ज्येष्ठे यात्रां नरः कृत्वा नारी वा संयतेन्द्रियः यथोक्तेन विधानेन दश द्वे च समाहितः
जो पुरुष किंवा स्त्री, ज्येष्ठ महिन्यात, इंद्रियांवर संयम ठेवून, सांगितलेल्या नियमाने, बारा दिवस एकाग्रतेने यात्रा करतो,
प्रतिष्ठां कुरुते यस् तु शाठ्यदम्भविवर्जितः स भुक्त्वा विविधान् भोगान् मोक्षं चान्ते लभेद् ध्रुवम्
जो कुणी कपट आणि दंभ न ठेवता प्रतिष्ठा करतो, तो विविध सुखांचा अनुभव घेऊन, शेवटी नक्कीच मोक्ष प्राप्त करतो.
श्रोतुम् इच्छामहे देव प्रतिष्ठां वदतस् तव विधानं चार्चनं दानं फलं तत्र जगत्पतेः
देवा, आम्हाला तुझ्याकडून प्रतिष्ठेचे, तिच्या पद्धतीचे, पूजेचे, दानाचे आणि त्या ठिकाणी जगन्नाथाचे फळ काय आहे ते ऐकायचे आहे.
शृणुध्वं मुनिशार्दूलाः प्रतिष्ठां विधिचोदिताम् यां कृत्वा तु नरो भक्त्या नारी वा लभते फलम्
हे मुनीश्रेष्ठहो, विधिप्रमाणे सांगितलेली प्रतिष्ठा ऐका; ती भक्तीने केल्यास, पुरुष किंवा स्त्री फळ प्राप्त करतो.
यात्रा द्वादश संपूर्णा यदा स्यात् तु द्विजोत्तमाः तदा कुर्वीत विधिवत् प्रतिष्ठां पापनाशिनीम्
जेव्हा बारा दिवसांची यात्रा पूर्ण होते, हे श्रेष्ठ द्विजांनो, तेव्हा पाप नाश करणारी प्रतिष्ठा योग्य रीतीने करावी.
ज्येष्ठे मासि सिते पक्षे त्व् एकादश्यां समाहितः गत्वा जलाशयं पुण्यम् आचम्य प्रयतः शुचिः
ज्येष्ठ महिन्यात, शुक्ल पक्षात, एकादशीला, एकाग्रतेने, पवित्र जलाशयात जाऊन, पाणी पिऊन, शुद्ध आणि मन लावून,
आवाह्य सर्वतीर्थानि ध्यात्वा नारायणं तथा ततः स्नानं प्रकुर्वीत विधिवत् सुसमाहितः
सर्व तीर्थांचे आवाहन करून, नारायणाचे ध्यान करून, मग पूर्ण एकाग्रतेने आणि योग्य पद्धतीने स्नान करावे.
यस्य यो विधिर् उद्दिष्ट ऋषिभिः स्नानकर्मणि तेनैव तु विधानेन स्नानं तस्य विधीयते
स्नानाच्या कर्मासाठी ऋषींनी जो नियम सांगितला आहे, त्याच पद्धतीने त्याचे स्नान करावे.
स्नात्वा सम्यग् विधानेन ततो देवान् ऋषीन् पितॄन् संतर्पयेत् तथान्यांश् च नामगोत्रविधानवित्
नियमाप्रमाणे नीट स्नान करून, मग देव, ऋषी, पितर आणि इतर लोकांना, त्यांची नावे आणि गोत्रे जाणून तृप्त करावे.
उत्तीर्य वाससी धौते निर्मले परिधाय वै उपस्पृश्य विधानेन भास्कराभिमुखस् ततः
पाण्यातून बाहेर येऊन, धुतलेले आणि स्वच्छ वस्त्र परिधान करून, नियमाने पाणी स्पर्श करून, मग सूर्याच्या दिशेला तोंड करावे.
गायत्रीं पावनीं देवीं मनसा वेदमातरम् सर्वपापहरां पुण्यां जपेद् अष्टोत्तरं शतम्
मनाने पावन, देवी, वेदांची माता गायत्री, जी सर्व पापे दूर करते आणि पुण्य देणारी आहे, ती एकशे आठ वेळा जपावी.
पुण्यांश् च सौरमन्त्रांश् च श्रद्धया सुसमाहितः त्रिः प्रदक्षिणम् आवृत्य भास्करं प्रणमेत् ततः
पुण्यकारी सूर्याचे मंत्र श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने म्हणावेत, सूर्याची तीन प्रदक्षिणा करावी आणि मग त्याला वंदन करावे.
वेदोक्तं त्रिषु वर्णेषु स्नानं जाप्यम् उदाहृतम् स्त्रीशूद्रयोः स्नानजाप्यं वेदोक्तविधिवर्जितम्
वेदात सांगितलेले स्नान आणि जप हे तीन वर्णांसाठी आहे; स्त्रिया आणि शूद्रांसाठी स्नान आणि जप वेदविधीशिवाय असते.
ततो गच्छेद् गृहं मौनी पूजयेत् पुरुषोत्तमम् प्रक्षाल्य हस्तौ पादौ च उपस्पृश्य यथाविधि
मग मौन राहून, घरी जावे, पुरुषोत्तमाची पूजा करावी, हात आणि पाय धुवावेत, आणि नियमाप्रमाणे पाणी स्पर्श करावे.
घृतेन स्नापयेद् देवं क्षीरेण तदनन्तरम् मधुगन्धोदकेनैव तीर्थचन्दनवारिणा
देवतेला प्रथम तुपाने स्नान घालावे, मग दूधाने, त्यानंतर मधाचा सुगंध असलेल्या पाण्याने, आणि नंतर पवित्र चंदन मिसळलेल्या पाण्याने स्नान घालावे.
