्पमण्डपम्
मुनिश्रेष्ठा, श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने, देवतेच्या वरती विविध फुलांनी सुंदर फुलांचे मंडप तयार करावा.
कृत्वावधारणं पश्चाज् जागरं कारयेन् निशि कथां च वासुदेवस्य गीतिकां चापि कारयेत्
ही तयारी करून, रात्री जागरण करावे आणि त्या वेळी वासुदेवाच्या कथा सांगाव्यात आणि गीते गायन करावे.
ध्यायन् पठन् स्तुवन् देवं प्रणयेद् रजनीं बुधः ततः प्रभाते विमले द्वादश्यां द्वादशैव तु
ज्ञानी मनुष्य रात्री देवाचे ध्यान, पठण आणि स्तुती करत रात्र घालवतो; मग द्वादशीच्या शुद्ध सकाळी—
निमन्त्रयेद् व्रतस्नातान् ब्राह्मणान् वेदपारगान् इतिहासपुराणज्ञाञ् श्रोत्रियान् संयतेन्द्रियान्
व्रतासाठी स्नान केलेले, वेदपारंगत, इतिहास-पुराण जाणणारे, श्रौत आणि इंद्रिय संयम असलेले ब्राह्मण बोलवावेत.
स्नात्वा सम्यग् विधानेन धौतवासा जितेन्द्रियः स्नापयेत् पूर्ववत् तत्र पूजयेत् पुरुषोत्तमम्
नियमाप्रमाणे नीट स्नान करून, स्वच्छ वस्त्रे घालून, इंद्रिये जिंकून, पूर्वीप्रमाणे स्नान घालावे आणि तेथे पुरुषोत्तमाची पूजा करावी.
गन्धैः पुष्पैर् उपहारैर् नैवेद्यैर् दीपकैस् तथा उपचारैर् बहुविधैः प्रणिपातैः प्रदक्षिणैः
सुगंधी द्रव्ये, फुले, अर्पण, नैवेद्य, दिवे आणि विविध उपचार, नमस्कार आणि प्रदक्षिणा याने त्याची सेवा करावी.
जाप्यैः स्तुतिनमस्कारैर् गीतवाद्यैर् मनोहरैः संपूज्यैवं जगन्नाथं ब्राह्मणान् पूजयेत् ततः
मनोहर जप, स्तुती, नमस्कार, गाणी आणि वाद्यांनी जगन्नाथाची पूजा करून, त्यानंतर ब्राह्मणांचा सन्मान करावा.
द्वादशैव तु गास् तेभ्यो दत्त्वा कनकम् एव च छत्त्रोपानद्युगं चैव श्रद्धाभक्तिसमन्वितः
श्रद्धा आणि भक्तीने त्यांना बारा गायी, सोने, आणि छत्र-चपलांचा एक जोड द्यावा.
भक्त्या तु सधनं तेभ्यो दद्याद् वस्त्रादिकं द्विजाः सद्भावेन तु गोविन्दस् तोष्यते पूजितो यतः
भक्तीने त्यांना धन, वस्त्रे आणि इतर वस्तू द्याव्यात; कारण खरी भावना ठेवून ब्राह्मणांची पूजा केली, की गोविंदा प्रसन्न होतो.
आचार्याय ततो दद्याद् गोवस्त्रं कनकं तथा छत्त्रोपानद्युगं चान्यत् कांस्यपात्रं च भक्तितः
नंतर, भक्तीने आचार्याला गाय, वस्त्र, सोने, दुसरे छत्र-चपलांचे जोड आणि कांस्याचे भांडे द्यावे.
ततस् तान् भोजयेद् विप्रान् भोज्यं पायसपूर्वकम् पक्वान्नं भक्ष्यभोज्यं च गुडसर्पिःसमन्वितम्
त्यांनंतर ब्राह्मणांना पायसाने सुरू होणारे, गूळ-साजूक तुपासह शिजवलेले अन्न, विविध पक्वान्ने आणि खाण्याच्या वस्तू वाढाव्यात.
ततस् तान् अन्नतृप्तांश् च ब्राह्मणान् स्वस्थमानसान् द्वादशैवोदकुम्भांश् च दद्यात् तेभ्यः समोदकान्
नंतर, ब्राह्मण अन्नाने तृप्त आणि मनाने समाधानी झाले की, त्यांना बारा पाण्याने भरलेली कलशी द्यावी.
दक्षिणां च यथाशक्त्या दद्यात् तेभ्यो विमत्सरः कुम्भं च दक्षिणां चैव आचार्याय निवेदयेत्
आपल्या सामर्थ्यानुसार, द्वेष न ठेवता त्यांना दक्षिणा द्यावी आणि आचार्याला कलश व दक्षिणा अर्पण करावी.
एवं संपूज्य तान् विप्रान् गुरुं ज्ञानप्रदायकम् पूजयेत् परया भक्त्या विष्णुतुल्यं द्विजोत्तमाः
अशा प्रकारे त्या ब्राह्मणांची पूजा केल्यानंतर, ज्या गुरुने ज्ञान दिले त्याची विष्णूसमान भक्तीने पूजा करावी, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
सुवर्णवस्त्रगोधान्यैर् द्रव्यैश् चान्यैर् वरैर् बुधः संपूज्य तं नमस्कृत्य इमं मन्त्रम् उदीरयेत्
सुवर्ण, वस्त्रे, गायी, धान्य आणि इतर उत्तम वस्तूंनी त्याची पूजा करून, वाकून नमस्कार करून, ज्ञानीजनांनी हा मंत्र म्हणावा:
सर्वव्यापी जगन्नाथः शङ्खचक्रगदाधरः अनादिनिधनो देवः प्रीयतां पुरुषोत्तमः
"सर्वत्र व्यापणारा, शंख, चक्र, गदा धारण करणारा, अनादि-निधन, देवांचा देव, पुरुषोत्तम, तो जगन्नाथ प्रसन्न होवो."
इत्य् उच्चार्य ततो विप्रांस् त्रिः कृत्वा च प्रदक्षिणाम् प्रणम्य शिरसा भक्त्या आचार्यं तु विसर्जयेत्
हे उच्चारून, नंतर ब्राह्मणांची तीन वेळा प्रदक्षिणा करावी, डोक्याने भक्तीने नमस्कार करावा आणि मग आचार्याला आदराने निरोप द्यावा.
ततस् तान् ब्राह्मणान् भक्त्या चासीमान्तम् अनुव्रजेत् अनुव्रज्य तु तान् सर्वान् नमस्कृत्य निवर्तयेत्
नंतर, भक्तीने त्या ब्राह्मणांना गावाच्या सीमेपर्यंत सोबत जावे; सर्वांना नमस्कार करून मग परतावे.
बान्धवैः स्वजनैर् युक्तस् ततो भुञ्जीत वाग्यतः अन्यैश् चोपासकैर् दीनैर् भिक्षुकैश् चान्नकाङ्क्षिभिः
मग, आपल्या नातेवाईक आणि मित्रांसह, मौन पाळून, इतर उपासक, गरजू, भिक्षुक आणि अन्नाची इच्छा असणाऱ्यांसोबत जेवावे.
एवं कृत्वा नरः सम्यङ् नारी वा लभते फलम् अश्वमेधसहस्राणां राजसूयशतस्य च
अशा प्रकारे जो पुरुष किंवा स्त्री हे करतो, त्याला हजार अश्वमेध आणि शंभर राजसूय यज्ञांचे फळ मिळते.
अतीतं शतम् आदाय पुरुषाणां नरोत्तमाः भविष्यं च शतं विप्राः स्वर्गत्या दिव्यरूपधृक्
हे श्रेष्ठ पुरुषांनो, मागील शंभर आणि पुढील शंभर वर्षे घेतल्यास, हे ब्राह्मणांनो, स्वर्गप्राप्ती होते आणि दिव्य रूप प्राप्त होते.
सर्वलक्षणसंपन्नः सर्वालंकारभूषितः सर्वकामसमृद्धात्मा देववद् विगतज्वरः
सर्व शुभ लक्षणांनी युक्त, सर्व अलंकारांनी सजलेला, सर्व इच्छा पूर्ण झालेला, देवासारखा आणि दुःखरहित होतो.
रूपयौवनसंपन्नो गुणैः सर्वैर् अलंकृतः स्तूयमानो ऽप्सरोभिश् च गन्धर्वैः समलंकृतः
सौंदर्य आणि तारुण्याने संपन्न, सर्व गुणांनी अलंकृत, अप्सरा आणि गंधर्व यांच्या स्तुतीने सन्मानित होतो.
विमानेनार्कवर्णेन कामगेन स्थिरेण च पताकाध्वजयुक्तेन सर्वरत्नैर् अलंकृतः
सूर्यासारखा तेजस्वी, इच्छेप्रमाणे जाणारा आणि स्थिर असा विमान, ध्वजांनी आणि सर्व रत्नांनी सजवलेला मिळतो.