ततो वस्त्रयुगं श्रेष्ठं भक्त्या तं परिधापयेत् चन्दनागरुकर्पूरैः कुङ्कुमेन विलेपयेत्
नंतर भक्तीभावाने देवाला उत्तम वस्त्रांची जोडी घालावी आणि चंदन, अगर, कापूर आणि कुंकू याने अंगाला लेप लावावा.
पूजयेत् परया भक्त्या पद्मैश् च पुरुषोत्तमम् अन्यैश् च वैष्णवैः पुष्पैर् अर्चयेन् मल्लिकादिभिः
परम भक्तीने पुरुषोत्तमाची कमळे आणि इतर वैष्णव फुले अर्पण करून पूजा करावी; मल्लिका (जाई) आणि अशा इतर फुलांनी त्याची सेवा करावी.
संपूज्यैवं जगन्नाथं भुक्तिमुक्तिप्रदं हरिम् धूपं चागुरुसंयुक्तं दहेद् देवस्य चाग्रतः
अशा प्रकारे जगन्नाथ हरिची, जो भोग आणि मोक्ष देणारा आहे, भक्तीने पूजा करून, त्याच्या समोर अगर मिसळलेला धूप पेटवावा.
गुग्गुलं च मुनिश्रेष्ठा दहेद् गन्धसमन्वितम् दीपं प्रज्वालयेद् भक्त्या यथाशक्त्या घृतेन वै
मुनिश्रेष्ठा, सुगंधी पदार्थ मिसळलेला गुग्गुळ देखील जाळावा आणि आपल्या शक्तीनुसार भक्तीने तुपाचा दिवा प्रज्वलित करावा.
अन्यांश् च दीपकान् दद्याद् द्वादशैव समाहितः घृतेन च मुनिश्रेष्ठास् तिलतैलेन वा पुनः
एकाग्रतेने बारा दिवे अर्पण करावेत; हे दिवे तुपाने किंवा, मुनिश्रेष्ठा, तिळाच्या तेलाने देखील लावावेत.
नैवेद्ये पायसापूपशष्कुलीवटकं तथा मोदकं फाणितं वाल्पं फलानि च निवेदयेत्
नैवेद्याला पायस, अपूप, शष्कुली, वडे, मोदक, थोडे फणीत आणि फळे अर्पण करावीत.
एवं पञ्चोपचारेण संपूज्य पुरुषोत्तमम् नमः पुरुषोत्तमायेति जपेद् अष्टोत्तरं शतम्
या पाच उपचारांनी पुरुषोत्तमाची पूजा करून, 'नमः पुरुषोत्तमाय' असे एकशे आठ वेळा जप करावा.
ततः प्रसादयेद् देवं भक्त्या तं पुरुषोत्तमम् नमस् ते सर्वलोकेश भक्तानाम् अभयप्रद
मग भक्तीने पुरुषोत्तमाला प्रसन्न करावे आणि म्हणावे, 'सर्व लोकांचे स्वामी, भक्तांना अभय देणारा, तुला नमस्कार.'
संसारसागरे मग्नं त्राहि मां पुरुषोत्तम यास् ते मया कृता यात्रा द्वादशैव जगत्पते
हे पुरुषोत्तमा, मी संसाराच्या समुद्रात बुडालो आहे, मला वाचव. मी केलेल्या बारा यात्रा, हे जगत्पती—
प्रसादात् तव गोविन्द संपूर्णास् ता भवन्तु मे एवं प्रसाद्य तं देवं दण्डवत् प्रणिपत्य च
गोविंदा, तुझ्या कृपेने त्या पूर्ण होऊ देत. अशा प्रकारे देवाला प्रसन्न करून, पूर्ण नमस्कार करावा.
ततो ऽर्चयेद् गुरुं भक्त्या पुष्पवस्त्रानुलेपनैः नानयोर् अन्तरं यस्माद् विद्यते मुनिसत्तमाः
मग भक्तीने गुरूची फुले, वस्त्रे आणि उटणे याने पूजा करावी; कारण, मुनिश्रेष्ठा, या दोघांत काहीही फरक नाही.
देवस्योपरि कुर्वीत श्रद्धया सुसमाहितः नानापुष्पैर् मुनिश्रेष्ठा विचित्रं पुष्पमण्डपम्
मुनिश्रेष्ठा, श्रद्धेने आणि एकाग्रतेने, देवतेच्या वरती विविध फुलांनी सुंदर फुलांचे मंडप तयार करावा.
कृत्वावधारणं पश्चाज् जागरं कारयेन् निशि कथां च वासुदेवस्य गीतिकां चापि कारयेत्
ही तयारी करून, रात्री जागरण करावे आणि त्या वेळी वासुदेवाच्या कथा सांगाव्यात आणि गीते गायन करावे.
ध्यायन् पठन् स्तुवन् देवं प्रणयेद् रजनीं बुधः ततः प्रभाते विमले द्वादश्यां द्वादशैव तु
ज्ञानी मनुष्य रात्री देवाचे ध्यान, पठण आणि स्तुती करत रात्र घालवतो; मग द्वादशीच्या शुद्ध सकाळी—
निमन्त्रयेद् व्रतस्नातान् ब्राह्मणान् वेदपारगान् इतिहासपुराणज्ञाञ् श्रोत्रियान् संयतेन्द्रियान्
व्रतासाठी स्नान केलेले, वेदपारंगत, इतिहास-पुराण जाणणारे, श्रौत आणि इंद्रिय संयम असलेले ब्राह्मण बोलवावेत.